Μετά θάνατον τι;;;

[Costis]

ΕΕ οχι να έχεις αγχος τι θα απογίνουν οι γάτες σου όταν είναι και
ragdolls!!

Εδώ , σε μένα ότι θες!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Havanaki δυο ειναι τα σιγουρα στην ζωη μας .Το ενα ειναι ο θανατος(σιγουρο ειναι οτι ολοι καποτε θα πεθανουμε) Το δευτερο ειναι....οτι μεχρι να πεθανουμε θα πληρωνουμε φορους(αλλα αυτο... το σχολιαζουμε σε αλλο θεμα)
Δεν εχει κανενα νοημα να ζουμε σκεπτομενοι την στιγμη που θα πεθανουμε. Ποσο μαλλον για σενα που εισαι μολις 28 χρονων.
Ζησε την στιγμη, γιατι καθε στιγμη που περναει ειναι μοναδικη και δεν γυριζει πισω.Να χαρεις την αγαπη των ανθρωπων και των γατιων σου και οταν ερθει ο θανατος ηρθε.
Υ.Γ 1 Οταν εσυ θα εισαι 50χρονων τα γατακια σου,πιθανον να μην υπαρχουν πια.
Υ.Γ 2 Εχω το ιδιο προβλημα με σενα με την καταναλωση αλατιου.
Αν και ξερω ποσο βλαβερο ειναι (ΥΠΕΡΤΑΣΗ!),ποτε δεν καθομουν στο τραπεζι χωρις να παρω την αλατιερα στα χερια μου.Η παθολογος που επισκεφτηκα προσφατα, μου συνεστησε το πρασινο αλατι(Καλας leight) με 50% λιγοτερο νατριο.Δεν ειναι το ιδιο με το κοινο αλατι,αλλα αν το συνηθησεις εχεις την ψευδαισθηση οτι τρως το φαγητο σου "αλμυρο".

Συμπερασμα μην σκεφτεσαι τον θανατο ,αλλα το αλατι οπωςδηποτε περιρισε το.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη Άνση]

ΆΑΑΑΑΑμπρα κατάμπρααααααα Λοιπόοοοον(φωνή από το βάθος του τούννελ)." Στα 50 σου,θα έχεις τέσσερα παιδιά από τους δυό σου γάμους και 8 γάτες .Θα είσαι έξη κιλά πιο παχιά, και θα βάφεις τα μαλλιά σου ξανθό σαντρέ. Θα έχεις σπουδαία θέση και θα είσαι μια χαρά γερή και δυνατή. Θα ζήσεις πολλάααααα χρόνια, θα πεθάνεις πολύ γριούλα στα 103 σου και δεν θα έχεις δικά σου γατιά, γιατί πώς στην οργή να τα φροντίζεις σε αυτή την ηλικία;"
Κάθε σκέψη περί ξαφνικού θανάτου απαγορεύεται, ειδικά σε αυτή την ηλικία. Η γιαγιά μου, που πέθανε 107 χρονών, έλεγε σε περιπτώσεις που κάποιος στεναχωριόταν για μελλοντικά κ΄αβέβαια γεγονότα: Τώρα τον σκεπαρνοσκοτωμένο θα κλαίμε;Άν την ρωτούσε κανείς " Τι είναι αυτό;" Άρχιζε η γιαγιά:" Μια φορά έκλαιγε κάποιος. Γιατί κλαις; Τον ρωτούν. ΑΑΑΑΑΑχ, λέει κλαίγοντας, αν στον τοίχο κρεμάσουν ένα σκεπάρνι, αν από κάτω βάλουν μια καρέκλα, αν καθήσει κάποιος, αν πέσει το σκεπάρνι και τον σκοτώσει; Γι'αυτό κλαίω."
Πολλά αν βρε παιδί μου. Είπαμε, να είμαστε υπεύθυνοι για τα ζωάκια μας, αλλά, να μην καταλήγουμε να σκάμε κιόλας με τέτοιες σκέψεις. Αν πεθάνω ξαφνικά; Εδώ ταιριάζει ,πιστεύω απόλυτα, το " Άμα πεθάνω (ξαφνικά)μαύρε μου, χορτάρι ας μη φυτρώσει".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Εγω το εχω λυσει πολύ απλα αυτο εχω ενημερωσει τους παντες τι θελω να γινει κατοπιν εμου εχω λαβει μετρα να κληρονομησουν οτι τους αντιστοιχει με τον ορο να φροντιζονται απο γνωστους ανθρωπους και κατα προτιμηση θα θελα να με τοποθετησουν κατω απο κηπο με γατες ( παει τρελλαθηκα ε?? ) χεχε

Τελος παντων πρακτικα εχω παρατηρησει οτι τετοιες μακαβριες σκεψεις με πιανουν οπως και τον καθενα οταν εχουμε παραφορτωθει με ζωα και χρειαζεται να δωσουμε κανενα προκειμενουν να .. ζησουμε κι εμεις

Υποψην επειδη εγω αυτο θα κανω στο εξωτερικο ναξερετε οποιον πεθαινει εχει δικαιωμα να κανει δωρο την περιουσια του η μερος της σε σωματειο η φορεα που ασχολειται με ζωα. λεγεται μεταθανατια δωρεα η καπως ετσι.

ΡΕιναι πολύ διαδεδομενο, οπως κλαι οι ασφαλισεις ζωων

δεν ειπαμε να φτασπυμε μεχρι κατι ακρα που αφηνουν τρισεκατομυρια σε γατια βεβαια αλλα η υπευθυνη σταση προυποθετει και τηνμεριμναπου θα παει και με ποιον το ζωο κατοπιν εμας (παροτι σπανιο)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη Άνση]

δεν ειπαμε να φτασπυμε μεχρι κατι ακρα που αφηνουν τρισεκατομυρια σε γατια βεβαια αλλα η υπευθυνη σταση προυποθετει και τηνμεριμναπου θα παει και με ποιον το ζωο κατοπιν εμας (παροτι σπανιο)[/quote]
Η Havana προβληματίζεται, νομίζω, για την αιφνίδια "αναχώρηση".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zorica]

Αχ βρε Χαβανακι,πως σου`ρθαν τετοιες σκεψεις...Εγω δεν εχω κατσει να σκεφτω τετοια ακομα...Πιστευω οτι αμα ειναι γραφτο να γινει κατι θα γινει(και εμεις οι ιδιοι το βοηθησουμε τοτε ακομα περισσοτερο).Γι`αυτο σηκωσε το κεφαλι ψηλα και προχωρα...Ειναι πολυυυυυυυυ μακρια και δεν οφειλει σε τιποτα να σκεφτεσαι ετσι.Εχεις μπροστα σου ακομα τουλαχιστον 3-4 τετοιες ζωες που ζουσες μεχρι τωρα...Σκεψου ποσα σου εχουν συμβει μεχρι τωρα και τι σε περιμενει ακομα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Ζουζούνα εγώ το έχω σκεφτεί και θα προνοήσω σύντομα να κάνω ιδιόχειρη διαθήκη σε άτομο που θα επιλέξω, αν κρίνω ότι ειναι κατάλληλο, με την επιθυμία μου να φροντίζει το ζώο μου.

Αν αισθάνεσαι καλύτερα άσε μου τα μικρά σου, ή κάποια από τα μικρά σου. Ειδικά η Βανίλια ξέρεις ότι θα γίνει δεκτή με πολύ ενθουσιασμό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Και η αιφνιδια αναχωρηση ειναι μεσα στα πραγματα παιδια.. στο εξωτερικο οι αθρωποι φτιαχνουν τις διαθηκες τους και οργανωνουν το θανατο τους ετσι ωστε να μην μεινουν στη τυχη σημαντικα θεματα η ανθρωποι η ζωα τους.

Εδω ολα τα κανουμε τελευταια στιγμή η καθολου η προβλεψη βιωνεται σαν κακοδαιμονια η σαν οξαποδω σκεψη ( φτου στον κορφο μας , μα τι παμε και σκεφτομαστε???). Ετσι εχοουμε πολλες γατες που κλεινονται σε σπιτια γερων και τις ανακαλυπτουν πεθαμενες, γατες γερικες που εγκαταλειπονται στον δρόμο κλπκλπ.

Πρακτικα να ξερετε οτι ο καθενας μπορει να κανει μια σημαντική δωρεα σε ενα καταφυγιο που εμπιστευεται η σε ανθρωπους που εμπιστευεται και ενα συμβολαιο να φροντισουν τα ζωακια του αν ομοι γενοιτο πεθανει πριν απο αυτα.
Εαν προβλεψει κανεις τα εξοδα τους ολα γινονται.. πχ η Καλυψουλα ηταν μια τετοια εγκατελειμενη η εκεινη η αποστεωμενη γατα που κλεισμενη μεσα σε επιτι κλεισμενο την πηρε ο γυιος του θανοντα και την πεταξε απο το παραθυρο κι εσπασε και τα κοκκαλα της απο πανω.. ευτυχως υπηρχε η μεσητρια που ηταν φιλοζωη,, τον εβρισε πατοκορφα και πηρε τη γατα αυτη κα την εσιαξε.

