Φαλλοκράτες!!

[mimikaki]

Μια μαμά έχει ένα γιο γύρο στα 20 και μια κόρη γύρω στα 18. όταν ο γιος ετοιμάζεται να βγει από το σπίτι, τον σταματάει η μαμά και αρχίζει να του ισιάζει το γιακά, να του κουμπώνει τα δήθεν ξεκούμπωτα κουμπιά και να του διώχνει αόρατα και ανύπαρκτα σκουπιδάκια από το σακάκι στους ώμους. Και μάλιστα όλα αυτά πάντα μπροστά στην κόρη. Όταν ο γιος τελειώνει το φαΐ του, του λέει άσε το πιάτο θα το πλύνω εγώ. Όταν η κόρη τελειώνει το φαΐ της, της λέει πλύνε το πιάτο σου παιδάκι μου τι το αφήνεις έτσι; Τι λέτε γι αυτό;

την συγκεκριμενη μανα θα την χαρακτηριζα ενα θυμα που φτιαχνει και αλλα θυματα... και στα 2 φυλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Εγώ πάλι δεν το έχω συναντήσει αυτό που λες Θανάση. Ο πατέρας μου έκανε τα πάντα στο σπίτι και αδελφό δεν έχω. Ο άνδρας μου παράταγε τα πιάτα στο τραπέζι γιατί έτσι είχε μάθει από το σπίτι του, αλλά τώρα τα ξεβγάζει και τα βάζει στο πληντύριο πιάτων (μεγάλη εξέλιξη!). Η δε αδελφή μου τον γιό της τον μαθαίνει από μικρό να κάνει δουλιές π.χ. τακτοποιεί τα ρούχα του, πλένει το πιάτο του κλπ. ώστε μεγαλώντας να μην "φορτωθεί" στην κοπέλα/ γυναίκα του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Είναι η γνωστή στάση των μαμάδων να κανακεύουν τους γιους τους κι εν τέλει να τους κάνουν άχρηστους να φροντίσουν τον εαυτό τους στα πιο απλά πράγματα, καθώς κ να αποκτούν την πεποίθηση ότι οι γυναίκες είναι εκεί για να τους υπηρετούν. Στάση που συνεχίζεται κ στο γάμο ή στη σχέση, αφού οι γυναίκες φέρονται στους άνδρες λες κ είναι μωρά για ντάντεμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Δεν το έχεις δει ποτε Ασπασία; Ασε …είναι φορές που λες και θα τον φιλήσει στο στόμα και θα τον ρίξει στο κρεβάτι το υιό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Παιδια, εγω μεγάλωσα σ' ενα σπίτι με 3 αδερφους πολύ μεγαλύτερους από εμενα. Υπερτερούσαν οι αντρες. Ολοι μου μιλούσαν για την ανεξαρτησια μου κλπ κλπ αλλά όταν μεγάλωσα αρκετα όλοι παραβίασαν φρικτά την προσωπική μου ζωή με το έτσι θέλω!!! Απέκτησα ξαφνικά στα 20 μου 4 μπαμπαδες από 1 που είχα! Το θεώρησαν καθήκον τους! (Κι εγω σαν καμηλα ακόμη δεν το ξεχναω) Η καημενη η μανα μου που κατα καιρους δουλευε αλλά βασικά αφιερώθηκε στα παιδια της δεν έκανε διακρίσεις. Μας κανακεψε όλους σε βαρος της. Ουτε κι εγω σηκωσα ποτέ κανενα πιάτο σπίτι, ούτε κι εκεινοι!!!
Προσωπικα αν ειχα παιδια θα ηθελα να βρίσκομαι κοντα τους, αλλά ταυτοχρονα πιστευω πως μια γυναίκα σιγουρα κερδίζει πολλά αν καταφερει να παραμεινει ανεξάρτητη σε κάποιο βαθμο. Και σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σαν μελος της οικογένειας. Το πόσο επηρεάζουν τα "προτυπα" δεν το ξερω, αλλά γνωρίζω γιατρους και δικηγόρους με μαμαδες δημοτικου κι αντιστροφα...... Μάλλον παιζει μεγαλύτερο ρόλο το τι μηνύματα περνάς στο παιδί σου.
Γενικότερα πάντως, από τη δική μου εμπειρία, ασχετα με τη φιλολογία που εχει αναπτυχθει επί χρόνια θεωρώ πως οι αντρες ακόμη ειναι παγιδευμένοι σε μεγαλό βαθμό (και με δική μας ευθυνη) σε καποια στερεότυπα για τις γυναίκες, έχουν συγκεκριμένες προσδοκίες από εκεινες και τους κακοφαινεται (ακόμη κι αν δεν το παραδέχονται ανοιχτα) αν αυτες δεν εκπληρωνονται, προσδοκουν δοσμενες συμπεριφορες ενω οι ίδιοι αναλαμβάνουν στο όνομά μας δοσμένες δράσεις. Θα ελεγα πως οι πιο προσφατες γενιές, λιγότερο. Και με το καιρό αυτό δεν θα ειναι τόσο έντονο, αλλά εχουμε δρόμο ακόμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Θα συμφωνήσω ότι οι μάναδες και εμείς ως γυναίκες τους μετά κάνουμε λάθη. Όταν μια φίλη μου μένει έγκυος αφού της ευχηθώ, της λέω πάντα να διώξει τη μαμά της απο το σπίτι. Οι περισσότερες κάνουν το λάθος να βγάζουμε τον άντρα μας έξω απο την πρακτική πλευρά του μεγαλώματος του βλασταριού μας. Με το σκεπτικό ότι δεν ξέρει, ή οτι φιβάται, ή ότι το πρωί δουλεύει αναλαμβάνουμε μόνες μας ή με την βοήθεια μιας καλής μάνας το μεγάλωμα επί της όυσίας του παιδιού. Εγώ φρόντισα απο την πρώτη μέρα που έμεινα έγκυος να τα περνάμε όλα μαζί και μόνοι μας, ακόμα και το διάστημα που χρειάστηκε να μείνω στο σπίτι της μητέρας μου, μιας και έκατσα πέντε μήνες στη μια και τρεις στην άλλη υποχρεωτικά στο κρεββάτι. Μόλις ο γιατρός το επέτρεψε επέστρεψα σπίτι μου και απο εκεί και πέρα τα διαχειριστήκαμε όλα μόνοι μας. Όταν γεννήθηκε η Νερίνα το πρώτο πράγμα που έκανα όταν επέστρεψα σπίτι ήταν να διώξω τη μαμά μου και να μείνουμε απο την αρχή μόνοι μας. Και ας είχα γεννήσει με καισαρική. Μαζί την πλέναμε, την αλλάζαμε, την ταίζαμε την κοιμίζαμε, ακόμα και τη μέρα, επειδή τότε ήταν ελεύθερος επαγγελματίας εάν χρειαζόμουν βοήθεια αυτόν έπαιρνα.. Έτσι και το παιδί τον αφορούσε όπως εμένα αλλά και η σχέση του και με τις δύο είναι ποιοτικά πολύ καλύτερη απο πολλές άλλες που έχω δει. Και έκανε καλό και σους δυο μας, γιατί ήμασταν το ίδιο κουρασμένοι. Τώρα που δεν είμαι καλά, βάζει μαζί τους πλυντήριο πιάτων, μετά θα της κάνει μπάνιο και θα τους βάλει να φάνε. Και εγώ δεν δουλεύω. Και αυτό είναι το φυσιολογικό. Έτσι ήταν και στο σπίτι μου, με τη μαμά μου δε να είναι μονίμως αραχτή. Και όμως όλα αυτά δίνουν στη σχέση άλλη ποιότητα και συντροφικότητα. Ξέρω γυναίκες που διαλαλούν την ανεξαρτησία τους. Οι περισσότερες έρχονται απο τραυματικές σχέσεις και έτσι η στάση ζωής που διαμόρφωσαν δεν είναι παρά αποτέλεσμα αναγκαστικής επιλογής. Ακόμα και αυτές όταν δεσμεύονται κάνουν το ίδιο λάθος απο την πλευρά της ανεξαρτησίας. Εγώ δεν χρειάζομαι κανέναν. Δεν χρειάζεσαι υπηρέτη σίγουρα, όμως χρειάζεσαι σύντροφο στα καλά και στα κακά. Απλά πρέπει απο την αρχή να ξεκαθαρίσεις μέσα σου και στον ίδιο ποια είναι αυτά που θες, Να μην κάνεις το λάθος να πιστέψεις ότι άστον τώρα θα στρώσει.ΥΓ.ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΑ SMILIES, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΕΣ Κ.Λ.Π. HELPPPPPPPPP!!!!!!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Η "αλλαγή" ειναι ένα λάθος που κάνουνε πολλές γυναικες και το πληρωνουν. Ο άλλος δεν θα αλλάξει, ειναι αυτός που ειναι. Ή κανετε χωριο ή όχι. Και δεν μιλάω για καποιες υποχωρησεις που πρέπει να γινονται αμοιβαία, αλλά για το γενικότερο περιεχόμενο ενός ατόμου. Εχεις δίκιο Νερίνα!
Στο κομμάτι της αμοιβαιότητας θα συμφωνήσω επίσης. ο αντρας μου όταν ειχε μικρα τα παιδια δεν αντεχε να μη συμμετεχει. Ηταν "ερωτευμενος" με τα παιδια του (τα οποία τελικά μόνος μεγάλωσε). Και ειναι ακόμη θα έλεγα!
Σε μια σχεση δεν ειναι τόσο το ποιός κάνει τι (να τα χωρίσουμε σε γυναικεια - αντρικα) αλλά στο να κάνουν και οι δυο, να μοιράζονται. Και πράγματικά αυτό δενει 2 ανθρώπους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lightpath]

Θα ήθελα να πω κάποια πράγματα που ίσως πείσουν μερικούς ότι δεν είναι μόνο δικό μου το θέμα. Καταρχάς, με έπεισαν ο "Thanasis46" και η "χριστίνα". Επιπλέον, θα ήθελα να προσθέσω ένα περιστατικό, που συμβαίνει συχνά και είναι ότι οι περισσότεροι άντρες συνήθως έχουν δίπλα τους μία πιο όμορφη, πιο μορφωμένη από αυτούς και από "καλό σπίτι" που λέμε. Γιατί τι δίνουν παραπάνω αυτοί, μήπως είναι ανώτερο φύλο; Συγγνώμη, αλλά αν νομίζετε αυτό, δεν έχω εγώ το πρόβλημα, αλλά κάποιοι άλλοι . Δεν είναι σεξιστική διάκριση αυτό;
Για να μην πω ότι ότι μονίμως ζητάνε από τις γυναίκες, να είναι κάτι σαν "δούλα και κυρά" (έλεος!) και που κατηγορούνται μονίμως οι γυναίκες που τα κάνουν και όλα(!!). Και από τις γυναίκες.
Η διαφορά, όμως, είναι ότι οι γυναίκες είναι τα θύματα!! Θύτες είναι ως προς τον ίδιο τους τον εαυτό , γιατί η κοινωνία τους διαμορφώνει έτσι τη νοοτροπία τους και τον τρόπο που σκέφτονται. Και ένα τέτοιο παιδί (αγόρι) που μεγαλώνει μη γνωρίζοντας να φροντίζει τον εαυτό του, πάλι καλά θα τη βγάλει, παντρεύοντας μία γυναίκα θύμα-δούλα, που όταν τη βαρεθεί, τη χωρίζει! Αυτά είναι δικά μου θέματα; Και όσο για τους φίλους, δεν ισχύει αυτή η παροιμία σε μένα. Ισχύει ότι "καλύτερα να έχεις τους εχθρούς σου από κοντά" . Αυτά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lightpath]

.. Και εγώ δεν δουλεύω. Και αυτό είναι το φυσιολογικό. Έτσι ήταν και στο σπίτι μου, με τη μαμά μου δε να είναι μονίμως αραχτή. Και όμως όλα αυτά δίνουν στη σχέση άλλη ποιότητα και συντροφικότητα. Ξέρω γυναίκες που διαλαλούν την ανεξαρτησία τους. Οι περισσότερες έρχονται απο τραυματικές σχέσεις και έτσι η στάση ζωής που διαμόρφωσαν δεν είναι παρά αποτέλεσμα αναγκαστικής επιλογής. Ακόμα και αυτές όταν δεσμεύονται κάνουν το ίδιο λάθος απο την πλευρά της ανεξαρτησίας. Εγώ δεν χρειάζομαι κανέναν. Δεν χρειάζεσαι υπηρέτη σίγουρα, όμως χρειάζεσαι σύντροφο στα καλά και στα κακά. Απλά πρέπει απο την αρχή να ξεκαθαρίσεις μέσα σου και στον ίδιο ποια είναι αυτά που θες, Να μην κάνεις το λάθος να πιστέψεις ότι άστον τώρα θα στρώσει.ΥΓ.ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΑ SMILIES, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΕΣ Κ.Λ.Π. HELPPPPPPPPP!!!!!!!!!!!!!!

Δεν κατάλαβα NERINA.. Δηλαδή κι εσύ, το ίδιο λες, ότι δεν υπάρχουν άντρες κα οι περισσότεροι είναι έτσι. Με συγχωρείς, αλλά δεν είναι το λάθος που πιστεύεις, "άστον θα στρώσει". Άλλο αν είναι ανεκπλήρωτο. Το λάθος είναι από τις προηγούμενες γενιές που τους διοχετεύτηκαν τέτοιες ιδέες, και εμάς, που τους "αφήνουμε"(!) να είναι έτσι! Δεν κατάλαβα, γιατί πρέπει να τους αποδεχόμαστε όπως είναι; Να αλλάξουν, αυτοί, από μόνοι τους. Εμείς, να τους δείξουμε το δρόμο και τέρμα, να μην χρειαστεί τίποτα άλλο. (Γι'αυτό πιστεύω οι γυναίκες παθαίνουν συχνά κατάθλιψη, γιατί έχουν κουραστεί να δίνουν συνεχώς και να "είναι από κάτω") Και επιπλέον, ας μάθουνε κι αυτοί ότι πρέπει κι αυτοί να μας φροντίζουνε, υπάρχουν τόσα άλλα πράγματα να κάνουν απ'το να μας ταλαιπωρούν! Επιτέλους πια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Συμφωνώ Συμφωνώ Συμφωνώ!!! και με την Χριστίνα παραπάνω!
Αυτό που λες για την κατάθλιψη ίσως είναι πολύ σωστό ξέρεις...
Σκέψου κ το άλλο, η γυναικεία αντίδραση, η κατάθλιψη έστω και ήπια θεωρείται παθολογική πολύ πιο εύκολα από την επιθετικότητα (πιο αντρική αντίδραση). Δεν είναι διάκριση αυτό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lightpath]

Μπα, αυτή είναι από τις μικρότερες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Έχουμε μπερδέψει δύο πράγματα. Η δουλειά δεν είναι ευχαρίστηση, ακόμα και εάν είναι η δουλειά που σου αρέσει. Για να φτάσουμε στο επίπεδο να μπορέσουμε εάν μπορέσουμε να βάλουμε τους όρους στη δουλειά μας θα πληρωθούμε 600, 700 ευρώ, θα φάμε στη μάπα ένα σωρό ηλίθιους, θα παλέψουμε άνισα με ένα σωρό άλλους χειρότερους από εμάς για να πούμε στο τέλος τα καταφέραμε.

ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ πρώτα πρώτα γιατί κάνει καλό στη δική τους ηρεμία, αλλά σε καμία περίπτωση γιατί δημιουργούν πρότυπο. Είναι μια φράση που την σιχαινόμουνα αλλά μετά τα παιδιά την έχω μότο "όταν γίνεις μάνα θα καταλάβεις". όχι το γιατί δεν πρέπει να δουλεύεις, αλλά τους αληθινούς λόγους που επιλέγεις μια στάση ζωής συγκεκριμένη όσον αφορά το μεγάλωμα των παιδιών σου..

"Στη σύχρονη καπιταλιστική κοινωνία, ο άνθρωπος δεν εργάζεται για να ζει, αλλά ζει για να εργάζεται". (Κοινωνιολογια, 4ης δέσμης, 3η Λυκείου)

Θα συμφωνήσω ότι οι μάναδες και εμείς ως γυναίκες τους μετά κάνουμε λάθη. Όταν μια φίλη μου μένει έγκυος αφού της ευχηθώ, της λέω πάντα να διώξει τη μαμά της απο το σπίτι. Οι περισσότερες κάνουν το λάθος να βγάζουμε τον άντρα μας έξω απο την πρακτική πλευρά του μεγαλώματος του βλασταριού μας. Με το σκεπτικό ότι δεν ξέρει, ή οτι φιβάται, ή ότι το πρωί δουλεύει αναλαμβάνουμε μόνες μας ή με την βοήθεια μιας καλής μάνας το μεγάλωμα επί της όυσίας του παιδιού. Εγώ φρόντισα απο την πρώτη μέρα που έμεινα έγκυος να τα περνάμε όλα μαζί και μόνοι μας, ακόμα και το διάστημα που χρειάστηκε να μείνω στο σπίτι της μητέρας μου, μιας και έκατσα πέντε μήνες στη μια και τρεις στην άλλη υποχρεωτικά στο κρεββάτι. Μόλις ο γιατρός το επέτρεψε επέστρεψα σπίτι μου και απο εκεί και πέρα τα διαχειριστήκαμε όλα μόνοι μας. ..

Παρόλα αυτά μερικοί γονείς φτιάχνουν τόσο εξαρτημένα παιδιά, που μεγαλώνοντας τους είναι αδύνατο να αποδεσμευτούν. Το σωστό θα ήταν οι ιδιοι οι γονείς να "διωχνουν" κάποια στιγμή τα παιδιά (όπως οι γάτες περίπου ), και οχι να προσπαθούν τα παιδιά να αποδεσμευθούν.

Επίσης γιατί εδώ (εννοω στη γενικότερη συζήτηση) θεωρείται δεδομένο ότι υπάρχει μια διαθέσιμη πεθερά ή πεθερός ή υπάρχει η οικονομική δυνατότητα για baby sitter στο κάθε ζευγάρι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

οταν κανεις καριερα κ εισαι κ επιτυχημενη σε αυτο που κανεις τοτε σιγουρα θα μπορεις να μεγαλωσεις κ ενα παιδι δεν νομιζω οτι οι σημερινοι αντρες {εκτος απο τον δικο μου που ειναι της παλιας γενιας} βοηθανε τον συντροφο τους στο σπιτι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

οταν κανεις καριερα κ εισαι κ επιτυχημενη σε αυτο που κανεις τοτε σιγουρα θα μπορεις να μεγαλωσεις κ ενα παιδι δεν νομιζω οτι οι σημερινοι αντρες {εκτος απο τον δικο μου που ειναι της παλιας γενιας} βοηθανε τον συντροφο τους στο σπιτι

Πάντως Φρόσω έγραψες!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mika]

Εγω δεν εχω κανενα παραπονο, απο την αρχη ξεκαθαρισα πως απεχθανομαι τις δουλειες στο σπιτι, και πως αν θελει να ειναι καθαρο θα τα κανουμε μισα μισα, και αναλογα με το ποση δουλεια εχει ο καθενας, θ κανει περισσοτερες η λιγοτερες δουλειες. Συνεννοηση να υπαρχει και ολα γινονται. Βεβαια εχω κατι ασπρορουχα που ειναι γκρι η ροζ πλεον αλλα δεν πτοουμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

ο δικος μου σιδερωνει τα πουκαμισα του μονος γιατι σιχαινομαι το σιδερωμα και δυο φορες του τα εκαψα κιολας!!! οσο για την καθαριοτητα επειδη ειμαστε λιγο τρελαμενοι και οι δυο μοιραζομαστε τις δουλειες... δεν εχω παραπονο ουτε και εγω, ευτυχως ξερει να κανει τα παντα και μαγειρεμα και ολα.. πολυ σημαντικο αυτο για εναν αντρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mika]

ο δικος μου σιδερωνει τα πουκαμισα του μονος γιατι σιχαινομαι το σιδερωμα και δυο φορες του τα εκαψα κιολας!!! οσο για την καθαριοτητα επειδη ειμαστε λιγο τρελαμενοι και οι δυο μοιραζομαστε τις δουλειες... δεν εχω παραπονο ουτε και εγω, ευτυχως ξερει να κανει τα παντα και μαγειρεμα και ολα.. πολυ σημαντικο αυτο για εναν αντρα...

Στο μαγειρεμα παω πασο. Αν τον εβαζα και να μαγειρεψει θα ηταν τραγικο και γελοιο Ασε που μπορει να με σκοτωνε κιολας

Οσο για το πλυντηριο Ισμηνη....Τραγικο...τπτ αλλο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Στο μαγειρεμα παω πασο. Αν τον εβαζα και να μαγειρεψει θα ηταν τραγικο και γελοιο Ασε που μπορει να με σκοτωνε κιολας

Οσο για το πλυντηριο Ισμηνη....Τραγικο...τπτ αλλο...

καλα ναι, για σενα σιγουρα και εγω θα σε σκοτωνα αν δεν μου εφτιαχνες ολα αυτα τα υπεροχα πιατα που θα γνωριζεις σιγουρα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

ισμινη καμια μαμα κοντα σου να τα στειλεις??(τα ρουχα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mika]

καλα ναι, για σενα σιγουρα και εγω θα σε σκοτωνα αν δεν μου εφτιαχνες ολα αυτα τα υπεροχα πιατα που θα γνωριζεις σιγουρα!!!

υπαρχουν κατι ποδιες που λενε Kiss the cook, οχι Kill the cook

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.