Περί στείρωσης

Status
Το θέμα δεν είναι ανοιχτό για νέες απαντήσεις.
Δυσκολεύομαι να απαντήσω μονολεκτικά. Για τα αδέσποτα είμαι σαφώς υπέρ της στείρωσης. Τα δικά μου είναι και τα 2 στειρωμένα. Το αρσενικό για να μη μαρκάρει τη περιοχή του σε περόδο αναπαραγωγής και το θηλυκό επειδή έπαθε πυομήτρα. Και να μην είχε πάθει, πάλι θα την στείρωνα γιατί απ' όσο γνωρίζω μια γάτα που δεν κάνει μικρά και δεν είναι στειρωμένη έχει μεγαλύτερες πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου (Ηδη έχω χάσει μια γάτα από καρκίνο) Να κάνει μικρά δεν ήθελα γιατί όσο κι αν θα μου άρεσε εμένα, αν έκανε πολλά μικρα δεν γινόταν να τα κρατήσω (θα κρατούσα μόνο 1) και δεν θα είχα τι να κάνω τα υπόλοιπα.
Πιστεύω πως η στείρωση σίγουρα τα επηρεάζει σε πολλά πράγματα και είναι μια άμεση παρέμβαση στη φυσική εξέλιξη του ζώου. Κανείς γνωρίζει πως παρενέβη, αλλά παρηγορείται προσφέροντας αγάπη, στέγη, τροφή κλπ. Κάπου στο σάιτ το είχα διαβάσει ως μια αμοιβαία υποχώρηση μεταξύ φίλων (Εμείς προσαρμοζόμαστε σε κάποια πράγματα και οι φίλοι μας σε κάποια άλλα, για να διατηρηθεί η σχέση μας)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ειμαι υπερ της στειρωσης 1ον για τον λογο των αδεσποτων , οσα γατακια γενιουνται δεν μπορεις να τα κρατησεις ουτε να τα δωσεις ολα, 2ον ενα ζωο που ειναι κλεισενο μεσα στο σπιτι υποφερει αν δεν ζευγαρωσει. Και ειναι επικυνδυνο να βγαινει εξω οπου μπορει να χαθει και να τραυματιστη, μεχρι και ναπεθανει.Εχασα εναν γατο ετσι,και απο την εμπειρια μου αν ειναι αρσενικο και ειναι μεσα εχει την ταση στην περιοδο του ζευγαρωματος να μαρκαρει και να ψεκαζει την περιοχη του πραγμα που μυριζει ασχημα και δημιουργει προβληματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Tην Μίτσυ την στειρώσαμε αφού είχε γεννήσει 2 φορές (η μια ήταν προγραμματισμένη, η άλλη όχι). Αυτό έγινε γιατί ο πατέρας μου θεωρούσε ότι στειρώνοντάς το του χαλάς τα ένστικτά του. Αλλά μετά τη δεύτερη γέννα κατάλαβε ότι ήταν αδύνατο να μένει η γάτα στο σπίτι όταν είχε οίστρο και ότι βασανιζόταν.
Η γνώμη μου είναι ότι είναι αν είναι να μην ζευγαρώσει καλύτερα να στειρωθεί γιατί μάλλον τότε είναι που θα βασανίζεται. Αν θέλεις να την ζευγαρώσεις μια φορά δεν είναι κακό, το πρόβλημα είναι με τα γατάκια της που γενικά είναι δύσκολο να τους βρεις σπίτι. Το να την αφήσεις να ζευγαρώνει ανεξέλεγκτα δεν νομίζω ότι το συζητάμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Όσες γάτες είχα παλιά δεν τις στειρώναμε. Ο μπαμπάς μου μάζευε όλα τα γατάκια, ακόμα και αυτά που δίναμε τα έπαιρνε πίσω γιατί ισχυριζότανε ότι τα κακομεταχειρίζονταν (ψέμμα:redface: ). Έτσι οι γάτες ακολουθούσαν μια φυσιολογική πορεία που τις οδηγούσε προς το θάνατο. Ακόμα και έτσι θεωρούσε ότι αυτό είναι το φυσιολογικό.
Εγώ τώρα για να είμαι ειλικρινής αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα με το θέμα της στείρωσης και έχει να κάνει με τις αρχές μου εντός και εκτός εισαγωγικών. Αποδέχομαι σαφέστατα την αναγκαιότητα της στείρωσης για τους λόγους που είναι γνωστοί σε όλους, απο την άλλη όταν βλέπω το Μαντού να γίνεται "άντρας", δεν μπορώ παρά να σκεφτώ ποιος με εξουσιοδότησε να αποφασίσω για το τι νοιώθει, ή για το τι είναι καλύτερο γα αυτόν, ποιος σε τελική ανάλυση με όρισε θεό να αποφασίζω για το καλό του. Και μη μου πείτε ότι το ίδιο κάνουμε και στα παιδιά μας. Πρώτον γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι και δεύτερον γιατί στα παιδιά μας σε φυσιολογικές συνθήκες αυτό κάποτε τελειώνει και κρινόμαστε για αυτό. Στα ζώα μας όμως δεν επιτρέπουμε να ενηλικιωθούν ποτέ. Παραμένουν πάντα για μας τα παιδιά που είχαμε μεγαλώσανε και φύγανε ή τα παιδιά που δεν κάναμε. Πάντα παιδιά ποτέ ενήλικα. Και η κλασσική μου πρακτική ερώτηση, αυτή η επέμβαση στη φύση τι τους κληρονομεί γενετικά; Μην μου την πέσετε με πόνο ψυχής θα στειρώσω τον Μαντού, γιατί δεν μπορώ να κάνω αυτό που πρέπει. Να του δώσω δηλαδή ένα χώρο που να μπορεί να ζεί, να μεγαλώνει και να πεθαίνει χρησιμοποιώντας τα δικαίωματα που θα έχει σαν κάτοικος της ίδιας γης με εμένα. Και μόνο για αυτό το λόγο θα τον στειρώσω, γιατί είμαι ανίκανη να τον φροντίσω σωστά τελικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλη μου, φυσικά δεν είσαι ανίκανη!! Μακαρι να γινόταν να υπάρχει ένα περιβάλλον που θα μπορουσαμε να τα αφήνουμε να ζευγαρώνουν ανενόχλητα, να ζουν καλά οι απόγονοί τους, να είναι αυτοί ο εαυτός τους κι εμείς ο δικός μας και να είμασταν ολοι καλά. Αλλά δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Και μόνο που αγαπάς το γατάκι σου τόσο ώστε να το φροντίζεις και να αναρωτιέσαι σε κάνει καλή "μαμα". Κακά τα ψέματα όμως. Κι εμένα πριν κάνω στείρωση στα δικά μου και με ξυπνούσαν τα χαραματα ενω δουλευα, δεν ημουν καθόλου χαρούμενη. Εμενα μόνη τότε. Ο αρραβωνιαστικός μου δεν θα άντεχε ούτε μια μέρα!!! Δηλ θα έπρεπε να τα εξορίσω για να είναι ο εαυτός τους?
Μην το σκέφτεσαι έτσι. Και μην κατηγορείς τον εαυτό σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κι εγώ έχω προβληματιστεί πολύ με τη στείρωση και διαβάζοντας τις σκέψεις της Nerina ήταν σε πολλά σημεία σαν να διάβαζα τις δικές μου! Τα ζώα νομίζω έχουν μια "αποστολή" στη γη, τη διαιώνιση του είδους τους. Νομίζω στερώντας τους το αυτό τους στερούμε κάτι πολύ βασικό. Από την άλλη...τα γατιά μου ζούνε σε διαμέρισμα, δεν έχουν και δεν θα έχουν τη δυνατότητα συναναστροφής με άλλα γατιά και προφανώς θα υποφέρουν μη μπορώντας να εκπληρώσουν τις επιθυμίες τους. Οπότε έχω καταλήξει ότι για τη δική τους και τη δική μου γαλήνη θα είναι καλύτερο να τα στειρώσω. Αλλά συνεχίζει να με προβληματίζει το κατα πόσο δικαιούμαι να επέμβω στη ζωή τους. Και άραγε τι είναι χειρότερο? Το να μην τα αφήσω να εκπληρώσουν τις επιθυμίες τους ή να φροντίσω να μην έχουν?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κι εγω τα ιδια με τη Νερινα σκεφτομαι.παλιοτερα ημουν φανατικα υπερ της στειρωσης λογω του προβληματος με τα αδεσποτα και γιατι δεν ηθελα να επιβαρυνω κι αλλο αυτη την κατασταση.επισης θεωρουσα οτι καθενα γατακι που θα γεννιοταν θα σημαινε ενα αδεσποτο μειον στην πιθανοτητα να βρει σπιτι.

τωρα ομως που η Τσικι μου μεγαλωνει και βλεπω και αλλα μελη εδω που γραφουν για τις γεννες των γατων τους και ποσο ευτυχισμενες ειναι αυτες με τα μωρα τους,ομολογω οτι προβληματιζομαι εντονα.με ποιο δικαιωμα να της στερησω το αυτονοητο στη φυση,το φυσιολογικο?ο φιλος μου λεει οτι θα μπορουσα να την αφησω να ζευγρωσει μια φορα και να τη στειρωσω μετα,αλλα δεν ξερω,και παλι μπαινουν αλλοι προβληματισμοι,που να βρω αρσενικο υγιη,αν ειναι σωστο να ζευγαρωνουμε γατες που δεν ειναι ρατσας(αλλο μεγαλο θεμα)κτλ.σκεφτομαι πλεον ολα τα ενδεχομενα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κοιτα να δεις κ εγω εχω την πατουνα κ τον πισσα αστειρωτους ακομη αλλα για σκεψου αν ζευγαρωσουν σε λιγο καιρο απο 7 θα γινουμε στην καλυτερη τον περιπτωσεων 9 ε θα παθω ενα εμφραγμα αν δεν καταφερω να τα δωσω αυτα τα γατακια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η σαρδελα την παρασκευη θα στειρωθει....Εχει γεννησει ηδη μια φορα και ενω εγω περιμενα να ειναι πολλη χαρουμενη που θα γινει μανουλα, την εβλεπα στεναχωριμενη σαν να μου ελεγε οτι τα γατακια της την βασαναζουν. Γεννησε τον ιουνιο, μες την ζεστη, οποτε καταλαβενετε τι ηταν για αυτη να καθετε ολη μερα με τρια μωρα να την ταλαιπωρουν....

