...Σχολικά για ..εξω-σχολικούς

[Φένια '72]

Εγώ πάντως στο σχολείο ήμουν πολύ που...παιδο, ενώ οι περισσότερες σκανταλιές κ φασαρίες ξεκινούσαν από μένα κανένας καθηγητής δεν μπορούσε να πιστέψει ότι αυτό το αθώο κ σοβαρό παιδί ήταν ικανό για κάτι τέτοιο Από την άλλη όμως δεν ανέχτηκα κ ποτέ να με προσβάλουν οι καθηγητές πάντα υπήρχε μία καλή απάντηση ε!όπως καταλαβαίνεται όλα αυτά δεν μ έκαναν κ ιδιαίτερα δημοφιλή

Αμ εγώ που τα έκανα μπροστά στη μούρη τους και δεν μπορουσανε να μου πουνε και τιποτα;;; Τους αναχαίτιζε το πλατυ χαμόγελο και οι βαθμοί μου και λέγανε...τι να το κάνουμε ..ειναι "ατιθασο"

Καλά ε...μου φαινοτανε τραγικα βλακώδες. Και οσο χωνονταν σε συμμαθητές μου που δεν ειχαν καλή επιδοση, τόσο φρικαρα περισσότερο. Κοκκινο πανι !!!
Μεχρι που ειπα σε μια μπροστά σε όλο το σχολειο, δηλαδη σημασια δεν εχει το τι κάνει κανεις αλλά ποιος ειναι αυτος σε επιπεδο μαθητού;;;;;
Ειναι γελοιο και δε χρειάζεται να με αποβάλλετε, σας αποβάλω εγώ για σήμερα - και πηγα σπίτι...Κάγκελο οι καθηγητες, κάγκελο το σχολειο,
κάγκελο η μαμά..Τι θα το κάνω αυτο το διαβολάκι ;;; (βλεπετε η μαμά ήθελε πανω απο ολα να ειμαι καλό παιδι)
Μικρή πασιονάρια με λέγανε οι καθηγητές μετά.
Για το Λυκειάρχη δε μιλάμε..αυτον μονο που δεν τον εδειρα...(τον έδιωξαν απο τα σχολεια των Αθηνών αργότερα γιατι έτρωγε λεφτά απο τις 5ημερες)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Μήπως είναι κάποιο παγανιστικό κατάλοιπο; Γιατί το Μπαλτίν που γιορταζόταν την 1Μαγιά συμβόλιζε την γονιμότητα κ την γέννηση του νεαρού θεού εκείνη την ημέρα

Εξκιουζ μι, γουατ ιζ Μπατλιν ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[elvenstar]

Είναι ένα από τα Σαμπατ, μια από τις μεγαλύτερες παγανιστικές γιορτές για κάποιους η πιο σημαντική ίσως

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Δυστηχώς σημέρα ο κόσμος έχει πάθει κάτι και κατά την ταπινη μου γνώμη δεν ζει καλά. Μας έχει φάει το άνχος της πόλης (από εκεί οφείλονται και τα μαλλιά που λέγατε ότι λείπουν- δες φαλάκρα!!!)Ολη την ημέρα λείπουν από το σπίτι στην προσπάθεια να έχουν περισσότερα καταναλωτικά αγαθά.Και στο τέλος τι μας μένει?
Αγχος , ρυτίδες και ....φαλάκρα!!!
Τελικά δεν μας είπες , τι διάλεξες? Ναυτιλιακά ή διαφήμιση?

Τελικά τα έφτυσα τα ναυτιλιακά, σπούδασα διαφήμιση και κατέληξα να δουλευω στα οικονομικά. Τρελη επιτυχία!

Αλλά επειδή η ζωή μου δεν έχει αλλάξει πάρα πολύ από τα σχολικά μου χρόνια, δεν έχω παντρευτει ή κάνει παιδιά και μένω ακόμα με τους γονείς μου (για λιγο καιρο ακόμα), όταν συναντώ φιλους από τότε ψυχοπλακώνομαι.
Πριν λίγο καιρό μέσω facebook -έκανε και κατι καλό- βρέθηκα με μια φίλη απο το λύκειο που είχα να την δω 13 χρόνια. Ευτυχώς εκείνη ήταν όπως την άφησα -και το ίδιο θέλω να πιστευω ότι λέει και αυτή για μενα- αλλά έμαθα πράγματα για συμμαθητές μας που με άφησαν καπως έτσι.

Χοντροι, καραφλοι, πλαδαροι, κοιλαράδες, με άφθονα κουτσούβελα, καριερίστες ή μη, λίγοι αμετανόητοι εργένηδες, αλλά σε γενικες γραμμές πολύ πολύ αλλαγμένοι.
Σε ποια στάση κατέβηκα εγώ απο αυτό το λεωφορείο και τώρα που ξανανέβηκα έχει κάνει τόοοοοσο δρόμο;;;;
Πάντως από όλα τα σχολικά μου χρόνια το μόνο που μου έχει λείψει είναι το καπνιστήριο. Αυτό μάλιστα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Μια φορά, στη 2α Λυκείου, είχαμε κάτι πολύ δύσκολες ασκήσεις στην Αλγεβρα. Κανείς δεν τις είχε κάνει. Είμαστε λοιπόν στο διάλειμμα κάμιά 15ριά άτομα σ'ένα παγκάκι, με τα τετράδια στα πόδια κι ένα Λυσάρι να κυκλοφορεί, να αντιγράφουμε την άσκηση.
Και... τσουπ! Εμφανίζεται ο μαθηματικός. Αυτός ο άνθρωπος ήταν εξειρετικός στη δουλειά του, αλλά πάρα πολύ αυστηρός. Στέκεται και μας κοιτάζει, παγώνει το αίμα μας. Χωρίς να πει λέξη, συνεχίζει το δρόμο του. Χτυπάει το κουδούνι για μέσα. Μπαίνουμε σα βρεγμένες γάτες, μπαίνει κι ο μαθηματικός. Χωρίς να βγάλει κατάλογο, αρχίζει να σηκώνει στον πίνακα 2-2 αυτούς που ήταν έξω στο παγκάκι με το λυσάρι, και να τους βάζει να λύσουν στον πίνακα τις εν λόγω ασκήσεις. Κανείς δεν κατάφερε να λύσει άσκηση (ούτε κι εγώ φυσικά - είχα να λύσω άσκηση στον πίνακα από τότε που προσθέταμε κλάσματα στο δημοτικό)
Αφού τελειώνει η "Ιερά Εξέταση", γυρίζει στην τάξη και ζητά να του δώσουν εκείνο το λυσάρι. Του το δώσαμε, και κρατώντας το ψηλά είπε:
"Με τις λύσεις έτοιμες, δε θα μάθετε ποτέ! Δε θα γίνετε επιστήμονες, και εγώ θέλω να γίνετε όλοι επιστήμονες σε αυτή την τάξη. Θέλω να μάθετε να βρίσκετε τις λύσεις μόνοι σας." Πέταξε το λυσάρι στο καλάθι και συμπληρωσε: "Όσοι εξετάστηκαν σήμερα, και για αυτή τη φορά μόνο, δε θα πάρουν βαθμό, αυτή η δοκιμασία είχε σα σκοπό να ενισχύσει τις επιστημονικές σας αναζητήσεις"

Αυτή είναι η μόνη ανάμνηση που έχω απ'αυτόν τον άνθρωπο (μαζί με τον τρόμο της εξέτασης), και το μόνο μάθημα που μου έμαθε στη ζωή μου...
Μετά από 5 χρόνια, πέθανε από διαβήτη, μπορεί να μην έμαθα άλλα πραγματα δίπλα του, αλλά ήταν καλός καθηγητής...

