Νέο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

[ΦΛΩΡΑ]

Εγω εχω τη γνωμη, οτι χιλιοι συμπεριφοριστες γατων(πρωτη φορα το ακουω αυτο,για κτηνιατρους-συμπεριφοριστες σκυλων εχω ακουσει) που δεν εχουν ποτε αναθρεψει γατα απο μικρη ,δεν μπορουν να κανουν τιποτα, οσο η πειρα αυτων που εχουν περασει απο τα χερια τους το μεγαλωμα πολλων γατιων.Μιλαμε για γατες,ανεξαρτητα ζωα και επιβλητικα και οχι για σκυλους που θελουν εκπαιδευτες!!Μακαρι να σου λυσει ο συμπεριφοριστης το προβλημα σου, αλλα προσεχε μην δωσεις τσαμπα χρηματα και στο τελος δεν γινει τιποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Ναι και εγώ είμαι επιφυλακτική, αλλά δε μπορώ να έχω γνώμη, γιατί δεν έχω δει δουλειά του ακόμη. Συμφωνώ με αυτό που λες, απλώς πολλές φορές θεωρώ ότι η ακαδημαϊκή γνώση δεν αποκλείει την εμπειρία, γιατί δεν ξέρουμε τι ώθησε τον συγκεκριμένο άνθρωπο να γίνει συμπεριφοριστής, μπορεί να είχε ζώα από μικρός! τι να πω, πάντως τα δικά μου προβλήματα παραμένουν και, αν και δεν έχω χρήματα, αν είναι να βοηθήσω και τα δύο ζώα, θα πήγαινα. Από το να χρειαστεί τελικά να ψάξω άλλο σπίτι για τον Άππα σε λίγους μήνες, προτιμώ να εξαντλήσω κάθε επιλογή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Αφου το εχεις αποφασισει ,πηγαινε.Εγω παντως πιστευω οτι το πρωτο πραγμα που θα σου πει ο συμπεριφοριστης ειναι να εχεις υπομονη και ηρεμια.Χωρις αυτα δεν μπορεις να κατορθωσεις τιποτα και ο ιδιος πανω σε αυτα θα βασιστει για να καταφερει τη συνυπαρξη του Αππα με την Κοκο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Θα συμφωνήσω με όλα τα παιδιά....η ψυχραιμία είναι απαραίτητο όπλο και φυσικά η υπομονή όταν αποφασίζουμε να φέρουμε ένα δεύτερο γατί σπίτι μας. Και πάνω απ' όλα θα πρέπει εμείς να είμαστε έτοιμοι ότι ο δρόμος δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και ότι θα χρειαστεί να κάνουμε πολύ πολύ πολύ υπομονή....και φυσικά να μην βλέπουμε ότι θίγεται ή ότι απειλείται η γάτα μας. Αλλιώς δεν φαίρνουμε κανένα δεύτερο ζώο στο σπίτι και περνάμε όλοι μια χαρά.
Η προσαρμογή και η δική μας και του ζώου είναι απαραίτητη και με ψυχραιμία θα μπορέσουμε να διορθώσουμε οτιδήποτε χρειαστεί, αν χρειαστεί. Κάθε ζώο έχει το δικό του χαρακτήρα άρα και το δικό του χρόνο εξοικείωσης και προσαρμογής. Σε μας πήρε 6 μήνες....σε άλλους 1 χρόνο, σε άλλους 1 ημέρα, 10 ημέρες κοκ.
Ο χρόνος δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να θέλουμε να έχουμε εμείς άλλο ζώο στο σπίτι. Ολα τα άλλα θα έρθουν σιγά σιγά και με το χρόνο τους...δεν χρειάζεται ούτε βιάση ούτε άγχος...γιατί το μεταδίδουμε και σε αυτά και τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[braveheart1980]

Στις 2 γάτες 3η δε χωρεί;;

