Mika
Δραστήριο μέλος
Τι ωραια...Και ωραια ονοματα!! μπραβο που ειναι καλα πολυ χαρηκα!Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Νιαου!
Πολύ δραστήριο μέλος
Το ένα του Κώστα πέθανε ήδη...
Δεν αντέχω να το ακούω να υποφέρει...:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kostasp
Νεοφερμένο μέλος
σόρι βρε Νιάου για το μπελά που σε έβαλα...
Το ένα δικό μου δεν άντεξε αλλά μάλλον εγώ φταίω γιατί θα έπρεπε να το πάω πρωί πρωί στο γιατρό και όχι να φτάσω μεσημέρι που δεν προλάβαινα να φτύσω... Και όταν με πήρε η Νιάου ήταν αργά, είπα στη γυναίκα μου να το πάει αλλά λίγο μετά πέθανε. Τώρα και το άλλο δεν το βλέπω καλά, ίσως φταίει ο τρόπος που τα τάϊζα, ίσως το γάλα, ίσως ότι δεν ήταν πολύ ζεστά, τώρα μόλις του έβαλα μια λάμπα να βγάζει ζέστη, χτες τα είχα στο καλοριφέρ αλλά μάλλον δεν έφτανε. Και δεν είχα θερμοφόρα...έπρεπε να πάρω σήμερα αλλά ίσα που πρόλαβα να πάρω γάλα και μπιμπερό! Σκατά τα έκανα... και η κόρη μου βαλάντωσε στο κλάμα...
θα σωθεί το άλλο τουλάχιστον;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Νιαου!
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kostasp
Νεοφερμένο μέλος
πολύ λυπάμαι γαμώτοΣημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mika
Δραστήριο μέλος
Μηπως ομως η γατα τα αφησε για καποιο λογο? Μηοως δηλ η ιδια δεν θεωρουσε οτι ηταν καλα? Γιατι το κανουν αυτο μερικες φορες....
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kostasp
Νεοφερμένο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mika
Δραστήριο μέλος
ήταν υγιέστατα και δεν υπήρχε τέτοιος λόγος νομίζω. Ήταν μικρή, ένα ήταν αυτό, και ίσως δεν της άρεσε ο χώρος γιατί ένοιωθε την παρουσία μας, αλλά θα μπορούσε να τα μετέφερε όπως έχει ξαναγίνει...
Οπως και να εχει ειναι κριμα τα μωρουλια....Αλλα ειναι πολυ δθσκολο να τα μεγαλωσει κανεις απο τοσο μωρα. Κανετε οτι μπορειτε αυτο ειναι το βασικο. Βεβαια οχι λιγοτερολυπηρο οταν πεθαινουν...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
vicki v.
Δραστήριο μέλος
Δυστυχώς είναι πολύ ευαίσθητα τα μωρούλια
και συχνά δεν τα καταφέρνουν.
Τουλάχιστον κάνατε ό,τι μπορούσατε...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Όλγα Veggie
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ladycat
Διάσημο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mariel
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aretha
Περιβόητο μέλος
πολύ κρίμα για τα μωράκια... αλλά όπως είπαν και τα κορίτσια παραπάνω είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολο να τα καταφέρουν τόσο μικρά χωρίς τη μαμά τους. Σας αξίζουν συγχαρητήρια όμως, Φένια και Κώστα, για την προσπάθειά σας!Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Νιαου!
Πολύ δραστήριο μέλος
κριμα...:cry: :cry: συμφωνω ομως κι εγω οτι κανατε ο,τι ηταν ανθρωπινως δυνατον για να τα σωσετε.Φενια,το θηλυκο πως παει??ισχυειαραγε και στα ζωα οτι τα θηλυκα ειναι πιο ανθεκτικα απο τα αρσενικα?
Nαι Μαριέλ, δυστυχώς ισχύει...
Το θηλυκό ευτυχώς σκίζει...Και από κλάμα, και από φαγητό και απ όλα... Ασε, είμαι χάλια, πήγα να το θάψω το άλλο και...
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους που με καταλαβαίνετε... Ελπίζω να μην νιώσετε ποτέ αυτό που ένιωσα εγώ... Να είναι κανείς κοντά σε κάποιον που υποφέρει πεθαίνοντας και να μην μπορεί να κάνει τίποτα, ούτε για να απαλύνει τον πόνο του, αλλά ούτε και να τον επαναφέρει στη ζωή... Νιώθω πολύ άσχημα... Ο κ.Πάνος είπε ότι υπάρχει η πιθανότητα να πάθει και το θηλυκό το ίδιο με το άλλο, τον Ελιοτ... Αν το πάθει αυτό, το ίδιο, δεν θα αντέξω ειλικρινά...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
chouzouris
Πολύ δραστήριο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aretha
Περιβόητο μέλος
Φένια, το μεγαλύτερο προσόν σ' αυτές τις καταστάσεις είναι η ψυχραιμία... Φυσικό είναι να στενοχωριέσαι και να ταράζεσαι όταν συμβαίνει κάτι τόσο λυπηρό. Αλλά αν το αφήσεις να σε φθείρει τόσο πολύ, την επόμενη φορά που θα παρουσιαστεί ανάγκη δε θα έχεις τη δύναμη να ανταπεξέλθεις. Δεν σου λέω να είσαι αναίσθητη, απλά να δεις ρεαλιστικά τις πιθανότητες, για το καλό τόσο το δικό σου, όσο και αυτών που φροντίζεις και θα φροντίσεις στο μέλλον.Αν το πάθει αυτό, το ίδιο, δεν θα αντέξω ειλικρινά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Νιαου!
Πολύ δραστήριο μέλος
Σταματούσε να αναπνέει για κάποιο διάστημα και πάλευε γιατί δεν μπορούσε να αναπνεύσει και έκλαιγε και έκανε σπασμωδικές κινήσεις με τα ποδράκια του κι εγώ το λυπόμουν...Μετά εγώ του κανα κάτι σαν τεχνητή αναπνοή και ανέπνεε πάλι αλλά με παάάάρα πολύ προσπάθεια και μετά πάλι σταματούσε να αναπνέει... Όλο γινόταν και δυσκολοτερο και γι αυτό πήρα τηλ. τον κ.Πάνο και του ζήτησα να του κάνουμε ευθανασία... Εκείνη την ώρα πέθανε μπροστά μου... Ουσιαστικά ήταν κάτι σαν λύτρωση για την ψυχούλα του αλλά εγώ ακόμα δεν μπορώ να το δω έτσι...... Νιώθω ότι η ζωή είναι πολύ αδικη που δεν μπορεί να κρατήσει ένα γατάκι 3 μόλις ημερών και το αφήνει να πεθάνει υποφέροντας και με τόσο πόνο...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Νιαου!
Πολύ δραστήριο μέλος
Φένια, το μεγαλύτερο προσόν σ' αυτές τις καταστάσεις είναι η ψυχραιμία... Φυσικό είναι να στενοχωριέσαι και να ταράζεσαι όταν συμβαίνει κάτι τόσο λυπηρό. Αλλά αν το αφήσεις να σε φθείρει τόσο πολύ, την επόμενη φορά που θα παρουσιαστεί ανάγκη δε θα έχεις τη δύναμη να ανταπεξέλθεις. Δεν σου λέω να είσαι αναίσθητη, απλά να δεις ρεαλιστικά τις πιθανότητες, για το καλό τόσο το δικό σου, όσο και αυτών που φροντίζεις και θα φροντίσεις στο μέλλον.![]()
Δεν είναι εύκολο Αρήθα αυτό που μου λες... Δεν μπορώ να ξεχάσω την εικόνα του μωρού να πεθαίνει υποφέροντας και κραυγάζοντας για βοήθεια... Είχε αναπνευστικό πρόβλημα και για μένα αυτό είναι σχεδόν ο χειρότερος θάνατος... Τελικά από την πολλή προσπάθεια πέθανε μάλλον από έμφραγμα και αν το πάθει τό ίδιο και το άλλο θα το πάω κατευθείαν για ευθανασία... Δεν θα συγχωρέσω τον ευατό μου αν μόνο και μόνο από εγωισμό για να το κρατήσω με το ζόρι στη ζωή το αφήσω να υποφέρει κι αυτό...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aretha
Περιβόητο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool