Τωρα με στεναχωρεις εσυ.

Τι παει να πει ουσιαστικη σχεση, και πως μπορεις εσυ να την κρινεις αν οχι μονο υποκειμενικα? Εγω πε8αινω για το αγορι μου, γι'αυτο και ανεχομαι την αποσταση αλλωστε. Ονειρευομαι την ωρα που θα ερθει μονιμα, και θα πιασουμε ενα σπιτακι, να στεγασουμε την αγαπη μας, και ποτε θα κανουμε ελληνολλανδακια. Και αυτος το ιδιο. Θα εδινα την ζωη μου χωρις δευτερη σκεψη για χαρη του, γιατι δεν εχω καμια αμφιβολια οτι αυτος ειναι η αδερφη ψυχη μου. Το ποσο τον ποθω ειναι συναρτηση της αγαπης μου για αυτον.
Δεν μπορω να κανω ανουσιο σεξ, και δεν βλεπω το πως η αναγκη μου να ξεδινω επηρεαζει την ουσιαστικοτητα της σχεσης μου με τον αγορι μου.
Δεν υπαρχουν φυσιολογικες θερμοκρασιες, στο σεξ υπαρχει μονο το τι θες εσυ και το αγορι σου, και εφοσον αυτα συμπιπτουν ολα επιτρεπονται. Θεωρω οτι αν δεν σταματησεις να σκεφτεσαι σε κουτια, δεν προκειται να ευχαριστηθεις ποτε το σεξ πραγματικα, ουτε εσυ ουτε καμια. Δεν με ξαφνιαζει που το μονο το 14% των γυναικων εχει βιωσει τον οργασμο, οταν θεωρουμε οτι ο ποθος αφαιρει απο την ουσιαστικοτητα της σχεσης. Ναι, ειμαι λυσσαρα και δεν ντρεπομαι να το πω. Λυσσαω για τα φιλια του, το χαδι του, τις προσωπικες μας στιγμες, οπως λυσσαω για τις αγκαλιτσες μας και τις αγαπουλες μας. Το οτι για να βγαζω το σεξ απο το μυαλο μου οταν ειναι μακρια τον σκεφτομαι κανω μονη μου την δουλεια μου, εσυ το βλεπεις ως κατι μη ουσιαστικο, ειναι δικη σου υποθεση.