Νέο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

ευχαριστώ πολύ για την απάντηση! περίπου πόσο καιρό σου πήρε περίπου να τα αφήσεις μαζί χωρίς χώρισμα?
Αυτά τα δυό συγκεκριμένα που αναφέρω δεν τα είχα χωριστά ποτέ. Απλά τον γάτο μου όταν ήταν μικρούλης τα βράδυα τον κλείναμε σε ένα δωμάτιο γιατί είχαμε κι άλλα γατάκια τότε και ήταν ηλικιωμένα και αυτός είχε μια μανία να τα πειράζει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εχω και γω μια μεγαλη γατούλα η οποια δεν μενει μεσα στο σπιτι αλλα δεν θελει να βλεπει γύρω της γατια! Με το που την πλησιάζει αλλο γατί φεύγει. Θα ειναι δυσκολο να το δεχτεί το αλλο γατακι αλλα ακομα και αν το δεχτεί απλα θα αδιαφορεί δεν θα κανουν ποτε παρεα. Ισως και ποτε να μην της ειναι ευχάριστη η παρουσία του γατιου στο σπιτι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα κι από μένα φίλη μου:) Εγώ γενικά πιστεύω ότι μία εβδομάδα πάνω κάτω είναι αρκετή για να τα έχει χωριστά κανείς δύο γατιά που πρωτογνωρίζονται κι έπειτα είμαι υπέρ του να μένουν τελείως ελεύθερα μέσα στο σπίτι , με την προϋπόθεση το φαγητό τους και η άμμος τους να είναι σε ξεχωριστά (απομακρυσμένα σημεία). Από τη δική μου εμπειρία όσο συνεχίζουν να μένουν χωριστά καθυστερεί πολύ και ο χρόνος συμφιλίωσης ή απλώς ανοχής! Αυτό για ενήλικες γάτες όμως.. Επειδή στη δική σου περίπτωση το γατάκι είναι αρκετά μικρό και ίσως όχι ικανό να ανταπεξέλθει επαρκώς αν η μεγάλη γατούλα γίνει κπ στιγμή πολύ επιθετική (μπορεί και να μη γίνει ποτέ, αλλά για να μην αγχώνεσαι), καλό είναι να μην τα αφήνεις εντελώς μόνα τους, χωρίς επίβλεψη προς το παρόν μέχρι και το μικρό να ξεπεταχτεί αρκετά. Και τα βράδια κλέινε το μικρό σ΄ένα δωμάτιο, όπως έκανες ήδη δηλ. και άφηνε και τη γάτα μέσα.
Εκτός αν δώσουν από νωρίς σημάδια συμφιλίωσης (δεν αποκλείεται κι αυτό) οπότε ησυχάζεις μια ώρα αρχίτερα!
Η γατούλα είναι αρκετά μεγάλη όντως για να δεθεί με το μικράκι αλλά εκτός του ότι μπορεί και να το συμπαθήσει είναι σίγουρο ότι με τον καιρό θα το αποδεχτεί χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, άσε που πιστεύω ότι θα της κάνει και λίγο πιο ενδιαφέρουσα τη ζωή της και ίσως και να την δραστηριοποιεί λίγο παραπάνω, πράγμα που είναι καλό στην ηλικία της ;)
Μικροτσακωμοί μπορεί να υπάρχουν πάντα, ειδικά αφού το μικρό θα έχει και πολύ όρεξη για παιχνίδι και ίσως να την κουράζει, αλλά σίγουρα θα βάλει κι αυτή τα όριά της...
Σκέψου ότι εγώ έχω τέσσερα γατιά μέσα στο σπίτι, 3 αρσενικούς και μία θηλυκιά. Οι δύο από τους γάτους μου που συμβιώνουν μάλιστα 7 χρόνια σχεδόν, τους πιάνει καμιά φορά η τρέλα και τσακώνονται άσχημα κιόλας. Επίσης η θηλυκή μου γάτα δεν μπορεί με τίποτα να τα βρει με έναν γατούλη που τον έχω ήδη δυομιση μήνες μέσα κι αυτόν..ενώ αυτός είναι καλόβολος και οι άλλοι δύο αδιαφορούν εντελώς για την παρουσία του, η συγκεκριμένη ζόρικη γατούλα θα του επιτεθεί με την πρώτη ευκαιρία, χωρίς να γίνεται όμως κάτι φοβερό.
Όσο όμως περνάει ο καιρός οι εντάσεις μας εξασθενούν και τον ανέχεται περισσότερο..
Εξυπακούεται βέβαια ότι κάποιες από τις γάτες μου (ειδικά αυτές που είναι κυρίως στην αυλή) κάνουν απίθανη παρέα μεταξύ τους.
Αυτά λοιπόν..ουφ μ΄έπιασε πολυλογία ε; :whistle:
Εύχομαι πάντως να τα βρουν το συντομότερο τα γατούνια σου :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Σας ευχαριστώ όλους άπειρα!! και ολόκληρη έκθεση να μου στείλετε θα την διαβάσω :P !!!! θα σας κρατήσω ενήμερους ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα και από μένα! Είχα ξαναγράψει σε αυτό το topic δίνοντας συμβουλές, αλλά τώρα είμαι εγώ αυτή που τις χρειάζεται… Δάσκαλε που δίδασκες….
Η ιστορία είναι μπερδεμένη, θα προσπαθήσω να την περιγράψω , και ελπίζω να έχω την ανοχή σας και να μην σας κοιμίσω πριν το τέλος!

