Fotini
Διάσημο μέλος
Καλημέρα Φωτεινή! Τώρα είδα το post σου.
Ναι, η Λωξάντρα συνήλθε πλήρως και γρήγορα. Στα 18 της ήταν υγιέστατη, τα είχε τετρακόσια, άκουγε περίφημα και είχε όλα της τα δοντάκια. Πού και πού έτρωγε κάτι φλασιές και έτρεχε σαν παλαβή πάνω κάτω στο σαλόνι ή κυνήγαγε ζουζούνια. Στην τελευταία μας επίσκεψη, ο κτηνίατρος είπε οτι αφού ξεπέρασε το πρόβλημα θα έφτανε άνετα τα 20.
[Οff-topic mode on] Πέντε μήνες μετά, χάραμα Μ.Παρασκευής του 2004, την κατεβάσαμε στον κήπο για το χορταράκι της. Είχε χαλάσει η γκαραζόπορτα και όρμησε μέσα μια αγέλη σκύλων. Άκουσα από πάνω τη φασαρία και τα αλυχτίσματα, πετάχτηκα στο μπαλκόνι, βάζω τις φωνές και αμέσως τη βούτηξαν μπροστά στα μάτια μου και εξαφανίστηκαν.
Δεν τη βρήκαμε ποτέ...
Να'χει ζήσει μιά ζωή μέσα στην αγάπη και την περιποίηση και να πεθάνει μόνη και τρομαγμένη στα δόντια ενός σκύλου.
Άστα... πικρή ιστορία... [Off-topic mode off]
Sorry για το off-topic, αλλά δεν υπάρχουν spoiler tags.



Τι λες τώρα;;;;
Πω πω, κρίμα στη γατούλα! Και είχε ζωή μπροστά της...Κρίμα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
3lbereth
Νεοφερμένο μέλος


Να'τη και η αγάπη μου: Γεννηθείσα τον Απρίλιο του 1986. Αυτή η φωτό είναι από την πρωτοχρονιά του '04. Λίγους μήνες πριν την χάσω.Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Συνημμένα
Fotini
Διάσημο μέλος
Ξέρεις πόσες φορές ζαχαρώνω τα γατούνια που χαρίζονται? Το σπίτι μου φαίνεται άδειο. Απλά δε νομίζω οτι θα αντέξω να ξαναπεράσω τέτοιο λούκι...
Να'τη και η αγάπη μου: Γεννηθείσα τον Απρίλιο του 1986. Αυτή η φωτό είναι από την πρωτοχρονιά του '04. Λίγους μήνες πριν την χάσω.
Τι όμορφη!

Μανάρι μου... Είσαι αρκετά χρόνια χωρίς γάτα..φοβάσαι την απώλεια; Είναι πολύ δύσκολη φάση αυτή και καταλαβαίνω τι πρέπει να ένιωσες με τη Λωξάντρα. Αλλά κάποια στιγμή όλοι φεύγουμε, δεν γίνεται αλλιώς... Σκέψου να έχεις ένα ζουζούνι ξανά στο σπίτι
Οι γάτες είναι ευτυχία.Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΟΥΡΑΝΙΑ
Περιβόητο μέλος
Ξέρεις πόσες φορές ζαχαρώνω τα γατούνια που χαρίζονται? Το σπίτι μου φαίνεται άδειο. Απλά δε νομίζω οτι θα αντέξω να ξαναπεράσω τέτοιο λούκι...
Να'τη και η αγάπη μου: Γεννηθείσα τον Απρίλιο του 1986. Αυτή η φωτό είναι από την πρωτοχρονιά του '04. Λίγους μήνες πριν την χάσω.
To ίδιο έλεγα και εγώ όταν πέθανε η Νίνα μου λίγο πριν τα Χριστούγεννα ξαφνικά μετά από 9 χρόνια κολλητής παρέας
Όλοι προσπαθούσαν να με παρηγορήσουν εδώ προτείνοντας μου γατάκια αλλά δεν αισθανόμουν έτοιμη. Ώσπου μια μέρα μετά τα γενέθλειά μου 17 Μαρτίου ένα μωρό φώναζε απελπισμένα στην Φιλολάου. Πέρασα μια είπα θα το βρει η Μαμά του. Ξαναπέρασα το ίδιο. Πήγα έφαγα περάσαν κάποιες ώρες αλλά το μυαλό μου εκεί. Ώσπου ξαναπήγα. Το μωρό συνέχιζε να φωνάζει και είχε διασχίσει όλη την πολυσύχναστη αυτή οδό και είχε χωθεί στην μηχανή άλλου αυτοκινήτου. Εκεί είπα ότι δεν μπορώ να το αγνοήσω. Από εκείνη την στιγμή που κατάφερα να το βγάλω από την μηχανή ο μαμάκιας μου ζει μαζί μου και δεν το μετανιώνω. Η Νίνα μου είναι κάτι άλλο. Ποτέ δεν την ξεχνώ. Πάντα την επισκέπτομαι εκεί που την έχω βάλει. Ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει. Αλλά μια ζωούλα κέρδισε την ζωή τώρα που σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα τα κατάφερνε. Άλλωστε θεωρώ ότι αν σκεφτόμαστε ότι δεν θέλουμε να ξαναπεράσουμε πόνο δεν θα πρέπει να ερωτευόμαστε να ζούμε να κάνουμε παιδιά να αγαπάμε τους γονείς μας. Ίσως πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τις απώλειες.Συγνώμμη για το εκτός θέματος παιδιά και για το μεγάλο μήνυμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
3lbereth
Νεοφερμένο μέλος
daifuku και Μπίρμπα, συγχωρήστε με που σας χάλασα το νήμα.Ευχαριστώ όλους σας. Είναι μεγάλη παρηγοριά & ανακούφιση να βρίσκεις ανθρώπους που σε κατανοούν χωρίς να νιώθεις γραφικός.
Τον βίαιο χαμό της Λωξάντρας δεν κατάφερα να τον ξεπεράσω. Ξέρω όμως, οτι δε θα μπορέσω να αντέξω πολύ ακόμα χωρίς την απαλή αίσθηση μιας γατίσιας ουράς που τρίβεται στη γάμπα μου και μιας τραχιάς γλωσσίτσας που γλύφει το δάχτυλό μου!
Μόλις λοιπόν μου 'τύχει' κι εμένα, σίγουρα θα δείτε νέο αισιόδοξο post στο "Χαρίζονται" και μετά στο "Οι Γάτες Μου"!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Μυρτω4038
Διακεκριμένο μέλος
daifuku και Μπίρμπα, συγχωρήστε με που σας χάλασα το νήμα.
Ευχαριστώ όλους σας. Είναι μεγάλη παρηγοριά & ανακούφιση να βρίσκεις ανθρώπους που σε κατανοούν χωρίς να νιώθεις γραφικός.
Τον βίαιο χαμό της Λωξάντρας δεν κατάφερα να τον ξεπεράσω. Ξέρω όμως, οτι δε θα μπορέσω να αντέξω πολύ ακόμα χωρίς την απαλή αίσθηση μιας γατίσιας ουράς που τρίβεται στη γάμπα μου και μιας τραχιάς γλωσσίτσας που γλύφει το δάχτυλό μου!
Μόλις λοιπόν μου 'τύχει' κι εμένα, σίγουρα θα δείτε νέο αισιόδοξο post στο "Χαρίζονται" και μετά στο "Οι Γάτες Μου"!
Θα χαρουμε πολυ να διαβασουμε κατι τετοιο.
Ξερω τι θα πει τραγικη απωλεια ζωου.Ο πονος δεν περναει ποτε, απλα μαλακωνει με τον χρονο.
Σκεψου οτι στον κυκλο της ζωης διπλα σε ενα θλιβερο τελος, ξεκιναει μια αισιοδοξη και ελπιδοφορα αρχη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
daifuku
Νεοφερμένο μέλος
daifuku και Μπίρμπα, συγχωρήστε με που σας χάλασα το νήμα.
3lbereth τι συγνώμη ρε συ καμία σχέση.. σοκαρίστηκα κ εγώ με την ιστορία της Λωξάντρας. έζησε πολλά πολλά χρόνια μεσα σε πολλή αγάπη, αυτό προσπάθησε να σκέφτεσαι...
ΟΥΡΑΝΙΑ, πολύ σωστά αυτά που έγραψες.. η απώλεια είναι μες στη ζωή δυστυχώς. κ εγώ πέρυσι έχασα 2 από τα 4 γατάκια που είχα βρει νεογέννητα παρατημένα. το 1 ήταν πολύ άρρωστο εξ αρχής και μετά από 3 κύκλους ασθένειας- μερικής ανάρρωσης δεν τα κατάφερε τελικά.. πέθανε 1 μηνός. και το άλλο βγήκε από την αυλή και προσπάθησε να περάσει το δρόμο, όταν ήταν 3,5 μηνών περίπου. δεν είχα πάρει είδηση ότι έβγαινε απ'την αυλή στο δρόμο. μετά από 1-2 ώρες ψαξίματος σε όλη τη γειτονιά, το βρήκα στο μόνο σημείο/πλευρά που δεν είχα κοιτάξει -50 μέτρα απ'το σπίτι μου να έχει γίνει σχεδόν ένα με την άσφαλτο........ το θέαμα και η διαδικασία περισυλλογής του ήταν τόσο μακάβρια που δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω αυτό που είχε γίνει. τέλος πάντων μετά από αυτά τα 2 περιστατικά είχα αρχίσει να σκέφτομαι ότι δεν αντέχω άλλο να έχω γάτες γιατί κάποια στιγμή θα τις χάσω, και ίσως και αναπάντεχα.
σίγουρα είναι πολύ πιο δύσκολο να χάνεις μια γάτα που έχεις ζήσει μαζί 15 χρόνια απ'ο,τι 3 μήνες αλλά όπως και να΄χει πρόκειται για απώλεια.
μετά όμως βρήκα και άλλα πεταμένα νεογέννητα, γέννησε και μία απ'τις δικές μου (πάνω που ετοιμαζόμουν να τη στειρώσω σε ηλικία 6 μηνών έμεινε έγκυος) και απλά προσπαθώ να προσέξω πράγματα που δεν γνώριζα προηγουμένως (μετά από 3 μήνες αγωνιώδους προσπάθειας να βρω σπίτια για τα 7 μωρά, υιοθετήθηκαν τα 3 και στη συνέχεια έπρεπε να βρω μια λύση για τα υπόλοιπα. τελικά αφού έγινα μαλλιά κουβάρια με τους πάντες, περιφράξαμε την αυλή και τα γατάκια κυκλοφορούν στον κήπο και σε ένα μεγάλο δωμάτιο που έχει παράθυρο και επικοινωνεί με τον κήπο). θα γράψω σ'ένα άλλο ποστ για αυτή την ιστορία.
εύχομαι σε όποια/ον έχει χάσει κάποια γατούλα του να καταφέρει να το ξεπεράσει σύντομα και να είναι σε θέση να πάρει και να δώσει αγάπη σε άλλα αβοήθητα γατάκια.
άλλωστε όσοι αγαπήσαμε πάντα ζουν μες στις καρδιές μας..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Ψυχούλα μου...Θα χαρούμε πολύ να δούμε το νέο σου γατάκι όταν το αποφασίσεις.Κι εγώ ήμουν διστακτική γιατί ο προηγούμενος γατούλης μου πέθανε στην αγκαλιά μου και ήταν μεγάλο σοκ,αλλά από τη μέρα που μπήκε ο Σειριος στη ζωή μου,νιώθω πως πηρα τη σωστή αποφαση.Και τώρα που θα έρθει και η μικρη μου Μόιρα,πιστευω πως το μόνο που αποκόμισα απο την όλη εμπειρία είναι ότι η χαρα που σου δίνουν κάνει τη λύπη για το χαμό τους να ωχριά...Καλημέρα Φωτεινή! Τώρα είδα το post σου.
Ναι, η Λωξάντρα συνήλθε πλήρως και γρήγορα. Στα 18 της ήταν υγιέστατη, τα είχε τετρακόσια, άκουγε περίφημα και είχε όλα της τα δοντάκια. Πού και πού έτρωγε κάτι φλασιές και έτρεχε σαν παλαβή πάνω κάτω στο σαλόνι ή κυνήγαγε ζουζούνια. Στην τελευταία μας επίσκεψη, ο κτηνίατρος είπε οτι αφού ξεπέρασε το πρόβλημα θα έφτανε άνετα τα 20.
[Οff-topic mode on] Πέντε μήνες μετά, χάραμα Μ.Παρασκευής του 2004, την κατεβάσαμε στον κήπο για το χορταράκι της. Είχε χαλάσει η γκαραζόπορτα και όρμησε μέσα μια αγέλη σκύλων. Άκουσα από πάνω τη φασαρία και τα αλυχτίσματα, πετάχτηκα στο μπαλκόνι, βάζω τις φωνές και αμέσως τη βούτηξαν μπροστά στα μάτια μου και εξαφανίστηκαν.
Δεν τη βρήκαμε ποτέ...
Να'χει ζήσει μιά ζωή μέσα στην αγάπη και την περιποίηση και να πεθάνει μόνη και τρομαγμένη στα δόντια ενός σκύλου.
Άστα... πικρή ιστορία... [Off-topic mode off]
Sorry για το off-topic, αλλά δεν υπάρχουν spoiler tags.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Zbeebz
Περιβόητο μέλος

Σκέψου και το άλλο: το νέο σου γατί θα σε κάνει να νιώθεις πιο κοντά στο παλιό γιατί θα πάρει και όση αγάπη δεν πρόλαβες να δώσεις στη χαμένη σου ψιψίνα!Μόλις λοιπόν μου 'τύχει' κι εμένα, σίγουρα θα δείτε νέο αισιόδοξο post στο "Χαρίζονται" και μετά στο "Οι Γάτες Μου"!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
DESPOINA12742
Νεοφερμένο μέλος
Οταν αισθανθεις ετοιμη απο μονη σου θα παρεις γατακι (σου προτεινω 2 μαζι ειναι καλυτερα απο 1).Καποιο θα σου κανει το κλικ κ τοτε θα κανεις το επομενο βημα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
daifuku
Νεοφερμένο μέλος
ρώτησα τον κτηνίατρό μου για την περίπτωση της γάτας σου. μου είπε ότι για κυστίτιδα είναι το orbax όπως σου είχα αναφέρει κ σε άλλο μήνυμα και ότι το γεγονός ότι επανεμφανίστηκε αίμα στα ούρα μετά από 2 εβδομάδες είναι ανησυχητικό - όχι ότι βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, αλλά ότι θα πρέπει να κάνει ακτινογραφία (και εξέταση ούρων νομίζω) για να δείτε αν έχει πέτρες στην κύστη, ώστε να προλάβετε χειρότερες καταστάσεις όπως το να φρακάρει η ουρήθρα ή να επηρεαστεί το νεφρό.
αν δεν έχετε κάνει τις παραπάνω εξετάσεις, να πας την γατούλα στον κτηνίατρο να κάνεις τα απαραίτητα. επίσης μου είπε ότι θα πρέπει να της δίνεις ειδική τροφή για να προλάβεις τα χειρότερα.
σου στέλνω το μήνυμα και σε προσωπικό μνμ για να το δεις σίγουρα.
περαστικά σας!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kwstantina
Νεοφερμένο μέλος
Πριν 'εξι μηνες είχα την τυχη να γνωρισω την Νεκταρια η οποια με βοηθησε πολυ. Μου εδωσε ενα αξιαγαπητο πλασμα το Lovely ονομα και πλασμα!Ετσι οι μερες μου εγιναν ξανα χαρουμενες αισιόδοξες και φωτεινες! Δε ξεχνω αλλα πρεπει να συνεχισω να δινω αγαπη γιατι μεσα απο αυτο γινομαι καλυτερος ανθρωπος.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Kikiriki
Νεοφερμένο μέλος
Σ' ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες !
Τώρα με την αντιβίωση που του ( ξανα) έδωσα το πρόβλημα με το αίμα στα ούρα φαίνεται να ξεπεράστηκε αλλά ούτως ή άλλως θα τον πάω σύντομα στο γιατρό για να δούμε τι συμβαίνει.
Ο δικός σου γάτος είναι καλά τώρα ? Σιδερένιος εύχομαι !
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
natalo9
Δραστήριο μέλος


Περαστικά σας!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kwstantina
Νεοφερμένο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Gerasimos Petritis
Νεοφερμένο μέλος
Η γάτα μου (11 χρονών) διαγνώσθηκε με νεφρική ανεπάρκεια (στάδιο ΙΙ). Κρεατινίνη 2.28, ουρία 103 και ελαφριά αναιμία. Μετά από ενυδάτωση με ορούς, με λήψη βιταμίνών και ειδικής διατροφής για 15 μέρες οι τιμές δεν έχουν πέσει. Μήπως ξέρει κανείς από δική του εμπειρία πόσο μπορεί να ζήσει μια γάτα με νεφρική ανεπάρκεια αυτού του βαθμού? Προς το παρόν δείχνει υγιής αν και έχει χάσει αρκετό από το βάρος της και συνεχίζει να χάνει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aretha
Περιβόητο μέλος
Προσωπική εμπειρία δεν έχω, αλλά ξέρω ότι με προσοχή και με ειδική διατροφή οι γατούλες που έχουν αυτή τη νόσο μπορούν να ζήσουν αρκετά χρόνια. Παίζουν βέβαια ρόλο πολλά πράγματα, η γενικότερη υγεία της γάτας, η ηλικία της, το πόσο γρήγορα διαγνώστηκε η νόσος κ.λπ. Ο κτηνίατρός της, που έχει ολοκληρωμένη εικόνα, θα μπορεί σίγουρα να κάνει κάποια εκτίμηση.
Εύχομαι το καλύτερο για τη γατούλα σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Gerasimos Petritis
Νεοφερμένο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aretha
Περιβόητο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 28 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool