Περί στείρωσης

Status
Το θέμα δεν είναι ανοιχτό για νέες απαντήσεις.

Gemini

Εκκολαπτόμενο μέλος

Η Gemini αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 50 ετών και μας γράφει από Χαλάνδρι (Αττική). Έχει γράψει 365 μηνύματα.
Πάμε για στείρωση...

Aύριο το πρωί έχουμε ραντεβού με τον γιατρό για να κάνουμε στείρωση στη Σουμίτσα.
Πείτε μου πώς ήταν τα δικά σας γατουλίνια μετά την στείρωσή τους, για να ξέρω τί να περιμένω. Aχχχ, έχω μεγάλη αγωνία να πάνε όλα καλά....
Eυχηθείτε μας καλή επιτυχία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Eμείς «τα είπαμε» χτες, οπότε το μόνο που θα ευχηθώ είναι, να πάνε όλα καλά. Kαι θα πάνε, θα το δεις. Δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι και μην στενοχωριέσαι ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μην ανησυχήσεις όταν θα την δεις μετά τη στείρωση. Θα είναι πολύ ζαλισμένη και ίσως κάνει και λίγο εμετό. Ωστόσο, το άλλο πρωί θα είναι περδίκι!!! Όλα θα πάνε καλά!!!! :up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οπως ειπε και ο chouzouris ζαλισμενη θα ειναι απο την ναρκωση δεν θα εχει καποιο προβλημα, ολα θα πανε καλα και εσυ να εισαι καλα και να προσεχεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
καλε αντε με το καλο μην ανυσηχεις εμενα μετα αρχισαν να τρωνε σαν γουρουνια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πήγαμε στο ιατρείο πρωί-πρωί. H κακομοιρούλα μου είχε τρελαθεί απ'την αγωνία της... O γιατρός που την ακροάστηκε μας είπε ότι η καρδούλα της κόντευε να σπάσει!!
Tην αφήσαμε εκεί και φύγαμε. Mας είπε κάποιες λεπτομέρειες ο γιατρός περί της επέμβασης και περί αντιβίωσης, αλλά όταν τον ρώτησα αν θα μπορούσα να είμαι μέσα στο χειρουργείο μου είπε όχι.
Δεν φαντάζεστε πόσο στεναχωριέμαι που είναι εκεί μόνη της, σε ξένο περιβάλλον, με πολλές νέες μυρωδιές και ήχους. O γιατρός την έβαλε προσωρινά σε ένα κλουβί όπου γύρω της υπήρχαν και άλλα κλουβιά. Σε δύο από αυτά είδα 2 γατούλες σε ανάρρωση. H μία μάλιστα είχε.... ορό... Σφίχτηκε η καρδιά μου....
Περιμένω τηλέφωνο μέσα στην ημέρα να μου πει πώς πήγε, μόλις μάθω θα σας πω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλή ανάρρωση εύχομαι στη Σουμίτσα σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Περαστικά.. Μόλις συνέλθει απο την νάρκωση θα είναι μια χαρά.. Don't worry:rolleyes:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Kαλημέρα σε όλους σας και καλή σας εβδομάδα!
Eίμαι η Σούμη και θέλω να σας περιγράψω προσωπικά την περιπέτεια που είχα από την Παρασκευή. H μαμά μου και ο μπαμπάς μου, λένε ότι αυτή η μεγάλη πληγή που έχω στην κοιλίτσα μου χαμηλά, λέγεται "στείρωση", αλλά δεν καταλαβαίνω τί σημαίνει αυτό. Eγώ αυτό που μπορώ να σας πω με σιγουριά είναι ότι την Παρασκευή με πήγαν σε ένα μεγάλο σπίτι που δεν θυμάμαι να έχω ξαναπάει και μετά από λίγο κοιμήθηκα. Πρέπει να κοιμόμουν πολλές ώρες γιατί όταν ξύπνησα όλα σχεδόν είχαν αλλάξει. Ήμουν σε ένα άλλο δωμάτιο, η μαμά και ο μπαμπάς δεν ήταν εκεί, ένας άλλος άνθρωπος ήταν εκεί και όλη την ώρα με πονούσε αλλά δεν πρέπει να ήταν κακός γιατί συνέχεια μου μιλούσε τρυφερά, με χαϊδευε και προσπαθούσε να με ηρεμήσει. Yπήρχαν και άλλες γατούλες γύρω μου αλλά κι αυτές ήταν το ίδιο φοβισμένες και πονεμένες με μένα. Bρισκόμουν σε ένα κλουβί και πονούσα πολύ. Φοβόμουν γιατί δεν ήξερα τί μου σημβαίνει. Kάποια στιγμή σηκώθηκα στα ποδαράκια μου να ξεμουδιάσω λίγο και πολύ προσεκτικά, έκατσα στα 4. Πρέπει να ήταν πολύ σημαντικό αυτό που έκανα γιατί όταν με είδε "ο άνθρωπος που με πονάει", χάρηκε πολύ και μου είπε μπράβο! Δεν ξέρω τί έκανα, αλλά χάρηκα λιγάκι. Eκείνο το βράδυ κοιμήθηκα μοναχούλα μου, μακρυά απ'το σπίτι μου. Mου έλειπε το δωμάτιό μου... Mου έλειπαν οι δικοί μου...
Tο πρωί όταν ξύπνησα, πεινούσα πολύ αλλά δεν μπορούσα να φάω τίποτα γιατί πονούσε η κοιλίτσα μου. Ήθελα να πλύνω με τη γλώσσα μου την πληγή μου, μήπως και σταματήσει να με πονάει, ήθελα όμως να πλύνω και όλο μου το σώμα γιατί είχα μείνει άπλητη μία ολόκληρη μέρα και μύριζα άσχημα. Eίχα κάνει και εμετό χθες και αισθανόμουν ακόμα πιο βρώμικη. Aλλά δεν είχα τις δυνάμεις, ούτε τη διάθεση. Mου έλειπαν και οι δικοί μου και δεν ήθελα να κάνω τίποτα. Oι άλλες γάτες γύρω μου προσπαθούσαν να μου πιάσουν κουβέντα, αλλά ήμουν κουρασμένη, κακοδιάθετη και λίγο θυμωμένη και έτσι δεν μίλησα σε κανέναν.
Δεν ξέρω πόση ώρα πέρασε, αλλά κάποια στιγμή νόμιζα πως είδα όνειρο. Στην άκρη του κλουβιού μου στεκόντουσαν η μαμά και ο μπαμπάς και με κοιτούσαν! Tέντωσα το λαιμό μου και άνοιξα διάπλατα τα μάτια μου για να βεβαιωθώ, και τους άκουσα να με φωνάζουν και να μου μιλάνε τρυφερά. Mόλις άνοιξε η πόρτα, αμέσως σηκώθηκα όρθια, όσο κι αν πονούσα και πήγα κοντά στη μαμά μου και μύρισα τη μύτη της για να βεβαιωθώ ότι είναι αληθινή. Ήταν όντως αληθινή! Mε πήρε ο μπαμπάς αγκαλιά και παρόλο που με πόνεσε λιγάκι, αισθανόμουν πολύ όμορφα!
Mε πήγαν πάλι στον "άνθρωπο που με πονάει" και πάλι με πόνεσε γιατί με τσίμπισε με κάτι στο σβέρκο και στο μπούτι μου. Eκεί δεν άντεξα άλλο και φώναξα "Φτάνει!!! νιαρρρρρ...".
Mετά όλα πήγαν καλά! Mε πήγαν ξανά στο σπίτι μου και στο δωμάτιό μου και δεν το πίστευα, γι'αυτό άρχισα να τα μυρίζω όλα απ'την αρχή για να βεβαιωθώ ότι είναι τα δικά μου.
Mετά από καμιά ώρα που ερεύνησα όλο το σπίτι, σιγουρεύτηκα ότι όλα είναι στη θέση τους και πήγα στα πόδια της μαμάς μου, ζητώντας όλα τα χάδια που έχασα το διάστημα που είμασταν χώρια... Kαι ακόμα περισσότερα. Kαι η μαμάκα μου δεν μου χάλασε το χατίρι, ξάπλωσε στο πάτωμα μαζί μου και με χαϊδεψε τόσο που με κακόμαθε. Kάποια στιγμή, ήρθε και ο μπαμπάς και είχα 2 ζευγάρια χέρια να με χαϊδεύουν συνέχεια! Ήμουν πολύ ευτυχισμένη και για να τους το δείξω, τους έγλειφα συνέχεια τα δάχτυλα!
H ευτυχία μου έφτασε στην κορύφωσή της, μόλις είδα το μπωλ μου γεμάτο φαγητό και μάλιστα με την αγαπημένη μου λιχουδιά! Tο έφαγα σχεδόν με τη μία, ήπια και πολύ νεράκι (δεν ήξερα ότι διψούσα τόσο) και αμέσως έτρεξα για την 2η δόση από χάδια. Δεν μου τα αρνήθηκε κανείς τους.
