Να πάρω γάτα;

[pepper]

Απάντηση: Απόκτηση γάτας

Βασιλάκη, η επιλογή ράτσας είναι μάλλον προσωπικό θέμα. Εγώ θα πρότεινα να έπαιρνες ένα αδέσποτο για έναν και μόνο λόγο, το έχουν πολύ πολύ ανάγκη. Είναι τόσα πολλά που γεννιούνται στους δρόμους και χρειάζονται φροντίδα.
Από εκεί και ύστερα ζημιές δεν κάνουν από χαρακτήρος, μόνο κατά λάθος. Όσο έχεις ζώο στο σπίτι να ξέρεις ότι κάποια ζημιά κατά τύχη θα γίνει. Εγώ δύο χρόνια περίπου τα έχω και οι ζημιές που έχουν γίνει ήταν δικό μου λάθος εν τέλει, επειδή δεν ασφάλιζα καλά το σπίτι. Επίσης το νιαούρισμα είναι μέσο επικοινωνίας, οι γάτες είναι ήσυχα ζώα και νιαουρίζουν όταν έχουν κάτι σημαντικό να πουν. Τέλος τα μωρά γατάκια είναι πολύ παιχνιδιάρικα και αεικίνητα και στριφογυρίζουν συνεχώς, όταν περνάνε κάποιοι μήνες ηρεμούν πολύ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilakis13]

Απάντηση: Απόκτηση γάτας

Ευχαριστώ για την βοήθεια!
Δηλαδή αυτά που γράφουν στα διάφορα site, ακόμα και εδώ στο mycat, για την συμπεριφορά κάθε ράτσας δεν ισχύουν και τόσο τελικά?
Ωρέ κατά τύχη ντάξει να γίνει δεν έχω θέμα. Το θέμα είναι μην πάρει όλα τα έπιπλα και τις συσκευές με την σειρά και αρχίζει να τις καταστρέφει
Αλήθεια συσκευές όπως ο υπολογιστής με τα καλώδια και την οθόνη πως τα προστατεύετε?
Για τις σιαμέζες συγκεκριμένα έλεγε ότι είναι πολύ επικοινωνιακές και μπορεί να γίνουν θορυβώδεις, πιστεύεις ότι αν θα θέλω να διαβάσω και δεν τις δίνω σημασία δεν θα αρχίσει να κλαψουρίζει? Αν την απομονώσω (απλά κλείσω την πόρτα του δωματίου μου) πιστεύεις θα λυθεί το πρόβλημα?
Αγγελίες που έχω δει στο διαδίκτυο επιτρέπεται να βάλω ή απαγορεύεται από τους όρους του forum?
Παρεπιμπτόντως, πάρα πολύ ωραία η γατούλα σου! Από που την πήρες?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Εγώ δύο χρόνια περίπου τα έχω και οι ζημιές που έχουν γίνει ήταν δικό μου λάθος εν τέλει, επειδή δεν ασφάλιζα καλά το σπίτι. Επίσης το νιαούρισμα είναι μέσο επικοινωνίας, οι γάτες είναι ήσυχα ζώα και νιαουρίζουν όταν έχουν κάτι σημαντικό να πουν. Τέλος τα μωρά γατάκια είναι πολύ παιχνιδιάρικα και αεικίνητα και στριφογυρίζουν συνεχώς, όταν περνάνε κάποιοι μήνες ηρεμούν πολύ.

Ακριβώς αυτά που λέει η φίλη μας η pepper ισχύουν
Και οι γάτες είναι ήσυχα ζώα και δεν νιαουρίζουν χωρίς λόγο ( μόνο αν είναι αστείρωτες κι είναι σ'εποχή οίστρου, ή όταν πονούν σε περίπτωση τραυματισμού από ατύχημα κλπ).
Και το 99% των ζημιών που έχουν γίνει στο δικό μου σπίτι, δεν είναι από τη γάτα μου.
Και όντως τα μικρά είναι αεικίνητα, οπότε θα σου συνιστούσα να ψάξεις για λίγο μεγαλύτερης ηλικίας που και θα έχουν διαμορφώσει χαρακτήρα και θα τα βρεις πιο ήρεμα (σα στειρωμένα που θα είναι).
Αν δεν το έχεις κάνει ήδη, μπορείς να ρίξεις και μια ματιά εδώ στις αγγελίες μας που χαρίζονται γατάκια και -πού ξέρεις;- ίσως βρεις τη γατούλα (ή το γατούλη) που επιθυμείς να σε συντροφεύει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilakis13]