Όπως φαίνεται και από το θέμα στο οποίο γράφω, η ιστορία αφορά δύο γάτες, την Bellina και τον Χρυσάφι.

Η Bellina: τριών χρονών, στειρωμένη. Είναι μαζί μας από δύο μηνών όταν την βρήκαμε μονόφθαλμη και αδύναμη στον δρόμο.

Το Χρυσάφι: αρσενικό, στειρωμένο, περίπου ενός έτους…. Τον βρήκα τον Φλεβάρη, κάτω από το σπίτι μου στην Αθήνα με σπασμένα πόδια. Χειρουργήθηκε, έμεινε στο νοσοκομείο για τρεις μήνες και από τα τέλη Μαΐου βρίσκεται σπίτι, υγιές και μέσα στην ενέργεια….ουφφφφ

Το μπέρδεμα και οι ερωτήσεις….
Συνήθως, όταν φέρνεις μια νέα γάτα στο σπίτι ξέρεις ποια θα επιτεθεί – αυτή που θα υπερασπιστεί τον χώρο της, και ποια θα θέλει βοήθεια για να εγκλιματιστεί – η καινούρια… Στην δική μου περίπτωση όμως δεν ξέρω ποια νιώθει καινούργια και ποια παλιά, ποια επιτίθεται και ποια αμύνεται .

Ο λόγος: Η Bellina μένει μόνιμα Πάτρα, όπου και την βρήκαμε. Με επισκέπτεται όμως κάποιες φορές, όταν δηλ. φεύγει η μητέρα μου για ταξίδι για να μην μένει μόνη της, ή όταν μου λείψει πολύ… Το σπίτι στην Αθήνα το γνωρίζει πλέον καλά και νιώθει άνετα σε αυτό. Την ξαναπήρα Αθήνα (η μητέρα μου θα έφευγε για δύο βδομάδες) εδώ και μία βδομάδα, ενώ το Χρυσάφι ήταν ήδη στο σπίτι και είχε μάθει τον χώρο.

Τους έφτιαξα την βάση τους λοιπόν με την άμμο σε δύο διαφορετικά δωμάτια και τις βγάζω στο σαλόνι εκ περιτροπής. Σκέφτηκα όμως να τις γνωρίσω και μεταξύ τους, για να δω κατά πόσο μπορούν να συμβιώσουν και για να κοινωνικοποιηθεί λίγο η Bellina, που είναι αρκετά δειλή και με τους ανθρώπους και με τις γάτες – τόσο που την πρώτη φορά που είδε δυο γατάκια ενός μηνών που φιλοξένησα για λίγες μέρες κρύφτηκε κάτω από τα σεντόνια!:whistle:

