Αφιερωμένο στον Φιντέλ και το Μορφέα, που τα βράδια τραγουδούν τις άριές τους...
"Ο Φίλανδρος είν'ένας βασιλιάς, ένας σκοτεινός βασιλιάς,
μέσα στο μανδύα του, που είναι μαύρος σαν τη νύχτα.
Αλλά τα πόδια του είναι σαν το χιόνι, παρόλο που
τα μαυρίζει πάντα στους καυγάδες μες τις στάχτες.
Οι βασιλιάδες πρέπει να πολεμούν μ'όλη τη δύναμή τους,
καθώς θ'ακούσεις να χτυπάνε τα μεσάνυχτα,
όταν αρσενικοί πολέμαρχοι
στους δρόμους κατεβαίνουν, υπό τους ήχους των κυμβάλων.
Ο Φίλανδρος είν'ένας βασιλιάς, ένας τυραννικός βασιλιάς,
κι εγώ δεν είμαι παρά ο Νούβιός του σκλάβος:
Πρέπει να του φέρνω γάλα κι ένα μαλακό, μεταξωτό μαξιλάρι
-πράγματα που ένας βασιλιάς λαχταράει.
Πρέπει να ζεστάνω το γάλα, να ισιώσω το μετάξι,
πρέπει να σκύψω και να γονατίσω σ'αυτόν,
στο βασιλιά με τα γαμψά νύχια και τα πόδια εραστή
και τα μάτια από χάλυβα με ζωή.
(Χέρμπερτ Πάλμερ)
Όπου Φίλανδρος, βάλτε Φιντέλ ή Μορφέας
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