S.O.S - ο γιατρός κάνει το σωστό; Αιματουρία!

[zeta]

Οντως κάποιοι κτηνίατροι δεν αποδεικνύονται άξιοι εμπιστοσύνης. Φέρονται σαν να αγνοούν πόσο σημαντικό είναι το ζωάκι για εμάς. Πρόσφατα είχα μια τέτοια τραγική εμπειρία & πραγματικά δηλώνω απογοητευμένη (και να σκεφτείς ότι προτίμησα αυτον τον γιατρό & όχι τον δικό μου από συστάσεις "ειδημόνων").

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιωάννα-μπιάνκα]

Οντως κάποιοι κτηνίατροι δεν αποδεικνύονται άξιοι εμπιστοσύνης. Φέρονται σαν να αγνοούν πόσο σημαντικό είναι το ζωάκι για εμάς. Πρόσφατα είχα μια τέτοια τραγική εμπειρία & πραγματικά δηλώνω απογοητευμένη (και να σκεφτείς ότι προτίμησα αυτον τον γιατρό & όχι τον δικό μου από συστάσεις "ειδημόνων").

έτσι ακριβώς...οι περισσότεροι γίνονται ''κατα λάθος'' κτηνίατροι επειδή μάλλον δεν πέρασαν ιατρική!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ninouli]

Λυπάμαι πάρα πολύ για τον γατούλη σου Ηταν τόσο όμορφος.....
Η αλήθεια είναι πως θα έπρεπε να θορυβηθείτε που δεν ήθελε να φάει αλλά και πάλι δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γίνει.
Μάλλον είχαν επηρεαστεί άσχημα τα νεφρά. Και μάλλον είχε προδιάθεση για κάτι τέτοιο.

Kikiriki είχαμε ήδη ανησυχήσει. Ο γιατρός στην αρχή το θεώρησε φυσιολογικό (τις πρώτες 2-3 μέρες) και μετά μου είπε να τον ταϊζω με το ζόρι. Και το έκανα. 3 φορές τη μέρα! Το ανησυχητικό ήταν ότι δεν πήγαινε στην άμμο. Τη Μ. Πέμπτη ήθελα να τον ξαναπάω στον γιατρό αλλά εκείνος είχε ήδη κλείσει για Πάσχα. Του μίλησα τόσες φορές στο τηλέφωνο. Τι άλλο να έκανα? Κάθε μέρα παλεύω με τα "αν" και τα "γιατί"...
Χθες που τον πήρα να του ανακοινώσω το θάνατο του Σιμπάκου, μου είπε ότι μάλλον είχαν πειραχτεί άσχημα τα νεφρά. Δεν ξέρω τί να υποθέσω...πριν ξεκινήσει όλος αυτός ο αγώνας με τα ραντεβού στον γιατρό, το γατί πέρα από παράπονο στην ούρηση ήταν τέλεια! Έτρωγε πολύ καλά, έπινε πολύ νερό, έτρεχε, έπαιζε, νιαούριζε, γουργούριζε... Μετά το πρώτο ραντεβού ήταν λες και του κατέβασες το διακόπτη... Δεν ξέρω πια τί να σκεφτώ...
Το κακό είναι ότι ό,τι κι αν υποθέσω, σε ό,τι συμπέρασμα κι αν καταλήξω, όποιον κι αν κατηγορήσω (εμένα ή τον γιατρό ή τον Θεό ή τη φύση την ίδια) το γατάκι μου δεν θα γυρίσει πίσω...

μ'έχει επηρεάσει πάρα πολύ που έχασες τον γατούλη σου....δεν μπορείς να φανταστείς...να ξέρεις οτι είμαι μαζί σου...

Σ'ευχαριστώ πολύ Ιωάννα μου. Σ'ευχαριστώ πολύ... Μόνο εσείς μπορείτε να με καταλάβετε. Σε όσους άλλους το λέω μου λένε του στυλ "Εδώ πεθαίνουν άνθρωποι, πώς κάνεις έτσι, σιγά θα πάρεις άλλο, είσαι πολύ ευαίσθητη..."
Τουλάχιστον εδώ, εσείς, με νιώθετε...

Οντως κάποιοι κτηνίατροι δεν αποδεικνύονται άξιοι εμπιστοσύνης. Φέρονται σαν να αγνοούν πόσο σημαντικό είναι το ζωάκι για εμάς. Πρόσφατα είχα μια τέτοια τραγική εμπειρία & πραγματικά δηλώνω απογοητευμένη (και να σκεφτείς ότι προτίμησα αυτον τον γιατρό & όχι τον δικό μου από συστάσεις "ειδημόνων").

Εγώ πλέον ένα έχω να πω, είναι καθαρά θέμα τύχης.
Όταν άνοιξα αυτό το θέμα, ήμουν πολύ αισιόδοξη για την έκβαση των πραγμάτων. Ναι μεν είχα κάνει λάθη όσον αφορά την υγεία του ζώου, αλλά θεώρησα ότι με την κατάλληλη αγωγή και το σωστό γιατρό όλα θα πάνε καλά. Εξάλλου το ζώο ήταν τόσο δυνατό... Αλλά το ερωτηματικό για τον γιατρό υπήρχε. Απλώς προσπάθησα να δείξω πίστη.
Και ακόμα υπάρχει...και τώρα ακόμα πιο πολύ...
Ποιός όμως τελικά μπορεί να μας βοηθήσει σ'αυτό τον αγώνα μας? Να σώζουμε τα αβοήθητα ζωάκια? Ποιός έβγαλε την κτηνιατρική μόνο και μόνο γιατί τα αγαπάει ο ίδιος και όχι για οικονομικούς λόγους? Ποιός δεν μας κοιτάει σαν:
"α, νά ο τρελός με τα ζώα που θα πληρώσει γιατί τα αγαπάει, κάτσε να τον ξεζουμίσω"?
Εγώ στο τρίτο και τελευταίο ραντεβού με τον γιατρό μου, όταν δηλαδή ο Σίμπα είχε αιματοουρία και είχα ανησυχήσει τρελά, τον κράτησε για 3-4 ώρες χωρίς να του κάνει τίποτα! απολύτως τίποτα! Και μου πήρε πάλι επίσκεψη. Ενώ ήδη εκείνη τη βδομάδα (μέσα σε 4 μέρες συγκεκριμένα) τον είχα πάει άλλες δύο φορές και είχα πληρώσει άλλα τόσα και παραπάνω χρήματα. Και δεν το λέω για το χρηματικό, γιατί ο Σιμπάκος μου άξιζε μέχρι και το τελευταίο ευρώ και αν ήταν να σωθεί θα έδινα τα πάντα!! Αλλά είναι η κοροϊδία...
Και όταν τον χρειάστηκα εκείνος είχε πάει διακοπές. Να μου πεις, άνθρωπος είναι και αυτός, οικογένεια έχει, διακοπές χρειάζεται. Αλλά τουλάχιστον εφόσον του έλεγα ότι δεν καλυτερεύει, ας μου έδινε μια εναλλακτική. Ας μου σύστηνε κάποιον άλλον. Κάτι! Και όχι λόγω καλής πίστης να κάνω υπομονή μέχρι να έρθει η Τρίτη!
...Και εδώ αρχίζει το κατηγορώ προς εμένα. Ποτέ δεν θα έπρεπε να επαναπαυτώ σε ένα γιατρό. Ποτέ δεν πρέπει κανένας μας. Γιατί δυστυχώς τα ζωάκια είναι πολύ ιδιαίτερη κατηγορία. Δεν είναι ο άνθρωπος που θα σου πει "πονάω εδώ, πονάω εκεί, με ενοχλεί τούτο ή το άλλο". Για 'μένα το λάθος του δικού μου γιατρού έγκειται στο γεγονός ότι με το πρώτο ραντεβού δεν τον ξεσκόνισε στις εξετάσεις. Αφού και εγώ δεν ήμουν αντίθετη, έπρεπε να τον σκανάρει από πάνω μέχρι κάτω. Ίσως, ίσως!, τώρα το ζώο να ζούσε...
Μ'αυτό το ίσως θα πορευτώ και αν ποτέ καταφέρω ψυχολογικά να υιοθετήσω άλλο ζωάκι, θα είμαι πολύ πιο προσεχτική και πολύ πιο δύσπιστη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιωάννα-μπιάνκα]

Kikiriki είχαμε ήδη ανησυχήσει. Ο γιατρός στην αρχή το θεώρησε φυσιολογικό (τις πρώτες 2-3 μέρες) και μετά μου είπε να τον ταϊζω με το ζόρι. Και το έκανα. 3 φορές τη μέρα! Το ανησυχητικό ήταν ότι δεν πήγαινε στην άμμο. Τη Μ. Πέμπτη ήθελα να τον ξαναπάω στον γιατρό αλλά εκείνος είχε ήδη κλείσει για Πάσχα. Του μίλησα τόσες φορές στο τηλέφωνο. Τι άλλο να έκανα? Κάθε μέρα παλεύω με τα "αν" και τα "γιατί"...
Χθες που τον πήρα να του ανακοινώσω το θάνατο του Σιμπάκου, μου είπε ότι μάλλον είχαν πειραχτεί άσχημα τα νεφρά. Δεν ξέρω τί να υποθέσω...πριν ξεκινήσει όλος αυτός ο αγώνας με τα ραντεβού στον γιατρό, το γατί πέρα από παράπονο στην ούρηση ήταν τέλεια! Έτρωγε πολύ καλά, έπινε πολύ νερό, έτρεχε, έπαιζε, νιαούριζε, γουργούριζε... Μετά το πρώτο ραντεβού ήταν λες και του κατέβασες το διακόπτη... Δεν ξέρω πια τί να σκεφτώ...
Το κακό είναι ότι ό,τι κι αν υποθέσω, σε ό,τι συμπέρασμα κι αν καταλήξω, όποιον κι αν κατηγορήσω (εμένα ή τον γιατρό ή τον Θεό ή τη φύση την ίδια) το γατάκι μου δεν θα γυρίσει πίσω...



Σ'ευχαριστώ πολύ Ιωάννα μου. Σ'ευχαριστώ πολύ... Μόνο εσείς μπορείτε να με καταλάβετε. Σε όσους άλλους το λέω μου λένε του στυλ "Εδώ πεθαίνουν άνθρωποι, πώς κάνεις έτσι, σιγά θα πάρεις άλλο, είσαι πολύ ευαίσθητη..."
Τουλάχιστον εδώ, εσείς, με νιώθετε...





