Με τη στείρωση θα ηρεμήσουν σίγουρα. Όπως σίγουρα θα συνεχίσουν να είναι τιγράκια τσέπης. Γάτες και ζημιές πάνε παρέα. Καναπέδες, κουρτίνες, τραπεζομάντιλα... Σε μένα μου έσχιζε όλα τα ρούχα. Και ειδικά τα δικά μου...Τώρα απλά ανοίγει τη ντουλάπα και κοιμάται πάνω. Καταλαβαίνει. Ολα τα τραπέζια είναι γεμάτα μπιμπελό και γυάλινα. Δε σπάει κανένα. Τώρα...Το πριν ας το ξεχάσουμε. Αυτό που δε θα ξεχάσω είναι τους γύρους του θανάτου στα κάγκελα. Μου κόβοταν το αίμα...Έκλεινα τα μάτια. Μένουμε στον 4ο και σε μια χαμηλή ταράτσα υπάρχει και ντόπερμαν. Έχω και πρόσθετα λόγω του παιδιού. Περπατούσε στη κουπαστή και έκανε και φιδακι ανάμεσα στα κενά. Φρίκη. Μετά το χρόνο σταμάτησε να κάνει τον κασκαντέρ. Ζημιές δε κάνει ΚΑΜΜΙΑ. Μόνο κρύβει αντικείμενα. Με αγάπη και υπομονή, όλα γίνονται. Στο μέτρο του δυνατού πάντα. Σε τιμωρίες δε πιστεύω.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.