Ααααχ και βαχ
Πάμε από την αρχή
Πριν από 6 χρόνια υιοθετήσαμε 2 αδερφές θυληκές γατούλες (Bit και Byte παρακαλώ)
Όλα καλά μεταξύ τους, εμβολιασμένες στειρωμένες κλπ
Προ 15ημέρου πήραμε την απόφαση να υιοθετήσουμε και ένα γατούλι (αρσενικό) που ο γιός μου φωνάζει Παιχνιδιάρη. Είναι εξαιρετικά αγκαλίτσας και ήρεμος. Ωστόσο οι "κοκόνες" μας έχουν σαλτάρει!
Γριλίσματα, φωνές κλπ. Έτσι έχουμε αναγκαστεί και τους έχουμε χωρίσει (το 800gr γατουλάκι δεν έχει ελπίδα απέναντι σε 2 οχτάκιλες γατες)
Μέχρι τώρα έχουμε κάνει τα εξής με χαρακτηριστική αποτυχία.
1) Κράταγα το μικρό, τους το πλησιάζω για λίγο κάθε μέρα. Αρχικά επιθετικές, μετά ψιλοαδιάφοες. ΟΠΟΤΕ μα ΟΠΟΤΕ πάνε να το μυρίσουν Π Ο Λ Ε Μ Ο Σ!!. Χχχχχχχχχχχχχουουου να ακούσουν τα αυτιά σας.
2) Τράμπα οι χώροι να ανταλλάξουν μυρωδιές. Εκ νέου συνάντηση. Φιάσκο.

Έτσι το μάτι μου έπεσε στο Feliway Diffuser που φαίνεται καλό. Και στο site είδα να γίνεται σχετική αναφορά. Να το πάρω; (το έχω βρει στα 24€ με μηχάνημα & 48ml). Έχω ελπίδες;

Αν ναι πρέπει να το έχω από δω και πέρα εσαεί ή σε 1-2 μήνες θα τα βρούνε;

Κανα γενικό tip πως να τα πάνε καλά; Σε πρώτη φάση απλά να συμβιώνουν θέλω και σε 2η να γίνουν φίλοι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Καλωσόρισες Γιώργο! να τα χαίρεσαι όλα! αναμενόμενες οι συμπεριφορές τους. Δεν έχω φοβερή εμπειρία από πολλές γάτες οπότε θα σου πω μόνο πως αντέδρασα εγώ όταν ήρθε η 2η γάτα στο σπίτι μας. Επειδή η 1η μου γάτα αντέδρασε πολύ άσχημα, κρυβόταν, δεν έβγαινε για φαγητό, κιχχχ ατελείωτα και ουρλιαχτά χωρίσαμε το σπίτι στα δύο. Η μία στα ενδότερα, η άλλη στα σαλόνια. Αντάλλασσα πανάκια της μιας στην άλλη, μπωλάκια φαγητού με ωραία μεζεδάκια να τρώνε και να μυρίζονται σχετικά κοντά κλπ. και άφησα το χρόνο να κυλήσει... Εμάς μας πήρε 6 μήνες για να μπορέσουν να βρεθούν στον ίδιο χώρο....εσάς είμαι βέβαιη πως θα πάρει λιγότερο γιατί είναι μικρός ο γατούλης.

Αφού υπάρχουν στο χώρο χωρίς τρελές συμπεριφορές, τότε άφησέ τα και να χεις το νου σου. Ειδάλλως βάλε τον μικρό σε ένα χώρο και χώρισέ τον π.χ. με κάτι που να μπορεί να τις δει και να τον δουν ώστε να νοιώθουν ότι υπάρχει στο χώρο.

Το feliway σε μας δεν λειτούργησε. Αλλοι λένε πως βοήθησε. Σε μας ήταν πολύ extreme η κατάσταση προφανώς και μόνον ο χρόνος μας βοήθησε. Τον βλέπουν σαν απειλή τον μικρό και έχουν κάνει κόμμα οι σουσουράδες σου. Λογικό. Αλλά επειδή είναι μωράκι θα τον συνηθίσουν θέλουν χρόνο. Δίνε τους μεζέδες όταν είναι παρών ο μικρός. Κράτα τον στην αγκαλιά σου για λίγο να σε βλέπουν.

Εγώ τέτοια θα έκανα και ανάλογα θα προχωρούσα. Εν πάσει περιπτώσει εσύ ορίζεις το χωρο όχι οι κυρίες. Τα ίδια είπα και στον εαυτό μου τότε από τις ενοχές που είχε που στρεσσαριζόταν η μια....εεε δεν θα μας κανονίσουν και το τι θα κάνουμε!

Εύχομαι να πάνε ολα καλύτερα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[braveheart1980]

Δυστυχώς ακόμα Τζιφός.. Τι πανακια αλλαζουμε, τι δωμάτια τραμπαρουμε να πάρουν μυρωδιες... Δοκιμασαμε και felliway χωρίς εμφανές αποτέλεσμα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rouli726]

καλησπερα. θα σου πω συντομα τη δικη μου εμπειρια μηπως και σε βοηθησω κι εω λιγακι. προπαντως χρειαζεσαι χρονο και υπομονη, χωρις αυτα δεν πετυχαινεις τιποτα εναντια σε αυτα τα τετραπερατα πλασματα!

