Πολύ ζωηρό γατάκι

Ναι, το καταλαβαίνεις με τη μία ότι αυτό το γατί δεν αστειεύεται.:D
El_ship, καλώς ήρθες κι από μένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι, το καταλαβαίνεις με τη μία ότι αυτό το γατί δεν αστειεύεται.:D
.
Oντως!:lol: Αλλά γενικά τα μικρά έτσι είναι! Απλά η συγκεκριμένη γατούλα, μάλλον βγάζει όλη της την ενέργεια τις λίγες ώρες που έχει ανθρώπινη παρέα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλως ορισες κι απο εμενα!!! :):):)
Νομιζω με καλυψανε μια χαρα οσα σου ειπανε οποτε δεν εχω να προσθεσω πολλα. Υπομονη και να εισαι βεβαιη πως το γατακι θα ηρεμησει πολυ μεγαλωνοντας. Μην απογοητευεσαι :):)
Πανεμορφο ειναι :up::up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
El_ship, καλώς ήρθες και να χαίρεσαι το πανέμορφο γατάκι σου!
Θα συμφωνήσω κι εγώ με τη Μαριγώ. Όταν πήρα το 2 μηνών περίπου γατάκι μου από μία αυλή όπου είχε μεγαλώσει με τους γονείς του και άλλες 15 γάτες συγγενείς του, δε μας άφηνε καν να το πλησιάσουμε - μηδέν κοινωνικοποίηση με ανθρώπους.. Κι όμως, όσο περνούσαν οι μέρες, εξημερωνόταν, και μάλιστα θυμάμαι τις πρώτες μέρες το έπαιρνα σχεδόν με το ζόρι αγκαλιά για χάδια - κάτω από συνθήκες "σβερκώματος"! :happy:
Να θυμάσαι ότι πρέπει να ασχολείσαι αρκετά μαζί του, όποτε έχεις χρόνο, ακόμη και μισή ώρα τη μέρα. Να το εκπαιδεύεις με τακτικές σίγουρα όχι τιμωρητικές και εκδικητικές (γιατί έτσι θα σε μισήσει). Πιστεύω πως το μπουγέλωμα που περιγράφουν πολλοί σα μέθοδο όταν σε δαγκώνει ή γρατσουνάει έπιπλα είναι απαράδεκτο - γιατί δεν καταλαβαίνει πως το μπουγελώνεις γι'αυτο το λόγο, τρομάζει και σε φοβάται.
Τη γάτα σου πρέπει να την κερδίσεις με την αγάπη σου, να κερδίσεις το σεβασμό και την αγάπη της και όχι το φόβο της και την απέχθειά της.
Εγώ αυτό που κάνω όταν παίζουμε και με δαγκώνει πολύ είναι να τη φυσάω στο μουτράκι, ή να την σπρώχνω απαλά παραπέρα σταματώντας το παιχνίδι. Ακόμη κι αν της φωνάξω, φεύγει μόνη της και το σταματάει. Και μετά από μετρημένα κάθε φορά δευτερόλεπτα έρχεται πίσω στην αγκαλιά μου για χάδια μετανιωμένη..:P
Το άλλο που μπορείς να κάνεις είναι να ψεκάζεις κάποια σημεία ή να της δίνεις να μυρίσει ένα μπουκάλι που υπάρχει στα pet shop και λέγεται σπρέι εκπαίδευσης. Έχει πολύ δυσάρεστη μυρωδιά για τα γατάκια.
Αυτά από μένα!