Εγώ πλέον ένα έχω να πω, είναι καθαρά θέμα τύχης.
Όταν άνοιξα αυτό το θέμα, ήμουν πολύ αισιόδοξη για την έκβαση των πραγμάτων. Ναι μεν είχα κάνει λάθη όσον αφορά την υγεία του ζώου, αλλά θεώρησα ότι με την κατάλληλη αγωγή και το σωστό γιατρό όλα θα πάνε καλά. Εξάλλου το ζώο ήταν τόσο δυνατό... Αλλά το ερωτηματικό για τον γιατρό υπήρχε. Απλώς προσπάθησα να δείξω πίστη.
Και ακόμα υπάρχει...και τώρα ακόμα πιο πολύ...
Ποιός όμως τελικά μπορεί να μας βοηθήσει σ'αυτό τον αγώνα μας? Να σώζουμε τα αβοήθητα ζωάκια? Ποιός έβγαλε την κτηνιατρική μόνο και μόνο γιατί τα αγαπάει ο ίδιος και όχι για οικονομικούς λόγους? Ποιός δεν μας κοιτάει σαν:
"α, νά ο τρελός με τα ζώα που θα πληρώσει γιατί τα αγαπάει, κάτσε να τον ξεζουμίσω"?
Εγώ στο τρίτο και τελευταίο ραντεβού με τον γιατρό μου, όταν δηλαδή ο Σίμπα είχε αιματοουρία και είχα ανησυχήσει τρελά, τον κράτησε για 3-4 ώρες χωρίς να του κάνει τίποτα! απολύτως τίποτα! Και μου πήρε πάλι επίσκεψη. Ενώ ήδη εκείνη τη βδομάδα (μέσα σε 4 μέρες συγκεκριμένα) τον είχα πάει άλλες δύο φορές και είχα πληρώσει άλλα τόσα και παραπάνω χρήματα. Και δεν το λέω για το χρηματικό, γιατί ο Σιμπάκος μου άξιζε μέχρι και το τελευταίο ευρώ και αν ήταν να σωθεί θα έδινα τα πάντα!! Αλλά είναι η κοροϊδία...
Και όταν τον χρειάστηκα εκείνος είχε πάει διακοπές. Να μου πεις, άνθρωπος είναι και αυτός, οικογένεια έχει, διακοπές χρειάζεται. Αλλά τουλάχιστον εφόσον του έλεγα ότι δεν καλυτερεύει, ας μου έδινε μια εναλλακτική. Ας μου σύστηνε κάποιον άλλον. Κάτι! Και όχι λόγω καλής πίστης να κάνω υπομονή μέχρι να έρθει η Τρίτη!
...Και εδώ αρχίζει το κατηγορώ προς εμένα. Ποτέ δεν θα έπρεπε να επαναπαυτώ σε ένα γιατρό. Ποτέ δεν πρέπει κανένας μας. Γιατί δυστυχώς τα ζωάκια είναι πολύ ιδιαίτερη κατηγορία. Δεν είναι ο άνθρωπος που θα σου πει "πονάω εδώ, πονάω εκεί, με ενοχλεί τούτο ή το άλλο". Για 'μένα το λάθος του δικού μου γιατρού έγκειται στο γεγονός ότι με το πρώτο ραντεβού δεν τον ξεσκόνισε στις εξετάσεις. Αφού και εγώ δεν ήμουν αντίθετη, έπρεπε να τον σκανάρει από πάνω μέχρι κάτω. Ίσως, ίσως!, τώρα το ζώο να ζούσε...
Μ'αυτό το ίσως θα πορευτώ και αν ποτέ καταφέρω ψυχολογικά να υιοθετήσω άλλο ζωάκι, θα είμαι πολύ πιο προσεχτική και πολύ πιο δύσπιστη.

κ εγώ με αυτό το ερωτημάτικο θα μείνω.. κ ειλικρινά πιστεύω οτι ο δικός μου μπορούσε να ζήσει με το πρόβλημα αυτό, εστώ λίγα χρόνια ακόμα.Οσον αφορά στον δικό σου πίστευα ότι θα την γλιτώσει μόνο κ μόνο επείδη ήταν μόνο 2 χρόνων!! τι να πώ... καλύτερα να μην το πολυσκέφτεσαι ειδικά τώρα που είναι φρέσκο.....α!κ αυτοι που σου λένε αυτές τις βλακείες για το σιμπάκο σου γράφ'τους κανονικά!είναι γαιδούρια!!η μάλλον όχι! τι μου φταίνε τα ζωντανά.. αναίσθητοι κ μαλ.... είναι!!! να φανταστείς στο μνημόσυνο της γιαγιάς μου΄που έπεσε με τον θάνατο του φρικούλη μου, έκλαιγα για τον γάτο μου περισσότερο παρά για την γιαγιά μου....άσχημο αυτό που λέω αλλά είναι η αλήθεια.... κουράγιο γλυκιά μου......κουράγιο......λυπάμαι πάρα μα πάρα πολύ:cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Συνήθως έτσι είναι... όταν τους θέλουμε, είναι διακοπές, ή λείπουν, και σε προωθούν αλλού..
Και δυστυχώς, αυτές οι αργίες ή οι απουσίες, είναι συνήθως μοιρέες...

Είναι πολύ σημαντικό τελικά να έχεις την σωστή σχέση με τον Κτηνίατρό σου, όχι μόνο να τον πάρεις τηλέφωνο στις 2 το πρωί... αλλά να δεχτεί να σε δεί.. και φυσικά να κρατήσει και το ζωάκι. (γιατί κακά τα ψέμματα, πολλές περιπτώσεις θέλουν νοσηλεία, δεν γίνεται να πηγαινοέρχεται το γατί.)

Το χειρότερο είναι να έχεις χάσει ζωάκι, και μετά μελλοντικά να βλέπεις ότι υπήρχε ελπίδα να σωθεί... (μιλάω για δικές μου περιπτώσεις)
Έχω πολλές τέτοιες εμπειρίες, δυστυχώς, μέχρι που γνώρισα τους σωστούς ανθρώπους. Κανείς δεν είναι Θεός, αλλά θα ξέρω ότι έγινε το καλύτερο δυνατόν.
Σου εύχομαι υπομονή, και κουράγιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ninouli]

κ εγώ με αυτό το ερωτημάτικο θα μείνω.. κ ειλικρινά πιστεύω οτι ο δικός μου μπορούσε να ζήσει με το πρόβλημα αυτό, εστώ λίγα χρόνια ακόμα.Οσον αφορά στον δικό σου πίστευα ότι θα την γλιτώσει μόνο κ μόνο επείδη ήταν μόνο 2 χρόνων!! τι να πώ... καλύτερα να μην το πολυσκέφτεσαι ειδικά τώρα που είναι φρέσκο.....α!κ αυτοι που σου λένε αυτές τις βλακείες για το σιμπάκο σου γράφ'τους κανονικά!είναι γαιδούρια!!η μάλλον όχι! τι μου φταίνε τα ζωντανά.. αναίσθητοι κ μαλ.... είναι!!! να φανταστείς στο μνημόσυνο της γιαγιάς μου΄που έπεσε με τον θάνατο του φρικούλη μου, έκλαιγα για τον γάτο μου περισσότερο παρά για την γιαγιά μου....άσχημο αυτό που λέω αλλά είναι η αλήθεια.... κουράγιο γλυκιά μου......κουράγιο......λυπάμαι πάρα μα πάρα πολύ:cry::cry::cry:

Συνήθως έτσι είναι... όταν τους θέλουμε, είναι διακοπές, ή λείπουν, και σε προωθούν αλλού..
Και δυστυχώς, αυτές οι αργίες ή οι απουσίες, είναι συνήθως μοιρέες...

Είναι πολύ σημαντικό τελικά να έχεις την σωστή σχέση με τον Κτηνίατρό σου, όχι μόνο να τον πάρεις τηλέφωνο στις 2 το πρωί... αλλά να δεχτεί να σε δεί.. και φυσικά να κρατήσει και το ζωάκι. (γιατί κακά τα ψέμματα, πολλές περιπτώσεις θέλουν νοσηλεία, δεν γίνεται να πηγαινοέρχεται το γατί.)

Το χειρότερο είναι να έχεις χάσει ζωάκι, και μετά μελλοντικά να βλέπεις ότι υπήρχε ελπίδα να σωθεί... (μιλάω για δικές μου περιπτώσεις)
Έχω πολλές τέτοιες εμπειρίες, δυστυχώς, μέχρι που γνώρισα τους σωστούς ανθρώπους. Κανείς δεν είναι Θεός, αλλά θα ξέρω ότι έγινε το καλύτερο δυνατόν.
Σου εύχομαι υπομονή, και κουράγιο.

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια... Αυτό κάνω. Υπομονή και κουράγιο. Όσο περνάνε οι μέρες, κάπως συμφιλιώνομαι με την ιδέα. Μόνο τα βράδια είναι δύσκολα γιατί κοιμόμασταν μαζί... Αλλά θα περάσει κι αυτό σιγά σιγά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulis]

ΚΡΙΜΑ

ΕΙΛΗΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΣΟΥ ΓΑΤΑΚΙ η αληθεια ειναι οτι η αγαπη μας στα ζωα ειναι ενα δυκοπο μαχαιρι καποια στιγμη ειτε με τον ενα η αλλο τροπο φευγουν απο την ζωη και μενουμε και εμεις μονοι χωρις τον ποιο καλο μας φιλο.κανε κουραγιο και υπομονη και ευχωμε αυτον τον καλο σου φιλο, να μα μην τον ξεχασης ποτε να παραμεινη ενα λουλουδι μεσα στην καρδια σου η ιστορια σου με συγκινησε ιδιετερα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

αχουτο καημενουλι εφυγε τοσο αδικα Συλληπητηρια Την επομενη φορα προσοχη με τους κτηνιατρους γιατι οπως προαναφερθηκε, πολλοι εγιναν κτηνιατροι κατα λαθος. Ευτυχως εδω ειμαι πιο σιγουρη οτι αγαπουν τα ζωα γιατι για να πας κτηνιατρικη χρειαζεσαι μεγαλυτερους βαθμους απο ιατρικη και εθελοντικη εργασια με ζωα. Παντως ενας σωστος κτηνιατρος θα σε εστελνε σε αλλον οταν ελειπε διακοπες. Οταν ενδιαφερεσαι για το ζωακι και οταν ξερεις οτι προκειται για κατι σοβαρο δεν λες "περιμενε να γυρισω σε καμια βδομαδα για να τον δω". Τελικα ολα γινονται για το χρημα. Τελος παντων, οτι και να πουμε τωρα δεν θα φερει πισω τον γατουλη σου που εφυγε τοσο νωρις αδικα. Ευχομαι να ξεπερασεις την απουσια του συντομα και να βρες ενα αλλο γατακι που θα το αγαπησεις εξισου πολυ οπως τον Σιμπακο σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ninouli]

αχουτο καημενουλι εφυγε τοσο αδικα Συλληπητηρια Την επομενη φορα προσοχη με τους κτηνιατρους γιατι οπως προαναφερθηκε, πολλοι εγιναν κτηνιατροι κατα λαθος. Ευτυχως εδω ειμαι πιο σιγουρη οτι αγαπουν τα ζωα γιατι για να πας κτηνιατρικη χρειαζεσαι μεγαλυτερους βαθμους απο ιατρικη και εθελοντικη εργασια με ζωα. Παντως ενας σωστος κτηνιατρος θα σε εστελνε σε αλλον οταν ελειπε διακοπες. Οταν ενδιαφερεσαι για το ζωακι και οταν ξερεις οτι προκειται για κατι σοβαρο δεν λες "περιμενε να γυρισω σε καμια βδομαδα για να τον δω". Τελικα ολα γινονται για το χρημα. Τελος παντων, οτι και να πουμε τωρα δεν θα φερει πισω τον γατουλη σου που εφυγε τοσο νωρις αδικα. Ευχομαι να ξεπερασεις την απουσια του συντομα και να βρες ενα αλλο γατακι που θα το αγαπησεις εξισου πολυ οπως τον Σιμπακο σου

Να 'σαι καλά Sakura-Chan. Ήδη είμαι λίγο καλύτερα. Για άλλο γατάκι δεν το σκέφτομαι ακόμα. Μου πέρασε βέβαια από το μυαλό (υπήρχαν και προτάσεις) αλλά δεν θέλω. Όχι ακόμα... Εξάλλου όλα τα γατάκια που είχα ήρθαν αυτά σε 'μένα και όχι εγώ σε εκείνα! Άρα αν είναι να έχω κάποιο επόμενο, καλώς να έρθει! Θα το αφήσω να συμβεί μόνο του.

ΕΙΛΗΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΣΟΥ ΓΑΤΑΚΙ η αληθεια ειναι οτι η αγαπη μας στα ζωα ειναι ενα δυκοπο μαχαιρι καποια στιγμη ειτε με τον ενα η αλλο τροπο φευγουν απο την ζωη και μενουμε και εμεις μονοι χωρις τον ποιο καλο μας φιλο.κανε κουραγιο και υπομονη και ευχωμε αυτον τον καλο σου φιλο, να μα μην τον ξεχασης ποτε να παραμεινη ενα λουλουδι μεσα στην καρδια σου η ιστορια σου με συγκινησε ιδιετερα

Να 'σαι καλά Rouli. Πραγματικά ο πόνος είναι μεγάλος... Ο Σιμπάκος μου πάντα θα είναι κάτι ξεχωριστό στη ζωή μου! Αν και είχα παλαιότερα κι άλλες γατούλες, αυτός ήταν κάτι μοναδικό...Είχαμε δεθεί πραγματικά! Τον λατρεύω και δεν περνάει μία μέρα που να μην τον σκέφτομαι...
Δεν πίστευα ποτέ πως θα με στιγμάτιζε τόσο ο χαμός ενός ζώου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιωάννα-μπιάνκα]

Να 'σαι καλά Sakura-Chan. Ήδη είμαι λίγο καλύτερα. Για άλλο γατάκι δεν το σκέφτομαι ακόμα. Μου πέρασε βέβαια από το μυαλό (υπήρχαν και προτάσεις) αλλά δεν θέλω. Όχι ακόμα... Εξάλλου όλα τα γατάκια που είχα ήρθαν αυτά σε 'μένα και όχι εγώ σε εκείνα! Άρα αν είναι να έχω κάποιο επόμενο, καλώς να έρθει! Θα το αφήσω να συμβεί μόνο του.



Να 'σαι καλά Rouli. Πραγματικά ο πόνος είναι μεγάλος... Ο Σιμπάκος μου πάντα θα είναι κάτι ξεχωριστό στη ζωή μου! Αν και είχα παλαιότερα κι άλλες γατούλες, αυτός ήταν κάτι μοναδικό...Είχαμε δεθεί πραγματικά! Τον λατρεύω και δεν περνάει μία μέρα που να μην τον σκέφτομαι...
Δεν πίστευα ποτέ πως θα με στιγμάτιζε τόσο ο χαμός ενός ζώου.

κ όμως..αν το σκεφτείς είναι λογικό.δεν πρόκειται να σου φερθεί άσχημα ένα ζώο ή να σε προδώσει..μην πάρεις άλλο,δώσε όμως την αγάπη σου κ βοήθησε όσα περισσότερα μπορείς..εμένα αυτό μου κάλυψε κάπως το κενό..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulis]

το συντροφακι σου

καλη μου φιλη ρυμφονω με την ΣΑΚΟΥΡΑ και θα ειθελα να σου προτηνω αν συμφωνης και αν νοιωθης ετειμη οταν γενηση η γατα μου να σου χαρισω 1 γατακι. ειμαι εκτρωφεας εχω την γατα του αιγαιου και κανω αληθεινο και φιλοτημο με αγαπη αγωνα για να αναγνωριστη διεθνος μια ελληνικη
Μήνυμα:
φυλη. παντος τα γατια που γεναει η γατα μου ειναι ιδιο χρομα με το λατρευτο σου συντροφακι μονο που ειναι υμημακριτριχα. καταλαβενω απολιτα τον πονο σου γιατι αυτην την στιγμη που σου γραφω το γατι μου δεν ειναι καθολου καλα εχω ακριβος το ιδιο προβλημα που ειχες και εσυ στην αρχη της ταλαιποριας σου με το συντροφακι σου. γιαυτο η ιστορια σου με εκανε να νοιοσω σαν να εχασα εγω τον γατο μου ΕΙΛΗΚΡΙΝΑ ΠΕΙΣΤΕΨΕΜΕ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Anima]

Μάλλον δεν ήταν τόσο δυνατός όσο πίστευα... Είχε πέσει πολύ τις τελευταίες μέρες. Με το ζόρι έπινε νερό, δεν κινούταν, του δίναμε φαΐ με τη σύριγγα, αλλά και αυτό με το ζόρι.
Έλειπα για Πάσχα, αλλά στο σπίτι ήταν οι γονείς μου. Κάθε μέρα που μίλαγα με τη μητέρα μου μού έλεγε ότι ήταν όλο και πιο πολύ υποτονικός. "Υπομονή" σκεφτόμουν. Υπομονή μέχρι να γυρίσει και ο γιατρός από τις διακοπές του. Θα τον πήγαινα σήμερα το πρωί για περαιτέρω εξετάσεις. Μήπως είχαν πειραχτεί τα νεφρά. Ήμουν όμως αισιόδοξη ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Απλώς όλο αυτό ίσως ήταν λόγω της ταλαιπωρίας. Εξάλλου είχα μιλήσει με τον γιατρό τόσες φορές. Γιατί να μη μου πει να κάνω κάτι? Γιατί να μη με κάνει να ανησυχήσω περισσότερο... ίσως να το προλαβαίναμε...
Χθες το απόγευμα μόλις γύρισα στο σπίτι η μητέρα μου μού είπε το νέο. "Σαν να κοιμόταν" μου είπε. Στο χαλάκι του κάτω από το κρεβάτι μου. Τον έθαψε στο εξοχικό για να τον έχουμε κοντά μας. Φοβήθηκε να τον κρατήσει μέχρι να έρθω, λόγω και της ζέστης. Θα πάω να τον δω σήμερα και να του βάλω τα παιχνιδάκια του κοντά του.
Το γεγονός ότι δεν ήμουν εκεί πονάει ακόμα πιο πολύ. Με γεμίζει ακόμα περισσότερες τύψεις. Με κομματιάζει...
Μου λείπει αφάνταστα πολύ... Δεν ξέρω πώς θα το ξεπεράσω... Αυτό το πλασματάκι με συντρόφευε τα τελευταία δύο χρόνια όπως κανένας άλλος!
Το αγγελούδι μου...



Υ.Γ: θα παρακαλέσω αν είναι κανείς εδώ στο φόρουμ που μένει κοντά σε Αγ. Παρασκευή, Γέρακα, Παλλήνη κλπ... και έχει στειρωμένο γατάκι να μου στείλει μήνυμα. Υπάρχει λόγος. Ευχαριστώ.

Ninouli μου,

κανένα πλασματάκι που αγαπήσαμε δεν αντικαθίσταται. Γιατί είναι μέρος του εαυτού μας, της καρδιάς μας.Το κουβαλάμe μαζί μας για πάντα ....

Ωστόσο, ... φιλοξενώ 6 μικρές ψυχούλες 1,5 μηνών ... 6 ψυχούλες που περιμένουν μια ζεστή αγκαλιά ... Oποτε είσαι έτοιμη -χωρίς ποτέ ν΄απαρνηθείς τη μνήμη του Σιμπούλη σου , αυτό δε γίνεται ούτε χρειάζεται να γίνει - σκέψου τις ψυχούλες αυτές κι επικοινώνησε με τη Yasmin ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulis]

καλα το γατι σου πεθαινε καθε μερα ποιο πολυ και ο γιατρος σου που ελειπε σε διακοπες δεν σου συστησε κανενα συναδερφο του για να πας: [...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[elenidia]

Και εγω εχασα χτες ενα γατακι,αδεσποτακι,που ταιζα μαζι με αλλα αδεσποτα ,το πηρε ο κτηνιατρος αλλα δυστυχως σε 2 ημερες πεθανε.ειχε κιτρινες και πρασινες μυξουλες που βρωμαγαν πολυ,στεναχωριεμαι πολυ, γιατι φοβαμαι οτι αν το ειχα παει σε νοσοκομειο ισως να γλυτωνε,σκεφτομαι οτι δεν εκανα οσα επρεπε για το ατυχο ζωακι,σε καταλαβαι8νω απολυτα ,ο πονος ειναι μεγαλος οταν ζεις και μαζι του στο ιδιο σπιτι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulis]

ΚΤΗΝΟΙ......ΑΤΡΟΙ

καλο ειναι καποιες φορες να αφηνετε να ακουγοντε οι αγανακτησης καποιον φιλοζωων συνανθρωπων μας.ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΒΡΙΣΙΕΣ.( τι να κανουμε ετσι τεΛικα πρεπει να χαρακυηριζουμε καποιους) γιατι ΧΡΥΣΟΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ καποιους αχρηστους κτηνοι....ατρους που εμπιστευωμαστε και εκεινη δεν κανουν σωστα την δουλεια τους ακουστε και το αντηθετο της ιστοριας πριν 3 χρονια ειχε παθη ενα ακομα απο τα γατια μου ουρολιθιαση ηταν σε τρομερα ασχημη κατασταση οταν πειρα τον γιατρο τηλ.μου απαντησε οτι ειναι εκτος αθηνων και οτι θα γειρνουσε σε 3 ημερες ΟΧΙ ΑΠΛΟΣ ΜΟΥ ΣΥΣΤΗΣΕ ΑΛΛΟΝ ΣΥΝΑΡΔΕΦΟ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΞΕΡΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΕΒΡΕΧΕ ΤΡΟΜΕΡΑ. ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟΝ ΒΟΗΘΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΙΓΑΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΣΥΝΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΟΘΗΚΕ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΑΤΟΥ ΜΟΥ δεν αξηζει ο κτηνιατρος μου αυτος ενα πολυ μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ? πολυ θα ειθελα να δημοσιευα το ονομα του και τα στηχια του για να το γνωριζη ο κοσμος και να βοηθεισω ετσι αρκετους που εχουν πεση σε λαθος ιατρικα χερια δυστηχος ομως ο κανονισμος δεν το επειτρεπη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[luben]

Πριν από λίγες μέρες έχασα και εγώ τον αγαπημένο μου luben. Μπήκα στο φόρουμ αυτό για να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου μήπως και σωθούν άλλες γάτες. Η περίπτωση είναι σχεδόν ίδια με του Σιμπάκου, και νινουλα πολύ λυπάμαι για την απώλεια του φίλου σου.
Στείρωσα τον luben (περίπτωση κρυψορχείας δηλαδή εσωτερικοί όρχεις) και η επέμβαση πήγε μια χαρά. Μετά όμως από 2 εβδομάδες άρχισε να προσπαθεί να κατουρήσει και δεν μπορούσε. Μοναχά σταγόνες...Πονούσε πολύ και είχε καταπέσει. Αυτό άρχισε το Σάββατο που μας πέρασε. Πήρα τον κτηνίατρό μου και μου είπε πως δεν είναι κάτι το σοβαρό μάλλον ουρολείμωξη και να του δώσω furolin kai frumil. Έτρεξα σε εφημερεύον φαρμακείο και του τα έδωσα στις δόσεις που μου είπε ο κτηνίατρος. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε η κατρακύλα. Εμετούς, σταμάτησε να τρώει, κατάφερε να κάνει ελάχιστα ούρα και νιαούριζε από τον πόνο. 'Εντρομη πήρα τον γιατρό ο οποίος με καθησύχαζε και ότι θα περάσει. Του πρότεινα να τον πάω στο νοσοκομείο στο Μαρκόπουλο που λειτουργούσε το Σαββατοκύριακο αλλά μου είπε πως δεν είναι τίποτα και να τον πάω την δευτέρα στο κεντρικό παράρτημα. Ο γατούλης την Κυριακή άρχισε να έχει και αίμα στις σταγονούλες ούρα που έκανε. Πάλι μίλησα με τον κτηνίατρο πάλι η ίδια απάντηση. Δευτέρα πρωί πρωί τον πήγα τον κράτησε για να του βάλει καθετήρα και του κάνει πλύση της ουροδόχου κύστης με ορό για να φύγουν τυχόν άμμος που μπορεί να έχει μαζέψει. Δεν του έκανε εξέταση ούρων, ούτε του έβαλε ορό (παρόλο που επέμενα γιατι ο καημένος δεν είχε φάει ούτε είχε πιει 2 μέρες και έκανε τουλάχιστον 15 φορές εμετό. Το απόγευμα μου τον έδωσε πίσω και μου λέει μια χάρα θα γίνει και ότι του κανε μια ένεση αντιβιωτική 15 ημερών διάρκειας και να συνεχίσω να του δίνω το furolin. Το γατάκι μου ήταν πολύ χειρότερα από όταν τον άφησα στον κτηνιατρείο. Την Τρίτη το πρωί ο luben αδύναμος δε μπορούσε καν να περπατήσει. Το μεσημέρι δυστυχώς κοιμήθηκε για πάντα, ήρεμος στον ύπνο του. Η λύπη που νιώθω και η οργή δεν μπορεί να περιγραφεί.
Επικοινώνησα άμεσα και με την κτηνίατρο μιας φίλης σκυλομαμάς και μου είπε πως το πρώτο πράγμα πριν δωθεί φάρμακο είναι η εξέταση ούρων για να εξακριβωθεί η αιτία της λοίμωξης και μετά αν είναι απαραίτητω ακτινογραφία για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πέτρα στα νεφρά. Δυστυχώς ο κτηνίατρος δεν έκανε τίποτα από τα 2. Να σημειώσω επίσης πως τα φάρμακα αυτά αν δωθούν και η διάγνωση είναι λανθασμένη μπορεί να αποβούν θανατηφόρα. Επειδή αυτή η πάθηση εμφανίζεται σε αρκετά αρσενικά πια, εγώ στη θέση σας θα πήγαινα αμέσως στο γιατρό χωρίς καμία καθυστέρηση και αν δε σας δέχεται ο δικός σας να βρείτε άλλον. Εξετάσεις και πάλι εξετάσεις. Αν αντιμετωπιστεί έγκαιρα οι πιθανότητες είναι πολύ καλές. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε και με αφήσατε να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία του luben μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου.
Δυστυχώς και οι γιατροί κάνουν λάθη, κάποιοι μάλιστα και μεγάλα.
Γνώμη μου είναι ότι εμείς ξέρουμε καλύτερα το γατί μας από όλους, γι'αυτό και όταν κάτι μας φαίνεται περίεργο πρέπει να τρέχουμε, ασχέτως από τα καθησυχαστικά λόγια του όποιου γιατρού

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

λυπαμε παρα πολυ για τον χαμο του γατουλι σου,να σε ρωτησω κατι που δεν καταλαβα και εχει τη σημασια του.σε τι ηλικια τον στειρωσες? επισης αν καταλαβα καλα,ολα αυτα τα επαθε μετα την στειρωση,ενω πριν ηταν υγιεστατος,δηλαδη δεν ειχε πριν ουρολοιμοξη?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιωάννα-μπιάνκα]

Πριν από λίγες μέρες έχασα και εγώ τον αγαπημένο μου luben. Μπήκα στο φόρουμ αυτό για να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου μήπως και σωθούν άλλες γάτες. Η περίπτωση είναι σχεδόν ίδια με του Σιμπάκου, και νινουλα πολύ λυπάμαι για την απώλεια του φίλου σου.
Στείρωσα τον luben (περίπτωση κρυψορχείας δηλαδή εσωτερικοί όρχεις) και η επέμβαση πήγε μια χαρά. Μετά όμως από 2 εβδομάδες άρχισε να προσπαθεί να κατουρήσει και δεν μπορούσε. Μοναχά σταγόνες...Πονούσε πολύ και είχε καταπέσει. Αυτό άρχισε το Σάββατο που μας πέρασε. Πήρα τον κτηνίατρό μου και μου είπε πως δεν είναι κάτι το σοβαρό μάλλον ουρολείμωξη και να του δώσω furolin kai frumil. Έτρεξα σε εφημερεύον φαρμακείο και του τα έδωσα στις δόσεις που μου είπε ο κτηνίατρος. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε η κατρακύλα. Εμετούς, σταμάτησε να τρώει, κατάφερε να κάνει ελάχιστα ούρα και νιαούριζε από τον πόνο. 'Εντρομη πήρα τον γιατρό ο οποίος με καθησύχαζε και ότι θα περάσει. Του πρότεινα να τον πάω στο νοσοκομείο στο Μαρκόπουλο που λειτουργούσε το Σαββατοκύριακο αλλά μου είπε πως δεν είναι τίποτα και να τον πάω την δευτέρα στο κεντρικό παράρτημα. Ο γατούλης την Κυριακή άρχισε να έχει και αίμα στις σταγονούλες ούρα που έκανε. Πάλι μίλησα με τον κτηνίατρο πάλι η ίδια απάντηση. Δευτέρα πρωί πρωί τον πήγα τον κράτησε για να του βάλει καθετήρα και του κάνει πλύση της ουροδόχου κύστης με ορό για να φύγουν τυχόν άμμος που μπορεί να έχει μαζέψει. Δεν του έκανε εξέταση ούρων, ούτε του έβαλε ορό (παρόλο που επέμενα γιατι ο καημένος δεν είχε φάει ούτε είχε πιει 2 μέρες και έκανε τουλάχιστον 15 φορές εμετό. Το απόγευμα μου τον έδωσε πίσω και μου λέει μια χάρα θα γίνει και ότι του κανε μια ένεση αντιβιωτική 15 ημερών διάρκειας και να συνεχίσω να του δίνω το furolin. Το γατάκι μου ήταν πολύ χειρότερα από όταν τον άφησα στον κτηνιατρείο. Την Τρίτη το πρωί ο luben αδύναμος δε μπορούσε καν να περπατήσει. Το μεσημέρι δυστυχώς κοιμήθηκε για πάντα, ήρεμος στον ύπνο του. Η λύπη που νιώθω και η οργή δεν μπορεί να περιγραφεί.
Επικοινώνησα άμεσα και με την κτηνίατρο μιας φίλης σκυλομαμάς και μου είπε πως το πρώτο πράγμα πριν δωθεί φάρμακο είναι η εξέταση ούρων για να εξακριβωθεί η αιτία της λοίμωξης και μετά αν είναι απαραίτητω ακτινογραφία για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πέτρα στα νεφρά. Δυστυχώς ο κτηνίατρος δεν έκανε τίποτα από τα 2. Να σημειώσω επίσης πως τα φάρμακα αυτά αν δωθούν και η διάγνωση είναι λανθασμένη μπορεί να αποβούν θανατηφόρα. Επειδή αυτή η πάθηση εμφανίζεται σε αρκετά αρσενικά πια, εγώ στη θέση σας θα πήγαινα αμέσως στο γιατρό χωρίς καμία καθυστέρηση και αν δε σας δέχεται ο δικός σας να βρείτε άλλον. Εξετάσεις και πάλι εξετάσεις. Αν αντιμετωπιστεί έγκαιρα οι πιθανότητες είναι πολύ καλές. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε και με αφήσατε να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία του luben μου.

Λυπάμαι πάρα πολύ για τον γατούλη σου κ εμένα μου συνέβη κάτι πολύ παρόμοιο..είχε τα ίδια συμπτώματα με τον δικό σου κ όταν τον πήγα στον κτηνίατρο έκανε ακριβώς τα ίδια πράγματα+μία ακτινογραφία,από την οποία όμως δεν έβγαλε κ κανένα συμπέρασμα.μας είπε ότι είχε κρυστάλλους.όταν τον πήραμε σπίτι έβγαζε μόνο αίμα κ ούρλιαζε από τον πόνο.δεν μπορούσε καθόλου να κουνηθεί!!εγώ όμως επειδή δεν άντεχα να τον βλέπω να υποφέρει κ δεν υπήρχε γυρισμός τον πήγα για ευθανασία....απ'ότι καταλαβαίνεις σε νιώθω απόλυτα..κουράγιο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[luben]

Σας ευχαριστώ παιδιά,
με τις απαντήσεις σας νιώθω πως με καταλαβαίνουν κάποιοι εκεί έξω και αυτό έστω και λίγο με ηρεμεί.λυπάμαι για το γατουλίνο σου ιωάννα.Θέλω να πιστεύω πως τώρα τα γατάκια μας είναι ήρεμα και χαρούμενα εκεί που είναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.