οταν βρηκα το μικρο μου η μεγαλη μου γατα ηταν τιγκα κακομαθημενη 1μιση χρονων, βασιλισσα στο σπιτι. επειδη δεν ειχα χρηματα να παω αμεσως το μικρο στο γιατρο , τον ειχα στο μεσα μπαλκονι της κρεβατοκαμαρας μας. η μεγαλη τον εβλεπε απο τη μπαλκονοπορτα-τζαμι και αφηνιαζε.
οταν εβγαινα εξω να τον ταισω και εμπαινα μου μυριζε τα χερια και μου εκανε κι εμενα κχχχ.
πότε πότε εκλεινα τα σκούρα πατζουρια κι άφηνα ανοιχτά τα τζάμια ώστε να μη βλέπονται μεν αλλά να μυρίζονται δε.
αυτό συνεχίστηκε για 2 εβδομάδες , σχεδόν 3, μέχρι να πάμε το μικρό στο γαιτρό και να μας πει ότι είναι υγιής.
τότε άρχισα σιγά σιγά να αφήνω χαραμάδες του τζαμιού, ίσα να περνάει η πατούσα τους και τίποτε άλλο. να μπορούν να μυριστούν αλλά όχι να βλάψει ο ένας τον άλλο.

να μη στα πολυλογώ μετά από μερικές μέρες κι αφού ο μικρός άρχισε να κλαίει γιατί δεν ήθελε άλλο να ειναι μόνος του στο μπαλκόνι όλη μέρα, ανοίξαμε εντελώς την πόρτα να δούμε αντιδράσεις. έπεσαν κάτι ξεγυρισμένα κχχχ από την μεγάλη αλλά μετά απλώς παρατηρούσαν το ένα το άλλο.
μετά βάλαμε τον μικρό στην κουζίνα και τον κλείναμε το βράδυ, να μην γίνει καμμιά στραβή αλλά κανα δυο μέρες άντεξαν, μετά έξυναν την πόρτα και τα δυο για να είναι μαζί.

η "στριμμένη" μας βασίλισσα δεν τον αγάπησε αμέσως. κι όμως τον άφηνε να τρώει το φαί της και να παίρνει τα παιχνίδια της, δεν τον πείραζε. με τον καιρό ήρθαν όλο και πιο κοντά αλλά αν την ζαλίζει καμμιά φορά του ρίχνει καμμιά φάπα-ακίνδυνη βεβαίως.

εσένα οι γάτες σου είναι και πιο μεγάλες σε ηλικία κι αυτό επιβαρύνει λίγο την κατάσταση αλλά με το χρόνο θα συνηθίσουν πιστεύω. να τους δείχνετε συνέχεια πως τις αγαπάτε το ίδιο και πως δεν αλλάζει κάτι. μην τις μαλώνετε αν κάνουν κχχχχ,έτσι επικοινωνούν οι γάτες μεταξύ τους, να τις μιλάτε γλυκά, μην δουν τον μικρό ως εισβολέα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[braveheart1980]

Κοίτα rouli726 και λοιπές/οι ΑΝ ο γατούλης ήταν μεγαλύτερος θα τον άφηνα και γω να βρούν ισορροπίες τρόπον τινά
Ωστόσο ο νέος γατούλης είναι 800gr και οι προϋπάρχουσες γατούλες μας στα 8κιλά έκαστη
Δοκίμασα να τις αφήσω και μετά τα χχχχχχχχχχχχχχχ και η μια του την έριξε στα μούτρα κανονικά. Ο δε γατούλης αντί να τρέξει ή και να ορμήξει και αυτός έκλεισε μάτια, λύγισε αυτιά και το έπαιζε ψόφιος ανάσκελα!
ΑΑΑΑΧ!
Δε θα αντέξω 6 μήνες που είναι ο μέσος χρόνος που ψιλάζομαι πως χρειάζεται....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Ο δε γατούλης αντί να τρέξει ή και να ορμήξει και αυτός έκλεισε μάτια, λύγισε αυτιά και το έπαιζε ψόφιος ανάσκελα!

Ιδιαίτερος χαρακτήρας ο νέος γατούλης και σπάνιας ευφυίας. Λατρεύω.

