fofula
Νεοφερμένο μέλος
Καλημερα.Εχω μια γατούλα την DeeDee η οποια είναι 2,5 ετών.Είναι ένα πολύ γλυκο κ καλόβολο main coon το οποίο κατοικεί μόνιμα μέσα στο σπίτι,εκτός από μικρές βολτούλες στην βεράντα του σπιτιού κατά τη διάρκεια της ημέρας,κάτι που την ευχαριστεί απίστευτα.Πριν λίγες μέρες φέραμε ένα γλυκύτατο αδεσποτάκι τον Νιόνιο,στον οποίο φτιάξαμε ένα σπιτάκι στη βεράντα.Το αποτέλεσμα??Η νεαρά μας έχει πάθει κολούμπρα!!Τις ελάχιστες φορές που θα μπει ο μικρός μέσα δείχνει την απέχθειά της με απανωτά κχχχχχιι.Ευτυχώς δεν του έχει επιτεθεί,το αντίθετο η ίδια τρέπεται εις άτακτον φυγή κ κρυψιμο κάτω από καρέκλες.Δεν θέλει πλέον να βγει καθόλου στη βεράντα κ ας μην τον βλέπει όταν αυτός είναι μεσα στο απιτάκι του.Ανεβαίνει στον καναπέ κ κοιτάει από το παράθυρο κ ψάχνει να τον δει.Αυτο που έχει αρχίσει κ με ανησυχεί είναι ότι αυτές τις μέρες βρίσκω αρκετές τούφες από το μαλλί της.Εντάξει μαδάει γενικότερα αλλά τώρα βρίσκω κομμάτια από μαλλί,πράγμα που συνέβαινε μόνο την Ανοιξη που άλλαζε τρίχωμα.Υποψιάζομαι ότι είναι από στρες.Παρόλο που δεν τον βλέπει,αντιλαμβάνεται κ νιώθει την παρουσία του.Τί θα μπορούσα να κάνω σε αυτή την περίπτωση?Φοβάμαι μήπως εκδηλώσει κ άλλα συμπτώματα,όπως π.χ. ασθένεια.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Bellina
Νεοφερμένο μέλος
Fofula, καλησπέρα! Βλέπω ότι έχουν περάσει αρκετές μέρες από τότε που έγραψες. Συνεχίζεται η ίδια κατάσταση με την γάτα σου ή άρχισε να χαλαρώνει; Χωρίς να είμαι ειδική στο θέμα αυτό, αλλά από λίγα που έχω διαβάσει σχετικά θα πρότεινα να επιχειρήσεις να γνωριστούν σιγά σιγά όπως συνηθίζοντας η μία την μυρωδιά της άλλης (π.χ. ανταλλάζοντας κάποιο παιχνίδι ή κουβερτάκι που χρησιμοποιούν ή αφήνοντας μια χαραμάδα στην βεράντα). Επίσης ίσως να βοηθήσει αν τρώνε την ίδια ώρα μαζί, πρώτα αντικρυστά από την μπαλκονόπορτα και ύστερα στο ίδιο δωμάτιο, ελπιζοντας να μην αρχίσει απεργία πείνας... Σίγουρα πάντως θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να συνηθίσει το "παρείσακτο". Και φυσικά θα πρέπει να νιώσει ότι δεν απειλείται η θέση της στο σπίτι. Το παιχνίδι και τα χάδια ίσως να είναι ένας τρόπος και να ξεχνιέται και να επιβεβαιώνει την θέση της. Καλή τύχη!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
καλησπέρα!!μολις συνεβει κατι το οποιο με στεναχωρησε παρα πολύ και δεν ξερω αν το χειριστηκα καλα..οποιος θελει ας μου πει μια αποψη..λοιπον πηγα και στειρωσα μια αδεσποτη γατουλα που ερχοταν καιρο κ την ταιζα και εδώ και δυο μερες την ειχα μεσα στο σπιτι για να αναρρωσει και γενικα εδειχνε πολύ χαρουμενη μεσα χωρις καμια διαθεση να βγει και την αφησα μεσα!εχω όμως και έναν ακομη γατο ο οποιος είναι σταθερα μεσα στο σπιτι και υπερβολικα ηρεμος σαν χαρακτηρας,τις μερες που ειχα μεσα το άλλο γατακι,τον δικο μου τον ειχε παρει η μαμα μου σπιτι της.Σημερα όμως επεστρεψε ο δικος μου γατος και μολις τον ειδε η άλλη του επιτεθηκε τοσο εντονα που κατατρομαξα κ εγω κ αυτος...γρυλιζε,τον κυνηγησε,τον γρατζουνισε,χαμος..τρεχω να τον παρω αγκαλια και ενώ τον κραταγα στα χερια μου,με πλησιαζει η άλλη αρχιζει να γρυλιζει και ηταν ετοιμη να πηδηξει και να μας ορμηξει!κατατρομαξα δεν μου εχει ξανασυμβει κατι τετοιο!αναγκαστηκα κ την εβγαλα εξω γιατι πραγματικα φοβηθηκα κ εγω..!αλλα τωρα νιωθω απιστυετες τυψεις!τι επρεπε να ειχα κανει??εν τω μεταξυ με τους ανθρώπους είναι κατι παραπανω από ηρεμη και φιλικη!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ειρήνη1234
Τιμώμενο Μέλος
Μάλλον η γατούλα ήταν πολύ στρεσαρισμένη. Από έξω μέσα, μετά στο γιατρό, το χειρουργείο... Δεν πέρασε και λίγα!
