Ασπασία της Αραβίας (κατά το Λώρενς της Αραβίας)
Καλημέρα!!! Πρέπει να ομολογήσω ότι μου έλειψε να γράφω στο MyCat! Σήμερα είναι η πρώτη μέρα που καθήσαμε λίγο στο ξενοδοχείο και που επιτέλους αποκαταστάθηκε η βλάβη και έχω πρόσβαση στο internet. Δε μπορείτε να φανταστείτε τι έχω περάσει μέχρι τώρα!Από που ν'αρχίσω?
Λοιπόν, Πέμπτη 12:30 το μεσημέρι φεύγουμε από το σπίτι γιατί 13:00 έπρεπε να είμαστε στο αεροδρόμιο. Φτάνουμε με μισή ωρα καθυστέρηση και τραβάμε μια ψιλοταλαιπωρία γιατί η φιλενάδα μου που μας είχε κλε'ισει τα εισιτηρια και είχε κανονίσει γενικά το ταξίδι ήθελε να τα αλλάξει και να τα κάνει όλα first class αλλά έπρεπε να περιμένουμε μέχρι να περάσουν όλοι και να δουμε τι θεσεις είχαν μείνει. Ο.Κ. οι θέσεις τελικά αλλά είχε καθυστέρηση 1 ώρα το αεροπλάνο των Royal Jordanian Airlines. Τελικά αντί 15:00 που ήταν να ταξιδέψουμε φύγαμε 17:00.Φτάνουμε Αμμάν 19:50 με αποτέλεσμα να χάσουμε την πτήση μας για Jeddah η οποία είχε αναχωρήση 5 ' πριν! Η επόμενη πτήση ήταν στις 22:00 αλλά ήταν γεμάτη κι έτσι μας λένε ότι πρέπει να φύγουμε στις 3 τα ξιμερώματα. Μας στέλνουν με πουλμανάκι σ'ένα άθλιο ξενοδοχείο, ενώ μέχρι να φτάσουμε περνάγαμε συνέχεια από στρατιωτικά φυλάκια και ελέγους διαβατηρίων! Τλικά νοικιάζουμε βανάκι και ξεκινάμε όλη η παρέα (3 ζευγάρια) να γνωρίσουμε το Amman by night. Αρχ..... Amman by night δηλαδή γιατί μιλάμε για πολύ πίκρα .... ΄Μια ώρα και άτι μέχρι να φτάσουμε στην πόλη, η οποία είναι υποτίθεαι η προτεύουσα της Ιορδανίας αλλά είναι χειρότερα από την τελευταία επαρχιακή πόλη της Ελλάδας. Φάγαμ βέβαια αρκετά καλά αλλά μέχρι εκεί. Γυρνάμε ξενοδοχείο κι απο εκεί πίσω στο αεροδρόμιο με το πούλμαν κι όλους οσους είχαν ξεμίνει από την πτήση που χάσαμε. Πάλι έλεγχοι, πάλι βλέματα με καχυποψία από στρατιώτες και φύλακες αεροδρομιου κατά τον έλεγχο διαβατηρίων καιτελικά φτάνει η ώρα να μπουμε στο αεροπλάνο. Ξεκινάμε τροχιοδρόμηση και σταματάμε. Ξαναξεκινάμε ξανασταμαάμε. Αυτό εγινε αρκετές φορες μέχρι που μας είπαν ότι εχει ομίχλη και δεν εχουν ορατότητα πάνω από 3 μέτρα οπότε πρέπει να περιμένομε να καθαρήσει. Αφού έχει περάσει 1,5 ώρα μέσα στο αεροπλάνο, ξαναξεκινάμε και ξαφνικά τραντάζεται όλο το αεροπλάνο και αρχίζουν να πέφτουν πράγματα από τα ντουλάπια. Είχε σπάσει ο μπορστικνός τροχός!!!! Έρχονται με αυτοκίνητα μας παίρνουν και μας γυρίζουν πίσω στην αίθουσα αναμονής. Ευτυχώς είμασταν στο VIP Lounge. Κατά τις 8:30 το πρωίφεύγουμε με άλλο αεροπλάνο και φτάνουμε 11:30 σην Jeddah (εδώ είμαστε μια ώρα μπροστά) δηλαδή ακριβώς 23 ώρες από την ώρα που φύγαμε από το σπίτι!!!
Νομίζατε ότι η ταλαιπωρία τελείωσε εδώ? Αμ, δε!!!. Οι βαλίτσες κάπου στην διαδρομή είχαν χαθεί και ειχαν φτάσει στη Μέκκα, όπου αυτή την περίοδο είναι ιερή γιορτή των Μωαμεθανών και υπάρχουν δκάδες χιλιάδε κόσμος με αντίστοιχες βαλίτσες. Έτσι βρέθηκα χωρίς καλλυντικα, ρούχα, παπούτσια και ούτε καν εσώρουχα ν'αλλάξω έστω! Βγήκαμε με τα ίδια βρωμερά ρούχαγια φαγητό και βόλτα και το βράδυ 2 η ώρα που γυρίσαμε αναγκάστηκα να πλύνω τα εσώρουχα και να τα στεγνώσω με το πιστολάκι του ξενοδοχείου! Τελικά οι βαλίτσες βρέθηκαν και μας ήρθαν στο Jeddah Hilton το πρωί ου Σαββάτου, οπού το beauty case με τα καλλυντικά ήταν σε κομμάτια. Σπασμένα όλα! Τελος παντων, λέω μικρό το κακό, ταχτοποιώ τα πράγματα όπως όπως και πάμε να βγούμε βόλτα να αλλάξουμε και χρήματα γιατί την πρώτη μέρα δεν το κάναμε. Είχαμε ξεχάσει τα διαβατήρια στη reception κατά το ckeck in, οπότε πήγαμε να τα ζητήσουμε γιατί εδώ δεν είναι να κυκλοφορείς χωρίς διαβατήριο. Τα διαβατήρια όμως άφαντα! Κανείς δεν ήξερε που ήταν! Φεύγουμε χωρίς διαβατήρια και χωρίς να αλλάξουμε χρήματα και πάμε στο πατρικό ή καλύτερα να πω παλάτι της φιλενάδας μου της Εnam. Ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο περιγραγμένο με τεράστια τείχη και ασφάλεια γύρω γύρω. Ξεκινήσαμε από εκεί κομβόι εμείς και η οικογένεια της, 9 αδέλφια με τα παιδιά τους, η μαμά, οι θείες και οι υπηρέτες για τη φάρμα. Φάρμα εστί μια αχανής περιφραγμένη έκταση με ζώα (καμήλες, άλογα, πρόβατα, και πάσης φύσεως πουλερικά)μέσα στην έρημο, όπου τα μόνα κτίσματα ήταν οι τουαλέτες και οι κουζίνες, ενώ η διαμονή γινόταν σε κάτι τεράστιες σκηνές. Μιλάμε για απίστευτο, κινηματογραφικό σκηνικό!!! Έχω βγάλει άπειρες φωογραφίες και κάποια στιγμήα θα σας βάλω να τι δείτε. Τρομερή εμπειρία!Γυρνόντας αργά το βράδυ χθες μας είπαν ότι είχαν βρεθεί και τα διαβατήρια. Κάποιος μθητευόμενος υπάλληλος τα είχε βάλει σ'ένα συρτάρι και τα είχε ξεχάσει!!!! Ελπίζω όλα να πάνε καλά στο υπόλοιπο ταξίδι, αν και τελικά το ταξίδι αυτό ήταν μόνο για τους άνδρες. Εδώ είναι ενας εντελώς διαφορετικός κόσμος. Για να περνάς καλά αν είσαι γυναίκα, πρέπει να είσαι γυναίκα σείχη ή πολύ πλούσιου όπως η οικογεένια της φίλης μου. Ακόμα και στο Hilton δεν επιτρέπετε να κυκλοφορούμε χωρίς την abaya δηλαδή τη μαύρη κελεμπία και το μαντήλι στο κεφάλι. Η πρόσβαση στο γυμνστήριο και στην πισίνα είναι μόνο για τους άνδρες. Γυναίκες απαγορεύονται δια ροπάλου. Δεν μπορούμε να βγούμε έξω εκτός αν συνοδευόμαστε από άνδρα. Στα μαγαζιά δεν υπάρχουν δοκιμαστήρια και πωλητές είναι μόνο άνδρες. Δεν επιτρέπεται να φαίνεται ούτε καρπός, ούτε αστράγαλος! Μιλαμε κυριολεκτικά και απόλυτα this is a men's world!!!!.... Δεν είναι να απορείς που η Enam και οι περισσότερες αδελφές της έχουν φύγει και μένουν Λονδίνο ή Παρίσι...
Κατά τ'αλλα είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι. Διαφορετικές συνήθειες και πολιτισμός. Μια ιδιορρυθμη κουλτούρα που δεν μπορώ να την καταλάβω και ίσως είναι πολύ νωρίς για να την απορριψω. Είναι τοσα πολλά αυτά που ρωτάω και μαθαίνω κάθε μέρα που έω πάθει overdose από τις ΄καινούργιες πληροφορίες. Θα μου πάρει χρόνος για να τα επεξεργαστώ και να τα αφομιώσω όλα αυτά.
Ελπιζω να μην σας κούρασα.
Εύχομαι καλά Χριστούγεννα σε όλες και όλους. Εμείς θα τα περάσουμε στην ελληνική παροικία σήμερα, καλεσμένοι από τον Έλληνα πρόξενο και την οικογενεια του, σε μια εκκλησία που έχουν φτιάξει στα κρυφά γιατί απαγορεύεται και μ'εναν παπά που θα έρθει ειδικά για την λειτουργία, επίσης στην λούφα!!!...
Φιλιά από την μακρινή Σαουδική Αραβία