Συνέχισε να τον προστατεύεις από τις δυο "Ερυνίες", παράλληλα με την προσπάθεια προσέγγισης.
Ζήτημα χρόνου και υπομονής (και αντοχής, βεβαίως βεβαίως) και πιστεύω θα τα καταφέρεις, αν όχι να αγαπηθούν, να τον αποδεχτούν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rouli726]

Κοίτα rouli726 και λοιπές/οι ΑΝ ο γατούλης ήταν μεγαλύτερος θα τον άφηνα και γω να βρούν ισορροπίες τρόπον τινά
Ωστόσο ο νέος γατούλης είναι 800gr και οι προϋπάρχουσες γατούλες μας στα 8κιλά έκαστη
Δοκίμασα να τις αφήσω και μετά τα χχχχχχχχχχχχχχχ και η μια του την έριξε στα μούτρα κανονικά. Ο δε γατούλης αντί να τρέξει ή και να ορμήξει και αυτός έκλεισε μάτια, λύγισε αυτιά και το έπαιζε ψόφιος ανάσκελα!
ΑΑΑΑΧ!
Δε θα αντέξω 6 μήνες που είναι ο μέσος χρόνος που ψιλάζομαι πως χρειάζεται....

μα βρε συ κι εμενα πχ ο μικρος ηταν μισο κιλο κι η μεγαλη 6-7, προφανως αφου ειναι ενα μικρο με μεγαλυτερες γατες.
απλως απο οσο ξερω ειναι φυσιολογικα και τα κχχχχχ και οι φαπες, αρκει να μην πεφτει χοντρο ξυλο και εχουμε αιματοχυσιες.
αλλωστε εχεις δει ποτε γατια να παιζουν? θα νομιζεις πως πλακωνονται στα αληθεια. ετσι παιζουν οι γατες.

προφανως αυτο δεν ισχυει σε εσενα ακομη, προς το παρον του δειχνουν ποιος ειναι το αφεντικο στο σπιτι.
απλως τονιζω το τι μας φαινεται εμας αγριο ειναι διαφορετικο απο οτι στις γατες.
επισης εννοειται οι πρωτες επαφες γινονται με εσενα παροντα για να κατευνασεις τα πνευματα.

υ.γ.μεσος χρονος δεν υπαρχει. καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη. υπαρχουν γατια που δεχονται αμεσως το νεο μελος(εξαιρεσεις) και γατια που δεν το δεχονται ποτέ απλώς το ανεχονται(επισης εξαιρεσεις). στο ειπα και στην αρχη του μηνυματος μου, το βασικο ειναι χρονος και υπομονη. δεν σου κοστιζει κατι.αν θες να πας καπου απλως κλειδωνεις το μικρο σε αλλο δωματιο μονο του.
καλή τυχη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Γιωργο μου,εμενα ο μπουκακος μου ηταν το πιο ακοινωνητο γατι.Και μιλαμε για γομαρι..και μιλαμε για λιονταρι! Μα δεν μπορεις να φανταστεις για τι πραγμα μιλαμε..
Οταν του εφερα την πουπυ..ποιος ειδε τον μπουκακο και δεν τον φοβηθηκε!
Εννοειται οτι οταν εφευγα απο το σπιτι,εκλεινα την πουπυ σε ενα δωματιο για να μην της κανει κακο,ηταν μικρουλα.Αυτο να το προσεξεις και εσυ.
Κατα τα αλλα..σε μια βδομαδα δεν την απειλουσε..σε 15 μερες την ειχε αποδεχτει.ΟΚ..δεν της εκανε και χαρουλες,αλλα πλεον ειχαν σταματισει οι επιθεσεις.
Υπομονη και κυριως προσοχη,Και οταν λειπεις απο το σπιτι..καλυτερα αν γινεται να τον εχεις μονο του σε ξεχωριστο δωματιο.
Και συνεχισε την σταδιακη επαφη μαζι τους,αλλα παντα με την επιβλεψη σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Γιώργο μου, μην σε αποθαρρύνει η διαφορά ηλικίας. Κι εμένα ήταν 9 χρονών ο Disney όταν έφερα το μωρό στο σπίτι, 2 μηνών η Josephine. Της έφτιαξα ένα δικό της χώρο και η επαφή έγινε σταδιακά.
Ξέρεις τι θα ήταν καλό να δοκιμάσεις; Να έχεις τον μικρό σε ένα δωμάτιο, τις σουσουράδες σε άλλο και να φέρνεις κάθε φορά μια γάτα σε επαφή με τον μικρό. Όχι και τις δύο μαζί. Να πάρεις δηλαδή αρχικά την μια γάτα έξω από το δωμάτιο του μικρού, να την αφήσεις να μυρίσει κάτω από την πόρτα, να την κεράσεις και κάτι για να συνδυάσει τη μυρωδιά του μωρού με κάτι θετικό. Μετά να επαναλάβεις την ίδια διαδικασία με την άλλη.
Να πάρεις μια κάλτσα, να την τρίψεις πάνω στον μικρό και μετά να την πάρεις στη πρώτη γάτα, πάλι να της δώσεις λιχουδιά. Το ίδιο έπειτα με την δεύτερη γάτα. Αφότου ηρεμήσουν λίγο με τα "ΚΧχχχχ" να προχωρήσεις σε λίγο πιο άμεση επαφή, πχ ν' ανοίξεις την πόρτα του υπνοδωματίου του μικρού για να υπάρξει και οπτική επαφή.
Μετέπειτα θ' αφήσεις τον μικρό να κυκλοφορήσει στο σπίτι, μαζί και μια από τις γάτες. Πάλι θα της δώσεις κάτι να φάει. Σταδιακά θα προσπαθήσεις να προσκαλέσεις και τα δύο γατιά σε παιγνίδι, με δύο διαφορετικά παιγνίδια δεμένα σε καλάμι, ούτως ώστε να μην υπάρξει ανταγωνισμός αλλά να δημιουργηθεί θετική σύνδεση. Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα.
Θα πρέπει να κινηθείς χωρίς άγχος, γιατί το άγχος σου το διαισθάνονται και χειροτερεύει τα πράγματα. Να ξέρεις ότι στο τέλος θα τον αποδεκτούν φτάνει να μην τους χαλάσει τις ισορροπίες που έχουν ήδη αναπτυχθεί μέσα στο χώρο τους. Ποτέ πχ να μην βάζεις φαγητό πρώτα στον μικρό
Τέλος, θα πρέπει να αυξήσεις στο σπίτι τα μπωλ του νερού, τις κρυψώνες, τις αμμολεκάνες, τα κρεβάτια και τα ψηλά μέρη όπου θα μπορεί να ανέβει ανά πάσα στιγμή όποια γάτα θέλει για να ξεφύγει ή για να βρει την ησυχία της. Τις αμμολεκάνες να μην τις έχεις στο ίδιο δωμάτιο, αλλα σε διαφορετικά μέρη του σπιτιού. Κι αυτό για να μην δημιουργηθεί άγχος πχ στον μικρό και αρχίσει να σου πηγαίνει τουαλέτα έξω από την αμμολεκάνη. Να τις έχεις πάντα σε μέρη απ' όπου το γατί να μπορεί να βρει διέξοδο εάν δεκτεί επίθεση. Πχ σε ένα διάδρομο, ή κοντά σε ένα ράφι όπου θα μπορεί να ανέβει. Αισθάνονται πολύ ευάλωτες οι γάτες όταν πάνε τουαλέτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SakataGintoki]

Καλησπέρα. Είμαι νέα στο site και ομολογώ πως δε ξέρω πως λειτουργεί, αλλά έχω ένα θέμα που θα ήθελα βοήθεια!! (πέραν του να μου πείτε πού αλλού μπορώ να το γράψω αυτό χωρίς να είμαι άσχετη )
Έχω εδώ και 2μιση χρόνια μια θηλυκή γάτα -Molly- που ήταν ανέκαθεν πολύ φιλική και παιχνιδιάρα. Πριν από μισο μήνα περίπου βρήκα ένα γατάκι το οποίο ο κτηνίατρος μου είπε είναι 3 μηνών και θηλυκό (όνομα: Nami). Το πήρα σπίτι μου αφού αποπαρασιτώθηκε και καθαρίστηκε και, σύμφωνα με τις συμβουλες του κτηνιατρου, επρεπε να το εχω σε ενα χωρο που να μην εχει επαφη με τη Molly. Το σπιτι μου εχει ωστοσο δεν εχει καποιο χωρο που μπορω να διαμορφωσω για να φιλοξενησω ενα γατι και επομενως διαμορφωσα το μπαλκονι μου. Όμως η Molly καθε φορα που βλεπει τη nami γριλιζει και κανει ΧΧΧ... παει μισος μηνας τωρα και ενω εχει υπαρξει καποια προοδος ακομα δε λενε να συνηθισουν η μια την αλλη... Διαβασα φορουμ και τα σχετικα και παντου βλεπω οτι δε θα επρεπε να εχουν οπτικη επαφη.. Ομως σε εμενα ειχαν οπτικη επαφη και τσιτωνοντουσαν μονο που βλεποντουσαν απο τη σιτα . Δε ξερω τι να κανω... Τις εβαλα λιγο μαζι στο σπιτι και ηταν και οι δυο τρομαγμενες και πότε η molly πουλαγε μαγκια στη nami και ποτε το αντιθετο (ναι ναι, το σκατο πουλαγε μαγκια στη μεγαλη!! ). Έκανα λαθος απο την αρχη; Υπαρχει ελπίδα να διορθωθει; Δε θελω επουδενι να δωσω τη Νami αλλου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Καλημέρα SG και καλωσήρθες στη συντροφιά μας!

Ασφαλώς και δεν τίθεται καν θέμα να αποχωριστείς τη Nami, ωστόσο και μέχρι να απαντήσουν κι άλλα μέλη μας που έχουν περισσότερη πείρα από συμβίωση γατιών, αυτό που θα σου πρότεινα είναι απλά...να ξεκινήσεις από την αρχή, μια ας το πούμε "επανεκίνηση" της όλης διαδικασίας που προτείνεται, προκειμένου τουλάχιστον να αρχίσουν να ανέχονται η μια την άλλη.

Ένα πρόβλημα που μπορεί να προκύψει βέβαια, είναι οτι οι πόρτες των μπαλκονιών συνήθως είναι για να ανοιγοκλείνουν, πράγμα που δεν σου δίνει τη δυνατότητα για την πρώτη φάση που συνίσταται στην επικοινωνία "πίσω από κλειστή πόρτα".

Από την άλλη, μισός μήνας (ήτοι δυο εβδομάδες) δεν το θεωρώ τόσο μεγάλο διάστημα τη στιγμή που άλλα γατιά, στων οποίων έχουμε παρακολουθήσει την περίοδο προσαρμογής, έκαναν και μήνες να αποδεχτούν το ένα την παρουσία του άλλου.

Πιστεύω οτι κάποια συνταγή θα βρεθεί που θα ταιριάζει και στη δική σας περίπτωση και οτι αργά ή γρήγορα και με αρκετή υπομονή θα τα καταφέρετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Καλημέρα και από εμάς και καλωσορίσατε!!!

μισός μήνας....;;; μπααααα μην αγχώνεστε καθόλου!!! εμένα έκαναν να βρεθούν στον ίδιο χώρο 6 μήνες οπότε όλα καλά!!!

Οι γάτες θέλουν υπομονή.....αυτά τα κιχχχ και γρρρ και όλα τα σχετικά είναι αναμενόμενα καθότι πρέπει να χωρίσουν τα μέρη που είναι δικά τους και να επιβάλλουν τη θέση τους. Η μια διεκδικεί να πάρει μερτικό στο σπίτι και η άλλη καλείται να δωρίσει κομμάτι από το χώρο του σπιτιού στη νέα γατούλα.

Σιγά σιγά θα τις έχεις στο χώρο χωρισμένες όπως και τώρα κι ας βλέπονται και ας γρυλλίζουν. Φρόντισε να τις ταίζεις με νόστιμα πράγματα μια φορά τουλάχιστον την ημέρα ώστε να νοιώθουν ότι κάτι καλό προκύπτει από τη συγατοίκηση. Επίσης ένα πανάκι από τη μια γατούλα που θα κοιμάται βάζε το στην άλλη και το αντίθετο ώστε να συνηθίσουν τη μυρωδιά η μια της άλλης.

Γενικά θέλει υπομονή κι αν ακόμα δεν γίνουν κολλητές θα συνυπάρξουν, μην αγχώνεσαι! ήρεμα, δώσε χρόνο και όλα θα πάνε καλύτερα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hionath1980]

Καλησπερα κι απο μενα..!

Εμεις εχουμε 2 μεγαλες 7 και 5 χρονων...και πριν κανενα3μηνο φεραμε την μικρουλα Σωσω στην παρεα μας !! Ειναι λογικο να χρειαζεται χωρος προσαρμογης μεταξυ τους...και προσπαθησαμε να το κανουμε σταδιακα...! Μεχρι ενως σημειου ολα πηγαιναν σχετικα καλα...χωρις υπερβολες στις αντιδρασεις..!