Θα ένιωθε σίγουρα και πιο ευάλωτη λόγω του ότι είναι πρόσφατη η επέμβαση. Ε, και τέλος δεύτερη γάτα στον ίδιο χώρο...θα τα "είδε όλα" η καημένη!
Είχε αναρρώσει όταν ξαναβγήκε έξω;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ειρήνη1234
Τιμώμενο Μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Aleksa
Τιμώμενο Μέλος
Δεν χρειάζεται να έχεις τύψεις, ήσουν πανικοβλημένη και με το δίκιο σου

Από την άλλη, ασφαλώς και ο γατούλης σου προηγείται ως μόνιμος κάτοικος σπιτιού.. Αλλά τώρα που είσαι περισσότερο προετοιμασμένη, δεδομένου οτι είναι ήρεμη και φιλική με τους ανθρώπους, μήπως θα άξιζε και μια δεύτερη ευκαιρία, πριν ξαναγυρίσει στους δρόμους όπου τόσοι κίνδυνοι παραμονεύουν?

Δοκίμασε να την ξαναφέρεις, αλλά αυτή τη φορά σε ξεχωριστό χώρο εντός του σπιτιού, ώστε να μην έχει επαφή με τον γάτο και να μη στρεσσάρονται και τα δυο. Δωσ'τους χρόνο, πίσω από μια κλειστή πόρτα στην αρχή, να μυριστούν, να εξοικειωθούν κι ύστερα προοδευτικά αν δεις οτι τα πράγματα πάνε καλά, ένα βήμα τη φορά όλο και πιο κοντά σε επαφή, ποτέ ξαφνικά.
Εύχομαι να πάνε καλύτερα τα πράγματα στη δεύτερη προσπάθεια κι αν όχι να αγαπηθούν, τουλάχιστον να υπάρξει ανοχή μεταξύ τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Πουπουλίνα
Επιφανές μέλος
Οπως ακριβως τα λεει η Αλκυον ειναι.

Απλα η γατουλα τρομαξε οταν ειδε και τον αλλο γατο και εγινε ολο αυτο.Η επαφη τους πρεπει να ειναι σταδιακη και οχι αποτομη,οπως εγινε την πρωτη φορα.
Σου ευχομαι τα καλυτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Jesika
Νεοφερμένο μέλος
Και εγω τα ίδια έπαθα.ειχα μαζέψει μια γάτα απο το δρόμο ήρθε σπίτι αφεντρα.πολυ κςλη χάδι αρα και πολυ φιλική μαζεψαμε άλλη μια η οποία ήταν πολυ άρρωστη και εαν την αφήναμε στο δρόμο θα πέθανε .μολις την έφερα σπίτι η δικιά μου έβγαλε Νυχια τις αγρίεψε μεχρι και σε μένα ήταν επιθετική.πηρα ενα μεγάλο κλουβί που ειναι για Σκυλους έβαλα την καινούργια μεσα με την άμμο της κανονικά.και στον ίδιο χώρο.η δικιά μου εφριξε πηγενε στο κλουβί και αγρίευε.μετα απο μια εβδομάδα άνοιγα το κλουβί εβγενε η καινούργια η δικιά μου την μαλώνω και ορμαγε σιγά σιγά την άφηνα περισσότερο χρόνο μεχρι που τωρα ειναι φίλες τρώνε απο το ίδιο πιάτο και ειναι μια χαρα.αρα υπομονή κΙ σίγουρα ειναι καλυτερα γιατι έχουν παρέα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
andiekalton
Νεοφερμένο μέλος
1) Θα πρεπει να ειναι μικροτερο (η ιδιας ηλικιας) το γατακι που θα φερω σπιτι; Εχω δει πολλα γατακια εδω που θα με ενδιεφεραν για υιοθεσια αλλα ειναι πχ 1 ετους (βλεπε Bowie-γατουλης ενος ετους). Αυτο θα εκανε τον Φουσκα να το δεχτει δυσκολοτερα το νεοφερμενο;
2) Τι φυλο θα ηταν πιο καλα να διαλεξω; Αρσενικο για να "παλευουν" με ανεση ή θηλυκο για να εχει και μια "θηλυκη νοτα" στη παρεα; Ειδικα αν ειναι μεγαλυτερος/η του (ειτε αρσενικο ειτε θηλυκο) ισως αν ειναι μεγαλυτερο να επιβληθει...πραγμα που δε θα ηθελα να συμβει στο Φουσκα! ΕΙναι το αντρακι του σπιτιου και εχει ξεχωριστη θεση στη καρδια και στο σπιτι μου ως "πρωτο-φερμενος".
3) Ο Φουσκας σα χαρακτηρας μεχρι στιγμης εχει αποδειχθει πολυ ηρεμος σε γενικες γραμμες, δεκτικος, παιχνιδιαρης, γκρινιαρης (αρκετα θα ελεγα- οταν αποζηταει παιχνιδι η παρεα- αλλα και ποιος δε θα ηταν
, ανετος με τις αλλαγες αλλα και με τους επισκεπτες στο σπιτι. Σκανταλιες δε κανει εκτος αμα τρομαξει και ριξει κατι κατα λαθος..αλλα ειναι πολυ προσεκτικος με τις κινησεις του! Τι χαρακτηρας θα ταιριαζε για παρεα σε ενα γατο με τετοιο προφιλ;;Ελπιζω να με βοηθησετε να καταληξω με τις απαντησεις σας!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
akoylini
Νεοφερμένο μέλος
Τα πράγματα είναι απλά ειδικά μιας και τα δύο είναι μικρά σε ηλικία.Εγώ έκανα τα παρακάτω βήματα και σε λιγότερο από 6 με 7 μέρες παίζανε σαν τρελές.το νέο γατάκι θα το βάλεις σε ένα δωμάτιο Μόνο του και χωρίς καμία επαφή με το παλιό.αρκεί και Μόνο η μυρωδιά του.την επόμενη μέρα θα αφήσεις μια χαραμάδα τόση ώστε απλά να βλέπονται και χωρίς να μπορεί να αγγίξει το ένα το άλλο.την Τρίτη μετά θα πάρεις το νέο γατάκι σε ένα άλλο δωμάτιο και θα αφήσεις το παλιό να μπει στο δωμάτιο που είχες αρχικά το γατάκι να μυρίσει τον χώρο.την Τετάρτη μέρα θα τους αφήσεις να είναι στο ίδιο δωμάτιο με σένα μαζί.θα μυρίζει τι παλιό το καινούργιο, θα του αγριέψει, θα του δώσει και λίγο ξύλο για να μπουν τα πράγματα στην θέση τους(γι'αυτό θα Είσαι μαζί τους, μη και πέσει πολύ ξύλο), και σιγά σιγά πίστεψέ με θα γίνουν οι καλύτεροι φίλοι.είτε αρσενικό πάρεις είτε ειδικά θηλυκό θα τα στειρώσεις και τα δύο.καλή επιτυχία
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Καλημερα στη γατοπαρεα!! Εχω μια ερωτηση να κανω που με απασχολει το τελευταιο διαστημα..Για οσους δε το γνωριζουν εχω ενα γατουλη τον Φουσκα ο οποιος ειναι 7 μηνων περιπου. Σκεφτομαι σιγα σιγα να μπω στη διαδικασια να παρω ενα δευτερο γατακι για να εχει παρεα ο Φουσκας αλλα με απασχολουν τα εξης ερωτηματα
1) Θα πρεπει να ειναι μικροτερο (η ιδιας ηλικιας) το γατακι που θα φερω σπιτι; Εχω δει πολλα γατακια εδω που θα με ενδιεφεραν για υιοθεσια αλλα ειναι πχ 1 ετους (βλεπε Bowie-γατουλης ενος ετους). Αυτο θα εκανε τον Φουσκα να το δεχτει δυσκολοτερα το νεοφερμενο;
2) Τι φυλο θα ηταν πιο καλα να διαλεξω; Αρσενικο για να "παλευουν" με ανεση ή θηλυκο για να εχει και μια "θηλυκη νοτα" στη παρεα; Ειδικα αν ειναι μεγαλυτερος/η του (ειτε αρσενικο ειτε θηλυκο) ισως αν ειναι μεγαλυτερο να επιβληθει...πραγμα που δε θα ηθελα να συμβει στο Φουσκα! ΕΙναι το αντρακι του σπιτιου και εχει ξεχωριστη θεση στη καρδια και στο σπιτι μου ως "πρωτο-φερμενος".
3) Ο Φουσκας σα χαρακτηρας μεχρι στιγμης εχει αποδειχθει πολυ ηρεμος σε γενικες γραμμες, δεκτικος, παιχνιδιαρης, γκρινιαρης (αρκετα θα ελεγα- οταν αποζηταει παιχνιδι η παρεα- αλλα και ποιος δε θα ηταν, ανετος με τις αλλαγες αλλα και με τους επισκεπτες στο σπιτι. Σκανταλιες δε κανει εκτος αμα τρομαξει και ριξει κατι κατα λαθος..αλλα ειναι πολυ προσεκτικος με τις κινησεις του! Τι χαρακτηρας θα ταιριαζε για παρεα σε ενα γατο με τετοιο προφιλ;;
Ελπιζω να με βοηθησετε να καταληξω με τις απαντησεις σας!!![]()
Tι ωραία η αναζήτηση δεύτερου γατομωρού!
Εγώ όταν έψαχνα με είχαν συμβουλέψει να πάρω ίδιου φύλου γατάκι, ακριβώς για το παιχνίδι. Αλλά το κυριότερο ήταν να είναι περίπου της ίδιας ηλικίας για να μπορούν να συμβαδίσουν τόσο στα ενδιαφέροντα, όσο και για να είναι στα ίδια "κυβικά". Δηλαδή λένε πως είναι καλύτερο να μην πάρεις ένα μωρό τώρα, που δεν θα μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του απέναντι στον Φούσκα.
Προσωπικά αυτό με την ηλικία το τήρησα, ήταν τότε 4 και 5 μηνών περίπου τα μικράκια. Βέβαια πήρα αρσενικό, γιατί η μικρή μου ήταν "δυνατή" στο παιχνίδι. Και τελικά αγαπήθηκαν τρελά!

Πιστεύω πως ενός έτους γατάκι σε σχέση με το Φουσκάκι δεν είναι πολύ μεγάλο, αν είναι παιχνιδιάρικο. Για να μη βαριέται δηλαδή ο Φούσκας. Βέβαια να δεις και το κορμάκι του πόσο μεγαλύτερο είναι. Αν χάσει την κυριαρχία του ο Φούσκας μπορεί να μην του αρέσει. Έπειτα δε γνωρίζω αν τα δύο αρσενικά είναι πιο ανταγωνιστικά μεταξύ τους. Πάντως με υπομονή και με τις μεθόδους που πρότεινε ο Άκης, δίνοντας χρόνο και στα δύο, η συμβίωση δεν μπορεί παρά να πετύχει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Δεν χρειάζεται να έχεις τύψεις, ήσουν πανικοβλημένη και με το δίκιο σου
Από την άλλη, ασφαλώς και ο γατούλης σου προηγείται ως μόνιμος κάτοικος σπιτιού.. Αλλά τώρα που είσαι περισσότερο προετοιμασμένη, δεδομένου οτι είναι ήρεμη και φιλική με τους ανθρώπους, μήπως θα άξιζε και μια δεύτερη ευκαιρία, πριν ξαναγυρίσει στους δρόμους όπου τόσοι κίνδυνοι παραμονεύουν?
Δοκίμασε να την ξαναφέρεις, αλλά αυτή τη φορά σε ξεχωριστό χώρο εντός του σπιτιού, ώστε να μην έχει επαφή με τον γάτο και να μη στρεσσάρονται και τα δυο. Δωσ'τους χρόνο, πίσω από μια κλειστή πόρτα στην αρχή, να μυριστούν, να εξοικειωθούν κι ύστερα προοδευτικά αν δεις οτι τα πράγματα πάνε καλά, ένα βήμα τη φορά όλο και πιο κοντά σε επαφή, ποτέ ξαφνικά.
Εύχομαι να πάνε καλύτερα τα πράγματα στη δεύτερη προσπάθεια κι αν όχι να αγαπηθούν, τουλάχιστον να υπάρξει ανοχή μεταξύ τους![]()
ευχαριστω για τις απαντησεις!!τελικα την ξαναεβαλα μεσα και την αλλη γατουλα, βεβαια φροντιζω να μην ερχονται σε επαφη με τον γατο μου..επισης βρηκα μια εξηγηση (νομιζω)για την συμπεριφορα της.Η γατα οταν την στειρωσα ηταν εγκυος,ο γατος μου ειναι αρσενικος,ισως λογω ορμονων του επιτεθηκε για να προστατεψει τα μωρα που νομιζε οτι ακομη ειχε μιας και η στειρωση ηταν πολυ προσφατη,μπορει να εχει συμβει κατι τετοιο??το σκεφτηκα γιατι η γατα εγινε τοσο επιθετικη μονο με τον αρσενικο γατο ενω με ενα ακομη επισης θηλυκο που εχω ηταν μια χαρα...ελπιζω στην επομενη συναντηση τους να μην γινει παλι ο χαμος!!ευχαριστω και παλι για τις απαντησεις!!


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Για δώστε μια βοήθεια κι εδώ.
Εδώ και μια βδομάδα περίπου, μάζεψα ένα γατάκι από το δρόμο (πολύ ταλαιπωρημένο, υποσιτισμένο, αφυδατωμένο κ.λπ). Το πήγα σε γιατρό, του έκανα και αποπαρασίτωση, το ταϊζω (και τρώει σαν τρελλό, το καημένο, ένα μάτσο κοκκαλάκια είναι) και το έχω πλέον στο σπίτι (εμβόλια και τα υπόλοιπα, όταν δυναμώσει, είναι μόλις 2 κιλά πλασματάκι).
Το πρόβλημα είναι η μεγάλη μου γάτα (ενάμιση αυτή, 4-5 μηνών το μικρό, θηλυκά και τα δύο). Δεν τη θέλει με τίποτα. Τα έχω βάλει να κοιτάζονται 1-2 φορές μέσα από ένα μικρό κενό (έχει συρόμενη πόρτα το δωμάτιο όπου μένει το μικρό) και αυτή η στριμμένη έκανε "χχχχχχχχ". Σήμερα το έβγαλα λίγο, κρατώντας το αγκαλιά, και της το πήγα κοντά (όχι πάρα πολύ κοντά) και ήταν τρομερά επιθετική (δεν του επιτέθηκε, φυσικά, αλλά είχε πάρει μια πολύ άγρια έκφραση και έκανε χχχχχχχχ πάλι). Και μετά, μύριζε το χέρι μου, που είχα πιάσει το άλλο, και έφευγε προς τα πίσω και δεν ήθελε να την πιάσω. Τώρα ηρέμησε και είναι δίπλα μου πάλι (και το άλλο, το καημένο, πάλι κλεισμένο στο δωμάτιο). Τα χέρια μου, βέβαια, τα έπλυνα, οπότε δεν μυρίζουν πλέον "εχθρό".
Τι να κάνω; Να είμαι από τη δική της μεριά της πόρτας, όταν τα βάζω να μυρίζονται (γιατί και τις 2 φορές ήμουνα με το μικρό); Απλά φοβάμαι να τα φέρω περισσότερο σε επαφή, γιατί αυτό το καημένο είναι πολύ αδύναμο ακόμη και αν του την πέσει η άλλη, φοβάμαι μην το χτυπήσει. Αλλά πόσο να το έχω κλεισμένο, το καημενούλι, μόνο του στο δωμάτιο; Πάω και του κάνω παρέα, όσο μπορώ, αλλά και πάλι το λυπάμαι..