Έψαξα ήδη μετά την προτροπή της pepper για αδέσποτο, είδα πολλές αγγελίες αλλά βρήκα μια γατούλα που πραγματικά είναι έρωτας, έχω γράψει στο αντίστοιχο θέμα Απορώ πως δεν έχει υιοθετηθεί ακόμα!
Βέβαια είναι σε πολύ μικρή ηλικία, πιστεύετε πως θα έχω πρόβλημα? Τι πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσει ένα μικρό γατάκι?
Επίσης μαθαίνουν εύκολα να χρησιμοποιούν το ονυχοδρόμιο αντί για τις κουρτίνες?

Κάτι λίγο άσχετο, τι θα πρέπει να της πάρω στην αρχή? Έχω ακούσει για ονυχοδρόμιο, γατόσπιτο, κρεβατάκι, γατοφόρο, ραβδάκια με τούφες , τουαλέτα κτλ.
Υπάρχει κάτι που μου ξεφεύγει? Πόσο να υπολογίζω για όλα αυτά?
Εκτός αυτού η στείρωση θα μου κοστίσει κάνα 80αρι και τα 3 εμβόλια από 20-30? Σε ποια ηλικία γίνεται το κάθε εμβόλιο?

Έχω βρει από αγγελία και έναν αρσενικό σιαμέζο 1 έτους που δίνεται σε συμβολική τιμή εμβολιασμένο με τα αξεσουάρ του, μήπως θα ήταν καλύτερη επιλογή εκείνος? Βέβαια είναι αρσενικός αλλά είναι στειρωμένος.
Τα γατάκια από ποια ηλικία ηρεμούν?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pepper]

Βασιλάκη ευχαριστώ, στον δρόμο τον βρήκαμε, συγκεκριμένα μας ακολούθησε μέχρι το σπίτι.
Χμμ για τα καλώδια δεν μπορώ να πω γιατί δεν ασχολήθηκε ποτέ ο γάτος μου εντατικά.. Για τα έπιπλα, μόνο οι καναπέδες και οι κουρτίνες κινδυνεύουν κατά την εμπειρία μου. Και στις κουρτίνες πάλι εγώ τον προκαλούσα να τις τρυπήσει (δεν με πολυενδιέφερε) γιατί του άρεζε ένα παιχνίδι που παίζαμε όταν ήταν μικρό. Τώρα δεν ασχολείται ούτε με κουρτίνες. Οι καναπέδες από την άλλη αναστενάζουν, επειδή κάνει τα νύχια του εκεί, ενώ υπάρχει ονυχοδρόμιο. Εκεί μπορείς να ρίξεις επάνω ένα κάλυμμα και να το μαλώνεις ή να ψεκάσεις τα σημεία του καναπέ που ξύνει με ένα ειδικό απωθητικό υγρό. Γενικά, άμα θα πάρεις το γατί θα δεις με τι θα ασχολείται μέσα στο σπίτι και θα το προστατεύεις. Είπαμε έχουν νοημοσύνη, αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε να φέρονται σαν άνθρωποι. Όταν θα είναι μωρό θα το εξερευνήσει όλο το σπίτι, αλλά αργότερα μόνο με κανένα παιχνιδάκι και με τον ύπνο θα ασχολείται.

Για το νιαούρισμα, δεν ξέρω για τις σιαμέζες, άμα του δίνεις κανένα παιχνιδάκι, καμιά λιχουδίτσα θα σταματά. Άμα κλείνεις την πόρτα θα κάθετε απέξω και θα την ξύνει/προσπαθεί να την ανοίξει για να μπει και θα είναι χειρότερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rouli726]

Καλησπέρα.
Θα συμφωνήσω κι εγώ πως τον χαρακτήρα μιας γάτας διαμορφωμένο μόνο σε μεγαλύτερη γατούλα μπορείς να το δεις.
Τα μικρά είναι πολύ γλυκούλικα αλλά είναι υπερδραστήρια όπως είναι φυσικό γιατί ανακαλύπτουν τον κόσμο.
Ποτέ δεν ξέρεις ένα μικρό τί χαρακτήρας θα είναι μεγαλώνοντας.