Τωρα ομως...η μεγαλη μου (7 ετων) νομιζω οτι εχει στρεσαριστει πολυ!! Η μικρουλα ειναι ενας διαολος...! Εχει κανει το σπιτι ανω κατω λογω ενεργητικοτητας...! Τρεχει να παιξει με τις μεγαλες ολη την ωρα...και οπως ειναι φυσικο δεν θελουν ! Αλλα απο οτι ειδα...εκτος απο την μικρη...και η μεσαια (5 ετων) εγινε πολυ επιθετικη στην μεγαλη...με καποιους καβγαδες πολυ εντονους..σε σημειο που επρεπε να παρεμβω..!
Ως αποτελεσμα...η μεγαλη μου εχει 2 γατες τωρα που την κυνηγανε...και δεν βρισκει ηρεμια..! Δυστυχως το σπιτι μου ειναι μικρουλι...και το μονο που κανω για καμια ωρα..ειναι να βαζω τις 2 πιο μικρες μαζι,στο ενα και μοναδικο εξτρα δωματιο που εχω...μπας και χαλαρωσει η αλλη..!

Εχει να φαει 3 μερες...! Μονο νερακι πινει...! Πηγαμε στον γιατρο...ειχε λιιιιγα δεκατα αλλα δεν ειδε κατι παραπανω! Μας εδωσε αντιβιωση...και περιμενω να δω τι θα γινει..! Πιστευω ομως οτι ολα γινονται απο καθαρο αγχος και στρες! Εχουμε καμια αλλη λυση;;

Ευχαριστω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Καλησπερα κι απο μενα..!

Εμεις εχουμε 2 μεγαλες 7 και 5 χρονων...και πριν κανενα3μηνο φεραμε την μικρουλα Σωσω στην παρεα μας !! Ειναι λογικο να χρειαζεται χωρος προσαρμογης μεταξυ τους...και προσπαθησαμε να το κανουμε σταδιακα...! Μεχρι ενως σημειου ολα πηγαιναν σχετικα καλα...χωρις υπερβολες στις αντιδρασεις..!

Τωρα ομως...η μεγαλη μου (7 ετων) νομιζω οτι εχει στρεσαριστει πολυ!! Η μικρουλα ειναι ενας διαολος...! Εχει κανει το σπιτι ανω κατω λογω ενεργητικοτητας...! Τρεχει να παιξει με τις μεγαλες ολη την ωρα...και οπως ειναι φυσικο δεν θελουν ! Αλλα απο οτι ειδα...εκτος απο την μικρη...και η μεσαια (5 ετων) εγινε πολυ επιθετικη στην μεγαλη...με καποιους καβγαδες πολυ εντονους..σε σημειο που επρεπε να παρεμβω..!
Ως αποτελεσμα...η μεγαλη μου εχει 2 γατες τωρα που την κυνηγανε...και δεν βρισκει ηρεμια..! Δυστυχως το σπιτι μου ειναι μικρουλι...και το μονο που κανω για καμια ωρα..ειναι να βαζω τις 2 πιο μικρες μαζι,στο ενα και μοναδικο εξτρα δωματιο που εχω...μπας και χαλαρωσει η αλλη..!

Εχει να φαει 3 μερες...! Μονο νερακι πινει...! Πηγαμε στον γιατρο...ειχε λιιιιγα δεκατα αλλα δεν ειδε κατι παραπανω! Μας εδωσε αντιβιωση...και περιμενω να δω τι θα γινει..! Πιστευω ομως οτι ολα γινονται απο καθαρο αγχος και στρες! Εχουμε καμια αλλη λυση;;