Καλή εξημέρωση και όλα θα πάνε καλά :rolleyes:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συμφωνω κι εγω με τους προλαλησαντες.Ειδικα για το οτι φταιει το οτι εφυγε μικρο απο τη μαμα του.ΤΗ μαμα του γατου που εχω τωρα την ειχα βρει νεογεννητη και τη μεγαλωσα εγω και ειχε γινει το πιο απαιτητικο και δυστροπο γατι που ειχα δει.Ισως να εφταιγα κι εγω δεν ξερω.Ουτε χαδια ηθελε,γρατσουνουσε,αγκαλιες με τιποτα,δε σταματουσε να νιαουριζει αν δε γινοταν το δικο της,αλλα την αγαπουσαμε ολοι στο σπιτι.Επισης ηθελε παντα την παρεα μου,οταν διαβαζα καθοταν διπλα μου,κοιμοταν διπλα μου,μονο να την ακουμπαμε δεν ηθελε.Πρεπει να του βαλεις εσυ λιγα ορια γιατι αλλιως θα γινει σαν τη δικια μου.Δεν ειναι οτι δε σου προσφερουν συντροφια αλλα τωρα που εχω το παιδακι της που ειναι το πιο τρυφερο του κοσμου βλεπω οτι ειναι αλλιως οι τρυφερες γατουλες.Ελπιζω να γινει και το δικο σου ετσι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλως ήρθες! Καταλαβαίνω το δράμα σου. Κι οδικός μου είναι ένας μικρός σατανάς, απλά εκεί που το δικό σου μοιάζει με μαφιόζο (σαν το Νονό κάθεται στη φωτογραφία! :)), ο δικός μου είναι σίριαλ κίλερ.

Παρόλο που κι εμένα με κάλυψαν οι προηγούμενες συμβουλές θέλω να πω τα εξής.
Πάντα εξαρτάται και απο το ζώο, Κάθε γάτα έχει δικό της χαρακτήρα, οπότε πρέπει να προσπαθήσεις να καταλάωβεις τα χούγια του και τι το ενοχλεί. Αλλά είνια μικρή ακόμα οπότε έχεις πολλά περιθώρια διαπαιδαγώγησης.
Το παιχνίδι, ναι, είναι αλάνθαστη μέθοδος. Δεν χρειάζεται πολύ ώρα. Πέτα του κανένα μπαλάκι να κινηγάει, καμιά κορδέλα, οτιδήποτε το διασκεδάζει. Απο τη μία θα κουράζεται και θα κοιμάται, απο την άλλη θα δεθεί μαζί σου.
Και εγώ είμαι κατά της τιμωρίας. Στο δικό μου γάτο, που είναι παρανοϊκός, ακόμα και οι δυνατές φωνές και το ψέκασμα με νερό τον έκαναν πολύ πιο επιθετικό. Νομίζω οτι οι περισσότερες γάτες είναι πολύ περήφανες για να ανεχτούν εκφοβισμό. Οπότε δοκίμασε ήπιες τιμωρίες και γενικά επιβράβευση οταν κάνει κάτι καλό.
Για τα χάδια, δυστυχώς δεν τα θέλουν το ίδιο όλεςοι γάτες. Το θέμα ειναι, αυτό δε φοβάται και δεν ανέχεται καθόλου να το πιάνεις ή απλά την ενοχλεί να την χαϊδεύεις; Στην πρώτη περίπτωση θέλει σιγά σιγά, όπως είπαν οι προηγούμενες, στη δεύτερη πρέπει να περιορίζεσαι μέχρι εκεί που θέλει. Σημεία που τους αρέσουν είναι όντως το κεφάλι, πίσω απο τα αυτιά και κάτω απο το λαιμό. Και μην το παρακάνεις, οι περισσότερες γάτες αν βαρεθούν τα χάδια μπορεί να δαγκώσουν προειδοποιητικά για να τις αφήσεις.
Πάντως είναι μικρό ακόμα. Σε μερικούς μήνες θα ηρεμήσει πάρα πολύ, μην απελπίζεσαι! Απλα φρόντιζε να μην αποξενωθείς μαζί του. Γι'αυτην είσαι η μαμά της!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:) el_ship καλωσήρθες!
Στα εξαιρετικά χρήσιμα που σου είπαν οι προλαλήσασες, έχω να προσθέσω μόνο μία συμβουλή (μπορεί να σου ακουστεί λίγο ακραία, ειδικά αφού γράφεις ότι δεν έχεις προηγούμενη εμπειρία με ζώα, αλλά είναι δοκιμασμένη και σίγουρη):
Κάντα δύο!! (ναι, τα γατάκια) :baby::baby:
Ο επιπλέον κόπος από την πλευρά σου είναι σχεδόν αμελητέος, τα οφέλη όμως πολλά: όταν είναι δύο μαζί σε τόσο μικρή ηλικία "εκπαιδεύουν" το ένα το άλλο και κοινωνικοποιούνται πολύ καλύτερα. Επιπλέον, θα λυσσάνε παίζοντας όλη μέρα, έτσι ώστε όταν επιστρέφεις στο σπίτι θα τα βρίσκεις εξαντλημένα και πολύ πιο δεκτικά σε χάδια...