Ακολούθησα τις συμβουλές του θέματος… σε κάποια πέτυχα και σε άλλα απέτυχα οικτρά….
Τους αντάλλαξα τα κλουβιά για να συνηθίσουν την μυρωδιά η μια της άλλης – πέτυχε μάλλον: η Bellina σταμάτησε να γρυλίζει σε εμένα και στο κλουβί και φέρεται χαλαρά ενώ όταν πρωτοήρθε ήταν στρεσαρισμένη- τρώει, τρώει τρώει, μπανιαρίζεται, παίζει…

Άφησα χαραμάδα στην πόρτα για να βλέπονται και να συνηθίσει το ένα το άλλο – απέτυχα καθώς το Χρυσάφι έκανε εφόρμηση και άνοιξε την πόρτα δυο φορές με αποτέλεσμα να ακολουθήσει πανικός – μικρής έκτασης ευτυχώς. Το έβαλα στην γατοφόρο, για να το βλέπει η δικιά μου αλλά έκανε σαν λυσσασμένο για να βγει, όπως και όταν το έβγαζα στο μπαλκόνι με την δικιά μου από μέσα… Τελικά, βρήκα μια φοβερή ιδέα… έβαλα τον σκελετό από ένα ράντζο στη είσοδο της πόρτας και από πάνω ένα μεγάλο κουτί για να μην μπορεί να σκαρφαλώσει , και έτσι βλεπόντουσαν, η Bellina ψιλογρύλιζε, αλλά όχι με μεγάλη ένταση, αλλά δεν πλησίασε ποτέ πολύ να το μυρίσει. Το Χρυσάφι, νιαούριζε, άλλοτε ενοχλημένο και άλλοτε παραπονεμένο για να βγει, κουνώντας την ουρά του. Το κούνημα της ουράς αρχικά το θεώρησα δείγμα καλής θέλησης, αλλά μάλλον έκανα λάθος.

Σήμερα όμως, κατάφερε και σκαρφάλωσε! Ενώ ήμουν εκεί δεν μπόρεσα να το συγκρατήσω--- ήταν σαν σίφουνας. Η Bellina κρύφτηκε κάτω από τον καναπέ, με γρυλίσματα και κιιιχχχ, ενώ το χρυσάφι την ακολούθησε. Κανένα από τα δύο δεν οπισθοχωρούσε. Η Bellina, ήταν μαζεμένη και γρύλιζε, ενώ το Χρυσάφι όρθιο, με καμπουριασμένη πλάτη και ίσια ουρά προς τα κάτω… Δεν ξέρω αν έπεσαν φάπες, κάποια στιγμή ακούστηκαν κραυγές και ουρλιαχτά πέρα από τα γρυλίσματα, αλλά καθώς ήταν και τα δύο κάτω από τον καναπέ, δεν είχα ορατότητα. Κατάφερα και μάζεψα το Χρυσάφι, και δεν παρατήρησα πληγή σε κανένα….

Άμα διαβάζετε ακόμα, έφτασε η στιγμή των ερωτήσεων… και είναι μόνο δύο…;)

1) Όσοι από εσάς έχετε τύχει σε τέτοιο περιστατικό μπορείτε από την στάση σώματος και τις φωνές να μαντέψετε ποια επιτίθεται και ποια αμύνεται;
Θα έλεγα ότι η Bellina αμύνεται, δεν του έχει ορμάει ποτέ , δεν το πλησιάζει μόνο γρυλίσματα και κιχχχ κάνει. Αλλά το Χρυσάφι επιτίθεται ή απλά θέλει να την γνωρίσει και πηγαίνει κοντά της; Γιατί τα ακουστικά εφφέ τα κάνει μόνο η Bellina. Τι ισχύει;

2) Κάποια άλλη ιδέα για το τι πρέπει να κάνω πριν τα φέρω σε επαφή; Ή έφτασε ο χρόνος και οι πρώτοι καυγάδες είναι μέσα στο πρόγραμμα; Γιατί και τα δύο είναι χαλαρά στον χώρο όταν βρίσκονται μόνα τους – δεν δείχνουν κάποια ανησυχία. Αλλά αν σκοτωθούν; Όπως είπα η Bellina έχει ήδη ένα μάτι, δεν θα ήθελα να μείνει με κανένα… είναι αυτό που με φοβίζει περισσότερο σε ενδεχόμενο καυγά….