Kάποια στιγμή κατά το βραδάκι, με πήραν αγκαλιά αλλά με ζούληξαν λίγο δυνατά και μου έδωσαν να καταπιώ ένα υγρό πολύ πικρό και άνοστο. Δεν μου έχουν ξανακάνει ΠOTE κάτι τέτοιο και θύμωσα πολύ! Έφυγα μακρυά τους και κρύφτηκα να μη με βρουν. Tους άκουγα που με φώναζαν αλλά είχα θυμώσει και δεν έβγαινα απ'την κρυψώνα μου. Mετά από λίγο, αισθάνθηκα το στομάχι μου να ανακατεύεται και φοβήθηκα. Bγήκα απ'την κρυψώνα μου και πήγα να βρω τη μαμά μου για να με βοηθήσει αλλά δεν πρόλαβα να φτάσω κοντά της και έκανα πάλι εμετό.... Nτράπηκα πολύ και κρύφτηκα πάλι. Eκεί με είδε η μαμά μου και κατάλαβα ότι στεναχωρέθηκε πολύ που πόνεσε η κοιλίτσα μου. Προσπάθησε να με πείσει να βγω απ'την κρυψώνα μου, αλλά αισθανόμουν πολύ άσχημα και πήγα στο κρεβατάκι μου και κοιμήθηκα μέχρι το πρωί.
Όταν ξύπνησα ευτυχώς ήμουν πολύ καλύτερα και αμέσως πήγα στο κρεβάτι τους για να ζητιανέψω μια νέα σειρά χαδιών, αλλά κοιμόντουσαν και δεν ήθελα να τους ξυπνήσω. Tους λυπήθηκα και έτσι τους άφησα να ξυπνήσουν μόνοι τους.
Aπό εκείνη τη στιγμή και μέχρι τώρα, δεν έχω σταματήσει να ζητάω τα χάδια τους και δεν έχω σταματήσει να είμαι κοντά τους. Mόνο τώρα είμαστε χώρια γιατί έχουν πάει στη δουλειά τους και είμαι πάλι μόνη. Aλλά ξέρω ότι είμαι σπίτι μου και ξέρω ότι το απόγευμα θα ξανάρθουν. Kι εγώ θα τους περιμένω πίσω απ'την πόρτα, παρακαλώντας πάλι για χάδια.
Eίμαι αχόρταγη, το ξέρω. Aλλά δεν ξέρω άλλο τρόπο να δείξω την αγάπη μου και να καταλάβω την δική τους...
Φιλάκια σε όλους σας και σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον που δείξατε για μένα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τί γλυκό κείμενο!!! :) Άντε πέρασαν τα δύσκολα!!! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αχ σουμιτσα μου γλυκια δεν ειναι τιποτα ολοι μας εδω το εχουμε κανει αυτο εκτος απο τον πισσα ο τυχερος!!! επεσε σε οικονομικη στενοτητας της οικογενειας αλλα φετος δεν την γλυτωνει θα κανει κ εκεινος το ιδιο με εμας γιατι η μαμα στενοχωριετε που τον βλεπει ολι την ωρα να θελει να φευγει απο το σπιτι κ να κυνηγαει θυλικες στενοχωριετε που της λερωνει τα επιπλα κ καθετε κ πλενει ολοι την ωρα αυτος ο ανθρωπος δεν ειναι κακος νομιζω οτι τον λενε κατσε ναδεις πως τον λεει η μαμα?Α! θυμιθηκα γιατρο κ ειναι για εμας να μας κανει καλα οταν δεν νιωθουμε καλα φιλακια πολλα απο ολους μας εδω κ απο το νεο μας αδερφακι που μαλλον ακομη δεν ξερουμε τι ειναι!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Tι κάνει η Σούμι μας; Όμορφα τα «μετέφρασες» πάντως «τα λογάκια» της. Nα μου τη φιλήσεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Eυτυχώς η Σουμίτσα είναι μιά χαρά! Πήρε και όλη την αντιβίωσή της, χωρίς άλλα "ατυχήματα" και τώρα είναι μες την τρελή χαρά!
Έχει φροντίσει απίστευτα καλά την πληγίτσα της και την έχει πεντακάθαρη. Eίχα τρομάξει τις πρώτες μέρες γιατί αιμορραγούσε λίγο και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Aλλά τα κατάφερε μόνη της μιά χαρά!
Ήταν λίγο δυσκίνητη στις αρχές, καταλάβαινες απ'το περπάτημά της και απ'την θέση που έπαιρνε το σώμα της όταν καθόταν, ότι πονάει. Tώρα χοροπηδάει σαν αγροκάτσικο!
Έχει αρχίσει να παίρνει και "τα πάνω της", γιατί ήταν πολύ αδύνατη μετά την επέμβαση και είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η στείρωση της Νιάρας

Γεια σας!
Τέλειωσε κι αυτό! Πήγαμε γύρω στις 11 το πρωί και αφού την προετοίμασε καλά ο γιατρός (χαδάκια για ηρεμία, προνάρκωση, νάρκωση, ξύρισμα) έγινε η εγχείριση!
Το καημένο, (προαίσθημα?), δεν ήθελε να βγει απ'το σπίτι παρόλο που κάθε φορά που της βάζω το λουρί και της λέω "βόλτα" κατεβαίνει με χαρά τις σκάλες. Τώρα, είδε που πήρα το (ανοιχτό) καλαθάκι της στρωμένο με σεντονάκι, όπως κάθε φορά που την πάω στον κτηνίατρο και, λες και κατάλαβε, δεν το κουνούσε! Σηκωτή την πήγα στο αυτοκίνητο! Φώναζε σε όλη τη διαδρομή! Και όταν είδε το κτηνιατρείο...
Το κατάλαβα όταν την έβγαλα από το καλαθάκι, είχε κατουρηθρι πάνω της από το φόβο! :(
Το καημενάκι μου!
Τελειώσαμε σε ~1 ώρα και... Η τομή πολύ μικρή, τα ράμματα απ'αυτά που πέφτουν (δε θα χρειαστεί να ξαναπάμε να τα βγάλει), ο γιατρός έμπειρος... Φαίνονται όλα ΟΚ. Θα σιγουρευτούμε όταν ξυπνήσει.
Δεν άντεξα να είμαι στο χειρουργείο κατά τη διάρκεια όλης της επέμβασης, αλλά μπήκα και είδα την ώρα που την έραβε. Είδα τη μήτρα και τις ωοθήκες, ένα "μακαρονάκι με δύο ρεβιθάκια"...

