Σας ευχαριστώ για τη ζεστή αποδοχή των γατιών μου. Μ'αρέσουν και τα δικά σας όλα. Αν δεν υπίρχαν οι Βρετανοί, θα είχα τις γάτες Βιρμανίας στην αγκαλιά μου!
Τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά. Το βασικό ερώτημα είναι ο σκοπός αναπαραγογής. Αν είναι να έχουμε γατάκια να πουλάμε, τότε κάνουν όλοι με όλους. Όμως, όταν μιλάμε για μια προσπάθεια να πλισιάσουμε το ιδανικό Βρετανικό κοντότριχο, τότε υπάρχουν αρκετοί τρόποι.
Προς το παρόν τα μονόχρωμα Βρετανικά (solids, bicolors, κ.τ.λ.) σαν σύνολο έχουν πολύ καλύτερο τύπο από τα τάμπυ. Δηλαδή, έχουν καλύτερο σκελετό, ποιό μεγάλο και στρογγυλό καφάλι, ποιό στρογγυλά και σωστά τοποθετημένα μάτια και αυτιά, και, το βασικότερο, έχούν ποιό σωστή Βρετανική γούνα. Οπότε, για να πετύχει κανείς γριγορότερα να δημιουργήσει αυτά τα χαρακτεριστικά και στους τάμπυ (ασημένια ή όχι), μπορεί να τα ζευγαρώνει κατά καιρούς με τα μονόχρωμα. Βέβαια, πάντα υπάρχει κάτι που χάνεται, αλλά είναι πολύ ποιό εύκολο να έχεις γάτες σε σωστό τύπο (που πάντα προηγείται στην εκτίμηση) και να δουλεύεις για τη ποιότητα του χρώματος (καλύτερα σχήματα στη γούνα), παρά το αντίθετο (π.χ. να έχεις τέλεια Silver Tabby κουνέλια αντί Βρετανικές γάτες).