Τι διαβάζετε τώρα;

Εμαθα σημερα για ενα βιβλιο με γατα, για τους λατρεις του ειδους. Εγω σκοπευω να το παρω και να το διαβασω μεσα στον Δεκεμβρη.;)
1441565_552178884867977_2052225489_n.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:)Βασω φαινεται ενδιαφερον,το εψαξα στο ιντερνετ,να εισαι καλα για την προταση,θα το παρω κι εγω:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και πότε πότε να ανατρέχουμε και στο σχετικό με το θέμα μας λεξικό.
Έτσι για χαλάρωση..:upside:

DSCN1656.jpg
DSCN1658.jpg


DSCN1652.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και πότε πότε να ανατρέχουμε και στο σχετικό με το θέμα μας λεξικό.
Έτσι για χαλάρωση..:upside:

DSCN1656.jpg
DSCN1658.jpg


DSCN1652.jpg
Α! :eek: Τι είναι αυτό; Κι εγώ θέλωωωω...... :cry_x:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Είναι ένα αρκετά χοντρούτσικο βιβλίο :Pπου περιέχει λήμματα καθώς και κάθε πληροφορία σχετικά με τι άλλο? Τις γάτες!:inlove:
Με κάθε τι που αφορά το θέμα "γάτα": Από ράτσες, τροφές, αξεσουάρ, καλλωπισμός, ιατρικά, μορφολογία, ιστορικά...ακόμα και μιούζικαλ, υποκοριστικά ηθοποιών, σχετικά και άσχετα, τα δεύτερα σε σύνδεση με τη γάτα, ό,τι μπορείς να φανταστείς:rolleyes: και με εικόνες.
Από τις εκδόσεις "Κέδρος" που είναι από τις πιο αξιόλογες και σεβαστές:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
vivlio--vimata-stin-ammo-Julliand-Anne--Dauphine.jpg

«Δεν είναι τίποτα σοβαρό ο θάνατος. Είναι λυπηρό, αλλά δεν είναι σοβαρό». ΓΚΑΣΠΑΡ.
Η ιστορία αρχίζει σε μια παραλία, όταν η Αν-Ντοφίν παρατηρεί ότι η κορούλα της περπατάει με διστακτικό βήμα, καθώς το ποδαράκι της στρίβει προς τα έξω. Ύστερα από μια σειρά εξετάσεων, οι γιατροί ανακαλύπτουν ότι η Ταΐς πάσχει από μια γενετική ασθένεια. Μόλις έχει κλείσει τα δύο χρόνια της και δεν της απομένουν παρά μόνο μερικοί μήνες ζωής. Και τότε η μαμά της της δίνει μια υπόσχεση: «Σ’ το υπόσχομαι, μωρό μου: θα ζήσεις μια ωραία ζωή. Όχι σαν όλα τα κοριτσάκια, αλλά μια ζωή για την οποία θα μπορείς να είσαι περήφανη. Και δε θα σου λείψει ποτέ η αγάπη». Το βιβλίο αυτό μιλάει για την ιστορία αυτής της υπόσχεσης και την ομορφιά αυτής της αγάπης. Για όλα όσα μπορούν να προσφέρουν ένα ζευγάρι, μια οικογένεια, οι φίλοι, η νταντά. Γιατί όταν δεν μπορούμε να προσθέσουμε μέρες στη ζωή, οφείλουμε να προσφέρουμε ζωή στις μέρες.

Είναι ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο, αν και "βαρύ"! Έχει οδυνηρό τέλος, αλλά διδάσκει τόσο πολλά! Τόσα πολλά μαθήματα ζωής σε ένα σχετικά μικρό βιβλίο. Δύο υπέροχοι γονείς και τρία πανέμορφα παιδιά. Είναι ένα βιβλίο ύμνος στην αγάπη.
Είναι από τα βιβλία που όταν τα διαβάσει κανείς αναρωτιέται "εγώ γιατί γκρινιάζω είπαμε;" :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Γιατί όταν δεν μπορούμε να προσθέσουμε μέρες στη ζωή, οφείλουμε να προσφέρουμε ζωή στις μέρες.

Τι όμορφα να το θυμόμασταν κάθε μέρα αυτό.... Και να προσθέταμε ζωή στις μέρες μας ανεξαρτήτως συνθηκών...

Εγώ διάβασα πολύ πρόσφατα το Κανείς δεν θέλει να πεθάνει της Κατερίνας Μαλακατέ. (Εντάξει δηλαδή διάβασα κι άλλα, αλλά για αυτό θέλω τώρα να πω! :P)
b193053.jpg


Είναι καταρχάς εξαιρετικά ευχάριστο! Το διάβασα απνευστί και αυτό το θεωρώ μεγάλη υπόθεση σε βιβλίο! Έπειτα με ταρακούνησε που οι ήρωες του βιβλίου αγνοούν το.... "δράμα" τους, στρέφοντας την προσοχή (τη δική τους και) του αναγνώστη σε διαφορετικούς στόχους. Πολύ δυνατό ξεκίνημα νομίζω από μια blogger που μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής. Θα αναμένω με ανυπομονησία και τα επόμενα συγγραφικά εγχειρήματά της!
Τώρα διαβάζω τον Μαλντορόρ του Λωτρεαμόν. Όχι χωρίς προβληματισμό! Βιβλίο εξαιρετικά αλλόκοτο! Θα σας πω εντυπώσεις! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και πότε πότε να ανατρέχουμε και στο σχετικό με το θέμα μας λεξικό.
Έτσι για χαλάρωση..:upside:
DSCN1656.jpg
DSCN1658.jpg


DSCN1652.jpg

Α! :eek: Τι είναι αυτό; Κι εγώ θέλωωωω...... :cry_x:

Είναι ένα αρκετά χοντρούτσικο βιβλίο :Pπου περιέχει λήμματα καθώς και κάθε πληροφορία σχετικά με τι άλλο? Τις γάτες!:inlove:
Με κάθε τι που αφορά το θέμα "γάτα": Από ράτσες, τροφές, αξεσουάρ, καλλωπισμός, ιατρικά, μορφολογία, ιστορικά...ακόμα και μιούζικαλ, υποκοριστικά ηθοποιών, σχετικά και άσχετα, τα δεύτερα σε σύνδεση με τη γάτα, ό,τι μπορείς να φανταστείς:rolleyes: και με εικόνες.
Από τις εκδόσεις "Κέδρος" που είναι από τις πιο αξιόλογες και σεβαστές:)

To έλαβα ως δώρο αυτό το λέξικο, ξέχασα να το πω! ;) Χεχεχ! Απίστευτο!



Διάβασα πρόσφατα τον Παράδεισο της Τόνι Μόρρισον. Εξαιρετικό!

b976.jpg


Η κριτική χαρακτήρισε το μυθιστόρημα της Τόνι Μόρισον "Παράδεισος" το πιο πρωτότυπο και παράξενο από τα βιβλία της. Και είναι, πράγματι. Το έργο μιλά σε πολλά επίπεδα: θέματά του, το θρησκευτικό βίωμα, η διαπάλη παλιού και καινούργιου, η γυναικεία ταυτότητα και η γυναικεία μοίρα στον ανδροκρατούμενο κόσμο, η ταλανιστική διαδικασία μέσα από την οποία κατακτάται η ιστορική μνήμη και η φυλετική συνείδηση, η αμφισβήτηση, τέλος της "Ιστορίας" ως μιας και μοναδικής: η αναγνώριση ότι κάθε ιστορική καταγραφή δεν αποτελεί οριστική και τελειωμένη ανασύνθεση του παρελθόντος, αλλά μια από τις πολλές εκδοχές του. Αυτό το πλούσιο μυθιστόρημα, στο οποίο η νομπελίστα συγγραφέας καταθέτει υφολογική δεινότητα και σπαρακτική ανθρωπιά, εκτυλίσσεται στο Ρούμπι, μια μικρή απομονωμένη κοινότητα μαύρων στην καρδιά της Αμερικής. Πλάι στο Ρούμπι, σε μια εγκαταλελειμμένη έπαυλη, αλλοτινό καθολικό σχολείο για τις μικρές Ινδιάνες της περιοχής, γνωστό ως "Μοναστήρι", βρίσκουν καταφύγιο μια χούφτα γυναίκες, εξόριστες, εκούσια ή ακούσια, από την κοινωνία. Η παρουσία τους αποτελεί πρόκληση για τους κατοίκους του Ρούμπι η ελευθέρια, ακατανόητη για τους συντηρητικούς θρησκευόμενους μαύρους, συμπεριφορά τους, η απόφασή τους να ζήσουν "εκτός", η άρνησή τους να συμμορφωθούν σε κανόνες τις μετατρέπουν, στα μάτια των γειτόνων τους, από ακίνδυνες γυναίκες, σε επίβουλες μάγισσες. Οι μεγαλύτεροι του χωριού θα θεωρήσουν εκείνες υπεύθυνες για την εξέγερση των νέων μελών της κοινότητας, που αμφισβητούν τα παραδεδομένα, ζητούν ελευθερία και αξιοπρέπεια, στρατεύονται πολιτικά. Και θα αποφασίσουν να τις εξολοθρεύσουν. Έργο που συνδυάζει την πολιτική με την μεταφυσική, τον ερωτισμό με την θρησκευτικότητα, το παραμύθι με την ιστορία, ο "Παράδεισος" είναι από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της σύγχρονης Αμερικανικής λογοτεχνίας.

Πηγή

Τώρα διαβάζω τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου. Στο κλίμα των ημερών! ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εκατό χρόνια αβάσταχτης μοναξιάς...

[...] και κάθε φορά που περνάω από 'κεί του φέρνω ένα αυτοκίνητο γεμάτο τριαντάφυλλα κι η καρδιά μου πονάει με θλίψη για τις αρετές του, αλλά ύστερα βάζω τ΄αυτί μου στην πλάκα για να τον ακούσω να θρηνεί μες στα απομεινάρια του διαλυμένου μπαούλου κι αν κατά τύχη έχει ξαναπεθάνει τον ξαναζωντανεύω άλλη μια φορά γιατί όλη η χαρά της τιμωρίας είναι πως θα συνεχίει να ζει μες στο φέρετρο όσο εγώ θα είμαι ζωντανός, δηλαδή για πάντα.

Μπλακαμάν, ο καλός πωλητής θαυμάτων
Θάνατος σταθερός πέρα από τον έρωτα, μετάφραση Κλαίρη Σωτηριάδου, εκδόσεις Νεφέλη 1983






Την τελευταία του πνοή άφησε την Μεγάλη Πέμπτη, σε ηλικία 87 ετών, ο σπουδαίος Κολομβιανός Νομπελίστας συγγραφέας, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
Την είδηση του θανάτου του μετέδωσε πρώτο το Reuters, επικαλούμενο δημοσιεύματα μεξικανικών εφημερίδων, ενώ αργότερα επιβεβαιώθηκε και από τον Πρόεδρο της Κολομβίας, Χουάν Μανουέλ Σάντος. Ο 87χρονος συγγραφέας "πέθανε στο σπίτι του στο Μεξικό έχοντας δίπλα του την σύζυγό του και τους δυο γιους του", ανέφερε στο Twitter ο δημοσιογράφος του μεξικανικού τηλεοπτικού δικτύου Televisa, Χοακίν Λόπες-Ντορίγα.
Στις 8 Απριλίου ο συγγραφέας είχε πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο της πόλης του Μεξικό σε κατάσταση "πολύ αδύναμη", ύστερα από οκτώ ημέρες νοσηλείας για πνευμονία.
Ο Μάρκες εγκαταστάθηκε στο Μεξικό το 1961 αλλά διέμεινε κατά περιόδους στην Καρθαγένη της Κολομβίας, στη Βαρκελώνη της Ισπανίας και στην Αβάνα. Εδώ και πολλά χρόνια έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή καθώς έπασχε από καρκίνο στους λεμφαδένες, ενώ κατά τις σπάνιες εμφανίσεις του δεν έκανε καμιά απολύτως δήλωση στον Τύπο.
Ο Κολομβιανός θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της ισπανόφωνης λογοτεχνίας. Το έργο που του χάρισε τη διασημότητα και θεωρείται αριστούργημά του είναι το μυθιστόρημα "Εκατό χρόνια μοναξιάς" που εκδόθηκε το 1967.

Πηγή: Η Καθημερινή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Εκατό χρόνια αβάσταχτης μοναξιάς...

[...] και κάθε φορά που περνάω από 'κεί του φέρνω ένα αυτοκίνητο γεμάτο τριαντάφυλλα κι η καρδιά μου πονάει με θλίψη για τις αρετές του, αλλά ύστερα βάζω τ΄αυτί μου στην πλάκα για να τον ακούσω να θρηνεί μες στα απομεινάρια του διαλυμένου μπαούλου κι αν κατά τύχη έχει ξαναπεθάνει τον ξαναζωντανεύω άλλη μια φορά γιατί όλη η χαρά της τιμωρίας είναι πως θα συνεχίει να ζει μες στο φέρετρο όσο εγώ θα είμαι ζωντανός, δηλαδή για πάντα.

Μπλακαμάν, ο καλός πωλητής θαυμάτων
Θάνατος σταθερός πέρα από τον έρωτα, μετάφραση Κλαίρη Σωτηριάδου, εκδόσεις Νεφέλη 1983





Υπέροχο το απόσπασμα, μίλησε πραγματικά μέσα στην καρδιά μου και δεν το είχα ξαναδιαβάσει.:redface:

Μεγάλη απώλεια ο θάνατος του, δυστυχώς δεν γεννιούνται κάθε μέρα τέτοια πνεύματα...:(

Πάντως εγώ διαβάζω τώρα Πασχαλιάτικα το Χριστουγεννιάτικο δωράκι μου από μια καλή φίλη... ΄Ενας γάτος που τον έλεγαν Μπομπ. ΄Οσο προλαβαίνω δηλαδή...:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Βρε παιδιά, επίτηδες προσπαθώ να αποφεύγω να μπαίνω σ'αυτό το θέμα (παρότι ενίοτε δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό), γιατί κάθε φορά που θα μπω και θα δω τα προτεινόμενα στενοχωριέμαι..:/:
Too many (interesting) books....too little time!
smiley-confused005.gif

(and money βεβαίως-βεβαίως)
Έχω και τόσα αδιάβαστα ακόμα στη βιβλιοθήκη μου..κι ας βρίσκομαι πάντα στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος κάποιου βιβλίου:book:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμαθα σημερα για ενα βιβλιο με γατα, για τους λατρεις του ειδους. Εγω σκοπευω να το παρω και να το διαβασω μεσα στον Δεκεμβρη.;)
1441565_552178884867977_2052225489_n.jpg
Τελικά Μπέσσυ μου το διάβασες; Πώς σου φάνηκε;

Εγώ μες στη Μ. Εβδομάδα διάβασα τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου του Gustave Flaubert, εκδόσεις ελληνικά γράμματα.
b110043.jpg


Απίστευτες περιγραφές, φαντασιακό και μυθολογικό μαζί, αν έχετε όρεξη για ένα ανορθόδοξο βιβλίο διαβάστε το! :)

Χθες διάβασα το Η Κότα που ήθελε να πετάξει, μια νουβέλα της Κορεάτισας Sun-Mi Hwang των εκδόσεων Διόπτρα. Απίστευτα όμορφο και αλληγορικό βιβλίο, που σίγουρα άνθρωποι με φιλοζωικές ανησυχίες θα εκτιμήσουν.

thumbnail


Πρωταγωνίστρια του βιβλίου αυτού, είναι η Μπουμπουκίτσα. Μια κότα η οποία ζει σε μια φάρμα με μοναδικό προορισμό να γεννάει αυγά τα οποία οι αγρότες και ιδιοκτήτες της φάρμας, εκμεταλλεύονται για το προσωπικό τους κέρδος. Και η Μπουμπουκίτσα, κάθε μέρα που περνάει, μαραζώνει επειδή δεν μπορεί να κρατήσει κάποιο από τα αυγά αυτά κοντά της, να το κλωσήσει και να του δώσει ζωή, αποκτώντας το δικό της πουλάκι που θα μεγαλώσει με αγάπη και τρυφερότητα. Και κάθε μέρα, το σώμα της, εξασθενεί όλο και περισσότερο μέχρι που δεν μπορεί να κάνει άλλα αυγά και η ίδια, καταλήγει να χαρακτηρίζεται "σκαρταδούρα", να είναι δηλαδή άχρηστη και ανίκανη, ένα περιττό βάρος που πρέπει οι αγρότες να ξεφορτωθούν και που όλα τα υπόλοιπα ζώα περιφρονούν. Όταν όμως και η ίδια πιστεύει πως όλα έχουν τελειώσει για εκείνη, βρίσκει ένα έρημο αυγό και ξαφνικά νιώθει να της δίνεται η ευκαιρία να αποκτήσει αυτό που πάντα ήθελε. Ένα δικό της μωρό, με όποιο κόστος και όποιες συνέπειες κι αν έχει αυτό.
Πηγή

Και να δείτε πώς της πάει το "Μπουμπουκίτσα"... Ναι, έκλαιγα όταν διάβασα πώς το διάλεξε...

Τώρα ξεκίνησα το Φυλαχτό του Roberto Bolaño από τις αγαπημένες μου εκδόσεις Άγρα. Εθιστικό από την πρώτη στιγμή! :)
b192917.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ μες στη Μ. Εβδομάδα διάβασα τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου του Gustave Flaubert, εκδόσεις ελληνικά γράμματα.
b110043.jpg


Το έχω διαβάσει, κορυφαίος ο Flaubert! :worship:
Σου συνιστώ και το "Μπουβάρ και Πεκυσέ", το τελευταίο του που κι αν πεθαίνοντας το άφησε ημιτελές,
δεν παύει να είναι από τα καλύτερά του. Την "Αισθηματική αγωγή" την είχα διαβάσει στα 20 μου και ομολογώ οτι δεν με πολυ-ενθουσίασε, παρότι θεωρείται από τα καλύτερά του μαζί με τη "Μαντάμ Μποβαρύ".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου


World_Book_Day.jpg
210
https://www.sansimera.gr/worldays/17#disqus_thread



Στις 23 Απριλίου 1616 έφυγαν από τη ζωή δύο μεγάλα ονόματα των γραμμάτων: ο ισπανός συγγραφέας του Δον Κιχώτη Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο άγγλος δραματουργός Γουίλιαμ Σέξπιρ. Με αφορμή το διπλό αυτό γεγονός, η UNESCO έχει καθιερώσει την 23η Απριλίου ως την Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου.
Στην Καταλονία, την ημέρα αυτή εορτάζεται η Μέρα των Βιβλίων και των Ρόδων, μία τοπική παραλλαγή της Γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, που συνδυάζεται με την εορτή του προστάτη της περιοχής, Αγίου Γεωργίου. Με το σύνθημα «Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα», ο άνδρας θα χαρίσει στην αγαπημένη του ένα τριαντάφυλλο κι αυτή θα του το ανταποδώσει με ένα βιβλίο.
Στο επίκεντρο των εκδηλώσεων, ο περίφημος δρόμος της Βαρκελώνης «Λα Ράμπλα», η πιο ζωντανή γωνιά της πόλης, «ο μόνος δρόμος, που δεν ήθελα να τελείωνε ποτέ», όπως είχε πει κάποτε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτιμάται ότι μόνο την ημέρα αυτή διακινούνται στην Βαρκελώνη 500.000 βιβλία και 4 εκατομμύρια τριαντάφυλλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελικά Μπέσσυ μου το διάβασες; Πώς σου φάνηκε;
Δεν το έχω πάρει ακόμα.:redface:
Εδώ κάνω αγώνα μπας και καταφέρω να τελειώσω επιτέλους τον γάτο που τον έλεγαν Μπομπ.:redface::redface::redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τόσο χάλια είναι "ο γάτος που τον έλεγαν Μπομπ?":P:P:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τόσο χάλια είναι "ο γάτος που τον έλεγαν Μπομπ?":P:P:P
΄Οχι καλέ, δεν εννοούσα αυτό. Απλά δεν έχω καθόλου χρόνο για διάβασμα πια.:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σε πείραζα βρε...:redface:
Το καταλαβαίνω Βάσω μου και εύχομαι σύντομα να γίνει πιο χαλαρή η καθημερινότητά σου και να βρεις χρόνο όχι μόνο για να διαβάζεις, αλλά και να κάνεις όλα εκείνα που σου αρέσουν:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελικά Bolaño να διαβάσετε... οπωσδήποτε! :yes:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αδερφοί Καραμάζοβ.

Ένας Ντοστογιέφκσι από τον οποίο χρειάζεσαι μέρες για να συνέλθεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top