Ειμαι μαζόχα δεν εξηγήτε αλλιώς...


έχω αρχίσει να ξύνομαι από την 3 σελίδα και συνεχίζω...
Λοιπόν ΔΕΝ φοβάμαι κατσαρίδες, και λοιπά έντομα, ούτε ποντίκια φυσικά, αλλά φρικάρω με τις ακρίδες

δεν τσιρίζω, καθότι είμαι σοβαρή


αλλά πετάγομαι επάνω κ τρέχω σαν αφιονισμένη τινάζοντας χέρια πόδια...
Φοβάμαι όλα τα εξτρεμ σπορ - και τα τρενάκια κλπ ενώ λατρεύω τα αεροπλάνα, και την καταβρίσκω με απογειώσεις κ προσγειώσεις.
Μετά την κλοπή του σπιιτού μας ενώ είμασταν μέσα, τρέμω κ ξυπνάω με το παραμικρό, μήπως μπουν κλέφτες, κλειδώνω πάντα το σπίτι, και την κάτω πόρτα της πολυκατοικίας,
Φοβάμαι τη θάλασσα και τους πνιγμούς γενικώς, κολυμπάω μόνο σε καθαρά νεράκια, από ρηχά σιγά σιγά

Δεν κάνω ποτέ μα ποτε βουτιές (φοβάμαι μήπως πνιγώ) και φοβάμαι τα μαύρα φύκια..
Φοβάμαι .... εδώ γελάνε
μήπως κοιμηθώ φυσιολογικός άνθρωπος και ξυπνήσω κάτι άλλο... δεν ξέρω έντομο, πουλί, και δεν μπορώ να μιλήσω... δεν ξέρω πως μου έχει κολλήσει αυτό
αλλά τρομάζω στην ιδέα
Επίσης φοβάμαι τη φωτιά, πριν χρόνια στο χωριό μας έπιασε φωτιά και από τότε φρικάρω με τις πυρκαγιές


φοβάμαι μην παγιδευτώ...
Κ σιχαίνομαι λίγο όμως, τα περιστέρια, νιώθω ότι έχουν ψείρες!!! αχ αχ ανατρίχιασα!!!
Ασχετο : μαρή Βίκυ έφαγες ακρίδες? δε σου φτάνουν τα σκόρδα? απα πα!!!! Σίχαμα!!!!