Γειά σου kriko και απαντώ σε ένα ένα από τα ερωτήματά σου:
Οι γάτες δεν είναι τόσο εξαρτημένες από το "αφεντικό" τους (σε εισαγωγικά το "αφεντικό"γιατί οι γάτες δεν γνωρίζουν "αφέντες", αλλά αγάπη για τον άνθρωπο που τις αγαπά και τις φροντίζει), όπως οι σκύλοι και ως εκ τούτου μπορούν να μείνουν αρκετές ώρες μόνες τους στο σπίτι, με την προϋπόθεση να υπάρχει τροφή, νερό και να είναι ασφαλείς από διάφορες "παγίδες" του διαμερίσματος.
Οπωσδήποτε τα 35 τετραγωνικά δεν τα λες πολλά, αλλά είναι υπερ-αρκετά, όταν υπάρχει η αγάπη για τον τετράποδο συγκάτοικο
Για τη μεταφορά, αν είναι να λείπεις μόνο 2 μέρες π.χ. μπορείς να αφήνεις τη γάτα (ή γάτο) κάλλιστα στο σπίτι που μένεις μόνιμα το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και το οποίο το γατί θα έχει στο μεταξύ οικειοποιηθεί, με νερό, τροφή και κάποιον έμπιστο φίλο ή συγγενή να το επισκέπτεται για να σιγουρεύεται οτι όλα βαίνουν καλώς. Αν πάλι προτιμάς να το μεταφέρεις μαζί σου, θα είναι μέσα σε γατοφόρο.
Για το ΚΤΕΛ δεν έχω προσωπική εμπειρία, αλλά μπορείς να πάρεις μια ιδέα στο
"Γάτες και ΚΤΕΛ"
Γάτος ή γάτα, απ'όσο μπορώ να κρίνω φύλο δεν έχει και τόση σημασία, όση ο χαρακτήρας. Ωστόσο έχουμε και δυο θέματα σχετικά με το δίλημμά σου
εδώ κι
εδώ που μπορούν να σε βοηθήσουν να αποφασίσεις.
Η δική μου είναι γατούλα, αλλά και γατούλης να ήταν θα το αγαπούσα το ίδιο πολύ. Είναι να κομάτι του εαυτού μου, μια ζωούλα που μοιράζεται την καθημερινότητά μου, που με κοιτάζει με τα σοφά της γατίσια μάτια που λατρεύω , μια δική μου μονάκριβη αγάπη

Κι αν για κάτι έχω μετανιώσει, είναι που δεν είχα αποφασίσει νωρίτερα να βάλω μια γάτα στη ζωή μου