Καλο ειναι να μην αφηνουμε στην τυχη τετοια θεματα γιατι μετατρεπονται σε αγχος ενω ζουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zorica]

Και η αιφνιδια αναχωρηση ειναι μεσα στα πραγματα παιδια.. στο εξωτερικο οι αθρωποι φτιαχνουν τις διαθηκες τους και οργανωνουν το θανατο τους ετσι ωστε να μην μεινουν στη τυχη σημαντικα θεματα η ανθρωποι η ζωα τους.

Εδω ολα τα κανουμε τελευταια στιγμή η καθολου η προβλεψη βιωνεται σαν κακοδαιμονια η σαν οξαποδω σκεψη ( φτου στον κορφο μας , μα τι παμε και σκεφτομαστε???). Ετσι εχοουμε πολλες γατες που κλεινονται σε σπιτια γερων και τις ανακαλυπτουν πεθαμενες, γατες γερικες που εγκαταλειπονται στον δρόμο κλπκλπ.

Πρακτικα να ξερετε οτι ο καθενας μπορει να κανει μια σημαντική δωρεα σε ενα καταφυγιο που εμπιστευεται η σε ανθρωπους που εμπιστευεται και ενα συμβολαιο να φροντισουν τα ζωακια του αν ομοι γενοιτο πεθανει πριν απο αυτα.
Εαν προβλεψει κανεις τα εξοδα τους ολα γινονται.. πχ η Καλυψουλα ηταν μια τετοια εγκατελειμενη η εκεινη η αποστεωμενη γατα που κλεισμενη μεσα σε επιτι κλεισμενο την πηρε ο γυιος του θανοντα και την πεταξε απο το παραθυρο κι εσπασε και τα κοκκαλα της απο πανω.. ευτυχως υπηρχε η μεσητρια που ηταν φιλοζωη,, τον εβρισε πατοκορφα και πηρε τη γατα αυτη κα την εσιαξε.

Καλο ειναι να μην αφηνουμε στην τυχη τετοια θεματα γιατι μετατρεπονται σε αγχος ενω ζουμε.

Συμφωνω αλλα θεωρω οτι ΕΙΝΑΙ παρα μα παρα πολυ νωρις για την Χαβανα να σκεφτεται απο τωρα τι θα απογινουν τα γατακια της

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Γι αυτο ακριβως αν διαβασες προσθεσα στο πρωτο ποσ οτι αυτο συμβαινει σε μελη εθελοντικών οργανωσεων οταν εχουν πηξει στα ζωα και δυσκολευονται να ζησουν οι ιδιοι καλα τοτε τους κατακλυζουν σκεψεις θανατου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fru_fru]

Πεθανε στα 45 της μια φιλη σου ??
Αντε, δωσε διευθυνση να μετακομισω απ το τριτο ροζ συννεφακι δεξια καπου κοντα της για παρεα σε λιγο καιρο γιατι και εγω τα κλεινω σε λιγο!

Το αλατι δεν βλαπτει οταν καταναλωνεται με μετρο, μη σου πω οτι σε ορισμενους ανθρωπους κανει καλο ( λογω υποτασης αν δεν ξεπερασω το λεγομενο μετρο με μαζευουν με λιποθυμιες και τα συναφη χαριτωμενα)

Ο Φρουφρου μου θα μεινει με μια φιλη μου που δηλωνει ερωτευμενη μαζι του (πως να μην το ερωτευτεις ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΛΕΜΕ??)

Η Μπιζου-κατσικωμενη μου γενικως ειναι οπου γης πατρις οποτε δεν αγχωνομαι, η κορη μου τη λατρευει λογω του παλιοχαρακτηρα της και μαλλον θα συζησει με τον αλλο σκυλο της τον Κοκο - κιλλερ που μολις την βλεπει ...ξαπλωνει ανασκελα... (σοβαρος κιλλερ, τελικα βλαμμενα σκυλια εχουμε)

Και φυσικα τα παραπανω τα εχουμε συζητησει με τις ενδιαφερομενες και εχουν κατανεμηθει οι ....αρμοδιοτητες.