Συγγνώμη για το εκτενές κείμενο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Ρε γμτ, κι εγώ από όλα τα βασανιστικά μου σχολικά χρόνια θυμάμαι έναν άντε δυο το πολύ καθηγητές με όρεξη να διδάξουν. Οι υπόλοιποι ήταν απλά δημόσιοι υπάλληλοι. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να ξεκίνησαν με όρεξη και αυτοι και στην πορεία να βαρέθηκαν, αλλά θυμάμαι ανθρώπους που άφηναν το μάθημα για να πάνε στη λαϊκή ας πουμε. Η άλλους που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν περάσει το 45λεπτο για να βγουν από την τάξη.
Πώς να σου μεταφέρει ένας τέτοιος άνθρωπος την διαθεση να παρακολουθήσεις;
Και βέβαια θυμάμαι και έναν δάσκαλο που είχα στο δημοτικό ο οποίος μας είχε τρελάνει στο ξύλο! Αλλά όταν λέμε για ξύλο εννοουμε και των γονέων. Ανοιγμένες μύτες, τούφες απο μαλλια να φευγουν, μαγουλα να κοκκινίζουν παλάμες να πρίζονται, προσβολές, αξιοπρέπειες κουρελιασμένες και άλλες τέτοιες ομορφιές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Ασχετο...επειδή λίγο πολύ όλες αγοροκοριτσοφέρναμε απο ότι βλεπω.... λέτε να ειναι ιδιον γνώρισμα όσων αγαπούν τα γατόνια ???


ΥΓ. Δε ρωτάω τι ειναι το "Σαμπατ" για θα φάω ξύλο ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Ρε γμτ, κι εγώ από όλα τα βασανιστικά μου σχολικά χρόνια θυμάμαι έναν άντε δυο το πολύ καθηγητές με όρεξη να διδάξουν. Οι υπόλοιποι ήταν απλά δημόσιοι υπάλληλοι. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να ξεκίνησαν με όρεξη και αυτοι και στην πορεία να βαρέθηκαν, αλλά θυμάμαι ανθρώπους που άφηναν το μάθημα για να πάνε στη λαϊκή ας πουμε. Η άλλους που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν περάσει το 45λεπτο για να βγουν από την τάξη.
Πώς να σου μεταφέρει ένας τέτοιος άνθρωπος την διαθεση να παρακολουθήσεις;
Και βέβαια θυμάμαι και έναν δάσκαλο που είχα στο δημοτικό ο οποίος μας είχε τρελάνει στο ξύλο! Αλλά όταν λέμε για ξύλο εννοουμε και των γονέων. Ανοιγμένες μύτες, τούφες απο μαλλια να φευγουν, μαγουλα να κοκκινίζουν παλάμες να πρίζονται, προσβολές, αξιοπρέπειες κουρελιασμένες και άλλες τέτοιες ομορφιές.

Ετσι...ο παιδοτρίβης της αρχαιότητας ο σημερινός δημόσιος υπάλληλος - καθηγητής εκπαιδευσης..Αισχρό ειναι!
Οσο για το τελευταιο..κανενας γονιος δεν τον επιασε στα χερια του αυτον ποτε;;;;;;;;;;;; ΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΟ ;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Ετσι...ο παιδοτρίβης της αρχαιότητας ο σημερινός δημόσιος υπάλληλος - καθηγητής εκπαιδευσης..Αισχρό ειναι!
Οσο για το τελευταιο..κανενας γονιος δεν τον επιασε στα χερια του αυτον ποτε;;;;;;;;;;;; ΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΟ ;;;;

Αυτόν τον ανεκδιήγητο καραγκιόζη τον είχα στην 5η και στην 6η δημοτικού και 3 χρονια πιο πριν τον είχε ο αδελφος μου στις ιδιες τάξεις. Λοιπόν αυτός ήταν άτεκνος απ'ότι ξέραμε και μάλλον ο θεός ειχε λόγο που τον έκανε έτσι. Όταν είχα πει στον πατέρα μου ένα περιστάτικό που από μια σχολική μου μέρα, πήγε και τον βρήκε με διάθεση άγρια και με την έκφραση "θα σου ανοίξω το κεφάλι να πίνουν οι κότες νερό". Θιγμένος και προσβεβλημένος ο δάσκαλος τα αρνήθηκε όλα και είπε ότι ήταν δημιούργημα της παιδικής μου φαντασίας.
Ερχεται σπίτι λοιπόν ο πατέρας μου κόκκαλο απορώντας για το μεγαλο μου ψέμα. Την επόμενη μέρα ο δάσκαλος γυρισε και μου είπε "μιλάμε και στον μπαμπά μας Κάτια; ξαναπες κατι και θα δεις...."
Βουβα εκ τοτε εγω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Φιλόλογος στας διαταγάς σας
Δεν έχω συναντήσει ποτέ την έκφραση αυτή σε αρχαίο κείμενο, ώστε να δικαιολογηθεί η διατήρησή της από τη συνήθεια των αρχαίων ελλήνων να μετρούν το έτος αρχίζοντας από την άνοιξη (πολλώ μάλλον όταν αυτό γινόταν για σχετικά μικρό χρονικό διάστημα και είχε περιορισμένη τοπική εμβέλεια). Η πιθανότερη εκδοχή είναι η έκφραση αυτή να καθιερώθηκε μεταγενέστερα (ίσως και με ελαφρώς σκωπτικό τόνο, για μεγαλύτερες ηλικίες) για να τονίσει τη νεότητα, η οποία αντιπροσωπεύεται από την άνοιξη.

Σκωπτικό τόνο? Δηλαδή με σκοπό? Για να το τονίσουν?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Μια φορά, στη 2α Λυκείου, είχαμε κάτι πολύ δύσκολες ασκήσεις στην Αλγεβρα. Κανείς δεν τις είχε κάνει. Είμαστε λοιπόν στο διάλειμμα κάμιά 15ριά άτομα σ'ένα παγκάκι, με τα τετράδια στα πόδια κι ένα Λυσάρι να κυκλοφορεί, να αντιγράφουμε την άσκηση.
Και... τσουπ! Εμφανίζεται ο μαθηματικός. Αυτός ο άνθρωπος ήταν εξειρετικός στη δουλειά του, αλλά πάρα πολύ αυστηρός. Στέκεται και μας κοιτάζει, παγώνει το αίμα μας. Χωρίς να πει λέξη, συνεχίζει το δρόμο του. Χτυπάει το κουδούνι για μέσα. Μπαίνουμε σα βρεγμένες γάτες, μπαίνει κι ο μαθηματικός. Χωρίς να βγάλει κατάλογο, αρχίζει να σηκώνει στον πίνακα 2-2 αυτούς που ήταν έξω στο παγκάκι με το λυσάρι, και να τους βάζει να λύσουν στον πίνακα τις εν λόγω ασκήσεις. Κανείς δεν κατάφερε να λύσει άσκηση (ούτε κι εγώ φυσικά - είχα να λύσω άσκηση στον πίνακα από τότε που προσθέταμε κλάσματα στο δημοτικό)
Αφού τελειώνει η "Ιερά Εξέταση", γυρίζει στην τάξη και ζητά να του δώσουν εκείνο το λυσάρι. Του το δώσαμε, και κρατώντας το ψηλά είπε:
"Με τις λύσεις έτοιμες, δε θα μάθετε ποτέ! Δε θα γίνετε επιστήμονες, και εγώ θέλω να γίνετε όλοι επιστήμονες σε αυτή την τάξη. Θέλω να μάθετε να βρίσκετε τις λύσεις μόνοι σας." Πέταξε το λυσάρι στο καλάθι και συμπληρωσε: "Όσοι εξετάστηκαν σήμερα, και για αυτή τη φορά μόνο, δε θα πάρουν βαθμό, αυτή η δοκιμασία είχε σα σκοπό να ενισχύσει τις επιστημονικές σας αναζητήσεις"

Αυτή είναι η μόνη ανάμνηση που έχω απ'αυτόν τον άνθρωπο (μαζί με τον τρόμο της εξέτασης), και το μόνο μάθημα που μου έμαθε στη ζωή μου...
Μετά από 5 χρόνια, πέθανε από διαβήτη, μπορεί να μην έμαθα άλλα πραγματα δίπλα του, αλλά ήταν καλός καθηγητής...

Συγγνώμη για το εκτενές κείμενο

Πραγματικά όπως τον περιγράφεις ακούγεται πολύ ωραίος άνθρωπος . Ενας από τους λίγους. Κρίμα που έφυγε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Σκωπτικό τόνο? Δηλαδή με σκοπό? Για να το τονίσουν?

....Felice από ότι βλεπω στα φιλολογικά είχαμε ενα θεματάκι ε;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Αυτόν τον ανεκδιήγητο καραγκιόζη τον είχα στην 5η και στην 6η δημοτικού και 3 χρονια πιο πριν τον είχε ο αδελφος μου στις ιδιες τάξεις. Λοιπόν αυτός ήταν άτεκνος απ'ότι ξέραμε και μάλλον ο θεός ειχε λόγο που τον έκανε έτσι. Όταν είχα πει στον πατέρα μου ένα περιστάτικό που από μια σχολική μου μέρα, πήγε και τον βρήκε με διάθεση άγρια και με την έκφραση "θα σου ανοίξω το κεφάλι να πίνουν οι κότες νερό". Θιγμένος και προσβεβλημένος ο δάσκαλος τα αρνήθηκε όλα και είπε ότι ήταν δημιούργημα της παιδικής μου φαντασίας.
Ερχεται σπίτι λοιπόν ο πατέρας μου κόκκαλο απορώντας για το μεγαλο μου ψέμα. Την επόμενη μέρα ο δάσκαλος γυρισε και μου είπε "μιλάμε και στον μπαμπά μας Κάτια; ξαναπες κατι και θα δεις...."
Βουβα εκ τοτε εγω.

Α...εδώ μιλάμε για πρώτης τάξεως καθίκι...Απαπαπαπαπα..
Ο μπαμπας σου πείστηκε από το δάσκαλο;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Ασχετο...επειδή λίγο πολύ όλες αγοροκοριτσοφέρναμε απο ότι βλεπω.... λέτε να ειναι ιδιον γνώρισμα όσων αγαπούν τα γατόνια ???

ΥΓ. Δε ρωτάω τι ειναι το "Σαμπατ" για θα φάω ξύλο ....

Όχι βρε , έτυχε.
Τώρα όμως που το σκέφτομαι δυστηχώς όσους άνδρες ξέρω που έχουν γάτες κατά πλειοψηφία οι περισσότεροι είναι γκέϊ.!!!!
Με κάνεις και φοβάμαι τώρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Αυτόν τον ανεκδιήγητο καραγκιόζη τον είχα στην 5η και στην 6η δημοτικού και 3 χρονια πιο πριν τον είχε ο αδελφος μου στις ιδιες τάξεις. Λοιπόν αυτός ήταν άτεκνος απ'ότι ξέραμε και μάλλον ο θεός ειχε λόγο που τον έκανε έτσι. Όταν είχα πει στον πατέρα μου ένα περιστάτικό που από μια σχολική μου μέρα, πήγε και τον βρήκε με διάθεση άγρια και με την έκφραση "θα σου ανοίξω το κεφάλι να πίνουν οι κότες νερό". Θιγμένος και προσβεβλημένος ο δάσκαλος τα αρνήθηκε όλα και είπε ότι ήταν δημιούργημα της παιδικής μου φαντασίας.
Ερχεται σπίτι λοιπόν ο πατέρας μου κόκκαλο απορώντας για το μεγαλο μου ψέμα. Την επόμενη μέρα ο δάσκαλος γυρισε και μου είπε "μιλάμε και στον μπαμπά μας Κάτια; ξαναπες κατι και θα δεις...."
Βουβα εκ τοτε εγω.

Πώπω βρε παιδί μου τι τράβηξες και εσύ? Καθαρμα με ολη την σημασία της λέξης ήταν αυτός. Απα πα πα!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

....Felice από ότι βλεπω στα φιλολογικά είχαμε ενα θεματάκι ε;;;

Ελα βρε !!! μην με πειράζεις ζουζούνι!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Κορίτσια τώρα με τα σχολικά μου ήρθε, έχω καταλάβει ότι κατά καιρους εδώ από το site 2 με 3 άτομα έχετε βρεθει και γνωριστεί από κοντά. Πως και δεν έτυχε ένας να το οργανώσει να βρεθείτε όλες μαζί για καφέ ή να πάτε καμία ημερίσια?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Εγώ ειχα την τύχη να εχω μια εξαιρετική φιλόλογο στο Γυμνάσιο.
Δε φαντάζεστε με πόση αγάπη ασκούσε το λειτούργημά της. Ηταν αυστηρή αλλά τόσο καλή και τόσο σωστή...Και τα πιο "αγρια" νιατα, γίνονταν γατάκια μπροστά της και τη λατρεύαμε ολοι!
Τωρα πια μενουμε απέναντι, τη βλεπω τα πρωινά που βγαινει να ταισει τα γατάκια της και πραγματικά ανοιγει η ψυχή μου. Ειναι ευλογια να έχεις τετοιους καθηγητές.
Επισης εχω την τυχη να την κανω συντομα και θειο-συμπεθέρα αφου τα ανιψια μας οδεύουν προς γάμου κοινωνία ...

Μια μαθηματικό αγαπούσα πολύ επισης στο Γυμνάσιο αν και ήταν καπως "ιδιαιτερη" περιπτωση. Οι περισσότεροι την έτρεμαν γιατι ήταν φωνακλού και τα έλεγε και χύμα αλλά ήταν αστέρι, μαθαινες μαθηματικά κι οκ μεταξύ μας δεν ειχες λογο να τη φοβάσαι...(ηταν και κουκλα!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Τριτη γυμνασιου τέστ στα μαθηματικά.
Τι ταυτότητες...τι συνθετα κλάσματα...τι πρόσιμα...Τελειωνω σε ντε τε χρονο (με 20αρι έλεγα)
Απο πανω μου η Φωτεινή (Φωτεινή κι αυτη)
- Κατσε κατω και βρες το λαθος σου να μου λεει.
- Εχω λαθος;;; Τσουπ τσουπ τσεκαρω δε βλεπω τιποτα.
- Κάτσε κάτω μη σε αρχισω...συνεχιζει.
- Μα καλά σκεφτομαι... γμτ..στραβή ειμαι; Κοιτάζω..τιποτα.
- Φωτεινή μου, θα σε τσουρομαδίσω!
- Καλέ κυρια δε βρισκω τιποτα ..οκ αν εχει λαθος έχει, δεν το βλέπω όμως! - Φυγε απο τα μάτια μου μη σε βλεπω και σου αστραψω καμμια, ακου εκει δεν το βλεπεις... (πιστευε πως τη δουλευα γιατι εν τω μεταξύ εγώ μέσα στα γέλια)
Μετά απο ώρα που ημουν έξω,χτυπάω την πόρτα.
- Να έρθω;
- Οχι
- Νά έρθω..;
- Εξαφανίσου...
Μετά απο μια ωρα (χαλαρη εγώ αγχος άγνωστη λέξη τοτε..μετα χάλασα)
- Για...έλα...
- Τι εχεις κανει εδω εκει ...ωραια..κι εδώ στο τέλος ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ?
- Κλάσματα ομόνυμα, αφαιρεση αριθμητών και αφαιρεση παρονομαστών (ακομη δεν ειχα δει τι ειχα κανει). Αποτελεσμα α-β/0 = α-β!
Εγκεφαλικά αυτή κι εγώ ακομη να μην εχω καταλαβει.
-Στον πινακα. Λυνε...
και δωστου τα κατεβατα..κι ουτε ενα τοσο δα προσιμο λαθος σε μια ασκηση που πηρε 3 σελιδες λυση!
Φτανω στο τελος και ξαφνικά...
ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΟΥ ΧΩΣΩ ΤΗ ΜΟΥΡΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ.
Βρε ζωωωοοονν απο πότε αφαιρούν παρονομαστες σε ονομυμα;;;;;;;;;

Γκζντουυυπ!

Α...ναι...δικιο εχετε...ε οκ καλέ κυρια ενα λαθος εκανα αμαν πια....
Εφυγα τρεχοντας και κακαριζα μέχρι να φτασω σπιτι. Με ειχε πιασει νευρικο στο τελος γιατι πραγματικά καταλαβα πως την ειχα κανει εξω φρενων αλλά το καταλαβα πολύ αργά...(κι αυτή αμαν πια δε μπορουσε να μου πει απο την αρχη; ολοκληρο εργο παιξαμε εκεινη τη μερα...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Κορίτσια τώρα με τα σχολικά μου ήρθε, έχω καταλάβει ότι κατά καιρους εδώ από το site 2 με 3 άτομα έχετε βρεθει και γνωριστεί από κοντά. Πως και δεν έτυχε ένας να το οργανώσει να βρεθείτε όλες μαζί για καφέ ή να πάτε καμία ημερίσια?

5ημερη θα παμε μια και καλή κι εσυ θα μας κρατήσεις τις γάτες, ναι;;;;;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.