Πρόταση σύστασης συλλόγου γατόφιλων Κυψέλης

[Desdemona]

Κουράγιο καλή μου... Είναι δύσκολο, αλλά πρέπει να είσαι δυνατή...Όλη μου η σκέψη είναι μαζί σου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raisa]

Δεν ξέρω τι να πω για να απαλύνω τον πόνο....κουράγιο......:cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

θεσσαλονικιες φιλες....δεσδαιμονα και ραισα::::ο αυρηλιος χαροπαλευει....τα αλλα 2, ο γιος του κι η συζυγος, τον ζυμωνουν και τον γλειφουν.....νιωθει???νιωθουν?????φευγω για την κτηνιατρο που την γυρισα απο εκδρομη...υστατη προσπάθεια?????να τον αφησω να "σβησει" η να κανω ευθανασια????πονανε και τα 2!!!!γατοφιλοι.....ειναι συντροφος.....ειναι υπεροχη ψυχουλα.....οσο που αναπνεει......τελειωνει....αργοσβηνει το γατονι μου κι εγω?????ανημπορη στο πονο του.....ετοιμαζομαι για την γιατρο....φοβαμαι πως απ τη στιγμη που βγουμε οι 2μας απ το σπίτι....δε θα γυρισουμε ξανα μαζι......φοβαμαι αυτη την απωλεια που αδυσωπητη ερχεται.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elly]

:cry:Εχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ...Δεν ξέρω τι να πω...Κουράγιο και μη χάνεις την πίστη σου!Και ότι κ να γίνει να σκέφτεσαι τις στιγμές σας και πλημμυρίζεις αγάπη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

ααχ βρε Ολγα μου, τι να πεις σ'αυτές τις στιγμές. οτιδήποτε γράφεται ή λέγεται είναι λίγο. Στο λόφο της Αλεπότρυπας στην Ελικώνος ψηλά, θα είναι πιο κοντά στον ουρανό και στ'αστέρια...κουράγιο κοριτσι μου είναι κι αλλες ψυχές που σε χρειάζονται..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Κουράγιο κούκλα μου να κάνεις ότι είναι καλύτερο για τον γατούλη σου. Αντέχει γιατί έχει όλη αυτή την αγάπη που του δίνεις. Να είσαι δίπλα του μέχρι το τέλος. Πίστεψέ με θα νιώσεις καλύτερα. Αγαπάμε τα ζωάκια μας και παλεύουμε για αυτά μέχρι το τέλος. Έχω περάσει και εγώ ανάλογη εμπειρία. ΚΟΥΡΑΓΙΟ. Μετά θα ξέρεις ότι έκανες τα πάντα για αυτό:cry::cry::cry: Ότι χρειαστείς πες μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellak]

Εγώ, δυστυχώς, δεν έχω λόγια δύναμης, δεν έχω ούτε την ψυχραιμία...:cry: Να ελπίζαμε σε ένα θαύμα ίσως; Ας γίνει το καλύτερο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Anima]

Τώρα που μιλάμε ποιος ξέρει τι να γίνεται? Είμαστε με τη σκέψη μας κοντά σου Avrilio. As γίνει ότι ειναι καλύτερο γι αυτές τις δύσκολες ώρες....
Το πένθος ταιριάζει να ακολουθήσει τη ζωούλα του γατούλη, όσο χρειαστεί, όσο να κατασιγάσει σιγά-σιγά τον πόνο....
------------------------------------------

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

ελλη:δεν χανω τη πιστη μου ουτε και την ψυχραιμια μου!!!!!βλεπω τα βιντεο και τις φωτος κι αναπολω τις τοσες τοσο υπεροχες στιγμες μας!!!σ ευχαριστω!!
νοτα:θα με πας η θα μ πεις πως να παω σ αυτο το λοφο???ισψς αυριο κιολας να χρειστει.....νοτα...ξερω για τις ψυχες που με χρειαζονται....αντλω δυναμη απ αυτες...κ πιστεψε με...ειναι πολλες......
ουρανια:κι εγω το ξαναπερασα με τον καρκινο του αυγουστη μου...τον εσωσα απο το τραμ που τον πατησε, ηταν παραλυτος για μηνες....με αγαπη και μουσικοθεραπεια περπατησε κι εφτασε 2 χρονων....με με νικησε ο καρκινος....ξεψυχησε στα χερια μου.....νιωθω το αγγιγμα του θανατου ξανα....μ ειναι γνωριμο....
στελακ: τοσο καιρο απο θαυμα σωζεται ο γλυκος μου....ποσο ακομα να ισχυσει το θαυμα????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

