Ο "μπέμπης" έτσι λέγεται ο γάτος μου, μεγάλωσε μέσα στο σπίτι τους πρώτους 4 μήνες, μετά μόνο το βράδυ έμπαινε μέσα για να κοιμηθεί. Εδώ και 1μιση μήνα όμως βγαίνει και το βράδυ έξω. Προχθές πάλι το' σκασε, ήταν όλη τη μέρα μέσα, βγήκε στις 9 το βράδυ και γύρισε σήμερα στις πέντε το πρωί. Στο παρελθόν έιχα γάτους - αστείρωτους που έκαναν να γυρίσουν από 3 μέρες έως και δυο εβδομάδες. Αυτοί όμως δεν έζησαν πάνω από 2 χρόνια. Δύο της αδελφής μου βρέθηκαν σκοτωμένοι στο δρόμο έξω από τον οικισμό και δύο δικοί μου εξαφανίστηκαν. Έχει μείνει ένας άλλος της αδελφής μου που είναι 6 ετών και παρόλο που είναι αστείρωτος δεν φεύγει μακριά από το σπίτι, πιστεύω γιατί είναι φοβητσιάρης. Ο δικός μου όμως φαίνεται ιδιαίτερα ζωηρός κι επειδή του έχω ιδιαίτερη αδυναμία, αφού γεννήθηκε μέσα στο σπίτι, σήμερα θα τον πάω για την επέμβαση αλλιώς είμαι σίγουρη ότι και αυτός δεν θα επιβιώσει. Εντωμεταξύ κάθε φορά που εξαφανίζεται εγώ ζω με την αγωνία αν θα γυρίσει, ο γιατρός λέει ότι έτσι μόνο θα ηρεμήσει.