Καλημέρα!!
Τα νέα μας είναι καλά: του μικρούλη του ανοίξανε τα σκόρδα του (που λέει κι η γιαγιά μου) και τρώει με περισσότερη όρεξη, και μάλιστα απ' το κουτάλι! Τα ματάκια του πάνε αρκετά καλύτερα νομίζω, τώρα καλύπτονται από το τρίτο βλέφαρο κατά τα 3/4 περίπου, αλλά τουλάχιστον έχουν ξεπρηστεί, δε βγάζουν σχεδόν καθόλου τσίμπλες και το εσωτερικό βλέφαρο δεν είναι πια κόκκινο. Νομίζω ότι είμαστε σε καλό δρόμο

Το βράδυ πάτησε τις φωνές κατά τις 3.30 και σηκώθηκα να τον ταΐσω, και πάλι σήμερα το πρωί στις 6. Όπως καταλαβαίνετε, ξεπρήστηκαν τα μάτια του γατιού, και πρήστηκαν τα δικά μου

Χαλάλι του όμως!
Η συνάντηση με τον Αποστόλη ήταν πολύ θετική, πήγαινε και τον χάζευε, του μιλούσε, και σήμερα το πρωί πριν φύγει για το γραφείο τον χαιρέτησε. Βέβαια, ακόμα δεν έχει γίνει Η Συζήτηση, αλλά είμαι αισιόδοξη.
Η Αρήθα άρχισε να δείχνει τα πρώτα σημάδια αντίδρασης, ευτυχώς όχι απέναντι στο μικρό, αλλά σ' εμένα. Μου έκανε κάνα δυό χχχχ χτες, και όταν τη χάιδευα μου κουνούσε απότομα πέρα-δώθε την ουρά, μετάφραση: "Έχω νεύρα, πολλά νεύρα γκρρρρρρρ". Σήμερα το πρωί πάντως ήταν φυσιολογική.
Τώρα έχω το μωρούλι στη γατοφόρο, κάτω από το γραφείο μου. Μόλις φτάσαμε του έβαλα τις σταγόνες του και το μπούκωσα κονσέρβα για να ησυχάσει και να κοιμηθεί, μήπως τη γλιτώσουμε και δεν μας πάρουνε χαμπάρι