Οι γατες μου που ζουν στον κηπο ακομα δεν ειναι στειρωμενες, αλλα και αυτες ετοιμαζονται γιατον γιατρο σιγα σιγα!Μια την εχω ενα χρονο τωρα, και εχει γεννησει δυο φορες...Κ εκεινη υπεφερε...Πεινουσε, νιανουριζε, δεν πηγαινε στα μωρα της.

Τον γατο της γιαγιας στον κηπο, τον ειχε 12 χρονια, θα τον ειχαμε σωσει αν ηταν στειρωμενος, ειπε ο γιατρος!

Με δεδομενο οτι εχω ζησει με τις γατες, παρολο που ειμαι μικρη ακομα, ειμαι ΥΠΕΡ της στειρωσης με την μονη προυποθεση η γατα, αν ειναι θηλυκια, να εχει γεννησει μια φορα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγω ειμαι υπερ της στειρωσης παρα τις ηθικες μου αναστολες.

Αυτο γιατι υπαρχουν παρα πολλα αδεσποτα γατακια (και σκυλακια) τα οποια κινδυνευουν στους δρομους απο διαφορες αιτιες.

Ακομα η γατα ειναι ενα ζωο που σε φυσιολογικες συνθηκες γενναει δυο φορες το χρονο (εχω δει να γενναει εως και 8 μικρα). Εαν αυτα τα μικρα δεν σκοτωθουν απο το γατο ή απο αρωστιες κτλ θα δημιουργηθει ενας υπερπληθυσμος απο γατες.
Νομιζω αυτο συνεβει και στον Εθνικο Κηπο οπου καποιοι αφησαν τις γατες εκει με αποτελεσμα αυτες ζωντας σε συνθηκες ασφαλειας να προξενησουν μεγαλο κακο στα πουλακια που ζουν επισης εκει.
Ανατροπη λοιπον της φυσικης ισοροπιας.:down:

Παλαιοτερα που ειχα τη Ροζα (κεραμιδογατα) την ειχα αφησει αστειρωτη για 3 χρονια με την προοπτικη να γεννησει καποτε.
Λοιπον το ζωο υπεφερε τρομερα και πονουσε. Πεθανε 9 ετων στειρωμενη με καρκινο των μαστων που ισως και να προηλθε απο το γεγονος οτι δεν ειχε αρχικα στειρωθει. (Οπως γραφει και η Χριστινα: απ' όσο γνωρίζω μια γάτα που δεν κάνει μικρά και δεν είναι στειρωμένη έχει μεγαλύτερες πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου )
Σου απαντω λιοπον οτι η γατα υποφερει οταν δεν ειναι στειρωμενη και δεν μπορει να ζευγαρωσει και οχι οταν ειναι στειρωμενη.

Αυτο που αναφερεις να γεννησει μια φορα τουλαχιστον ειναι μυθος. Δεν θα θυμαται εξαλλου αν τη στειρωσεις μετα οτι εγινε μανα.
Οσο πιο μικρη τοσο το καλυτερο. Ο χαρακτηρας δεν αλλαζει καθολου αλλα το ζωο υπαρχει περιπτωση να χρειαστει μειωση τροφης γιατι ειναι πιο ευκολο να αρχισει να παιρνει βαρος. (ο Siva δεν χρειαστηκε παντως).
Τα γατακια η γεννα η μητροτητα ειναι κατι το ανεπαναληπτο (ευτυχως το εζησα) αλλα μεσα στο διαμερισμα ειναι πολυ δυσκολο (τα μωρα της Κλεοπατρας ετρωγαν 2 κοτοπουλα την ημερα - 5 ηταν, ας μην αναφερθω στα κακα και τσισα τους.....).

Πανω απο ολα σε συμβουλευω να εμπιστευθεις τον κτηνιατρο σου για αυτο το θεμα εαν τον θεωρεις καλο γιατρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με βαλατε σε δηλιμα εχω και εγω τουσ ιδιους προβληματισμους με σας.Αν ηξερα οτι θα κανει το πολυ μεχρι 2 γατακια θα θελα εστω για μια φορα να γηνει μανα και εγω χαζογιαγια.:D Μεχρι και αντρα θα τησ εβρησκα να ερθει σπιτι.Ειδωμεν λιπον ειναι και μωρο ακομα και δεν εχει ορεξεισ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με δεδομενο οτι εχω ζησει με τις γατες, παρολο που ειμαι μικρη ακομα, ειμαι ΥΠΕΡ της στειρωσης με την μονη προυποθεση η γατα, αν ειναι θηλυκια, να εχει γεννησει μια φορα!
Γιατι αυτο?
Και για τα αρσενικα τιποτα? (Τουλαχιστον τα αρσενικα δεν κανουν παιδια...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ειστε υπερ η κατα?εχετε στειρωσει τη γατα σας η οχι?πριν τη στειρωσετε την αφησατε να ζευγαρωσει και να γεννησει(αν προκειται για θηλυκια)?

**

Έχω ήδη στειρώσει τη Νιάρα, όπως καλά το έχω περιγράψει σε παλαιότερο post ("Η στείρωση της Νιάρας")
Όλα καλά!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δεν εννοουσα ουτε να στειρωθει ουτε να γεννησει,γιατι το εχω ακουσει κι εγω για την αυξημενη πιθανοτητα εμφανισης καρκινου.αυτο που σκεφτομουν ειναι αν ζευγαρωσει μια φορα μετα να στειρωθει αμεσως.νομιζω ομως οτι τελικα θα υπερισχυσει η λογικη και θα τη στειρωσω.

σε τι ηλικια στειρωσατε τις γατες σας?εγω σκεφτομουν να τη στειρωσω μετα απο την πρωτη της "εξαψη"(καπου ειχα διαβασει οτι ειναι η καλυτερη ηλικαι για τις θηλυκες αν μπορεις να εξασφαλισεις οτι δε θα ερθουν σε επαφη με αρσενικο).δε θελω να τη στειρωσω πολυ μικρη για να μην της δημιουργηθουν προβληματα στην αναπτυξη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο κτηνιατρος τι σου ειπε? Νομιζω 6 μηνων ειναι καλη ηλικια για τα θηλυκα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ΥΠΕΡ ΥΠΕΡ!!!

το μονο κακο για μενα ειναι οτι, πρωτα θα επρεπε να τα ειχα ζευγαρωσει, ωστε να εχω κρατησει ενα παιδι του σκυλου μου..και ενα παιδι του γατου μου...:(:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο κτηνιατρος τι σου ειπε? Νομιζω 6 μηνων ειναι καλη ηλικια για τα θηλυκα.

ο κτηνιατρος μου ειπε οτι αν μπορεσω να την κρατησω μακρυα απο τα αρσενικα μεχτι το χρονο και να τη στειρωσω τοτε,σιγουρα θα ωφεληθει και θα αναπτυχθει καλυτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Την μόνη γάτα που έχω στειρώσει είναι μία γάτα αδέσποτη που την τάιζα, δικό μου γατί δεν έχω στειρώσει ποτέ. Η Μαρίκα μου παραμένει αστείρωτη γιατί θέλω πρώτα να κάνει μια γέννα και μετά. Την έχω φέρει σε επαφή με γάτο μέρες που ζήταγε (3 φορές) αλλά δεν έχει μείνει έγκυος. Έχω μιλήσει με τον κτηνίατρο μου και συμφωνεί μαζί μου, πιστεύω με το να γίνει μάνα ολοκληρώνετε ο χαρακτήρας της. Με τα αρσενικά έχω άλλη άποψη, πιστεύω ότι πρέπει να στειρώνονται λίγο πριν ζητήσουν και όταν πια έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη των γεννητικών τους οργάνων για να μην έχουν στο μέλλον προβλήματα με αυτά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ο κτηνιατρος μου ειπε οτι αν μπορεσω να την κρατησω μακρυα απο τα αρσενικα μεχτι το χρονο και να τη στειρωσω τοτε,σιγουρα θα ωφεληθει και θα αναπτυχθει καλυτερα.
Ναι?! Πρωτη φορα το ακουω αυτο. Δεν γνωριζα οτι η σχετικα προωρη στειρωση εμποδιζει τη σωστη αναπτυξη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Status
Το θέμα δεν είναι ανοιχτό για νέες απαντήσεις.

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top