Γενικά ίσως πρέπει να σκεφτείς πολλά πράγματα από ό,τι διάβασα στα ποστς σου, πριν αποφασίσεις να βάλεις ένα ζωάκι στη ζωή σου, για πολλά χρόνια.

υ.γ. γιατί απορρίπτεις το αρσενικό λόγω φύλου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilakis13]

Όχι απλά έχω ακούσει ότι είναι πιο άγρια, θορυβώδη και μπορεί να κατουρήσουν όπου να ναι. Με τη στείρωση βέβαια περιορίζονται κάπως αυτές οι συνήθειες αλλά παραμένουν πιο ανεξάρτητοι. Η γάτα από μόνη της είναι πιο ανεξάρτητο ζώο, αν είναι και αρσενικός μάλλον δεν θα τον πλησιάζω
Όμως και ένα μεγάλο να υιοθετήσω πως θα ξέρω τι χαρακτήρας είναι? Η φιλοζωική της περιοχής μου δεν έχει γάτες ενώ αν πάρω κάποιο ενήλικο από αγγελία δεν ξέρω αν ο ιδιοκτήτης θα μου πει τη αλήθεια, το πιο πιθανό είναι ότι για να το δίνει κάτι τον ενοχλούσε

Κάτι άλλο, εγώ έχω παπαγάλους, πιστεύετε ότι θα υπάρξει πρόβλημα? Αν της δώσω να καταλάβει ότι είναι ζώα της οικογένειας λογικά δεν θα τους προστατεύει?
Αυτά που έγραψα παραπάνω σχετικά με τα έξοδα ξέρω ότι μαζεύεται ένα σεβαστό ποσό και είμαι προετοιμασμένος για αυτό, απλά ρωτάω για να το προσδιορίσω όσο το δυνατόν με ακρίβεια. Εσύ γιατί πιστεύεις ότι πρέπει να σκεφτώ κι άλλα πράγματα ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pepper]

Καμιά σχέση με το φύλο. Μην τα φοβάσαι τα αρσενικά. Κατουράν τα μη στειρωμένα αρσενικά για να οριοθετήσουν την περιοχή τους. Που και πάλι δεν το έχω δει αν και στείρωσα τον έναν δικό μου στους 7 μήνες που είχε ωριμάσει σεξουαλικά.
Οι αγγελίες συνήθως, δηλαδή κατά το 99% είναι από αδέσποτα που τα μαζεύουν καλοί άνθρωποι και προσπαθούν να τα φροντίσουν δίνοντας τους την ευκαιρία να βρουν ένα μόνιμο σπιτάκι. Δεν τα δίνουν για να τα ξεφορτωθούν. Τι εννοείς όμως με τον χαρακτήρα???
Τα παπαγαλάκια δεν υπάρχει περίπτωση να τα δει σαν ξαδερφάκια... Απλά με τον καιρόοοοοοο δεν θα τα δίνει τόση σημασία. Το ξέρω γιατί έχουμε καναρινάκια. Στην αρχή σκαρφάλωνε στα κλουβιά και τα τρομοκρατούσε, τώρα ρίχνει ένα βλέμμα "για να δω τι μου κάνετε σήμερα" και φεύγει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilakis13]