ανιμα και φιλοι που δεν γνωριζομαστε μα μας ενωνει αυτο το κατι που εχουμε με τα ζωα που ζουμε μαζι τους η φροντιζουμε......τωρα που μιλαμε, δε ξερω τι γινεται....ηταν φριχτα δυσκολη μερα...περιμενοντας τη γιατρο να γυρισει ο αβρηλακος συνεχεια χειροτερευε.....οταν αρχισε τους σπασμους.....του εκανα καρδιακες μαλαξεις....τουλεγα συνεχεια πως δεν ηρθε η ωρα να φυγει....με ακουσε(????) για αλλη μια φορα (????)Ο γιος κι η συζυγος συνεχεια διπλα του να τον ζυμωνουν να τον γλειφουν,,,,εκθαμβη απο το μεγαλειο της φυσης, απιστευτα συγκινημενη κ φορτισμενη εβλεπα την γατοσυμπαρασταση.....δεν μ αφηναν να φυγω με τον αυρηλιο....τα ματακια τους ηταν τοσο εκφραστικα!!!!!αγκαλια στα ποδια μου οδηγησα.......Η γιατρος που τον ξερει ολον αυτο τον καιρο, τρομαξε με την εικονα του...."αν ηταν δικο μου θα του εκανα ευθανασια, αν κ ξερεις πως ουτε την θελω ουτε την προτείνω"........δεχτηκα κι αποτραβηχτηκα για να ετοιμαστει.......μιλωντας στο γατονι μου για να τον αποχαιρετησω, μια λαμψη στα ματια του μ εκανε ν αλλαξω γνωμη....τοσες φορες παλεψαμε....γιατι οχι αλλη μια φορα?????δεν μπορεσα φιλες μου να κανω ευθανασια.....φυσει αισιοδοξη και μαχητικη αποφασιασα να δοκιμασουμε ξανα τη θεραπευτικη αγωγη της τελευταιας φορας.......του βαλαμε ορο, κορτιζονη.....στρωματακι με ηλεκτρικη κουβερτουλα (γιατι ειναι κρυουλιαρης )και αφου εκατσα πολυ μαζι του γυρισα σπιτι πριν λιγο......Η αυγουστα κι ο τιτο τον γυρευουν....κουρνιαζουν στα μερη που εχει την μυρωδια του....ειναι μελαγχολικα κι εγω......βλεπω τις φωτογραφιες μας.....καποια στιγμη θα σας πω την ιστορια αυτης της οικογενειας......προσευχηθειτε η παρακαλεστε να τα καταφερει ο γατουλης μου....στειλτε θετικη σκεψη.......αν παλι δεν αντεξει,,,τουλαχιστον...εκαν στη κυριολεξια τα παντα.....απο τον αυγουστο του 2006 μεχρι σημερα.......αυρηλακο μου...μου λειπεις....αγωνισου αν μπορεις η αν κουραστηκες.....φυγε ψυχουλα μου....μη μ ακουσεις αυτη τη φορα....μονο αν ειναι για καλο.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Marmanga]

Πραγματικά, δεν έχω λόγια... Αυτές οι ώρες είναι απίστευτα δύσκολες. Να ξέρεις μόνο ότι αυτή η λάμψη που είδες σημαίνει αν μη τι άλλο ότι καταλαβαίνει πώς τον αγαπάς, κι ό,τι κι αν συμβεί τελικά, αυτός ο γατούλης έζησε ξέροντάς το. Κουράγιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νατάσα]

Μαζί σου είμαστε και σε ακούμε και σε σκεφτόμαστε... Εύχομαι το γατόνι σου να... δεν ξέρω τι να πω... αν υποφέρει ας φύγει φια καλύτερα μέρη... Αν πάλι αντέχει, μαζί του κι εσύ θα το παλέψετε...
Δεν σε γνωρίζω κι όμως σε νιώθω... Λυπάμαι από τα βάθη της ψυχής μου... Σας στέλλω όλη τη θετική ενέργεια που έχω!! Περιμένουμε νέα ότι κι αν είναι αυτά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

μαρμαγκα:ναι καλη μου....σιγουρα εζησε μεσα στην αγαπη και ειμαι σιγουρη οτι το νιωθει....οτι παντα το ενιωθε και γι αυτο υπηρξε και τοσο μαχητικος.....ειναι ανιατη αυτη η αρρωστια του.....ειναι θαυμα το πως και ποσο αντξε στις τοσες υποτροπες που ειχε....ειναι απιστευτη η φροντιδα που ειχε.......η δυναμη της αγαπης μπορεσε μονο να δωσει παραταση ζωης.....πως να περναει αραγε μακρια μου????ζει ακομα η εφυγε να βρει τον αυγουστακο μου?????
Νατασα: κι εγω ευχομαι να γινει οτι ειναι καλυτερο......ηδη μου λειπει.....εχουμε αναγκη τις θετικες σας σκεψεις.....εχουμε αναγκη να ξερουμε οτι υπαρχετε και μας σκεφτεστε.....σας ευχαριστουμε.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[-NeFeLaKi-]

avrilio είναι μαχητής ο μικρός από ότι βλέπω. Μερικές φορές όμως δεν αλλάζουν εύκολα τα γεγονότα. Τα ζωάκια έχουν το δώρο να δέχονται το τέλος καλύτερα από εμάς τους ανθρώπους και να συμφιλιώνονται με αυτό όταν βλέπουν ότι δεν έχουν πλέον περιθώριο να το παλέψουν. Να είσαι σίγουρη ότι αν μπορεί για άλλη μια φορά να τα καταφέρει, θα το κάνει. Αν όχι, τότε θα έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια. Εγώ εύχομαι να έχει ακόμη περιθώρια. Έχεις καθόλου νέα του; Είναι μαζί του κάποιος τώρα η είναι μοναχούλης του;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Ότι καλύτερο για τον μικρούλη ακόμα Avrilio. Είμαι σίγουρη ότι όλοι οι φίλοι του σάιτ του στέλνουν θετική ενέργεια:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

νεφελη:εχεις τοσο δικιο!!!!ναι, ειναι καλυτερα απο εμας τους ανθρωπους τα ζωα, οταν ερχεται το τελος τους...ναι, ειμαι σιγουρη πως αν δεν ξημερωσει, θα εχει εξαντλησει ο λ α τα περιθωρια!!!!δε φανταζεσαι ποσο μαχητης υπηρξε!!!!υπηρχαν φορες που επαιρνα δυναμη(!!!!)απο την αγωνιστικοτητα του.......δεν ειναι στο κεντρο που λες!!!!ειναιστη κτηνιατρο μου που τον εχει απο μικρο...(γιατι απο μικρος ηταν στα βασανα....)αν τον ειχα σπιτι δεν θα τον αφηναν σε ησυχια η αυγουστα κι ο τιτουλης......ειναι μαζι μ ενα αλλο γατακι και τα λενε....ο αυρηλακος μου, αν και φοβερα τρυφερος και συντροφικος, στο πονο θελει ναναι μονος του.....δε μετανιων που ειμαι μακρια του.....με τους ορους και τους καθετηρες δεν θα μπορουσε να ειναι στο σπιτι.....αν σβησει μες τη νυχτα...οχι νεφελη...δεν θαναι μονος του.....εχει τοσους που τον σκεφτονται κι ευχονται το καλυτερο.....εχει τις αναμνησεις μας και την αγκαλια της σκεψης μου.......

ουρανια: ο αυρηλιος χρειαζεται παρα πολλη θετικη ενεργεια απο τους φιλους του σαιτ.....κι εγω ομως σας χρειαζομαι.......ξεκινησα με ενθουσιασμο να φτιαξουμε συλλογο και κατεληξα να σας.....ψυχοπλακωνω με την αγωνια του γατουλη μου....ομως...η οικογενεια δεν παραδεχεται αυτες τις ....υπερμετρες!!!!!ευαισθησιες μου....οσο για την σχεση μου και ειναι μακρια κ με βρισκει.....υπερβολικη να κλαιω ολη μερα, να παραταω τη διδασκαλια του σεμιναριου κ να τρεχω να σωσω ενα.....γατι!!!!!αρα....εχω μονο εσας να μοιραστω τις σκεψεις και το πονο που νιωθω......δεν ειναι ενα γατι!!!!ετσι απλά!!!!!ειναι ενα πλασμα που η τυχη μας ενωσε σ αυτη τη ζωη πολυ βαθια κ που θα πρεπει να το αποχωριστω....εγω να μεινω κι αυτος να φυγει.....αν κουραστηκε η ψυχουλα του να παλευει, ας παει ψηλα και μακρια μου να ξεκουραστει και να παιζει με τον αυγουστακο, το ρουντυ μου, το παραλυτακι, τη σισυ και τοσα γλυκα αγαπημενα πλασματακια.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Avrilio, καταλαβαίνω ότι τον αγαπάς πάρα πολύ τον γατούλη σου και σου είναι δύσκολο να τον αποχωριστείς. Μήπως όμως θα έπρεπε να το πάρεις απόφαση και να τον αφήσεις να ξεκουραστεί; Ακριβώς επειδή τον αγαπάς τόσο πολύ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

ο αυρηλακος μου πηρε την αποφαση να φυγει....οπως το ενιωσα μες τη νυχτα......παω να τον αποχαιρετησω,,,,να τον αγκαλιασω για τελευται φορα...σα ναναι η πρψτη φορα....σαν απο παντα....για παντα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Εχε γεια........

- Δεν κολλάει στην στιγμή αλλά θα ήθελα και εγώ να συμμετέχω στην οργάνωση, ....Δεν ειμαι Κυψελιώτισσα, αλλά θα ήθελα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

[ουρανια: ο αυρηλιος χρειαζεται παρα πολλη θετικη ενεργεια απο τους φιλους του σαιτ.....κι εγω ομως σας χρειαζομαι.......ξεκινησα με ενθουσιασμο να φτιαξουμε συλλογο και κατεληξα να σας.....ψυχοπλακωνω με την αγωνια του γατουλη μου....ομως...η οικογενεια δεν παραδεχεται αυτες τις ....υπερμετρες!!!!!ευαισθησιες μου....οσο για την σχεση μου και ειναι μακρια κ με βρισκει.....υπερβολικη να κλαιω ολη μερα, να παραταω τη διδασκαλια του σεμιναριου κ να τρεχω να σωσω ενα.....γατι!!!!!αρα....εχω μονο εσας να μοιραστω τις σκεψεις και το πονο που νιωθω......δεν ειναι ενα γατι!!!!ετσι απλά!!!!!ειναι ενα πλασμα που η τυχη μας ενωσε σ αυτη τη ζωη πολυ βαθια κ που θα πρεπει να το αποχωριστω....εγω να μεινω κι αυτος να φυγει.....αν κουραστηκε η ψυχουλα του να παλευει, ας παει ψηλα και μακρια μου να ξεκουραστει και να παιζει με τον αυγουστακο, το ρουντυ μου, το παραλυτακι, τη σισυ και τοσα γλυκα αγαπημενα πλασματακια.......[/quote]

Ξέρεις όλοι κάπως έτσι ανακαλύψαμε το σάιτ συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου γιατί κάποιοι μας θεωρούσαν υπερβολικές. Κι εγώ παράτησα για ένα μήνα την διπλωματική μου λίγο πριν τα Χριστούγεννα που έφυγε η Νίνα μου και κινδύνεψα να χάσω το μεταπτυχιακό μου. Όλες τις γιορτές ήμουν σαν το ζόμπι σπίτι και αρνιόμουνα να συναντήσω τους πάντες. Εδώ μπορούμε να εκφραζόμαστε χωρίς να μας παρεξηγεί κανένας. Κάνε υπομονή και βγάλε όλα αυτά που αισθάνεσαι. Όλοι τα έχουμε νιώσει. Εγώ έχω πάψει πλέον να μιλάω για το χαμό της μικρής μου σε άσχετα άτομα.
Πες μας για τον γατούλι μόλις τελειώσουν όλα:cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.