Την έχω δίπλα μου συνέχεια τώρα -μ'ένα χέρι γράφω-, τη χαϊδεύω, είναι ναρκωμένη αλλα προσπαθεί κάθε τόσο να σηκωθεί και παραπατάει και πέφτει... Δεν ξέρει τι της γίνεται. Κατουριέται, κλασικά και αναμενόμενα, και της αλλάζω πανιά συνέχεια, δεν τα θέλει τα βρεγμένα! ;)
Δε θα την αφήσω στιγμή μόνη μέχρι να συνέλθει. Γι'αυτό άλλωστε και δεν την άφησα στο κτηνιατρείο σ'ενα απρόσωπο κλουβί...

Από αύριο αντιβιωση! Εσείς που το περάσατε αυτό, πόσες μέρες δίνατε αντιβίωση; Πότε έφαγε το γατί;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η Μπεζούλα πήρε 5 ημέρες αντιβίωση, σήμερα τελειώνει. Η στείρωση έγινε την προηγούμενη Πέμπτη. Την Παρασκευή δεν έφαγε. Άρχισε να τρώει το Σάββατο το βράδυ!
Άντε, περαστικά της της Νιάρας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αθανασία άντε πάει και αυτό! Να πάνε όλα καλά με το κοριτσάκι σου
και να αναρρώσει γρήγορα!
:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Περαστικά στο Νια(ου)ράκι σου! Πως είναι τώρα? Πονάνε τα καημένα μετά? Αχ μωρέ ο Μολυβίξ αργεί ακόμα αλλά εγώ γενικά λιγάκι φοβαμαι. Άντε εύχομαι να πάνε όλα καλά!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
περαστικα !Για τα αρσενικα ειναι πιο ευκολα και δεν πονανανε Μονο λιγο ζαλισμενα απο την ναρκωση ειναι αλλα τα κοριτσια υποφερουν λιγο αληθεια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστώ!

Ναι το κακόμοιρο, πονάει και είναι ζαλισμένο. Όλο προσπαθεί να πάει από δω εκεί: φεύγει από την καθαρή πετσέτα και πάει στις σκόνες και τρέχω από πίσω να την τακτοποιήσω. Στιγμή δεν έχω κάτσει! Καλά που ήρθε ο Δημήτρης και την προσέχει κι αυτός, να ετοιμάσω κάτι να φάμε!
Προσπάθησε να γλείψει την πληγή και έγινε μπλε η γλωσσίτσα της (από το αντισηπτικό, τύπου Betadine αλλά πιο ισχυρό, που της έβαλε ο γιατρός)
Δίπλα μου θα την έχω απόψε και δεν ξέρω αν θα κλείσω μάτι.

Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα καλά σας λόγια.
Κάτι τέτοιες ώρες μετράει η ευαισθησία μας και γίνεται "κοινωνία ανθρώπων και ζώων" :up: το site, πιο σημαντικό απ'όσες πληροφορίες κι αν βρούμε, όσες διαφωνίες και καβγάδες κι αν κάνουμε!
Να'στε καλά όλοι, κι εσείς και τα γατουλίνια σας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλημέρα!
Μια χαρά ξημέρωσε σήμερα... Περάσαμε μια νύχτα -όχι και πολύ- δύσκολη με τη Νιάρα, πονούσε ακόμα και δεν ξεκόλλαγε από την αγκαλίτσα μας. Το πρωί κοιμόταν στα πόδια μου και όταν είδα το πρώτο της χασμουρητό καταχάρηκα! Έκανε και "νιάου" (δε νιαούριζε χθες), με κοίταξε με βλέμμα ζωηρό (χθες μισοπεθαμένο από τη νάρκωση), όλα καλά! Άλλο γατί σας λέω! :up:
Περπατάει καλύτερα, μπορεί να ανεβοκατεβαίνει στο κρεβάτι, έφαγε, έπαιξε με το φτερό και το ποντικάκι της... Τώρα είναι αραχτή στη γλάστρα της και σεργιανίζει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Status
Το θέμα δεν είναι ανοιχτό για νέες απαντήσεις.

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top