Πόπη καταλαβαίνω απόλυτα πως νιώθεις για τους γιατρούς και τα νοσοκομεία. Κι εγώ έτσι ακριβώς είμαι και μετά την αρρώστια του πατέρα μου ακόμα περισσότερο. Μήπως όμως πρέπει να πας να ρίξεις μια ματιά στο κεφάλι σου μήπως έχεις πάθει καμιά διάσειση? Την μαμά μου πριν 3 χρόνια την είχε πιάσει στην πόρτα από το χέρι λεοφωρείο και την έσερνε και όταν εν τέλει την πήρε είδηση ο οδηγός, αφού φώναζε ο κόσμος, άνοιξε την πόρτα και έσκασε στο δρόμο. Από τότε έχει πρόβλημα με το χέρι και πονοκεφάλους. Αλλά εκείνη δεν μας είχε πει τίποτα γιατί ντρεπόταν για το πάθημά της, λες και έφταιγε αυτή, και πήγε πολύ αργότερα στον γιατρό, όταν πια δεν μπορούσε να κοιμηθεί από τους πόνους. Δεν θα ήταν καλύτερα να το κοιτάξεις μην τραβιέσαι κι εσύ και τα παιδιά σου αργότερα?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.