Η γάτα μου, πάντως, είναι φοβική, οπότε θεωρώ πιθανότερο να φύγει, παρά να του επιτεθεί. Την τελευταία φορά, πάντως, που είχε έρθει σε επαφή με γατούλη, είχε αγριέψει τόσο πολύ, που επιτίθετο και σε εμένα..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Aleksa
Τιμώμενο Μέλος

Όχι. Όσο δύσκολο και να είναι στην αρχή, μη βιάζεσαι να τα φέρεις σε άμεση επαφή, προκειμένου να μη διακινδυνέψεις να έχεις μικρά..δράματα (διαπληκτισμούς, δαγκώματα κλπ.) Συνέχισε για λίγες μέρες αυτό που κάνεις, δλδ να τα αφήνεις να κοιτάζονται από το μικρό άνοιγμα της πόρτας (βεβαιώσου οτι είναι αρκετά μικρό και σταθερό, ώστε να μην αφήνει περιθώριο
επαφής του ενός με το άλλο) και εσύ να στέκεσαι εναλλάξ πότε δίπλα στη μια και πότε δίπλα στην άλλη.
Κατανοώ οτι είναι δύσκολο και από πρακτικής άποψης, αλλά και η σκέψη οτι το μικρό θα νιώθει μοναξιές..
Όμως δεν βλέπω άλλη λύση για τον πρώτο καιρό, μέχρι να συνηθίσουν η μια τη μυρωδιά της άλλης και να πάψεις να βλέπεις "δραματικές" αντιδράσεις. Επίσης, προσοχή όταν απουσιάζεις να σιγουρεύεσαι οτι είναι η κάθε μια στο χώρο της.Όταν δεις οτι η μεγάλη αρχίσει να ανέχεται την νεοαφιχθείσα, θα επιχειρήσεις να τις φέρεις για λίγα λεπτά πιο κοντά, πάντα με τη διαρκή παρουσία σου και έτοιμη να επέμβεις σε ενδεχόμενες επιθετικές κινήσεις.
Αφού δεις οτι τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει, σταδιακά θα μπορείς να αυξάνεις το χρόνο παραμονής τους μαζί, μέχρι τελικά να δεχτούν οτι εφεξής θα συγκατοικήσουν. Και διόλου απίθανο , πράγμα που εύχομαι, να τις δεις να γίνονται και...κολλητές!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Τίποτα, πάλι τα ίδια, "κχχχχχχχχ" η μεγάλη (το άλλο το καημενούλι είναι πολύ φιλικό), παρόλο που ήμουνα από τη δικιά της μεριά και της μιλούσα ήρεμα.
Δε θα τη δεχτεί ποτέ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Nicole1987
Πολύ δραστήριο μέλος
https://jacksongalaxy.com/2010/10/01/cat-to-cat-introductions/
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Είναι απερίγραπτη, η άτιμη! Στην αρχή, τους έβαλα τα φαγητά και των δύο εκατέρωθεν της πόρτας. Η δικιά μου έκανε ένα κκκκχχχχχ και έφυγε, το δε μικρό έφαγε μια χαρά -και όταν έφυγε η άλλη έβγαλε και το χεράκι του από το άνοιγμα και πήρε και το δικό της..

Η άλλη τίποτα. Χέστρα, τελείως. Μετά έκλεισα την πόρτα και άφησα το μπωλάκι της δίπλα και... έχει να φάει από το πρωί!!! Τη βάζω εκεί και φεύγει. Και μιλάμε για κοτόπουλο, που τρελαίνεται...
Να επιμείνω, μέχρι να φάει ή να της πάω το φαϊ εκεί που της το'χω κανονικά; Είναι και νηστικό, το ηλίθιο...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Nicole1987
Πολύ δραστήριο μέλος
Ξερω οτι την λυπάμαι αλλα θα αναγκαστεί να φαει άμα πεινάσει. Τι θα κανει; Θα αναγκαστεί να αφησει για λιγο το πείσμα. Τουλαχιστον το μικρό δεν φοβάται. Και αυτη δεν ειναι οτι φοβάται αλλα θα ζηλεύει και λιγο και θα νιωθει το μικρό παρείσακτο στο δικο της χώρο. Θελει υπομονη
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 31 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool