Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι ένα από τα πιο αφελή πράγματα που έχω ακούσει ποτέ και βασίζεται σ' αυτό τον παιδαριώδη μίζερο ελληνικό μανιχαϊσμό που χωρίζει τους πάντες σε φουκαράδες και καρχαρίες.
Δηλαδή ο εμπρησμός δικαιολογείται αναλόγα με το οικονομικό μέγεθος; Αναλογίστηκε ποτέ κανένας ότι με αυτές τις καταστροφές πλήττονται
πρωτίστως οι εργαζόμενοι; Ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις κάνουν generate δουλειές σε κλίμακα που ο μικρός δεν μπορεί καν να ονειρευτεί; Ότι για τις επόμενες μέρες το κέντρο της Αθήνας θα είναι νεκρό
δυο εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα με ό,τι συνέπειες θα έχει αυτό για την ήδη βεβαρημένη οικονομία μας;
Και ας δεχτώ το ότι πυρπολείς το μουλτιράμα για τους παραπάνω λόγους. Πώς θα ελέγξεις ότι η φωτιά δεν θα πλήξει και το μαγαζί του διπλανού που δε χρωστάει σε τίποτα;
Πάμε καθόλου καλά; Δηλαδή η απρόκλητη επίθεση σε κάποιον δικαιολογείται, αν αυτός ο κάποιος είναι αστυνομικός; Εσάς σας φαίνεται φυσιολογικό να επιτίθεται κανείς σε περιπολικό με πέτρες και ξύλα, επειδή... έτυχε να περνάει; Τέλος πάντων, δε θέλω να δώσω συνέχεια εδώ, γιατί δεν έχουν ξεκαθαριστεί ακόμα οι λεπτομέρειες και ακούγονται πολλά αντιφατικά.
Άλλη μια απόδειξη ότι πρόκειται για μια ανόητη και ανεφάρμοστη ιδεολογία. Δηλαδή, αν δεν μπορείς να λάβεις μέτρα ή έστω να διαχωρίσεις ξεκάθαρα τη θέση σου από κωλόπαιδα που καπηλεύονται το όνομά σου ιδεολογία σου, να βράσω κι εσένα και την ιδεολογία σου. Ασχέτως του ότι εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι αναρχικοί, όπως τους εννοείς, είναι ένα μυθικό ζώο, σαν τον μονώκερο ένα πράγμα, και το μόνο που υπάρχει είναι ματαιωμένοι τραμπούκοι.
Συγγνώμη για τον υψηλό τόνο, δεν απευθύνεται σε σένα, αλλά κάψαν το αυτοκίνητο μιας φίλης μου που κάνει ιδιαίτερα και να δω πώς θα πάει αύριο στη δουλειά της... Οι φίλοι μου στα Εξάρχεια κάθε λίγο και λιγάκι ταμπουρώνονται μέσα και δεν τολμάνε να βγουν απ' το σπίτι τους, λες και ζούμε στην εμπόλεμη ζώνη. Τους βλέπω κάθε φορά τους ανεπάγγελτους αντιεξουσιαστές του πρωκτού να κάθονται γύρω απ' το Πολυτεχνείο και να τρώνε τυρόπιτες απ' το απέναντι μαγαζάκι και με την πρώτη αφορμή πηγαίνουν και το καίνε... Αυτό είναι το ποιόν τους, λυπάμαι.
Παρεμπιπτόντως, Κατερίνα, σου προτείνω να διαβάσεις τον
Αναρχικό τραπεζίτη του Πεσσόα, θα το βρεις πολύ ενδιαφέρον.
