Καλησπέρα!

Σήμερα το μεσημεράκι τελείωσε με επιτυχία -δοξάζω το γιατρό και τα αποτελέσματα που έφερε- η στείρωση της γιαγιούλας μου της γάτας.
Όλα πήγαν κατ' ευχήν, την παρέλαβα κατά τις 8 το βραδάκι, μέσα στο ειδικό κλουβάκι του κτηνιάτρου, σε μια κατάσταση "τα έχω δει όλα"

Από τη στιγμή που την έβγαλα από το κλουβί, άρχισε να περιφέρεται έξω στο τετράγωνο της αυλής, μέσα στα όρια του σπιτιού (όπως έχω προαναφέρει εξάλλου ότι περισσότερο έξω τη "βγάζει"), προσπαθούσε να βρει μια στάση/θέση να βολευτεί και όποτε πήγαινα μαλακά να τη σηκώσω, πονούσε και γρύλλιζε επιθετικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτή τη στιγμή περιφέρεται κάπου μέσα στον κήπο, αλλά δεν μπορώ να την εντοπίσω.. δεν μπορούσα πραγματικά να τη σηκώσω καθόλου για να τη βάλω στο κλουβάκι.. όποτε το έβλεπε το 'βαζε στα πόδια, τι με κονσέρβα το δοκιμάσαμε, τι με παιχνίδι, τι με ατελείωτη υπομονή και καλέσματα με ψιτ ψιτ... ερχόταν αλλά έκανε βόλτες από 'δω κι από 'κει, σα να μας αποφεύγει.
Φοβάμαι πάρα πολύ για την τύχη της.. γενικά να πω πως δεν διατρέχει κίνδυνο μέσα στα όρια του σπιτιού από αυτοκίνητα κλπ, αλλά φοβάμαι μήπως μέσα στο χάσιμό της μπερδευτεί-χαθεί/τραυματιστεί..
έχω αγχωθεί τόσο πολύ που δεν περιγράφεται..

σημειωτέον, κάθε μισή ώρα πηγαίνω μέσα στα μαύρα σκοτάδια με το φακό, κάνω όλο το γύρο ψάχντοντάς τη, αλλά δεν την εντοπίζω..
Πείτε μου κάτι σας παρακαλώ για να ξεκολλήσω.. θα με βοηθούσε, αλήθεια...!
