...Σχολικά για ..εξω-σχολικούς

[Felice]

Όλα τα κοιτώ
Σα παιδί κουτό
Την Ακρόπολη και το Λυκά-βή-τό

ΝΑΑΑΙΙΙΙΙΙ !!!!
μπραβο ρε συ αυτό ήταν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Εγώ δεν είπα τίποτε τέτοιο . Όντως, επαγγελματικός προσανατολισμός και ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι δύο έννοιες που δεν συναντώνται ποτέ.
Άλλο όμως αυτό (όπως και η πρεμούρα να αρχίσουμε φροντιστήρια δέσμης από τα έξι μας), κι άλλο η νοοτροπία ότι ένας άνθρωπος είναι ανώριμος στα 18 του να αποφασίσει τι θέλει να κάνει στη ζωή του. Θα μου πεις, το ένα δεν είναι ξεκομμένο από το άλλο, σύμφωνοι. Εδώ υπεισέρχεται ο παράγοντας οικογένεια και το πόσο υπεύθυνα παιδιά μεγαλώνει.

Συμφωνώ , δυστηχώς στην Ελλάδα το μάθημα του επαγγελματικού προσανατολισμού δεν διδάσκεται σωστά. Εγώ όταν είχα τελειώσει το σχολείο και τις σχολές στα 25 ανακάλυψα ότι δεν μου αρέσει και ότι δεν έχει μέλλον αυτό που σπούδασα και αποφάσισα στα 25 ξανα να γυρίσω πίσω στα θρανία και άλλαξα ειδικότητα.
Η ξαδέρφη μου 24 σήμερα τελειωσε την ΑΣΟΕ. Εργάζεται σε μια εταιρεια υπολογιστών και είναι δυστηχισμένη. Δήλωσε στην μάνα της ότι σκέφτεται να ξανα δώσει για διαφορετικό κλάδο.
Τι να πεις . Θα λιώσουμε στο διάβασμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Συμφωνώ , δυστηχώς στην Ελλάδα το μάθημα του επαγγελματικού προσανατολισμού δεν διδάσκεται σωστά. Εγώ όταν είχα τελειώσει το σχολείο και τις σχολές στα 25 ανακάλυψα ότι δεν μου αρέσει και ότι δεν έχει μέλλον αυτό που σπούδασα και αποφάσισα στα 25 ξανα να γυρίσω πίσω στα θρανία και άλλαξα ειδικότητα.
Η ξαδέρφη μου 24 σήμερα τελειωσε την ΑΣΟΕ. Εργάζεται σε μια εταιρεια υπολογιστών και είναι δυστηχισμένη. Δήλωσε στην μάνα της ότι σκέφτεται να ξανα δώσει για διαφορετικό κλάδο.
Τι να πεις . Θα λιώσουμε στο διάβασμα.

Δεν είναι κακό το διάβασμα... κάνει καλό στο μυαλό και είναι και καλή άσκηση για το Αlzheimer
Σήμερα, ό,τι και να έχεις σπουδάσει, είναι απαραίτητη η περαιτέρω εκπαίδευση, ζούμε στην εποχή της εξειδίκευσης εξάλλου... Σπούδασες κάτι, το ασκείς για 10 χρόνια, δεν είναι πλέον πιασάρικο... κάνεις άλλη ειδίκευση, συνεχίζεις. Κάνεις και σεμινάρια ψάχνεσαι και λίγο περισσότερο. Όλα αυτά είναι καλά, κατά τη γνώμη μου. Δεν είναι καλό να μένεις και στάσιμος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Δεν είναι κακό το διάβασμα... κάνει καλό στο μυαλό και είναι και καλή άσκηση για το Αlzheimer
Σήμερα, ό,τι και να έχεις σπουδάσει, είναι απαραίτητη η περαιτέρω εκπαίδευση, ζούμε στην εποχή της εξειδίκευσης εξάλλου... Σπούδασες κάτι, το ασκείς για 10 χρόνια, δεν είναι πλέον πιασάρικο... κάνεις άλλη ειδίκευση, συνεχίζεις. Κάνεις και σεμινάρια ψάχνεσαι και λίγο περισσότερο. Όλα αυτά είναι καλά, κατά τη γνώμη μου. Δεν είναι καλό να μένεις και στάσιμος.

Εχεις δίκιο οι καιροι αλλάξαν . Δεν ισχύει πια το "θα είμαι για πάντα στην Α δουλειά".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Μιλάς για ένα συγκεκριμένο τμήμα (κάτι έχω ακουστά για τον τρόπο εισαγωγής σας τότε εκεί) και όχι για όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα. Και βέβαια θα ήταν καλό να έχουν λόγο τα πανεπιστήμια για το ποιους θα δέχονται, αρκεί να υπάρχει και κάποιο σύστημα αξιολόγησης των ίδιων των πανεπιστημίων και των καθηγητών τους. Θεωρώ, δηλαδή, ότι προσπαθούμε να επισκευάσουμε τη βάρκα όσο αυτή βρίσκεται ήδη εν πλω, για να παραφράσω την παραβολή του Neurath. Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να εξυγιανθεί εκ βάθρων, και όχι με επιπόλαιες και κραυγαλέες καινοτομίες στην επιφάνειά του.

Συμφωνώ!!!

Συμφωνώ απόλυτα με την αξιολόγηση και την εκ βάθρων εξυγείανση. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δε θέλει να ασχοληθεί συνολικά με το σύστημα. Όλοι κάνουν αλλαγές τμηματικά, και η μια κυβέρνηση αλλάζει τα πραχθέντα της προηγούμενης κυβέρνησης, και το ονομάζει - και καλά - μεταρρύθμιση
Είχα μια συνεργασία πριν ένα περίπου χρόνο με ένα Φινλανδό, εκπρόσωπο διεθνών σχέσεων του εκεί υπουργείου Παιδείας. Φυσικά η συζήτηση γύρισε στην παιδεία και στο σύστημα της Φινλανδίας, που όλοι θεωρούν καλύτερο. Τον ρώτησα πώς το είχαν δημιουργήσει και μου είπε 2 πράγματα:
1ον Το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι το ίδιο τα τελευταία 30 χρόνια. Το μόνο που κάνουμε είναι μικρές και σωστά μελετημένες βελτιώσεις
2ον Το επάγγελμα του Δασκάλου είναι το πιο ακριβοπληρωμένο και το πιο αξιοσέβαστο επάγγελμα στη Φινλανδία

Τα συμπεράσματα δικά σας...

Κι επαυξάνω !!!

Προσωπικά ονειρευόμουν όλη μου τη ζωή να γινω γιατρος (απο τα 3 μου)
Στα 15-16 μου...έχοντας τους γιατρους στο νου μου σαν μικρούς Αινστάιν της επιστήμης τους και ουσα πάντα απίστευτα αυστηρή με τον εαυτό μου (ασχετο με το οτι ποτε δεν αφιέρωσα χρονο στη μελέτη) θεωρούσα πως το 19 μου δεν έφτανε για την Ιατρική Αθήνας (κι ειχα απορρίψει την επαρχία για οικονομικους λόγους)
Κι οκ..μαθήτρια του 19...στις Πανελλήνιες θα έπιανα 19 ή 18-18,5...??? (στην τοτε Β' δέσμη)...
Ειχαμε μαθητή μεγαλύτερο καποια χρονια που οι καθηγητές έλεγαν πως το 20 για αυτο το παιδι ήταν λίγο. Αυτος (Ο ΦΥΤΟΥΛΑΣ) εγραφε 5...4...σε ολα τα μαθήματα,απο το στρες έλεγαν...Ναι, το στρες του παπαγάλου...Τωρα το ξέρω. Τοτε ομως με επηρρέασε απίστευτα (τοσο βλαμμένο ημουνα...) Λεω..αφού δε μπορει ο τάδε που το 20 ειναι για αυτον λίγο...θα μπορέσω εγω ;;;
Αφησα το ονειρο της Ιατρικής, αρνήθηκα και να το συζητήσω ακόμη γιατι ειχα πεισθει πως δε θα τα καταφερνα και ποναγα και μονο στην ιδεα (οποία ηλιθιότις...!!!) Ετσι (πονάει χέρι - κοψει χέρι) προχωρησα στην αγάπη νουμερο β' - νομική > δημοσιογραφια.
Το τι θα γινω όταν μεγαλώσω (εκτος απο μαμά, γυναικα και άλλα τετοια τινά) ..ειναι πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση !!!
Οσοι έχουμε νιωσει μέσα μας το κάλεσα του ΤΙ θελουμε να κανουμε στη ζωή (γιατι οκ δεν το νιωθουν ολοι), αν δεν πολεμήσουμε κι αν δεν παλέψουμε μεχρι να το καταφέρουμε, τοτε αληθινή πλήρωση δε νομιζω πως νιώθουμε.
Αντιθέτως νιωθεις μερικές φορές σα να έχεις χάσει το δρομο λιγάκι...κι οκ μετά ξέρεις πως το επέλεξες και συνέρχεσαι.

Εμεις προ Δημοτικού παιζαμε "αγαλματάκια - ακουνητα - αμιλητα κι αγέλαστα" και "Να μεινει να μεινει στου παππου μου το καμίνι"...Τα προλαβατε;;
Λάστιχο, σχοινάκι...σκυταλοδρομεία... πω πωωωωω...χαμός !!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Εμεις προ Δημοτικού παιζαμε "αγαλματάκια - ακουνητα - αμιλητα κι αγέλαστα" και "Να μεινει να μεινει στου παππου μου το καμίνι"...Τα προλαβατε;;
Λάστιχο, σχοινάκι...σκυταλοδρομεία... πω πωωωωω...χαμός !!

Καλά όλα τ'άλλα... αυτό πού το βρήκες παιδί μου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Εμεις προ Δημοτικού παιζαμε "αγαλματάκια - ακουνητα - αμιλητα κι αγέλαστα" και "Να μεινει να μεινει στου παππου μου το καμίνι"...Τα προλαβατε;;
Λάστιχο, σχοινάκι...σκυταλοδρομεία... πω πωωωωω...χαμός !!

Και εμείς παιζαμε αγαλματάκια. Του παππού το καμίνι δεν το ξέρω.
Βεβαίως κρυφτό, κυνηγητό με τα αγόρια στο σχολείο, σκατουλάκια ή αλλιώς εφτάπετρο στην γειτονιά, μήλα, κουζινικά, Bi bi bo, και πόλεμο με τα αντίπαλα παιδιά της γειτονιάς.
Επίσης καθημερινά ανελειπώς πλακωνόμουνα στο ξυλο με τις αδερφές μου. Για λόγους που ούτε τους θυμάμαι. Θυμάμαι την μάνα μου να τρέχει και να μας βρίσκει και τις 3, ζωή να έχουμε, ολες μαζί πιασμένες μαλλί με μαλλί. Τώρα πως τύχαινε μαζί και οι 3 να ξεμαλιαζόμαστε?!!!!? Αυτό δεν θυμάμαι καθόλου πως το πετυχαίναμε.!!
Λαστιχάκι θυμάμαι παίζαμε όλη την ώρα. Που λέτε πέρσυ προσπάθησα να δειξω σε ένα κοριτσάκι το λάστιχο πως παιζόταν και δυστηχώς μετά λύπης μου ΚΛΑΤΑΡΑ!!!!!. Ρε παιδί μου πως αντέχουν τα παιδιά. Θυμάμαι ότι εμείς παίζαμε λαστιχάκι από το πρωί ως το βράδυ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Καλά όλα τ'άλλα... αυτό πού το βρήκες παιδί μου;

Κάναμε εναν κυκλο και μετά τον χωριζαμε σε φέτες (σαν καρπουζι χιχι). Καθε παιδι διαλεγε μια χωρα, τη γραφαμε με κιμωλια στο αντιστοιχο πεδιο. Ενα ποδαρακι μέσα, ένα εξω. Η "μάνα" επελεγε πια χωρα θα μεινει στο...Καμίνι..(στον κυκλο δηλαδή) κι αφου ελεγε το ποιματάκι...οι αλλες τρεχανε οσο πιο μακρια γινοτανε. Αυτή που εμενε πισω έπρεπε να μαντεψει με ποσα βήματα έφτανε μια χωρα απο αυτες που απομακρυνθήκανε. Αν εχανε έμενε στο Καμινι μεχρι να τα καταφερει.
Αυτο ειχε πλακα οταν η μάνα έλεγε το ονομα της χωρας που ολοι ήταν στην τσιτα για να προλαβουνε να τρεξουνε. Αν τραβαγες το ποδι χωρις να πρέπει καιγόσουνα κλπ κλπ κλπ...Στριμωξίδι...σπρωξιές...πλάκα ειχε

Και εμείς παιζαμε αγαλματάκια. Του παππού το καμίνι δεν το ξέρω.
Βεβαίως κρυφτό, κυνηγητό με τα αγόρια στο σχολείο, σκατουλάκια ή αλλιώς εφτάπετρο στην γειτονιά, μήλα, κουζινικά, Bi bi bo, και πόλεμο με τα αντίπαλα παιδιά της γειτονιάς.
Επίσης καθημερινά ανελειπώς πλακωνόμουνα στο ξυλο με τις αδερφές μου. Για λόγους που ούτε τους θυμάμαι. Θυμάμαι την μάνα μου να τρέχει και να μας βρίσκει και τις 3, ζωή να έχουμε, ολες μαζί πιασμένες μαλλί με μαλλί. Τώρα πως τύχαινε μαζί και οι 3 να ξεμαλιαζόμαστε?!!!!? Αυτό δεν θυμάμαι καθόλου πως το πετυχαίναμε.!!
Λαστιχάκι θυμάμαι παίζαμε όλη την ώρα. Που λέτε πέρσυ προσπάθησα να δειξω σε ένα κοριτσάκι το λάστιχο πως παιζόταν και δυστηχώς μετά λύπης μου ΚΛΑΤΑΡΑ!!!!!. Ρε παιδί μου πως αντέχουν τα παιδιά. Θυμάμαι ότι εμείς παίζαμε λαστιχάκι από το πρωί ως το βράδυ.

Αμ εγώ που είχα τέτοιο εθισμό με το λάστιχο... (θυμάστε που το βάζαμε στη μέση για να ειναι πιο δυσκολο που το επιανα στις πλατες μιας καρέκλας και χτυπιόμουνα...Εμ..πως αλλιως θα ημουν άσσος; Απο την προπονηση ντε...
Κι οσο για τις αδερφές μου (4 συνολο ειμαστε ζωή να έχουμε) τσακωνόμαστε αλλα μονο για το ποια θα ειναι ο Τζιμ Ανταμς (το θρυλικο ελληνοπουλο της αγριας Δυσης) , ποια η Ντιάνα και ποιος ο Τσιπιριπο...Οσο για τον Πεπίτο πάντα η μεγάλη μου αδερφή σε διπλό ρόλο - αδιαπραγματευτο! (η παρέα του Τζιμ)...
Αχχ γιαγιακα μου καλή τι σου κάναμε όλη μέρα...
Και να μην ξεχάσω να αναφέρω βεβαιως, τα παιχνιδια με τις γάτες μας.
Ενα απο αυτά ήταν να ριχνουμε καλαθι απο την ταράτσα, να βαζουμε μεσα στο γατονι και να προσπαθουμε να το τραβηξουμε στην ταράτσα...και δωστου να κρεμεται το γατι απο το καλάθι...να κατεβαινει το καλάθι κάτω...εγώ να τρεχω να πιασω το γατι...κλπ κλπ κλπ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Αμ εγώ που είχα τέτοιο εθισμό με το λάστιχο... (θυμάστε που το βάζαμε στη μέση για να ειναι πιο δυσκολο που το επιανα στις πλατες μιας καρέκλας και χτυπιόμουνα...Εμ..πως αλλιως θα ημουν άσσος; Απο την προπονηση ντε...
Κι οσο για τις αδερφές μου (4 συνολο ειμαστε ζωή να έχουμε) τσακωνόμαστε αλλα μονο για το ποια θα ειναι ο Τζιμ Ανταμς (το θρυλικο ελληνοπουλο της αγριας Δυσης) , ποια η Ντιάνα και ποιος ο Τσιπιριπο...Οσο για τον Πεπίτο πάντα η μεγάλη μου αδερφή σε διπλό ρόλο - αδιαπραγματευτο! (η παρέα του Τζιμ)...
Αχχ γιαγιακα μου καλή τι σου κάναμε όλη μέρα...
Και να μην ξεχάσω να αναφέρω βεβαιως, τα παιχνιδια με τις γάτες μας.
Ενα απο αυτά ήταν να ριχνουμε καλαθι απο την ταράτσα, να βαζουμε μεσα στο γατονι και να προσπαθουμε να το τραβηξουμε στην ταράτσα...και δωστου να κρεμεται το γατι απο το καλάθι...να κατεβαινει το καλάθι κάτω...εγώ να τρεχω να πιασω το γατι...κλπ κλπ κλπ...

ΝΑΙ NAI και εγώ θυμάμαι όταν ήμουνα μόνη μου έβαζα το λάστιχο στις καρέκλες του κήπου για να παίξω. Τέτοιο εθισμό είχαμε με το λαστιχάκι τότε. Στιγμή δεν σταματούσαμε να παίζουμε.
Την παρέα του Τζιμ δεν την έχω καθόλου ακουστά. Εγώ με τις αδερφές μου χωρίζαμε ρόλους έργων και τα παίζαμε. Θυμάσαι " Την τσάντα και το τσαντάκι"? έργο που βρισκόταν στο ανθολόγιο της πρώτης ? δευτέρας? δεν θυμάμαι καλά.
Θυμάσαι στην τηλεόραση την Μαγια μέλισσα και τους Thunderbirds?Εξι ώρα τους έβαζε. Ετσι έμαθα να μετρώ την ώρα!!!!
Κομιξ τον Felix, τον Τιραμόλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Οχι...καθότι εγώ είμαι παιδί του Μίμη και της Λόλα να ένα μήλο...!!!
Μάγια μέλισσα ναιιιι ....thunder-κατι οχι, felix οχι, και tiramola μονο μεσα απο τα micky mouse. Λατρεμένος Ντοναλντ και Γκούφυ
Θυμάμαι όμως και "μικρο σπίτι στο λιβάδι" ...

Και φυσικά...ο Sylvesterrrrrrrr!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Οχι...καθότι εγώ είμαι παιδί του Μίμη και της Λόλα να ένα μήλο...!!!
Μάγια μέλισσα ναιιιι ....thunder-κατι οχι, felix οχι, και tiramola μονο μεσα απο τα micky mouse. Λατρεμένος Ντοναλντ και Γκούφυ
Θυμάμαι όμως και "μικρο σπίτι στο λιβάδι" ...

Και φυσικά...ο Sylvesterrrrrrrr!

Ναι τον felix και τον τιραμολα και εγώ σε μικι μαους τους διάβασα.
Οι thunderbirds ηταν εκεινο το σιριαλ με κατι ηρωες ντυμενους σαν περιστέρια , πουλιά, αετος , κουκουβάγια, που είχαν ένα μεγάλο σκάφος και όταν ήταν να βγούνε εξω από το σκάφος έμπαινε ο καθένας σε ένα μικρό σκάφος με σχέδιο σαν το πουλί που αντιπροσώπευε.
Τώρα θυμήθηκα και την Heide Χαιντι. Όταν πηγαίναμε πρώτη και δευτέρα θυμάμαι μαζεύαμε και κολουσαμε αυτοκολητάκια της σε ένα αλμπουμ.
Τα καλοκαίρια κάθε απόγευμα μετά τις 17.00 βγαίναμε στην γειτονιά βρίσκαμε τους συμμαθητές μας και παίζαμε 40 παιδιά παρέα. Σημερα με το ζόρι βγαίνουν 2-4.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Ναι τον felix και τον τιραμολα και εγώ σε μικι μαους τους διάβασα.
Οι thunderbirds ηταν εκεινο το σιριαλ με κατι ηρωες ντυμενους σαν περιστέρια , πουλιά, αετος , κουκουβάγια, που είχαν ένα μεγάλο σκάφος και όταν ήταν να βγούνε εξω από το σκάφος έμπαινε ο καθένας σε ένα μικρό σκάφος με σχέδιο σαν το πουλί που αντιπροσώπευε.
Τώρα θυμήθηκα και την Heide Χαιντι. Όταν πηγαίναμε πρώτη και δευτέρα θυμάμαι μαζεύαμε και κολουσαμε αυτοκολητάκια της σε ένα αλμπουμ.
Τα καλοκαίρια κάθε απόγευμα μετά τις 17.00 βγαίναμε στην γειτονιά βρίσκαμε τους συμμαθητές μας και παίζαμε 40 παιδιά παρέα. Σημερα με το ζόρι βγαίνουν 2-4.

Υπάρχει "γειτονιά" σήμερα;;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Υπάρχει "γειτονιά" σήμερα;;;;;

Να σου πω την αλήθεια ούτε εγώ μεγάλωσα σε γειτονιά γιατί στο κέντρο του Πειραιά που να την βρω κιόλας. Αλλά θυμάμαι ότι άκουγα άλλους που έμεναν σε λιγότερο κεντρικούς δρόμους και ζήλευα. Τώρα στο σπίτι μου, η πολυκατοικία απέναντι έχει μια πυλωτή και βλέπω τα παιδάκια που παίζουν εκεί και σταματανε όποτε τους πέσει η μπαλα στο δρόμο και έρχεται αυτοκίνητο και φοβάμαι στην ιδέα και μονο. Αλλά και πάλι τι να κάνουν και που να πάνε κι αυτα τα δόλια;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Να σου πω την αλήθεια ούτε εγώ μεγάλωσα σε γειτονιά γιατί στο κέντρο του Πειραιά που να την βρω κιόλας. Αλλά θυμάμαι ότι άκουγα άλλους που έμεναν σε λιγότερο κεντρικούς δρόμους και ζήλευα. Τώρα στο σπίτι μου, η πολυκατοικία απέναντι έχει μια πυλωτή και βλέπω τα παιδάκια που παίζουν εκεί και σταματανε όποτε τους πέσει η μπαλα στο δρόμο και έρχεται αυτοκίνητο και φοβάμαι στην ιδέα και μονο. Αλλά και πάλι τι να κάνουν και που να πάνε κι αυτα τα δόλια;

Εχεις δικιο....Δυστυχως όμως με τα παιδακια σημερα δεν ειναι μονο οτι δεν υπαρχει δρομος ...ειναι τόσοι οι ανώμαλοι πια...που τρεμεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Εχεις δικιο....Δυστυχως όμως με τα παιδακια σημερα δεν ειναι μονο οτι δεν υπαρχει δρομος ...ειναι τόσοι οι ανώμαλοι πια...που τρεμεις!

Σαφώωωωως !!! που να το αφήσεις σήμερα το παιδί σου να παίξει έξω . Θα στο κλεψουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Εχεις δικιο....Δυστυχως όμως με τα παιδακια σημερα δεν ειναι μονο οτι δεν υπαρχει δρομος ...ειναι τόσοι οι ανώμαλοι πια...που τρεμεις!

Α! πολύ ωραία στροφή έκανες στο θέμα!
Ανώμαλοι!!! Τι κατάντια είναι αυτοι πλέον; Κι εγώ θυμάμαι όταν ήμουν πιτσιρίκα κάτι πυροβολημένους αλλά αυτό πια σήμερα δεν έχει προηγούμενο. Μου εχει πει κοριτσάκι γνωστής μου πειραγματα που της έχουν κάνει στο δρόμο κάτι πορνόγεροι και λέω, αν κάνω κορίτσι ποτέ, μέχρι να πάει στα 20 δεν θα βγει μόνη της ούτε μεχρι το φούρνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Α! πολύ ωραία στροφή έκανες στο θέμα!
Ανώμαλοι!!! Τι κατάντια είναι αυτοι πλέον; Κι εγώ θυμάμαι όταν ήμουν πιτσιρίκα κάτι πυροβολημένους αλλά αυτό πια σήμερα δεν έχει προηγούμενο. Μου εχει πει κοριτσάκι γνωστής μου πειραγματα που της έχουν κάνει στο δρόμο κάτι πορνόγεροι και λέω, αν κάνω κορίτσι ποτέ, μέχρι να πάει στα 20 δεν θα βγει μόνη της ούτε μεχρι το φούρνο.

Ναι ναι...όλο στροφές ειναι το θέμα αυτο και ζαλίστηκα
Καλε εγώ περπατούσα με την ανιψιά μου (τοτε 3 ετων η μικρή) μελαχροινο με σγουρά μαλλιά μέχρι τη μέση...εκπληκτικο πλάσμα κι άκουσα εναν πορνογερο στο καφενειο τι έλεγε σε εναν άλλο κι αφου ξεπέρασα το σοκ των πρώτων 3'' τον ξεφτίλησα λέμε και μάλιστα σε κεντρική πλατεια (δεν το κλεινω το ριμαδι αν το ανοιξω...βγαινει ο νταλικιερης απο μεσα μου)
Ευτυχως η μικρή (σήμερα 24) δεν το θυμάται..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Καλά, Αχλαδόκαμπο το έχετε κάνει το θέμα απ'τις πολλές στροφές

Λάστιχο ε; τι μου θυμίσατε... ποδαράκι, γυριστούλι, Ελληνικό, Ευρωπαϊκό, φτού και το πατάω!! Κι εγώ ανήκω στα παιδάκια που έστηναν το λάστιχο στις καρέκλες και χοροπηδούσαν σα παλαβά και από αγαπημένες εκπομπές στην τηλεόραση, Χιλιοποδαρούσα, κάθε Κυριακή μετά το μεσημεριανό, με τη Ροζαλία και τον Τιμολέοντα , Χάιντι, Στρουμφάκια (μαζεύαμε και αυτοκόλλητα) Νιλς Χόλγκερσον, Κάντι Κάντι, Θάντερκατς, Φρου Φρου... ωραία χρόνια

Όσο για τους ανώμαλους, κάποια στιγμή συνηθίζεις... το τι έχω δει και έχω ακούσει... πάντως γενικά δε φοβόμουν, τους έβρισκα αστείους. Την τελευταία φορά φοβήθηκα, πριν ένα χρόνο που περπατούσα προς Κηφισιά και έπεσα πάνω σε μια παρέα αλητάκια (βρωμόφατσες όλοι τους) 15 χρονών και μου είπε ο ένας "Τώρα εγώ χαλαρά θα σου έσκιζα το κ...ράκι εσένα"... Ήταν η πρώτη φορά που τρόμαξα, γιατί ήμουν ολομόναχη στο δρόμο, και με τακούνια, αδύνατον να τρέξω, σοκαρίστηκα κιόλας γιατί ήταν πιτσιρίκια και φαίνονταν έτοιμοι για όλα... από τότε δεν ξαναπερπάτησα μέχρι την Κηφισιά μόνη μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Καλά, Αχλαδόκαμπο το έχετε κάνει το θέμα απ'τις πολλές στροφές

Λάστιχο ε; τι μου θυμίσατε... ποδαράκι, γυριστούλι, Ελληνικό, Ευρωπαϊκό, φτού και το πατάω!! Κι εγώ ανήκω στα παιδάκια που έστηναν το λάστιχο στις καρέκλες και χοροπηδούσαν σα παλαβά και από αγαπημένες εκπομπές στην τηλεόραση, Χιλιοποδαρούσα, κάθε Κυριακή μετά το μεσημεριανό, με τη Ροζαλία και τον Τιμολέοντα , Χάιντι, Στρουμφάκια (μαζεύαμε και αυτοκόλλητα) Νιλς Χόλγκερσον, Κάντι Κάντι, Θάντερκατς, Φρου Φρου... ωραία χρόνια

Όσο για τους ανώμαλους, κάποια στιγμή συνηθίζεις... το τι έχω δει και έχω ακούσει... πάντως γενικά δε φοβόμουν, τους έβρισκα αστείους. Την τελευταία φορά φοβήθηκα, πριν ένα χρόνο που περπατούσα προς Κηφισιά και έπεσα πάνω σε μια παρέα αλητάκια (βρωμόφατσες όλοι τους) 15 χρονών και μου είπε ο ένας "Τώρα εγώ χαλαρά θα σου έσκιζα το κ...ράκι εσένα"... Ήταν η πρώτη φορά που τρόμαξα, γιατί ήμουν ολομόναχη στο δρόμο, και με τακούνια, αδύνατον να τρέξω, σοκαρίστηκα κιόλας γιατί ήταν πιτσιρίκια και φαίνονταν έτοιμοι για όλα... από τότε δεν ξαναπερπάτησα μέχρι την Κηφισιά μόνη μου

Δυστηχώς πάντα θα υπάρχουν αυτού του είδους οι άνθρωποι. Από παλιά πάντα υπήρχαν απλά ο κόσμος δεν μιλούσε γιαυτά. Εχω ακούσει εγώ ιστορίες από το χωρίο που δεν τις πιστεύεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Γι'αυτό λεω κι εγώ. Τσίγγινο και τα κλειδιά πεταμένα κάπου στο Ιονιο. Και όσο θυμάμαι την ελευθερία που είχα όταν ήμουν πιτσιρίκα και πως μ'αφήνανε να πηγαίνω όπου θέλω...
Τίποτα, τίποτα, μετα τα 20 θα βγει απο την πορτα και αυτό μέχρι την βιβλιοθήκη θα 'ναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.