Σκέψου το!:happy:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ωχ, ναι αυτό είναι όντως καλή ιδέα!! :)
Τόσο μικρά δεν θα έχουν πρόβλημα και θα βάζει το ένα όρια στο άλλο. Άσε που δεν θα βαριούνται όταν λείπεις και θα είναι και λιγότερο νευρικά.
Πάντως el_ship αν έχεις και καμιά άλλη φωτογραφία της μικρής βάλε να δούμε. Με έχει γοητεύσει! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδιά δεν ξέρω τι να πω!Με σκλαβώσατε με την ανταπόκρισή σας.Σας ευχαριστώ πολύ όλους!Ευτυχώς δεν έχω μόνο εγώ ένα μικρό σατανά σπίτι μου!...Η μικρή βελζεβούλα ήρθε σπίτι σε ηλικία μόλις 29 ημερών και λόγω της απειρίας μου πελάγωσα.Τη μαμά της είχε βρει ο φίλος μου βαριά χτυπημένη σε ηλικία 2 μηνών και τα γεννητούρια μετά από 5 μήνες μας ξάφνιασαν...Γι αυτό και το σκατούλι της φωτογραφίας έχει μεγάλη συναισθηματική αξία...
οι συμβουλές σας μου άνοιξαν τα μάτια!Ευχαριστώ και πάλι...

Υ.Γ.: η παρομοίωση με το "νονό" ήταν άπαιχτη!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απλά μην αγχώνεσαι. Σκέψου ότι ειναι σαν παιδάκι ακόμα και είναι μουρλή. Οι περισσότερες γάτες όταν μεγαλώσουν ηρεμούν πολύ. Καταρχάς σκέψου ότι περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας κοιμισμένες! Το σημαντικό είναι να αποκτήσεις στενή σχέση μαζί της, να σε αγαπάει και να σε σέβεται και όχι να σε φοβάται. Και πάλι, σαν τα παιδιά δηλαδή.
Βέβαια, όπως έχω ήδη πει, η δικιά σου περίπτωση είναι δύσκολη... :) Είπαμε, η φωτογραφία μιλάει από μόνη της... :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εξαιρετικά παιχνιδιάρικο γατάκι...

Γειά σας γατόφιλοι!:) Έχω ένα γατούλη από τότε που γεννήθηκε και είναι 1,5 χρονών. Όταν ήταν μωρό ήταν πολύ χοντρό και βαριόταν να κουνηθεί αλλά από τότε που μεγάλωσε με έχει τρελάνει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ! Φέρνει ποντίκια στην αυλή μου , όποτε βγαίνω έξω με ακολουθεί μέχρι ένα σημείο ακόμα κι αν δεν κρατάω το φαγητό του , μου νιαουρίζει :whistle: και εγώ πιστεύω πως ζητάει φαγητό αλλά δεν έτρωγε! Μόνο τριβόταν στα πόδια μου μανιακώς. Όλο κάνει κωλοτούμπες ακροβατικά μασάει τους τοίχους και πέφτει ξερό στο πάτωμα και παίζει με ένα μπαλάκι. Όταν γυρνάω από τα ψώνια με κοιτάει με γυαλισμένο μάτι σταματάει ό , τι κάνει και τρέχει προς το μέρος μου . Πραγματικά θα ήθελα ένα πιο ήρεμο γατάκι αλλά δεν ξέρω γιατί έγινε έτσι παρόλο που παίζω πολύ μαζί του!! :hmm: Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει να το ''ξετρελάνω'' ?? :(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα. :)
Βρε Μαράκι, γιατί εμένα η συμπεριφορά του μου φαίνεται φυσιολογικότατη? Αν ήταν υποτονικός και ληθαργικός, θα είχε πρόβλημα με την υγεία του. Αντίθετα, είναι ένας νεαρός γατούλης, που όχι μόνο έχει διάθεση για παιχνίδια, αλλά σου δείχνει και μια ξεχωριστή αγάπη, ζηλευτή.
mini-graphics-cats-510100_orig.gif

Χαλάρωσε λοιπόν και απόλαυσε τη συντροφιά του (εντάξει, εκτός από τα "δωράκια"-ποντικάκια, που κι αυτά στα κάνει για να δείξει την ευγνωμοσύνη του):D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα. :)
Βρε Μαράκι, γιατί εμένα η συμπεριφορά του μου φαίνεται φυσιολογικότατη? Αν ήταν υποτονικός και ληθαργικός, θα είχε πρόβλημα με την υγεία του. Αντίθετα, είναι ένας νεαρός γατούλης, που όχι μόνο έχει διάθεση για παιχνίδια, αλλά σου δείχνει και μια ξεχωριστή αγάπη, ζηλευτή.
mini-graphics-cats-510100_orig.gif

Χαλάρωσε λοιπόν και απόλαυσε τη συντροφιά του (εντάξει, εκτός από τα "δωράκια"-ποντικάκια, που κι αυτά στα κάνει για να δείξει την ευγνωμοσύνη του):D
Δηλαδή είναι φυσιολικό!! Ευτυχώς!!:D:clapup:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Φυσιολογικότατος και αγαπησιάρης!:)
Αλλά αν κι εσύ τον αγαπάς πολύ και θες να είναι και να παραμείνει ασφαλής, θα σου συνιστούσα να μην τον αφήνεις να τριγυρίζει μακριά από το σπίτι και να τον στειρώσεις -αν δεν το έχεις κάνει ήδη. Αυτό και θα τον ηρεμίσει παραπάνω αλλά και θα τον απαλλάξει από πολλούς ενδεχόμενους κινδύνους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Φυσιολογικότατος και αγαπησιάρης!:)
Αλλά αν κι εσύ τον αγαπάς πολύ και θες να είναι και να παραμείνει ασφαλής, θα σου συνιστούσα να μην τον αφήνεις να τριγυρίζει μακριά από το σπίτι και να τον στειρώσεις -αν δεν το έχεις κάνει ήδη. Αυτό και θα τον ηρεμίσει παραπάνω αλλά και θα τον απαλλάξει από πολλούς ενδεχόμενους κινδύνους.
Σε ευχαριστώ πολύ και θα το κάνω!! :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα και από μενα..
Χρειάζομαι οπωσδήποτε τις συμβουλές σας..εχω 2 γατάκια αιγυπτιακα περίπου 5-6 μηνων τα φροντίζουμε μαζι με τον άντρα κ τα έχουμε μεσα στο σπίτι αλλα έχουμε μεγάλο πρόβλημα γιατι έχουν καταστρέψει ολο το σπίτι... τις κουρτίνες τις έχω βγάλει γιατί σκαρφαλώνουν μέχρι πανω.. τραπεζομαντιλα δεν υπάρχουν πια στα τραπεζια...χθες μου ρίξανε κ την τηλεόραση. ..δε ξερω τι άλλο να κανω... έχουν ένα σορό παιχνίδια δεν τους λείπει τίποτα γιατί ολα αυτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπερα φιλη μου.Η συμπεριφορα που λες ειναι απολυτα φυσιολογικη για την ηλικια τους.Ειναι ακριβως σε αυτην την ηλικια που εχουν την μεγαλυτερη ζωηραδα.Τωρα ανακαλυπτουν τις δυνατοτητες τους και τον κοσμο,και ετσι τα ανακαλυπτουν.Θα επρεπε να σε ανησυχει αν δεν ειναι ζωηρα σε αυτην την ηλικια.
Απο εκει και περα,προστατεψε ότι ειναι να προστατεψεις απο επιπλα,κουρτινες κλπ,στερεωσε καλα τα επιπλα σου,βάζα,τηλεορασεις κλπ (αναρωτιεμαι πως ειναι δυνατον γατακια να ριξουν τηλεοραση αλλα τεσπα,)και υπομονη..σιγα σιγα θα ηρεμησουν.
Παιχνιδια εσεις μπορει να τους εχετε παρει,αλλα αυτα δεν το ξερουν αυτο.Παιχνιδι αντιλαμβανονται πχ το σκαρφαλωμα στην κουρτινα κλπ.
Επισης τα παιχνιδια στο πατωμα δεν λενε κατι.Πρεπει και να παιζετε μαζι τους,χωρις βεβαια να ξερω οτι δεν το κανετε,απλα το αναφερω.

Οταν παιρνουμε ζωακια σπιτι,πρεπει και εμεις να κανουμε υποχωρισεις,ειναι σαν παιδια κατα μια εννοια,τουλαχιστον στην αρχη .Ξερουμε οτι τετοια πραγματα θα συμβουν.
Οποτε και προσαρμοζουμε και εμεις καποια πραγματα.Δεν μιλαμε για λουτρινα,αλλα για ζωντανα πλασματα,που μαλιστα ειναι και πανω στην ζωηροτερη ηλικια τους.
Ειναι σιγουρο παντως οτι θα ηρεμησουν με τον καιρο.
Σας ευχομαι τα καλυτερα και να τα χαιρεστε.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σίσσυ είναι ακόμα μικρά, σε λίγους μήνες θα ηρεμήσουν. Μέχρι τότε υπομονή και μάζεψε ότι μπορεί να καταστραφεί. Βέβαια και μετά δεν θα λείψουν οι ζημιές εδώ κι εκεί, αλλά θα είναι περιορισμένες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ζητώ την βοήθειά σας για την μια απο τις δυο γατούλες μου... ειναι τοσο ζωηρη που νιωθω οτι εχω χάσει την μπαλα μαζι της...οσο και να την μαλωνω και να την βαζω τιμωρία ειναι σαν να μην εγινε τπτ... προσπαθεί να σκαρφαλώσει στη κρυσταλιερα στο ψυγείο και οπου αλλου μπορειτε να φανταστείτε. ..σε καθε της προσπάθεια την βαζω στο κλουβακι μεσα και οταν την βγαζω μετα παλι τα ιδια... ενω η αδερφή της ειναι τοσο ήσυχη ουτε που ακουγεται...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτό που λες με την τιμωρία, πώς το κάνεις, με ποιον τρόπο εννοώ. Γιατί, ειδικά η γάτα και η "τιμωρία", είναι έννοιες ασύμβατες.
Η γάτα είναι ανεξάρτητο πλάσμα και κάθε προσπάθεια επιβολής με τη βία, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Το μόνο που θα καταφέρεις ίσως, είναι να την εκνευρίσεις ακόμα περισσότερο.
Αντίθετα, θα πρέπει να την προσεγγίσεις, να την παρατηρήσεις περισσότερο. Είναι κάτι που πυροδοτεί κάτα κάποιο τρόπο, αυτή την υπερ-δραστηριότητά της; Μήπως δεν παίζετε αρκετά μαζί της και κάπου χρειάζεται να διοχετευτεί όλη αυτή η συσσωρευμένη ενέργεια;
Μη ξεχνάς οτι όπως σε όλα τα όντα, κάθε ένα έχει τον χαρακτήρα του. Μπορεί η άλλη σου γατούλα να είναι ήσυχη από ιδιοσυκρασία, η συγκεκριμένη όμως διαφέρει. Δέξου επίσης, οτι άπαξ κι έχεις "γατική" παρουσία στο σπίτι, θα κάνεις και τα στραβά μάτια σε ορισμένα θέματα (όχι φυσικά σε όλα). Είναι αιλουροειδή, κι έχουν την τάση να σκαρφαλώνουν.
Να χαίρεσαι και τα δυο που είναι υγιή και, αν δεν το'χεις κάνει ήδη, να φροντίσεις για τη στείρωσή τους, γιατί οι γενετήσιες ορμές είναι ένας αρκετά υπολογίσιμος παράγοντας υπερβολικής ανησυχίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top