Καλησπέρα και από μένα! Είχα ξαναγράψει σε αυτό το topic δίνοντας συμβουλές, αλλά τώρα είμαι εγώ αυτή που τις χρειάζεται… Δάσκαλε που δίδασκες….
Η ιστορία είναι μπερδεμένη, θα προσπαθήσω να την περιγράψω , και ελπίζω να έχω την ανοχή σας και να μην σας κοιμίσω πριν το τέλος!
Όπως φαίνεται και από το θέμα στο οποίο γράφω, η ιστορία αφορά δύο γάτες, την Bellina και τον Χρυσάφι.
Η Bellina: τριών χρονών, στειρωμένη. Είναι μαζί μας από δύο μηνών όταν την βρήκαμε μονόφθαλμη και αδύναμη στον δρόμο.
Το Χρυσάφι: αρσενικό, στειρωμένο, περίπου ενός έτους…. Τον βρήκα τον Φλεβάρη, κάτω από το σπίτι μου στην Αθήνα με σπασμένα πόδια. Χειρουργήθηκε, έμεινε στο νοσοκομείο για τρεις μήνες και από τα τέλη Μαΐου βρίσκεται σπίτι, υγιές και μέσα στην ενέργεια….ουφφφφ
Το μπέρδεμα και οι ερωτήσεις….
Συνήθως, όταν φέρνεις μια νέα γάτα στο σπίτι ξέρεις ποια θα επιτεθεί – αυτή που θα υπερασπιστεί τον χώρο της, και ποια θα θέλει βοήθεια για να εγκλιματιστεί – η καινούρια… Στην δική μου περίπτωση όμως δεν ξέρω ποια νιώθει καινούργια και ποια παλιά, ποια επιτίθεται και ποια αμύνεται .
Ο λόγος: Η Bellina μένει μόνιμα Πάτρα, όπου και την βρήκαμε. Με επισκέπτεται όμως κάποιες φορές, όταν δηλ. φεύγει η μητέρα μου για ταξίδι για να μην μένει μόνη της, ή όταν μου λείψει πολύ… Το σπίτι στην Αθήνα το γνωρίζει πλέον καλά και νιώθει άνετα σε αυτό. Την ξαναπήρα Αθήνα (η μητέρα μου θα έφευγε για δύο βδομάδες) εδώ και μία βδομάδα, ενώ το Χρυσάφι ήταν ήδη στο σπίτι και είχε μάθει τον χώρο.
Τους έφτιαξα την βάση τους λοιπόν με την άμμο σε δύο διαφορετικά δωμάτια και τις βγάζω στο σαλόνι εκ περιτροπής. Σκέφτηκα όμως να τις γνωρίσω και μεταξύ τους, για να δω κατά πόσο μπορούν να συμβιώσουν και για να κοινωνικοποιηθεί λίγο η Bellina, που είναι αρκετά δειλή και με τους ανθρώπους και με τις γάτες – τόσο που την πρώτη φορά που είδε δυο γατάκια ενός μηνών που φιλοξένησα για λίγες μέρες κρύφτηκε κάτω από τα σεντόνια!
Ακολούθησα τις συμβουλές του θέματος… σε κάποια πέτυχα και σε άλλα απέτυχα οικτρά….
Τους αντάλλαξα τα κλουβιά για να συνηθίσουν την μυρωδιά η μια της άλλης – πέτυχε μάλλον: η Bellina σταμάτησε να γρυλίζει σε εμένα και στο κλουβί και φέρεται χαλαρά ενώ όταν πρωτοήρθε ήταν στρεσαρισμένη- τρώει, τρώει τρώει, μπανιαρίζεται, παίζει…
Άφησα χαραμάδα στην πόρτα για να βλέπονται και να συνηθίσει το ένα το άλλο – απέτυχα καθώς το Χρυσάφι έκανε εφόρμηση και άνοιξε την πόρτα δυο φορές με αποτέλεσμα να ακολουθήσει πανικός – μικρής έκτασης ευτυχώς. Το έβαλα στην γατοφόρο, για να το βλέπει η δικιά μου αλλά έκανε σαν λυσσασμένο για να βγει, όπως και όταν το έβγαζα στο μπαλκόνι με την δικιά μου από μέσα… Τελικά, βρήκα μια φοβερή ιδέα… έβαλα τον σκελετό από ένα ράντζο στη είσοδο της πόρτας και από πάνω ένα μεγάλο κουτί για να μην μπορεί να σκαρφαλώσει , και έτσι βλεπόντουσαν, η Bellina ψιλογρύλιζε, αλλά όχι με μεγάλη ένταση, αλλά δεν πλησίασε ποτέ πολύ να το μυρίσει. Το Χρυσάφι, νιαούριζε, άλλοτε ενοχλημένο και άλλοτε παραπονεμένο για να βγει, κουνώντας την ουρά του. Το κούνημα της ουράς αρχικά το θεώρησα δείγμα καλής θέλησης, αλλά μάλλον έκανα λάθος.
Σήμερα όμως, κατάφερε και σκαρφάλωσε! Ενώ ήμουν εκεί δεν μπόρεσα να το συγκρατήσω--- ήταν σαν σίφουνας. Η Bellina κρύφτηκε κάτω από τον καναπέ, με γρυλίσματα και κιιιχχχ, ενώ το χρυσάφι την ακολούθησε. Κανένα από τα δύο δεν οπισθοχωρούσε. Η Bellina, ήταν μαζεμένη και γρύλιζε, ενώ το Χρυσάφι όρθιο, με καμπουριασμένη πλάτη και ίσια ουρά προς τα κάτω… Δεν ξέρω αν έπεσαν φάπες, κάποια στιγμή ακούστηκαν κραυγές και ουρλιαχτά πέρα από τα γρυλίσματα, αλλά καθώς ήταν και τα δύο κάτω από τον καναπέ, δεν είχα ορατότητα. Κατάφερα και μάζεψα το Χρυσάφι, και δεν παρατήρησα πληγή σε κανένα….
Άμα διαβάζετε ακόμα, έφτασε η στιγμή των ερωτήσεων… και είναι μόνο δύο…
1) Όσοι από εσάς έχετε τύχει σε τέτοιο περιστατικό μπορείτε από την στάση σώματος και τις φωνές να μαντέψετε ποια επιτίθεται και ποια αμύνεται;
Θα έλεγα ότι η Bellina αμύνεται, δεν του έχει ορμάει ποτέ , δεν το πλησιάζει μόνο γρυλίσματα και κιχχχ κάνει. Αλλά το Χρυσάφι επιτίθεται ή απλά θέλει να την γνωρίσει και πηγαίνει κοντά της; Γιατί τα ακουστικά εφφέ τα κάνει μόνο η Bellina. Τι ισχύει;
2) Κάποια άλλη ιδέα για το τι πρέπει να κάνω πριν τα φέρω σε επαφή; Ή έφτασε ο χρόνος και οι πρώτοι καυγάδες είναι μέσα στο πρόγραμμα; Γιατί και τα δύο είναι χαλαρά στον χώρο όταν βρίσκονται μόνα τους – δεν δείχνουν κάποια ανησυχία. Αλλά αν σκοτωθούν; Όπως είπα η Bellina έχει ήδη ένα μάτι, δεν θα ήθελα να μείνει με κανένα… είναι αυτό που με φοβίζει περισσότερο σε ενδεχόμενο καυγά….
Ελπίζω όσοι το διαβάσετε, να σας έμεινε κουράγιο για απαντήσεις