Ελπίζω όσοι το διαβάσετε, να σας έμεινε κουράγιο για απαντήσεις:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το διάβασα και βλέπω ότι και εσύ έχεις θέμα....και χρειάζεσαι υπομονή! να σου δώσω συμβουλές μάλλον όχι, εσύ ξέρεις πιο πολλά και εγώ έκανα ότι με συμβούλευσαν...μετά από 3 μήνες όμως με 2 γατιά που δεν θέλονται έχω να σου πω ως προς το πρώτο ερώτημά σου ότι η Bellina σου έχει ακριβώς τη συμπεριφορά της Κίρας μου....γρυλίζει όπως η Κίρα, κάνει κιχ αλλά δεν επιτίθεται ποτέ... σε αντίθεση με τη Μιλού όπου δεν κάνει ηχητικά εφφέ αλλά επιτίθεται και μάλιστα η ουρά που κουνιέται είναι δείγμα λίγο πριν την επίθεση....τουλάχιστον αυτό συμβαίνει με τα δικά μου. Αρα και στη δική σου περίπτωση θεωρώ πως ο Χρυσάφης επιτίθεται για να πάρει το πάνω χέρι και να εδραιώσει τη θέση του. Η Bellina σου προσπαθεί να ισορροπήσει σε αυτό που ήξερε δικό της και από το φόβο της υποχωρεί κάτω από κρεβάτια κλπ. γρυλλίζοντας για να "φοβίσει" δήθεν τον εχθρό.

Ιδια συμπεριφορά με Μιλού και Κίρα :-(

Οσον αφορά το δεύτερο ερώτημά σου δεν ξέρω τι άλλο να σου προτείνω διότι και εμείς εδώ και 3 μήνες έχουμε χωρίσει στα δύο το σπίτι και ακόμη πρόοδο και εξέλιξη δεν έχουμε δει. Εχουμε κάνει αυτό με τις γατοφόρους όπως και εσύ, μέσα από τις πόρτες να κοιτάζονται, αλλαγή πανιών για τις μυρωδιές κλπ. αλλά μέχρι στιγμής τίποτα.

Εγώ θεωρώ πως αν τα βρουν δύο τέτοια ζώα όπως και τα δικά μου - με την έννοια να υπάρχουν απλά στο ίδιο σπίτι - θα είναι μετα από πολύ πολύ καιρό. Και θεωρώ επίσης ότι θα παίζουν και ξύλο από καιρού εις καιρόν ή για να αποφευχθεί αυτό κάποια στιγμή κάποιο θα κρύβεται για να αποφύγει το σαματά... Το αν θα τα βρουν δύο ζώα σωστά για μένα φαίνεται την 1η εβδομάδα...όταν ο καιρός βλέπουμε και περνάει δεν πιστεύω ότι μπορεί να τα βρουν ουσιαστικά. Δύσκολες τέτοιες συμβιώσεις.

Στη δική σου περίπτωση έχεις τν επιλογή της μητέρας σου και ίσως θα μπορούσες να περιορίσεις τα δύο γατιά κατά τη διάρκεια της συμβίωσής τους και να αφήσεις το χρόνο να δεις πως θα δουλέψει, ελπίζω υπέρ σου. Δεν έχεις λόγο να ζορίσεις τα πράγματα....αφού δεν ζουν πάντα μαζί. Λυπάμαι που δεν μπορώ να σε βοηθήσω, ελπίζω κάποια από τα παιδιά να μπορέσει να σου πει κάτι περισσότερο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
update: γνωρίστηκαν τα γατιά άθελά μου! (νόμιζα οτι η γάτα μου είχε φύγει απο την αυλή και άφησα τον μικρό να βγει αλλά τελικά αυτή ηταν κάτω απο έναν μουσαμά και έγινε για 2 δευτερόλεπτα πανικός) τώρα όταν είμαι σπίτι τα έχω ψιλοελεύθερα αλλά φροντίζω η γάτα μου να έχει χρόνο χαλάρωσης! Προς το παρόν στο εναμιση μέτρο αυτή (Διαβολίτσα την λένε) του γρυλίζει και αυτός (ο Μικές) φοβάται και φεύγει. Το κακό είναι οτι ο Μικές όσο και να τον κουράζω απο το παιχνίδι θέλει πάρα πολύ να παίξει με την Διαβολίτσα (δλδ αυτή κουνάει νευριασμένα την ουρά και ο χαζός το βλέπει για παιχνίδι και 2 λεπτά αφού έχει φύγει τρομαγμένος απο τα γρυλίσματά της ξαναπροσπαθεί να παίξει) ελπίζω οτι απο δω και πέρα θα περιμένω να συνηθίσουν τελείως το ένα το άλλο (για μόνο 2 βδομάδες καλά τα πήγαμε πάντως). το μόνο που με έχει προβληματίσει λίγο είναι οτι η Διαβολίτσα δεν τρώει πολύ, τρώει μόνο άμα της βάλω κονσέρβα γτ την λατρεύει αλλά την ξηρά τροφή τπτ.. φταίει οτι είναι καλοκαίρι? φταίει οτι είναι μεγάλη και μασάει την κονσέρβα καλύτερα? ή φταίει ο Μικές?? δεν γνωρίζω ακόμα. Παντως η Διαβολίτσα που ήταν πάντα κακό γατί με έχει εκπλήξει με την υπομονή της δεν έχει ξανα ανεχτεί ζώο τόσο πολύ (εκτός απο εμένα :P )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμπόλεμη κατάσταση στο σπίτι

Γεια σας!!

θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την εγγραφή και να σας πω και εγω το πρόβοημα μπας και με βοηθήσει κανενας πιο εμπειρος γατογονιός :P Εχω εναν γατο 14 ετων τον οποίο μετα τα φοιτητικά μου χρονια τον πηγα στην γιαγια μου γιατι περνουσε καλυτερα αφου εχει σπιτι με αυλη και κανει και τις βολτες του. Είναι γενικά πολυ όμορφος και πολυ ησυχος (και υπερκακομαθημενος) Πριν περιπου ενα χρονο βρηκα ενα αδεσποτο γατακι που το ειχαν επιτεθει σκυλοι και μετα απο περιπετειες αποφασισα να το κρατησω γιατι δεθηκα μαζι του. Το προβλημα μου ειναι οτι θελω να το παιρνω μαζι μου οταν πηγαινω στη γιαγια μου η να το αφηνω για λιγο οταν παω καπου αλλα ο μεγαλος δεν το δεχεται. Σημερα ξεχειλισε το ποτηρι.Ανοιξε η γιαγια μου καταλαθως την πορτα που χωριζει το σπιτι στα 2 και ο μεγαλος ηρθε και ορμηξε στον μικρο...στο τσαφ τον γλυτωσα επειδη μπηκα στη μεση και τις αρπαξα και εγω!!!ο μικρος κατουρηθηκε επανω του.. υπαρχει περιπτωση ν αλλαξει αυτο? υπαρχει αναγκη να πηγαινω στη γιαγια μου που ειναι καρκινοπαθης και χαιρεται πολυ απλα δεν ηθελα να αφηνω το γατι μονο του στο διαμερισμα μου να υποφερει. εντω μεταξυ η σωματικη σους διάπλαση ειναι πολυ διαφορετικη. ο μεγαλος ειναι υπερφυσικα μεγαλος για γατος (τον χρησιμοποιουν στο χωριο για ατρακτιον!) και ο μικρος ειναι λιγο μπασμενος θα ελεγα..δαυιδ και γολιαθ!! ειναι και οι δύο στειρωμενοι και δεν μπορω να καταλαβω γιατι ο μεγαλος συμπεριφερεται τοσο ακραια σαν δαιμονισμενος ειναι οταν τον βλεπει ενω γενικα ειναι γλυκουλης..

Ευχαριστω και συγνώμη για την πολυλογια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Εμπόλεμη κατάσταση στο σπίτι

καλησπέρα και καλώς ήρθες.
υπάρχουν τακτικές γνωριμίας και συμφιλίωσης αλλά επειδή δεν το έχω ζήσει θα αφήσω να σου πουν άλλα μέλη καλύτερα.

εγώ θα σου πω απλώς αν δεν είναι ανάγκη να παίρνεις μαζί σου το γατάκι όταν πας στη γιαγιά σου, γιατί να το κάνεις?
λείπεις μέρες όταν πας? είναι σε άλλη πόλη?
αν όχι, μπορείς να το αφήνεις σπίτι, καλύτερα θα είναι και δε θα αγχώνεται ούτε αυτό ούτε εσύ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Να κρατήσω το γατάκι ή θα σκοτωθούν;

Καλησπερα σας!σημερα βρηκα ενα μωρο γατακι 35 ημερων.δεν ειχα σκοπο να παρω αλλη γατα καθως η μικρη ειναι 6 μηνων τωρα και αγριογατα αλλα την βρηκα στη μεση του δρομου διπλα στην πατημενη απο αμαξι μαμα της<κλαψ κλαψ>και ηξερα πως το ιδιο θα παθει και αυτη. Με μαχη με τους δικους μου θα την κρατησω αλλα το σημαντικο θεμα μου ειναι η γατα μου η σερινα. Δεν της εφερα σε επαφη γιατι ο γιατρος μου ειπε μια βδομαδα απομονωση η μικρη αλλα μονο που την ειδε στην αγκαλια μου εχει απο την διαδρομη πορτα δωματιο εχει αγριεψει τρελα....ορμησε και σε μενα και στην μαμα μου και προσπαθει να μπει στο δωματιο μου γιατι ξερει πως εκει ειναι η μικρη.το θεμα μου ειναι μηπως την κανω να ζηκεψει περισσοτερο που ειναι κλεισμενη εξω?υπαρχει φοβος να την πνιξει?ολη την πρωτη βδομαδα να μην ερθουν καθολου σε επαφη??? <παντως εχω να σχολιασω πως ο γλυκουλης ο σκυλος μου παρολο που ηταν το πρωτο κατοικιδιο του σπιτιου αντεδρασε για αλλη μια φορα τελεια την μυρισε και ηθελε να την γλυψεi>

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Καλησπέρα Κατερίνα και μπράβο σου που έσωσες το μικράκι :D, όντως η τύχη του σ' αυτή ειδικά την ηλικία και χωρίς τη μαμά του θα ήταν προδιαγεγραμμένη στο δρόμο..! Σ΄αυτό το στάδιο της "αναγνώρισης" χρειάζεται λίγη υπομονή από τη πλευρά σου μέχρι η γατούλα σου να συνηθίσει το μικρό, όμως σταδιακά αφου είναι και κοντά στην ηλικία, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα κάνουν απίθανη παρέα! Νομίζω η μία εβδομάδα που σου είπε ο κτηνίατρος να τις έχεις χωριστά είναι μιά χαρά, κι έπειτα βλέποντας και κάνοντας. Βέβαια η κάθε γάτα είναι ξεχωριστή και ο χρόνος που χρειάζεται για να συνηθίσει ένα νέο γατί ποικίλει από περίπτωση σε περίπτωση. Επειδή όμως στη δικιά σας περίπτωση το γατάκι είναι πολύ μικρό χρειάζεται για αρχή μεγαλύτερη προσοχή. Δε λέω ότι μπορεί να το πνίξει, αλλά υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να το τραυματίσει μέσα στο άγχος της. Εγώ θα σου πρότεινα να δοκιμάσεις να τα φέρεις κι από τώρα σε επαφή να το μυρίσει κι αν δεις ότι γίνεται πολύ επιθετική, απομάκρυνέ την πάλι, αν όμως όχι άστα να περάσουν και λίγο χρόνο μαζί από τώρα, αρκεί να είσαι πάντα παρούσα. Πάντως μπορεί να δείχνει άγρια όπως λες αλλά να το δεχτεί το γατάκι μια χαρά και να αντιδρά τώρα έτσι επειδή την έχεις επιπλέον αποκλεισμένη από το δωμάτιο, που φαντάζομαι συνηθίζετε να περνάτε χρόνο εκεί.
Εύχομαι να συμφιλιωθεί μαζί του το συντομότερο :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπερα !Κοιτα η γατα μου παρολο που μεγαλωσε μεσα σε αγκαλια ειναι αγριογατα δεν ειναι απο αυτα τα ησυχα γατακια που καθονται να τα χαιδεψεις αν εχει τρελο κεφι μονο τοτε...την βρηκα και αυτη αδεσποτη σε μικρη ηλικια δεν ξερω αν μετραει αυτο....σημερα αφησα την πορτα ανοιχτη πηγε απο μακρια την ειδε και εκανε κχχχχχχχχ μολις πηγα κοντα εξαφανιστηκε περισσοτερο φοβισμενη μου κανει παρα θυμωμενη...θα τους αφησω σταδιακα γιατι σημερα το πρωι ανοιξα την πορτα και ηταν μπροστα στην πορτα και η μαμα μου , μου ειπε πως ολο το βραδυ ηταν ανησυχη... να σε ρωτησω και κατι ασχετο? η δικια μου μεσα στον οκτωμβρη γινεται 6 μηνων υπαρχει πιθανοτητα να ειναι εγκυος? Μπορει να ειναι χαζομαρα αυτο που ρωταω αλλα τις τελευταιες δυο βδομαδες παχυνε αποτομα....η κολλητη μου που εχει γατες μου λεει πως γενικα το χειμωνα παχαινουν...ευχαριστω! η μικρη μου και η μεγαλη !:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Συνημμένα

