Πωπω, τώρα που ερχόμουν στο ίντερνετ καφέ, (5 το πρωί
) είδα στο δρόμο λίγο έξω από το σπίτι μου(κάτω από το μπαλκόνι μου στην ουσία), ένα τεράστιο αρουραίο
! Είχε πάει στο σκαλοπάτι της εισόδου ενός σπιτιού και μύριζε τον χώρο. Ήταν αρσενικός απ'ότι είδα, το κατάλαβα από το φούσκωμα που είχε πίσω(είχα χαμστεράκια και ξέρω). Δεν είχα δει ποτέ μου από τόσο κοντά αρουραίο
. Καθώς περπατούσα αυτός ήταν πλάτη και δε με είδε, αλλά ήμουν αρκετά κοντά του. Δεν φοβήθηκε όμως. Καλά ούτε εγώ. Μόνο έκπληκτη έμεινα. Έβγαλα γρήγορα το κινητό να τον βγάλω φωτό ή βιντεο(είμαι τρελή το ξέρω
...) αλλά εκείνη την ώρα περνούσε ένα λεωφορείο και τρόμαξε και πέρασε τον δρόμο μπροστά ακριβώς από το λεωφορείο. Νόμιζα ότι θα τον πατήσει αλλά την γλίτωσε! Μετά πήγε κάτω από ένα αμάξι, γυρόφερνε από κάτω, πήγα και'γω απέναντι μήπως και καταφέρω να τον βγάλω καμιά φωτό, αλλά μετά από λίγο εξαφανίστηκε
. Δεν είδα κάποιο φρεάτιο από κάτω από το αμάξι. Μάλλον, υπέθεσα, θα μπήκε μέσα στ'αμάξι από κάτω. Μπορεί εκεί να είναι και η φωλιά του ποιός ξέρει
; Το αμάξι είναι ψιλοεγκαταλειλειμένο. Δηλαδή το έχει ένας παππούς αλλά δεν τον έχω δει ποτέ να το οδηγεί. Μόνο να το πλένει.
Μία απορία έχω. Καλά που είναι οι γατούλες να τον κυνηγήσουν
; Η αλήθεια είναι ότι στην περιοχή μου, στο τετράγωνό μου μάλλον, καλύτερα να πω, δεν υπάρχουν πολλές γάτες. Σχεδόν καμμία. Μήπως όμως οι γάτες δεν τρώνε τους αρουραίους γιατί είναι πολύ μεγάλοι; Αυτός είχε το μέγεθος ενός γατιού ενός μηνός.
