"Για να ταξιδέψει μια γάτα με αεροπλάνο, στο εξωτερικό πρέπει να έχει διαβατήριο και μικροτσίπ"....Αυτό άκουσα από την υπέυθυνη μιας αεροπορικής εταιρίας όταν την ρώτησα αν μπορεί μια γάτα να ταξιδεψει στο εξωτερικό!
Στην αρχή πανικοβλήθηκα, δίοτι δεν ήξερα τι ήταν το μικροτσίπ, πως εμφυτευόταν στη γάτα, αν υπάρχουν παρενέργειες και όλα τα σχετικά!
Μετά από μια πολύωρη αναζήτηση στο internet τα είχα μάθει όλα.
Το μικροτσίπ, λοιπόν, είναι ένα ηλεκτρονικό μέσο για την ταυτοποίηση της γάτας(πως έχουμε εμείς τις ταυτότητες μας), το οποίο εμφυτεύεται με μια υποδόρια ένεση στην αριστερή εξωτερική πλευρά του τραχήλου. Έχει το μεγεθος ενός κοκκού ριζιού και κατά την εμφύτευση δεν χρείζεται αναισθησία, ούτε παραμονή της γάτας στο ιατρείο. Ο κτηνίατρος χορηγεί στον κάτοχο του ζώου το Πιστοποιητικό Ηλεκτρονικής Ταυτοποίησης με τον αριθμό σήμανσης της γάτας, τα χαρακτηριστικά της και τα στοιχεία του ιδιοκτήτη. Αντίγραφο του πιστοποιητικού αυτού θα αποστέλλεται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων που θα τηρεί ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος. Ταυτόχρονα θα ενημερώνεται το ατομικό βιβλιάριο υγείας-διαβατήριο του ζώου. Σε περίπτωση απώλειας, αλλαγή τόπου διαβίωσης του ζώου ή θανάτου του, ο κάτοχός του οφείλει να ενημερώσει τον κτηνίατρο. Το κόστος ειναι περίπου 70 ευρώ.
Σε περίπτωση που χαθεί η γάτα, και κάποιος την μεταφέρει σε οποιονδήποτε κτηνίατρο, εκείνος είναι υποχρεωμένος να ελέγξει αν έχει μικροτσίπ, ώστε να επιστραφεί στον ιδιοκτήτη της .
Όπως καταλαβαίνετε, χωρίς δεύτερη σκέψη εκλεισα ραντεβού στον κτηνίατρο μας για την εμφύτεψη του μικροτσίπ!
Μπορω πλέον να αισθανομαι ότι αν(χτύπα ξύλο
) χάσω την γατούλα μου, υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να επιστρέψει πίσω...
