καλημέρα!
Χθες βράδυ πάθαμε μεγάλη λαχτάρα...
Ειχαμε ανοίξει τη μπαλκονόπορτα του αφύλαχτου μπαλκονιού και φυσικά τα μωρά βγήκαν έξω...(τους αρέσει ιδιαίτερα αυτό το μπαλκόνι επειδή είναι το απαγορευμένο) εγώ ήμουν μέσα κι ο Μαριος τα ψιλοέλεγχε απ'το σαλόνι... ξαφνικά τον ακούω να φωνάζει "επεσε ο γάτος"
σαν αστραπή πετάχτηκε έξω και κατεβηκε να τον πάρει...εγώ κατεβαίνοντας έλεγα... το αγόρι μου το μωρό μου... κάνε θεε μου να μη μου χτύπησε...
τελικά τον είχε αρπάξει ο Μαριος αγκαλιά κι αν και ήταν σσοκαρισμένος δεν είχε πάθει τίποτα...περπατούσε κανονικά και μετά από λίγο έπαιζε με το ποντίκι του... βέβαια απ΄τη μπαλκονόπορτα περνάει από μακρυά πια...
Πως έπεσε τώρα... γλύστρησε στο πλαινό πρεβάζι γιατί ήθελε να ανέβει πάνω...
ευτυχώς που τον είδε ο Μαριος την ώρα που έπεφτε και τον μαζέψαμε αμέσως... και δεν έμεινε κάτω μόνος του
Λίγο μετά είδα μια πληγούλα στα χειλακια του... αλλά μίλησα και με τη Βάσια και μου'πε τι να προσέξω στη συμπεριφορά του και στο στόμα του κι όλα δείχνουν καλά...
Από αυτή μας τη μικροπεριπέτεια κατάλαβα... ότι το λατρεμένο μου αγοράκι έφτασε στο ίδιο ύψος στη καρδιά μου με τη Καλυψούλα μου και ότι είναι πολύτιμος σαν το χρυσάφι...λιώνω πλέον και γι'αυτόν το ιδιο, γιατί είναι ένα απόλυτα αγνό και καλοκάγαθο πλάσμα που προς στιγμή φοβήθηκα ότι θα το χάσω...
Η Καλυψώ μου έχει πέσει 2 φορές χωρίς να πάθει τίποτα, αλλά είναι ελαφριά γάτα... όταν είχε δει η Βάσια το Μορφέα μου ειπε αυτόν να προσέχεις γιατί είναι βαρύς και μπορεί να τραυματιστεί πολύ...
Γι'αυτό και ανησύχησα τόσο...
Εφταιξα εγώ... έπρεπε να ήμουν πιο προσεχτική...
και σ'αυτό το μπαλκόνι δεν θα ξανα βγούν ποτέ
