Καλημέρες και σήμερα,
ήθελα απλά να πώ στην Julia για τον Κίκη της, πέρα από το ότι μοιάζει με τον 2ο γάτο μας, που είναι γιός της γατας μας από την αμέσως προηγούμενη γέννα εντός καλοκαιριού 2007, που την πρωτοακούσαμε να νιαουρίζει για φαγητό για να ταίσει τα μικρά της, με 2 λόγια αδέσποτη και από τότε υιοθέτημένη από εμάς, ναι, τα κατάφερα, ξέχασα τι ήθελα να πώ, μισό, το'χω, ναι, Julia μπήκα στο album με τις φωτογραφίες, άψογος ο γάτος, τα ίδια μας κάνει και εμάς, μόνο που δεν κατάφερα να τις δώ όλες, έφτασα μέχρι εκεί που περιμένει τον Άγιο Βασίλη στο παραθύρι δίπλα, έχω πεθανει στα γέλια δηλαδή, τέλως πάντων, κάνω και πόση ώρα να το γράψω αυτό στα ελληνικά μαζί με τόνους, τα γατιά εδώ την έχουν πέσει για ύπνο, μόνο για τα βασικά πλέον περιφέρονται, αφού ο μικρός ακόμα και το παιχνίδι το κάνει ξάπλα λιωμένος στο χαλί, άστε που εκεί που περπατάει καμαρωτός, ξαφνικά σου λέει "Δέν ρίχνω μια ξάπλα επιτόπου;" και νατος φαρδύς πλατύς στο χαλί...

Γιατί όποτε ξεκινά κανείς να μίλά για το γατί του δεν μπορεί να σταματήσει;
Καλημέρες σε όλες και όλους
φεύγω πρίν με βαρεθείτε..

υπόσχομαι κάθε μέρα να βλέπω όσες περισσότερες γατοφωτογραφίες μπορώ..