Ε! Και σε σας δε νομιζω να λειψω πια και του σκοτωμου!!!!

Οποτε αν ακουσετε κανα κουφο να ξερετε οτι δεν εχω αφησει εκκρεμοτητες!!

Αυτα! Και αντε να ξαναφυγω τη Πεμπτη γιατι πολυ μου τη δινει η @@ Αθηνα φετος!!!

Σμουτς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Βρε Κατερίνα μου μέχρι τα 50 θα έχεις πολλά παιδάκια που θα φροντίζουν τα γατάκια σου τι μαύρες σκέψεις είναι αυτές. Όλοι μας φοβόμαστε αλλά όχι για τα γατάκια μας αλλά και για εμάς τους ίδιους. Αν κάτσεις και αναλύεις θα πρέπει να σκεφτείς κι άλλα πράγματα όπως αν τύχει αρρώστια. Πόσο κοντά είναι όλα και πόσο μακριά μας. Χαλάρωσε και απόλαυσε την ζωή σου. Κανείς δεν ξέρει πόσο θα ζήσει. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν προλαβαίνουν καν να αρχίσουν την ζωή τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αρνιόμαστε να κάνουμε όμορφα πράγματα στην ΄ζωή μας. Άντε και για να σε καθησυχάσω και να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα έχω να δηλώσω ότι "Με τόσες γατούδες καλέ εδώ μέσα τι φοβάσαι για το τι θα γίνουν τα γατάκια σου¨"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

για να μην νομιζεις φιλτατη Ολγα οτι μονο εγω εχω τετοιους προβληματισμους!!!!

Θα κάνουμε τράμπα χρυσή μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[NiaR]

Θα κάνουμε τράμπα χρυσή μου!

οκ το λυσαμε και αυτο!!!!
τα παιδια μας δεν ρωτησαμε δεν νομιζω να τσινισουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[saloniCAT]

H αληεθεια ειναι οτι τον θανατο τον φοβαμαι...
ομως πιστευω οτι με το αλατι που καταναλωνω η επιστημη δεν μπορει να κανει και πολλα και οτι τα ατυχηματα καραδικουν..
επειτα ο θανατος χτυπαει την πορτα ξαφνικα, πριν βαλεις το αγαπημενο σου αρωμα και πριν φιλήσεις τη μυτούλα της αγαπημένης σου γάτας.....


και να συμπληρωσω οτι ειδικα σημερα οι μισες αγγελιες για αδεσποτακια που σκασαν το αδεσποτολογιο ηταν λογο θανατου του ιδιοκτητη τους και εχω φριαξει.
δηλαδη αυτοι οι ανθρωποι δεν ειχαν καποιον???
σιγουρα ειχαν αλλα κανεις δεν θα αναλαβει 3 σκυλια οι 4 γατες ...
και μαλιστα η μια ηταν 45αρα που πεθανε....

Αυτό που νομίζω ότι μας φοβίζει περισσότερο είναι η φωνούλα της ψυχής μας που λέει ότι ΕΜΕΙΣ δεν είμαστε έτοιμοι για αναχώρηση... Και λέγοντας έτοιμοι εννοώ ότι η ζωή για τους ανθρώπους αρχίζει με το θάνατο. Πιστεύω στο Θεό και αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι το τι θα γίνει με μένα όταν βρεθώ ενώπιον του.

Τα ζωάκια - κι εδώ θα πληγωθούν πολύ μάλλον, σύμφωνα με την Ορθοδοξία, τελειώνουν εδώ. Γι' αυτό προέχει ο άνθρωπος, Για τις γατούλες σου, τα σκυλάκια και τα υπόλοιπα ζωάκια... έχει ο Θεός. Όπως έλεγε και ο Γέροντας Παΐσιος "Είδες ποτέ σπουργίτι να πεθαίνει από την πείνα;" Το διάβασα παλιά και επανήλθε στην μνήμη μου όταν μια μέρα που συζητούσα με τον κτηνίατρο της Survi για το ενδεχόμενο να την αφήσω νηστική επειδή δεν έλεγε να κόψει το μπιμπερό. Κι εκείνος μου είπε πως τελικά θα φάει. Ζώο να πεθαίνει άπό πείνα δεν είχε δει ποτέ... Το μόνο ζωάκι που είδα να πεθαίνει από πείνα ήταν εκείνη το κακόμοιρο σκυλάκι σε μια έκθεση από έναν απάνθρωπο καλλιτέχνη. Αν δεν βάζει ο άνθρωπος το χέρι και τη διαστροφή του, τα ζωάκια θα είναι τρισευτυχισμένα

Τώρα πολλοί ίσως σπεύσουν να πουν γιατί μάζεψα το αδεσποτούλι... Ανθρώπινη αδυναμία. Ξέρετε μερικές φορές μας είναι πιο εύκολο να "αγαπήσουμε" ένα ζωάκι παρά έναν άνθρωπο. Η γατούλα όταν μας γρατζουνίσει... παίζει. Ο άνθρωπος όταν μας "γρατζουνίσει"... τον παίρνει και τον σηκώνει.

Δεν κρίνω κανέναν παιδιά... Τα παραπάνω αφορούν εμένα και αδυναμίες δικές μου. Ο καθένας είναι ελεύθερος να ενεργεί όπως αναπαύεται.

Πάντως μου έκανε μεγάλη εντύπωση η τελευταία παράγραφος όσων γράφεις... Ίσως εκεί να βρίσκεται και η απάντηση στο ερώτημά σου.
"και να συμπληρωσω οτι ειδικα σημερα οι μισες αγγελιες για αδεσποτακια που σκασαν το αδεσποτολογιο ηταν λογο θανατου του ιδιοκτητη τους και εχω φριαξει.
δηλαδη αυτοι οι ανθρωποι δεν ειχαν καποιον???
σιγουρα ειχαν..."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

ναι συμφωνω δύσκολα ενα ζωακι στο φυσικο του περιβαλλον θα πέθαινε απο πείνα, αλλά ενα ζωο που έχει μάθει να βρίσκει την τροφή του ετοιμη δίπλα από το ψυγείο (ναι Τσε για σενα το λεω), δεν νομιζω οτι μπορεί ευκολα να επιβιωσει και το έχω δει πολλες φορές να συμβαίνει...ισως τα λόγια του Γέροντα που αναφέρεις να λένε αυτό, ίσως ο συγκεκριμένος Γέροντας να αναφέρεται στα ζώα που ζουν ελεύθερα στη φύση...αυτή η πόλη ουτε φυσικό περιβαλλον είναι (για τα αδεσποτα) ώστε να βρουν τροφή, ουτε και το σπίτι μας για τα δικά μας τα γατιά τα μαθαίνει να χρησιμοποιουν τα ενστικτά τους.
Δεν σας κρύβω οτι πολυ συχνά έχω αυτές τις ίδιες ανησυχίες με τη φίλη Αβανα...και νομίζω ότι ειναι κρυφες σκέψεις (και ανασφάλειες) ολων των μοναχικων ανθρωπων..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[saloniCAT]

ναι συμφωνω δύσκολα ενα ζωακι στο φυσικο του περιβαλλον θα πέθαινε απο πείνα, αλλά ενα ζωο που έχει μάθει να βρίσκει την τροφή του ετοιμη δίπλα από το ψυγείο (ναι Τσε για σενα το λεω), δεν νομιζω οτι μπορεί ευκολα να επιβιωσει και το έχω δει πολλες φορές να συμβαίνει...

Κοίτα που φτάσαμε...
Και η Survi που την έχω μόλις ένα μήνα θεωρεί περισσότερο φυσικό της περιβάλλον το ψυγείο, στο οποίο τρέχει να χωθεί μόλις ανοίξω την πόρτα του, παρά το δεντράκι στο οποίο την ακουμπάω μερικές φορές για να μάθει να σκαρφαλώνει!
Έχουμε φέρει τα πάνω... κάτω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

να βαλουμε αγγελια για τη Σουρβι η θα μεινει στο ψυγειο???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΑΝΝΑ]

Γιατι βρε παιδια την πηρατε απο τα μουτρα την κοπελα?Κι εγω το εχω σκεφτει παρα πολλες φορες αυτο και ας ειμαι μονο 27 και ευτυχισμενη!Μαλιστα προχθες ελεγα στην αδερφη μου να μου προσεχει τον Μινωα αν εμεις παθουμε κατι!!!Τοσο περιεργο σας φαινεται?Εξ αλλου ολοι οι γονεις ανησυχουν τι θα γινει το παιδι τους αν τους συμβει κατι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zeta]

Πολλές φορές το σκέφτομαι κι εγώ. Και δυστυχώς δεν έχω απάντηση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.