Εμένα είχε ο πατέρας μου παλιά αστείρωτο αρσενικό και του είχε κατουρήσει όλους τους καναπέδες
Οι αγγελίες που είναι από αδέσποτα είναι για μικρά γατάκια. Εννοείται ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν προσπαθούν να τα ξεφορτωθούν αλλά να τους βρουν ένα καλό σπίτι. Κάνα 2 που βρήκα για ενήλικη γάτα ήταν 1 χρόνου και τον έδινε γιατί δεν μπορούσε να τον κρατήσει άλλο. Αυτοί πιστεύω ότι θα πουν ψέματα προκειμένου να το δώσουν...
Κρίμα, έχω δει κάμποσες φωτογραφίες με γάτες και παπαγάλους και ήλπιζα ότι θα τα πήγαιναν καλά Οπότε θα έχω το νου μου για τους παπαγάλους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Να προσθέσω επίσης ότι συμβαίνει και στα μη στειρωμένα θηλυκά να κατουράνε, είναι θέμα ανικανοποίητων ορμών
Επιπλέον και κατά τη δική μου άποψη παίζει κυριώς ρόλο ο χαρακτήρας κι όχι η ράτσα για το πόσο "ζωηρό" θα σου βγει ένα γατί, άσε που όπως και να ναι, μεγαλώνοντας το οποιοδήποτε γατάκι ηρεμεί πολυ!
Τέλος τα αρσενικά κατ΄εμέ είναι συνήθως πιο "πιστά" και "αγαπησιάρικα" (μετά τη στείρωση πάντα), ενώ τα θηλυκά διατηρούν πιο έντονα την ανεξαρτησία τους .
Εύχομαι λοιπόν να βρεις το συντομότερο το γατάκι που θα σε κερδίσει και που θα σε κάνει να ξεχάσεις τους όποιους ενδοιασμούς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilakis13]

Ένα ενήλικο γατάκι πιστεύετε ότι θα με συνηθίσει το ίδιο με ένα μικρό? Έχει υιοθετήσει κανείς ενήλικη γάτα? Ή θα είναι πάντα επιφυλακτικό απέναντί μου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Οποίας ηλικιας γατο ή γατα παρεις θα σε συνηθισει κατα τη δικη μου αποψη. Θα σε μάθει σιγα σιγα και θα σε εμπιστευτεί. Πρεπει να ξερεις πως θα θελει και αυτο το χρονο του. Οντως ψεκάζουν τα αρσενικα (εγω δεν ετυχε ακομα να δω θηλυκό να ψεκαζει) αλλα αφου εχεις σκοπό να το στειρωσεις δεν θα εχεις προβλημα. Γιατι και μενα ψεκαζε παντου και με το που στειρωθηκε δεν το ξανακανε. Θα ηταν καλυτερα απο το να ψάχνεις ράτσες και χαρακτήρες να κοιτάξεις αγγελίες και να παρεις αυτο που θα σου κανει το κλικ. Θα σου πω και γω πως εννοειται οτι ειναι καλυτερα να παρεις αδεσποτο και να του δωσεις μια ευκαιρια να βρει το σπιτακι του. Οσο για το χαρακτηρα δεν μπορεις να ξερεις απο πριν, ουτε και να παρεις ενα και πχ δεν σου αρεσει ο χαρακτήρας και να πεις δεν το θελω πια (λεω τωρα) Θα παρεις καποιο και θα το συνηθίσεις με το δικο του χαρακτηρα ο οποίος θα διαμορφωθεί και μαζι σου. Μεγαλώνοντας αλλαζει και η συμπεριφορά τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Βασιλη να παρεις γατουλα , το φυλο δεν παιζει ρολο ειναι πολυ γλυκα πλασματα,δεν θα το μετανοιωσεις ποτε!Αν θελεις ησυχια οπως λες, μια γατουλα στειρωμενη θα ειναι πολυ καλη περιπτωση.Εδω στο site υπαρχουν γλυκα πλασματακια που ζητουν μια αγκαλιτσα και ενα σπιτακι.Εγω αν ηταν δυνατον να ειχα ενα σπιτι γεματο με γατες,τοσο πολυ τις λατρευω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Ένα ενήλικο γατάκι πιστεύετε ότι θα με συνηθίσει το ίδιο με ένα μικρό? Έχει υιοθετήσει κανείς ενήλικη γάτα? Ή θα είναι πάντα επιφυλακτικό απέναντί μου?

Μια φορά υιοθέτησα ενήλικη γάτα και δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. ΄Ισα ίσα που γλυτώσαμε τις αταξίες τις μωρουδιακές και περάσαμε κατ' ευθείαν στις γλύκες και τις αγκαλιές.
Πάντως έχω φιλοξενήσει αρκετές γατούλες που έψαχναν για σπιτάκι, φιλοξενώ και τώρα μια και σε πληροφορώ πως δεν έχω καλύτερο από ενήλικη γάτα ή γάτο.
Και για το άλλο που ρωτούσες χθες, το αν δηλαδή τα αρσενικά είναι πιο ανεξάρτητα από τα θυληκά, θα σου πω πως έχει να κάνει και με τον χαρακτήρα του κάθε γατιού αλλά σε γενικές γραμμές τα αγοράκια είναι πιο τρυφερά από τα κοριτσάκια. Οι δικοί μου γάτοι τουλάχιστον εξελίχθηκαν σε απόλυτους μαμάκιες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Backdrop]

Ένα ενήλικο γατάκι πιστεύετε ότι θα με συνηθίσει το ίδιο με ένα μικρό? Έχει υιοθετήσει κανείς ενήλικη γάτα? Ή θα είναι πάντα επιφυλακτικό απέναντί μου?

Σε όποια ηλικια και να είναι θα πρέπει να του δώσεις το χρόνο του κατά η γνώμη μου... Αργα ή γρήγορα θα σε συνηθίσει και θα σταματήσει να είναι επιφυλακτικο... Αυτό που θέλουν είναι αγάπη & φροντίδα (+ full παιχνίδι) και το καταλαβαίνουν όταν ο αλλος θελει να τους τα δωσει και έτσι ανοιγονται και αυτά με τη σειρά τους.
Όπως και εμείς φοβόμασε το άγνωστο στην αρχή έτσι κ αυτα.
Μια φίλη υιοθέτησε πριν λίγο καιρό έναν γατούλη στειρωμένο 5 μηνών... Στην αρχή κρυβόταν κάτω από τον καναπέ αλλά μέσα σε 1 εβδομάδα ο μικρός είχε ήδη αρχίσει να συνηθίζει και το χώρο και τους νέους συγκατοίκους!!

Όσο για το φύλλο, όπως έχει ήδη αναφερθεί δεν παίζει ρόλο, ειδικά οταν είναι στειρωμένη! Από εκεί και πέρα την συνέχεια την καθορίζει ο χαρακτήρας του ζώου.
Τώρα τα παπαγαλάκια... ε... εντάξει δεν τα ξέρει και από εχθές για να τα θεωρήσει μέλος της οικογένειας!! Γάτα υιοθετείς όχι τη γιαγιά του Τουϊτη!!! Θα την βρουν την ακρη τους , απλά έχε του νου σου για καλό και για κακο στο κλουβι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilakis13]

Καλά εννοείται, σε όλα τα ζώα χρειάζεται ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να προσαρμοστούν. Το θέμα είναι αν θα με συνηθίσει ποτέ πλήρως γιατί από την εμπειρία μου με παπαγάλους ένα ενήλικο πουλάκι που έχει κακομεταχειριστεί τα προηγούμενα χρόνια δεν σε συνηθίζει, αν όχι ποτέ, τουλάχιστον με πολύ μεγάλη δυσκολία.

Εγώ πίστευα ότι είναι πολύ όμορφη εκείνη η μωρουδιακή ηλικία που είναι πολύ παιχνιδιάρικα, δεν ισχύει αυτό ? Κάνουν πολλές ζημιές σε εκείνη την ηλικία?

Εξηγείστε μου λίγο αν μπορείτε και τα πρώτα έξοδα που θα έχω, αυτά που έχω γράψει παραπάνω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Είχα κι εγώ παπαγαλάκι(κοκατίλ) πριν αποκτήσω γάτα, το είχα πάρει από μικρούλι και το μεγάλωσα, με γνώριζε, φώναζα το όνομά του και γύριζε και με κοίταζε γιατί το καταλάβαινε, το είχα μάλιστα μάθει να σφυρίζει και μια συγκεκριμένη μελωδία, αλλά ποτέ δεν κάθησε να το χαϊδέψω όσο έζησε.
Η γάτα όμως είναι κάτι άλλο, δεν μπορείς να τη συγκρίνεις με τα πουλάκια. Άλλο είδος πολύ πιο εύκολα προσεγγίσιμη, "εξημερώνεται" και εξοικειώνεται με τον άνθρωπο. Κι αν τύχει να είναι εκείνος που τη φροντίζει, τότε γίνεται ο άνθρωπός της και του χαρίζει γενναιόδωρα τα χάδια και χουρχουρητά
Σχετικά με τα μωρά γατάκια, ναι είναι όντως πολύ ωραία ηλικία, είναι χαριτωμένα και πανέμορφα έτσι λιλιπούτεια που είναι, μια μικρογραφία ενήλικης γάτας, με την νηπιακή αδεξιότητα και τις τσαχπινιές τους, άλλα, παράλληλα θέλει πολύ περισσότερο κόπο να τα μεγαλώσεις.
Κι εγώ τη δική μου, ήταν δεν ήταν 2 μηνών όταν την υιοθέτησα, ένα τοσοδούλι, σα λούτρινο παιχνιδάκι, το οποίο τις πρώτες πρώτες μέρες ήταν μαζεμένο και ήσυχο. Μαμ, κακά, νάνι και ατέλειωτα χαδάκια γιατί ένοιωθε ανασφάλεια κι ερχόταν διαρκώς πάνω μου (άσχετα που κι εγώ άλλο που δεν ήθελα). Δεν μπορούσε να πηδήξει στην αγκαλιά μου (όπως τώρα), αλλά το κατόρθωνε μέσω σκαρφαλώματος σε ό,τι ύφασμα ή υλικό εύρισκε πρόχειρο.. (τα πατζάκια των πυτζαμών μου επίσης χρησίμεψαν για "σκαλιά" ουκ ολίγες φορές) Σιγά σιγά που μάθαινε το σπίτι κι εμάς κι ένοιωσε ασφαλής, άρχισε η εξερεύνηση και τα παιχνίδια. Εκεί έπρεπε να μη τη χάνω από τα μάτια μου: Να προσέχω μην ξεχνάω ξεσκέπαστα διάφορα προϊόντα που θα μπορούσαν να βλάψουν το μικρό, να προσέχω να το αποτρέπω από το να μασάει τα διάφορα καλώδια (δίνοντάς του "υποκατάστατα"), μη σφηνώσει σε κάποιο έπιπλο και τραυματιστεί, να προσέχω ακόμα και να μη το...πατήσω. Να το ανεβάζω σε μέρη που ήθελε να εξερευνήσει και δεν μπορούσε να φτάσει(π.χ. νεροχύτη κουζίνας), και βέβαια και κάποιος χρόνος αφιερωμένος στο να παίζουμε μαζί.
Κοντολογής, η παιδική τους ηλικία είναι όμορφη και υπέροχο να τα βλέπεις να μεγαλώνουν, αλλά είναι και αρκετά μπελαλίδικη Κι οπωσδήποτε απαιτεί να διαθέσεις περισσότερο από το χρόνο σου, απ'ότι σε μια ενήλικη γάτα.

Όσο για την "προίκα" ενός μικρού γατιού (και κατ'επέκταση και μιας γάτας) μπορείς να πάρεις μια ιδέα εδώ .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pepper]

Βρε Βασιλάκη τι κρύσταλλα Βοημίας έχεις και φοβάσαι τις ζημιές? Γατί θα πάρεις, όχι πούμα. Ναι η μωρουδιακή ηλικία στα γατιά είναι πολύ γλυκιά και χαριτωμένη, απλά τα γατιά είναι πολύ ενεργητικά. Δεν θα σου κατεβάσουν το σπίτι. Βρες ένα γατάκι και πάρε το και θα τα βρείτε όλα στην πορεία.

Τα έξοδα ποικίλουν ανάλογα με τον κτηνίατρο. Σίγουρα θες μπολάκια, αμμολεκάνη, ονυχοδρόμιο, κλουβί μεταφοράς. Κανένα παιχνίδι. Εγώ όλα αυτά τα πήρα από το τζάμπο πολύ φθηνά. Λεκάνη 6, ονυχοδρόμιο 5, κλουβί 10. Κανένα κρεβατάκι/κουβερτούλα άμα θα θες να του κάνεις φωλίτσα. Εγώ έβαλα ένα παλιό μου μαξιλάρι πάνω σε ένα πλαστικό κουτί που φυλάω τα βιβλία μου, και την κουβέρτα την είχα επίσης φτιαγμένη ειδικά για αυτόν. Τα παιχνίδια τους είναι επίσης πολύ φθηνά, αλλά διασκεδάζουν και με σπιτικά παιχνιδάκια όπως μπάλες από αλουμινόχαρτο, κορδόνια, λέιζερ άμα έχεις. Τα χοντρά έξοδα θα είναι του κτηνιάτρου και οι τροφές/άμμοι/αποπαρασιτώσεις ανά μήνα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilakis13]

Κι εγώ κοκατίλ έχω! Έχω ένα ζευγάρι και φέτος μου έκαναν παπαγαλάκια για δεύτερη φορά, τα 2 από τα οποία για την ώρα τα έχω κρατήσει. Είναι πολύ χαδιάρικα ρε συ αρκεί να ασχοληθείς μαζί τους από μικρή ηλικία και να χρησιμοποιείς πάντα λίγο κεχρί για κίνητρο και κωλοτούμπες κάνουν για χάρη του! Εγώ τα χαιδεύω στο λαιμό, στην κορυφή πάνω στο λοφίο, στα αυτάκια τους και το απολαμβάνουν Απλά μέχρι να τα μάθεις σου βγαίνει η πίστη, είναι πολύ καχύποπτα και φοβιτσιάρικα ειδικά όταν μεγαλώνουν γι αυτό φοβάμαι μην πάθω το ίδιο με την γάτα, αλλά αφού είναι πιο ήρεμη οκ
Δεν έχω κρύσταλλα βρε συ πιο πολύ τις ηλεκτρονικές συσκευές φοβάμαι, μην πάει να παίξει και μου κατεβάζει μια τηλεόραση κάθε φορά
Βρήκα αυτή την αγγελία, η γατούλα είναι πανέμορφη!!!!! αλλά δυστυχώς είναι 10 μηνών... γλιτώνω βέβαια πολλά έξοδα εμβολίων και στειρώσεων, αλλά χάνω και την καλύτερη ηλικία της
Από την άλλη ψάχνω διαρκώς για κάποια μικρή γατούλα που να μου κάνει κλικ. Έχω μείνει άφωνος πάντως με το πόσες αγγελίες υπάρχουν για γάτες που χαρίζονται!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Έχω μείνει άφωνος πάντως με το πόσες αγγελίες υπάρχουν για γάτες που χαρίζονται!

Ναι, δυστυχώς αυτό είναι αλήθεια, η προσφορά είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση.
Λέω "δυστυχώς", γιατί τα περισσότερα από τα γατιά που χαρίζονται, είναι αποτέλεσμα της αναλγησίας συνανθρώπων μας σε συνδυασμό με την πεποίθηση οτι τα ζώα είναι καλύτερα να μένουν αστείρωτα.
Το αποτέλεσμα? Έχει κάποιος μια γάτα που πηγαινοέρχεται μέσα-έξω στο σπίτι του, κάποια στιγμή ζευγαρώνει, γεννάει, δεν είναι σε θέση να κρατήσει τα μωρά στο σπίτι, και τότε τα παίρνει και απλώς τα πετάει στα σκουπίδια, σα να πρόκειται για χρησιμοποιημένα χαρτομάντηλα (για να μη πω κάτι χειρότερο).
Μα ακόμα κι αν δεν έχει προλάβει να ζευγαρώσει η γάτα, κάποιος άλλος τη βαριέται και την ξεφορτώνεται πετώντας τη στο δρόμο, γίνεται αδέσποτη, συνευρίσκεται με άλλα αδέσποτα γατιά και γεννάει δύστυχα πλασματάκια, που άλλα σκοτώνονται από αυτοκίνητα, ενώ άλλα τα σκοτώνουν κάποιοι "επι τούτου", γιατί θεωρούν οτι με τη δολοφονία τους συμβάλλουν στον περιορισμό του αριθμού τους, ή και έτσι, για το κέφι τους.

Όμως πάλι καλά, κι είναι ευτύχημα, που υπάρχουν κάποιοι Άνθρωποι (με κεφαλαίο Α), που τα περιμαζεύουν, και , κόντρα στις οικονομικές και άλλες δυσκολίες τους, τα περιθάλπουν στο σπίτι τους, τα ταίζουν, τα εμβολιάζουν, τους παρέχουν όποια ιατρική φροντίδα χρειαστεί και τα διαθέτουν για υιοθεσία.
Αλλά παρά τις ηρωικές τους προσπάθειες, είναι αδύνατο να καταφέρουν να τα σώσουν όλα. Κι είναι τόσα πολλά εκεί έξω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.