  • 10698519_10152685732332708_7623177654908091556_n.jpg
    10698519_10152685732332708_7623177654908091556_n.jpg
    70,3 KB · Εμφανίσεις: 26
  • 10464208_10152474183647708_3989382267655773078_n.jpg
    10464208_10152474183647708_3989382267655773078_n.jpg
    54,9 KB · Εμφανίσεις: 20
Τελευταία επεξεργασία:
Είναι κούκλες κι οι δυό τους, να τις χαίρεστε :) Να ξέρεις πάντως ότι τα μικρά γατιά (και μιλάω για την πρώτη σου γατούλα) είναι γενικότερα ανήσυχα και υπερδραστήρια, όπως και τα παιδιά άλλωστε, μεγαλώνοντας θα δεις που θα ηρεμήσει και δε θα ναι τόσο αγριογατούλα, πόσο μάλλον όταν με το καλό τη στειρώσετε. Όσο γι΄αυτό που ρωτάς, δυστυχώς ναι υπάρχει περίπτωση να ναι έγκυος σε τόσο μικρή ηλικία (ναι μεν το χειμώνα παχαίνουν, αλλά δε μπήκε ακόμη ο χειμώνας :/:). Εγώ θα σου πρότεινα να φροντίσετε να την πάτε για στείρωση άμεσα, μπορεί να γίνει και κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης, όσο ακόμη βέβαια δεν είναι και πολύ προχωρημένη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Να κρατήσω το γατάκι ή θα σκοτωθούν;

Σε ευχαριστω πολυ ! απο βδομαδα θα την παω στον κτηνιατρο για την στειρωση ετσι και αλλιως ηταν μεσα στο προγραμμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καινούργιο γατάκι στο σπιτι

Πριν μία βδομάδα βρήκα στο δρόμο ένα γατάκι 21 ημερών. Το πήρα σπιτι κ πριν 3 μέρες του έβαλα Frontline, και του έδωσα κ Banmith για τα σκουλήκια. Το θέμα είναι ότι έχω τον γάτο μου 5 ετών. Προσπάθησα να τα φέρω σε επαφή , και ενώ ο γάτος μου δεν εκανε κχχχχ απλά τον περιμενε ξαπλωμένος όταν πλησιασε ο μικρος του εριξε μία με το ποδι του. Εχω φοβηθεί κ έχω το μικρουλη κλεισμένο χωριστά. Πως να τα φέρω σε επαφή? Αφήνω μισάνοιχτη την πορτα για να τον δει ο μεγάλος. Ο μεγάλος δεν αντιδρά απλά μυριζει τον αέρα. Να τον έχω στην αγκαλιά μου τον μικρό όταν τα φέρω σε επαφή?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπερα,αφησε τα να ερθουν σε επαφη,να περιμενεις πως θα πεσει και καμια μπατσα,απλα να εισαι παντα παρων,γιατι ειναι πολυ μικρουλη το δευτερο!το οτι δεν εκανε κκκχχχ το βρισκω θετικο
μπορεις να τους φερνεις σε επαφη για λιγη ωρα καθε μερα,μεχρι να δεις ξεκαθαρα τις προθεσεις του μεγαλου:D
μην εχεις αγχος,θα τα βρουν μια χαρα,θελουν το χρονο τους και υπομονη:)
να σας ζησει και το δευτερο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κατ'αρχήν, μπράβο σου που έσωσες το μικράκι από τους δρόμους:)
Η απάντηση τώρα στην ερώτηση της συμφιλίωσης-προσέγγισης του παλιού γατιού με το νεοφερμένο, μπορεί να συνοψιστεί στη λέξη "σταδιακά" κι εκεί γύρω χτίζονται οι διάφορες παραλλαγές, ανάλογα με το χαρακτήρα του ήδη υπάρχοντος γατιού.
Η μεθοδολογία πάντως η ίδια: Στην αρχή πίσω από κλειστές πόρτες να τα αφήνεις να μυρίζονται. Λίγες μέρες αργότερα, μισάνοιχτη πόρτα, μόνο να αντικρύζονται, χωρίς να έρθουν σε επαφή. Μετά λίγες μέρες πάλι, η απόπειρα της πρώτης επαφής ): Δείξε στο μεγάλο οτι το μικρό είναι "φίλος". Χάιδεψε το νεοφερμένο και πρότεινε το χέρι σου κοντά στη μύτη του "παλιού" να οσμιστεί τη μυρωδιά του. Μετά (κι εκεί πρέπει να βρίσκεσαι σε επιφυλακή)άσε το μικρό από την αγκαλιά σου και
περίμενε να πλησιάσουν. Στην αρχή (το πιο σύνηθες) να ακούσεις κχχχχχ! και κάποια πατούσια να υψώνονται, αλλά μόνο αν
υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού να είσαι απίκο να παρέμβεις άμεσα. Ειδάλως, άσε το μικρό να συνεχίσει να εξερευνά -σ'αυτό το στάδιο μπορεί να πέσει και κανα κυνηγητό και χρειάζεται από πριν να εξασφαλίσεις οτι υπάρχουν κρυψώνες σε περίπτωση που το μικρό τρέξει να προφυλαχτεί.
Θα βοηθούσε ακόμα, να τους παρουσιάσεις ένα νέο παιχνίδι για κυνήγημα (πχ ένα λούτρινο ποντικάκι)που θα τους δώσει την ευκαιρία μιας κατά κάποιο τρόπο "συμμαχίας", αποσπώντας τους την προσοχή του ενός στο άλλο και την μεταξύ τους ένταση.;)
Και σιγά σιγά η συμμαχία στο παιχνίδι, θα τους φέρει, πιστεύω κι εύχομαι, την αρμονική συμβίωση.
Μη ξεχνάς οτι όσο διαρκεί η φάση της προσέγγισης και μέχρι να τα "βρουν", θα πρέπει να είναι πάντα υπό την επίβλεψή σου.
Καλή επιτυχία και να τα χαίρεσαι και τα δυο!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις συμβουλές!!! Σήμερα το πρωι κατέβασα τον μικρο στο σαλόνι πάνω στον καναπέ. Πήγε κ χώθηκε αναμεσα στα μαξιλάρια. Ανέβηκε ο μεγάλος στο μπράτσο του καναπέ τον κοιταξε, κ στη συνέχεια κατέβηκε κ επαιζε με μία μύγα στο μπαλκόνι. Αύριο θα το ξανακάνω και θα σας ενημερώσω!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το οτι δεν έγιναν εχθροπραξίες, είναι μια πολύ καλή αρχή!:D Πιστεύω οτι όλα θα κυλήσουν ομαλά και θα συμβιώσουν μια χαρά:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα και πάλι,
σήμερα το πρωϊ κατέβασα τον μικρούλη πάνω στον καναπέ, κ ο μεγάλος ήταν πάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας. Τον παρατηρούσε χωρίς να κανει κατι αλλα φαινότανε ότι δεν ήταν κ το καλύτερο του. Ακόμα δεν έχω το θαρρος να κατεβάσω ελευθερο τον μικρό. :redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top