Μπήκα κι εγώ σήμερα στο τόπικ σας διότι στραβομάρα τόσο καιρό δεν το είχα δει, και διαβάζω γι' αυτή τη δυσάρεστη είδηση...Ζωή σε σας Νεκταρία... Πολύ δύναμη και κουράγιο σας εύχομαι!
Εγώ έχω τον main coonούλη Φαντομά μου, που πλέον δεν χωρά καν στην αγκαλιά μου! Είναι ,γκούχου-γκούχου, 13 κιλά και είναι συνεχώς σε δίαιτα αλλά δεν τα καταφέρνει διότι ειναι λιχούδης και όπου πετύχει φαγητό στα πιατάκια των άλλων γατουλινιών μου βρε δεν το αφήνει από τη..γλώσσα του... Έχει κι αυτόν τον περίεργο τρόπο που τρώνε τα maine coon που με κάνει και γελάω και τη φωνίτσα τη βελουδοκελαριστή που δεν ταιριάζει καθόλου με το ανάστημά του,

Αλλά είναι ο πιο χαδιάρης γάτος που έχει υπάρξει!!! Το χτένισμα δε, λόγω όγκου, μας παίρνει πολύ ώρα και πάντα θέλει να τρίβεται πάνω στη βούρτσα και έχω την αίσθηση ότι θα στραβολαιμιάσει κάποια στιγμή! Όταν βέβαια του χτενίζω την πλουμιστή ουρά τουρλώνεται σαν λόρδος
Η χειρότερη στιγμή είναι όταν βλέπει ή καταλάβει ότι ετοιμάζω το κλουβί για να πάμε στον κτηνίατρο για τα εμβολιάκια μας... Χώνεται στα πιο απίθανα μέρη όπου είναι αδύνατο να τον πιάσεις αν δεν βγει μόνος του...Και για να βγει μόνος του ....χρειάζεται τρομερή υπομονή!
Ιδού ένα χαρακτηριστικό close-up: