Τι διαβάζετε τώρα;

[Aleksa]

Είναι η πρώτη φορά που θα διαβάσω Μοντιανό, ομολογώ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Έχει μια θλίψη ο Μοντιανό, νομίζω. Και για εμένα η μικρή Μπιζού ήταν το δεύτερο βιβλίο του που διάβασα, μη φανταστείς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

"Oι λάτρεις του βιβλίου θα ζηλέψουν σίγουρα αυτή την υπέροχη χριστουγεννιάτικη παράδοση στην Ισλανδία, καθώς αυτή τη μέρα του χρόνου οι οικογένειες και οι φίλοι συνηθίζουν να κάνουν δώρα βιβλία ο ένας στον άλλον και να περνούν τη νύχτα με διάβασμα. Το έθιμο αυτό είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στην κουλτούρα τους, που κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τα σπίτια πλημμυρίζουν βιβλία.

Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ισλανδία, τα περισσότερα βιβλία πωλούνται μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου και αυτό περιγράφεται ως ραχοκοκαλιά της εκδοτικής βιομηχανίας. Μία ξεχωριστή αναφορά αξίζει να γίνει στο μικρό νησί με μόλις 329.000 κατοίκους το όποιο έχει μία ιδιαίτερη λογοτεχνική αύρα. Σύμφωνα με άρθρο του BBC, η χώρα έχει τους περισσότερους συγγραφείς, τα περισσότερα βιβλία που έχουν εκδοθεί και περισσότερα βιβλία διαβάζονται από ότι οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Ένας στους 10 Ισλανδούς θα δημοσιεύσει κάποια στιγμή στη ζωή του ένα βιβλίο.

Ένα ακόμα ιδιαίτερο γνώρισμα της σχέσης των Ισλανδών με το βιβλίο, είναι η αξία που αποδίδεται στο χαρτί, αφού τα e – books δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλή. Ένας ιδιοκτήτης βιβλιοπωλείου ανέφερε ότι το βιβλίο είναι ένα τεράστιο δώρο για τη χώρα. Ο συνδυασμός των γιορτών με ένα καλό βιβλίο είναι σίγουρα μία πολύ ελκυστική πρόταση για αυτούς που το αγαπάνε πολύ."

Δεν θα με χάλαγε καθόλου να το υιοθετούσαμε κι εμείς, πραγματικά δεν πιστεύω πως υπάρχει πιο όμορφο δώρο από ένα βιβλίο.
Πηγή

Για πείτε όμως βρε παιδιά, τι σκοπεύετε να διαβάσετε τώρα τις γιορτές; Εγώ ακόμα αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε 4...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ρούλης και Μπία]

Διαβάζω κάθε βδομάδα 2 βιβλία,έως τώρα ξεχώρησα πολύ λίγα ως μοναδικά.Το 10 είναι Το αστέρι της θάλασσας του Joseph O' Connor (καταπληκτικό) ,2ο Το ταξίδι του γυρισμου της Lori Lansens και 3ο Οι γυναίκες της Βαρκελώνης της Care Santos.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Διαβάζω κάθε βδομάδα 2 βιβλία,έως τώρα ξεχώρησα πολύ λίγα ως μοναδικά.Το 10 είναι Το αστέρι της θάλασσας του Joseph O' Connor (καταπληκτικό) ,2ο Το ταξίδι του γυρισμου της Lori Lansens και 3ο Οι γυναίκες της Βαρκελώνης της Care Santos.

Μπία μου σε ζηλεύω. Κάποτε, όχι και τόσο καιρό πριν, διάβαζα τουλάχιστον ένα βιβλίο την ημέρα, καμμιά φορά αν ήταν του απολύτου ενδιαφέροντός μου και περισσότερα. Είχα ένα για να διαβάζω το βράδυ στο κρεββάτι, ένα το μεσημέρι που χαλάρωνα κι ένα για τις υπόλοιπες ώρες.
Πλέον είμαι ευχαριστημένη αν διαβάσω ένα βιβλίο την εβδομάδα.
Πες μας όμως λίγα πραγματάκια για τα βιβλία που αναφέρεις, για να τα έχουμε στα υπ' όψιν, καταλαβαίνεις. Γιορτές έρχονται και όλο και κάποιος θα ρωτήσει "τι βιβλίο να σου πάρω;", ε να μην ξέρουμε να τους πούμε;
Πάντως γενικά τις γιορτές με πιάνει μια μανία να διαβάσω βιβλία που έχουν να κάνουν με ζώα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ρούλης και Μπία]

Το 1ο που ανέφερε είναι γραμμένο από σκηνοθέτη και η πλοκή εμπεριέχει πολλούς χαρακτήρες.Αναφέρεται στον λιμό που ξέσπασε το 1840 + αν θυμάμαι καλά στην Ιρλανδία και όλη η ιστορία εξελίσσεται σε ένα πλοίο που τους μεταφέρει στην Αμερική.Ιστορικά σωστό και άκρως ανθρώπινο .
Το 2ο σεναριογράφου επίσης και αναφέρεται στην ιστορία μιάς νέγρας με υπέροχη πλοκή ,σασπένς και βαθειά ανθρωπιά.
Το 3ο μοντέρνο με πλοκή αναπάντεχη ,πληθωρικοί χαρακτήρες ,σασπένς ,ένα πολύ πολύ καλό βιβλίο που σε ρουφούν οι σελίδες του.Όπως βέβαια και τα προηγούμενα.
Τα έχω ξαναδιαβάσει τουλάχιστον 3 φορές.Είναι χοντρά βιβλία .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Δεν μας ενοχλούν καθόλου τα χοντρά βιβλία, ίσα ίσα που σε κρατάνε για περισσότερο. Εμείς μην χοντρύνουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

"Oι λάτρεις του βιβλίου θα ζηλέψουν σίγουρα αυτή την υπέροχη χριστουγεννιάτικη παράδοση στην Ισλανδία, καθώς αυτή τη μέρα του χρόνου οι οικογένειες και οι φίλοι συνηθίζουν να κάνουν δώρα βιβλία ο ένας στον άλλον και να περνούν τη νύχτα με διάβασμα. Το έθιμο αυτό είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στην κουλτούρα τους, που κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τα σπίτια πλημμυρίζουν βιβλία."
....................................................................'
Δεν θα με χάλαγε καθόλου να το υιοθετούσαμε κι εμείς, πραγματικά δεν πιστεύω πως υπάρχει πιο όμορφο δώρο από ένα βιβλίο.

Βάσω μου, ως λάτρης των βιβλίων, συμφωνώ και ευπαυξάνω.

Από τα πλέον όμορφα και χρήσιμα δώρα, αφού κάθε βιβλίο, διδάσκει, διασκεδάζει και ταξιδεύει τη φαντασία σε κόσμους που δεν θα μπορούσαμε να είχαμε επισκεφτεί αλλιώς. Εδικά για τους δύσκολους καιρούς που ζούμε, ένα έθιμο που κατά την ταπεινή μου γνώμη, αξίζει όσο όλα άλλα μαζί που έχουμε εδώ και χρόνια υιοθετήσει από το εξωτερικό.

Ένα ακόμα ιδιαίτερο γνώρισμα της σχέσης των Ισλανδών με το βιβλίο, είναι η αξία που αποδίδεται στο χαρτί, αφού τα e – books δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλή......................

Μα δεν το συζητώ... Η σχέση με το "αληθινό", χειροπιαστό βιβλίο, είναι μια σχέση "ερωτική". Οι αισθήσεις δεν περιορίζονται μόνο την όραση (όπως στην περίπτωση του ηλεκτρονικού), αλλά εμπλουτίζονται με την αφή και την όσφρηση, την απόλαυση να μυρίζεις το χαρτί του (καινούργιο ή παλιό δεν έχει σημασία).

Όσο για τώρα τις γιορτές, δεν έχω ειδικό πρόγραμμα καθότι πάντα, όλο το χρόνο δηλαδή, είτε θα είμαι στην αρχή, είτε στη μέση, είτε στο τέλος κάποιου βιβλίου, οπότε... με όποιο βιβλίο θα με βρουν αυτά τα Χριστούγεννα.
Συγκεκριμένα, αφού τελείωσα το "12 Γραμματόσημα Στον Τοίχο" του Ιορδάνη Κουμασίδη,που βρήκα εξαιρετικό (που σημειωτέον ήταν ένα ευγενικό δώρο από μια ευγενική ψυχή),
μόλις χθες άρχισα το τελευταίο του Paulo Coelho και αφορά τη ζωή της Μάτα Χάρι.

Εγώ ακόμα αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε 4...

Αν αμφιταλαντεύεσαι πες μας ποια είναι, μήπως σε βοηθήσουμε να διαλέξεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Κοέλιο, ε; Δεν τον αντέχω, έχω πολλά χρόνια να διαβάσω κάτι δικό του. Τον θεωρώ λίγο "δεύτερο".

Αχ, δεν ξέρω για τις γιορτές, θέλω τόσα, η αλήθεια είναι! Κατ' αρχάς θέλω κάποια στιγμή να διαβάσω τον άνθρωπο χωρίς ιδιότητες. Αλλά δεν ξέρω τελικά αν θα το τολμήσω τώρα. Ίσως κάποιον Μαρίας ή τη Μέρα ανεξαρτησίας του Ρίτσαρντ Φορντ (ο Καναδάς με είχε μαγεύσει).

Ας είμαστε ήρεμοι κι ας οργανώσουμε τον χρόνο μας σωστά κι όλα θα γίνουν! Καλές γιορτές σε όλους, βιβλιόφιλους και μη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Σε ότι αφορά τον τον Κόελιο, έχω κι εγώ να διαβάσω χρόνια βιβλίο του, αλλά είπα να του δώσω άλλη μια ευκαιρία.
Επίσης είμαι της άποψης οτι πότε-πότε και τα "δεύτερα" είναι χρήσιμα, με την έννοια οτι σε κάνουν να εκτιμάς ακόμα καλύτερα τα "πρώτα"

Καλές γιορτές Φωτεινή μου, να τις περάσεις όπως εσύ επιθυμείς περιτριγυρισμένη από πλάσματα αγαπημένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Σε ότι αφορά τον τον Κόελιο, έχω κι εγώ να διαβάσω χρόνια βιβλίο του, αλλά είπα να του δώσω άλλη μια ευκαιρία.
Επίσης είμαι της άποψης οτι πότε-πότε και τα "δεύτερα" είναι χρήσιμα, με την έννοια οτι σε κάνουν να εκτιμάς ακόμα καλύτερα τα "πρώτα"

Καλές γιορτές Φωτεινή μου, να τις περάσεις όπως εσύ επιθυμείς περιτριγυρισμένη από πλάσματα αγαπημένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ρούλης και Μπία]

Το θέμα μη χοντρύνουμε καλό πολύ καλό αλλά δεν με επηρεάζει ,φηφίζω χοντρό βιβλίο αλλά να είναι και καλό γιατί ουκ ολίγα βγήκαν χοντρά και άχρηστα.
Τον Κοέλιο και γω δεν τον θέλω,προτιμώ αυτά που δεν σε βάζουν σε διαδικασίες οδοιπορίας χωρίς να φτάνεις σε κάποιο προορισμο.
Σχετικά με το υπέροχο βιντάκι και την οσμή των βιβλίων .Το καλοκαίρι βρήκα στα Ν.Μουδανιά Χαλκιδικής ένα μικρό βιβλιοπωλείο.Μόλις μπήκα με ζάλισε η μυρωδιά του χαρτιού,του ξυσμένου μολυβιού,της σβήστρας και της κιμωλίας.Ενθουσιάστηκα ,δεν ήθελα να φύγω.Οι μνήμες αναζωπυρώθηκαν χάριν αυτού του υπέροχου δώρου ,της όσφρησης.
Που να τα αισθανθείς όλα αυτά μέσα στα σούπερ μάρκετ των βιβλίων,εκεί όπου οι πωλητές θέλουν να σου πασσάρουν ΄΄ο,τι αφήνει καλό κέρδος.
Ψηφίζω το Βιβλιοπωλείο της Γωνίας στην ταινία Έχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Το καλοκαίρι βρήκα στα Ν.Μουδανιά Χαλκιδικής ένα μικρό βιβλιοπωλείο.Μόλις μπήκα με ζάλισε η μυρωδιά του χαρτιού,του ξυσμένου μολυβιού,της σβήστρας και της κιμωλίας.Ενθουσιάστηκα ,δεν ήθελα να φύγω.Οι μνήμες αναζωπυρώθηκαν χάριν αυτού του υπέροχου δώρου ,της όσφρησης.

Αχ... Πόσα χρόνια έχω να το μυρίσω αυτό βρε παιδιά. Από τότε που πήγαινα σχολείο νομίζω.

Ψηφίζω το Βιβλιοπωλείο της Γωνίας στην ταινία Έχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας.

Μαζί σου με χίλια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest User 86240]

Αν και το είχα ξαναδιαβάσει,τελείωσα το Ανοιξιάτικες Βροχές του Ιβαν Τουργκένιεφ.Μικρό διήγημα(100+σελ),πολύ έντονο και κρίνοντας από τη γραφή του, τώρα που το ξαναδιάβασα,μάλλον αρκετά αυτοβιογραφικό.Πραγματεύεται την επικράτηση του εμμονικού πάθους έναντι του αγνού κεραυνοβόλου έρωτα.
Αν και δεν έχω διαβάσει τα κλασικά της ρωσικής λογοτεχνίας,το συγκεκριμένο μου κόλλησε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Αν και το είχα ξαναδιαβάσει,τελείωσα το Ανοιξιάτικες Βροχές του Ιβαν Τουργκένιεφ.Μικρό διήγημα(100+σελ),πολύ έντονο και κρίνοντας από τη γραφή του, τώρα που το ξαναδιάβασα,μάλλον αρκετά αυτοβιογραφικό.Πραγματεύεται την επικράτηση του εμμονικού πάθους έναντι του αγνού κεραυνοβόλου έρωτα.
Αν και δεν έχω διαβάσει τα κλασικά της ρωσικής λογοτεχνίας,το συγκεκριμένο μου κόλλησε.

Εγώ πάλι που έχω διαβάσει αρκετά της κλασσικής ρωσικής λογοτεχνίας, αυτό δεν το ήξερα. Θα μπει στην λίστα μου με τα προσεχώς.
Ξέρεις, άσχετο ίσως αλλά το έχω παρατηρήσει σε πολλούς συγγραφείς, ακόμα και ΄Ελληνες όπως ο Λουντέμης. Καμμιά φορά τα πιο μικρά σε σελίδες βιβλία, είναι τα πιο δυνατά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Έχω δυο Τουργκένιεφ στη βιβλιοθήκη, ακόμη με περιμένουν. Ξεκίνησα χθες την κυρία που τραγουδάει τα μπλουζ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ρούλης και Μπία]

Ο Τουργκένιεφ είναι δυνατός και ευαίσθητος.Το συγκεκριμένο δεν το ήξερα αλλά διάβασα το Ιστορίες ενός κυνηγού πριν εκατοντάδες χρόνια και ακόμη το θυμάμαι,αυτό κάτι λέει.
Όσο για τον Λουντέμη για καμιά δεκαετία τότε...δεν τον άλλαζα με κανένα αλλά και δεν αλλάζω τους ξένους συγγραφείς διότι (και ας μην θεωρηθώ πουριτανή) τα Ιψενικά τρίγωνα είναι ξεπερασμένα γι'αυτούς και ασχολούνται με πιο βαθιά ζητήματα.Οι Έλληνες ως επί το πλείστον πειραματίζονται .Οπωσδήποτε υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tammy]

Καλησπερα. Αν και οι σπουδες μου ειναι διαφορετικες, η ζωη και η Ελλαδα η' μαλλον η ζωη στην Ελλαδα τα εφερε να εχω βιβλιοπωλειο. Με λυπη μου σας λεω οτι ο Ελληνας δε διαβαζει. Θα βρεθουν πολλοι και θα πουν οτι δεν ειναι ετσι. Δυστυχως οι στατιστικες και οι ερευνες ειναι καταπελτης. Ποσες φορες παιδια στη βιτρινα παρακαλανε για ενα βιβλιο και οι μανες τα σερνουν με αγανακτηση. Οι ιδιες που θα απαιτησουν αριστα στους ελεγχους. Και αυτοι που διαβαζουν θα αγορασουν βιβλια απο τα μαρκετ. Μαζι με τη φετα και τη ζαχαρη. Καποιοι πιο ψαγμενοι θα πανε στα μεγαλα βιβλιοπωλεια. Ακομα και απο το απροσωπο ιντρνετ. Στα χαρτικα τα ιδια. Σε μενα με νευρα και στην εσχατη περιπτωση που δε βρισκει αυτο που θελει στα πολυκαταστηματα. Ο θανατος του εμπορακου με αργο στραγγαλισμο. Βασανιστικα... σε μια πατριδα που σε θεωρει εκ προοιμιου κλεφτη. Υπαρχουν και εξαιρεσεις που μας στηριζουν. Που θελουν την ανθρωπινη επαφη. Νησιδες ανθρωπιας οπως ειναι και η φιλοζωια, αλλωστε... Συγνωμη για το παραληρημα... Στο θεμα μας... Το τελευταιο βιβλιο που διαβασα ειναι το οριστικα τελευταιο του μεγαλου Ουμπερτο Εκο, ΦΥΛΛΟ ΜΗΔΕΝ. Δεν ειναι αριστουργημα αλλα ειναι του συγγραφεα του ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ και του ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ ΦΟΥΚΩ. Οσα δοκιμασα να διαβασω απο τις εμπορικες Ελληνιδες τα παρατησα στη μεση. Ισως ειμαι και προκατειλημμενος. Δεν ξερω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Καθόλου προκατειλημμένο δεν θα σε χαρακτήριζα, απλώς "έτυχε" να έχεις μια έμφυτη αποστροφή στο "εύκολο" βιβλίο και μπράβο σου.

Θα συμφωνήσω οτι ο Έλληνας δεν έχει και τις καλύτερες σχέσεις με το βιβλίο και ειδικά με τη λογοτεχνία. Κι αυτό γιατί δεν έμαθε, δεν του έδωσαν το καλό παράδειγμα οι (πολυάσχολοι) γονείς του.

Μπορεί οι καιροί να είναι δύσκολοι για όλους, όμως ας είναι μια αφορμή για πνευματική αφύπνιση, που θα στρέψει όλο και περισσότερους συμπολίτες μας σ'αυτό το καταφύγιο της ψυχής, θεωρώντας το όχι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη. Κοντά σ'εκείνους που αγωνίζονται κόντρα στη λαίλαπα της νοοτροπίας του "μαζικού", με μια προσέγγιση διαφορετική, πιο ζεστή κι ανθρώπινη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tammy]

Xθες ο γιος μου πηγε σε ενα παρτυ. Οπως μου μετεφερε η συζυγος μου ολοι οι γονεις ηταν εξαλλοι με τη δασκαλα που τολμησε να βαλει στα παιδια να διαβασουν ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑ στις διακοπες. Ορυονταν και κανενα παιδι δε το ειχε διαβασει. Κανενας δεν το αγορασε. Το κορυφαιο ισως βιβλιο του 20ου αιωνα. Πραγματικο αριστουργημα που διαβαζετε σε πολλα επιπεδα. Δε θα κρινω. Απλα παραθετω το γεγονος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.