μην νιωθεις ενοχες ακριβως πριν μια εβδομαδα εχασα το γατακι μου απ την ιδια νοσο και ηταν μονο δυο μηνων(οχι τεσσαρων)μια σταλια ηταν η ψυχουλα μου,βεβαια εγω δεν ειχα τη δυνατοτητα να το αφησω σε κτηνιατρο η να του κανω χειρουργειο,εδω δεν εχουμε τετοιες μοναδες.του εκανα ευθανασια με βαρια καρδια,γιατι ηταν τοσο μικρο που ουτε καθετηρας εμπαινε να το ανακουφησει,κι εχω εχω ενοχες,πιστευα πως αν εμενα καπου αλλου,αν εκανε ενχειρηση,αν,αν,αν.αλλα απ οτι βλεπω και εσυ που εκανες τα παντα παλι δε σωθηκε.λυπαμαι πολυ για το γατακι σου,το περασα και ποναει παρα πολυ ολη η κατασταση,εκανες οτι μπορουσες,δε νομιζω να παιζει ρολο η στειρωση,μαλον γενετικο ειναι το θεμα,Η το τονιζω οι τροφες,κι εκει εχω ενοχες γιατι
λογω οικονομικων δεν του επερνα κατι καλλυτερο,αλλα τροφη απ το σουπερ-μαρκετ.
τα συληπητηρια μου λυπαμαι πολυ.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.