Ευχαριστω

Καλησπέρα Μαγδαληνή.
Δεν πιστεύω πως μόνο και μόνο από στρες θα ανέβαζε πυρετό η μεγάλη σου γατούλα, όχι πως δεν έχουν κι αυτά κάποιες φορές τα ψυχολογικά τους, αλλά σε τέτοιο βαθμό ψυχοσωματική αντίδραση μόνο από άνθρωπο θα την περίμενα.
΄Εχω περάσει αυτό που περνάς κι άλλες φορές, αλλά σε ένα βαθμό το περνάω και τώρα. ΄Εχω μια γατούλα που τον άλλο μήνα θα κλείσει τα 21 (αρκετά γριούλα δηλαδή για να ανεχθεί ένα μικρό ζωηρό σκατουλάκι στον χώρο της), έναν γάτο που κοντεύει να κλείσει τα 9 και ο οποίος παρ' όλο που έχει ακόμα αρκετή ενέργεια για παιχνίδι, δεν έχει όμως και την συνεχή ενεργητικότητα που επιδεικνύει η μικρή μου. Η οποία μικρή μου είναι περίπου 4 μηνών, οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται.
Παρατήρησα κι εγώ κάποια σχετική επιθετικότητα (κάποιες φορές, όχι πάντα) από τον γάτο μου προς την μεγάλη. Σιγά σιγά κατάλαβα πως αυτό το κάνει γιατί τον εκνευρίζει η μικρή και ξεσπάει στην μεγάλη που μπορεί και τον παίρνει.
Επίσης στο παρελθόν αντιμετώπισα χειρότερα με την πρώτη μου γατούλα, όταν έφερα σπίτι τον μεγάλο μου γάτο που τότε ήταν μόλις 3 μηνών γατάκι. ΄Εγινε ο φόβος και το τρόμος της της καημένης, για μέρες είχε μείνει πάνω σε μια σιδερώστρα χωρίς να τρώει, να πίνει νερό και να πηγαίνει στην άμμο της.
Τελικά έχω καταλάβει πως σε όλες, μα σε όλες τις καταστάσεις τέτοιου είδους, πρέπει να δίνουμε χρόνο στα ζώα να προσαρμόζονται στην νέα κατάσταση και τελικά τα βρίσκουν με κάποιο τρόπο μεταξύ τους. Είτε θα μάθουν τα μεγάλα στα μικρά ζιζάνια πως δεν πρέπει να τους ενοχλούν, είτε απλά θα βρουν κάποιο μέρος που θα την αράζουν και δεν θα τους ενοχλούν τα μικρά.
Δώσε λίγη έξτρα φροντίδα στην μεγάλη σου γατούλα που είναι αρρωστούλα, κάνε ότι σου πει ο κτηνίατρος γιατί κατά πάσα πιθανότητα κάτι άρπαξε, μέχρι να της περάσει και να γίνει καλά και φρόντισε, όσο μπορείς, να βάλεις κάποια όρια και στα άλλα. Εγώ την μικρή την μαλώνω όταν πειράζει την μεγάλη και για κάποια ώρα την αφήνει ήσυχη. Με τον γάτο δεν μπορώ να κάνω και πολλά πράγματα γιατί αρκετές φορές θέλει να παίξει με το μικράκι απλά όχι πάντα. Και το μικρό κοιτάω να το κουράζω εγώ με παιχνίδια τις ώρες που θέλω να μένουν ήσυχα τα μεγάλα μου. Κι έτσι όταν τελειώνουμε το παιχνίδι, κοιμάται και λίγο.
Δες τι απ' όλα μπορείς να κάνεις, ίσως σου έρθουν κι εσένα κάποιες ιδέες που εγώ δεν σκέφτηκα και άσε τον χρόνο να δουλέψει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hionath1980]

Σε ευχαριστω για την απαντηση και τις συμβουλες!

Τα περισσοτερα τα κανω ηδη....απλα πρεπει να κουραζω λιγο παραπανω την μικρουλα..! Την μεγαλη την προσεχω αρκετα...και ενα παραπανω τωρα που μου αρρωστησε...! Θελει χρονο το ξερω...εεε και μεχρι να μεγαλωσει το μικρο και να στειρωθει....θα κανουμε τον διαιτητη χαχα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SakataGintoki]

Παιδια καλησπερα και απο εμενα (παλι). Θυμιζω απλα το κονσεπτ μου, γιατι εχω τρελαθει... εχω (πλεον) δυο γατες τη μολλυ (2.5 χρονων) και ναμι (4 μηνων). Εχουν βρεθει οπτικως εναμιση μηνα και κυκλοφορουν ενα μηνα στο σπιτι μαζι... Υπηρχε παρα πολυ ενταση απο πλευρας της μεγαλης (χχχ, μουγκρισματα, επιθεσεις στο μικρο) οι οποιες αντι με τον καιρο να ηρεμουνε γινονται χειροτερες... Η Μολλυ ηταν παντα ηρεμη γατα και χαδιαρα, οχι απλα δε δαγκωνε αλλα δε γρατζουνουσε κιολας..Περαν οτι το μικρο δεν το εχει δει με ηρεμο ματι ουτε μια φορα... Τωρα εχει αρχισει και μου μουγκριζει και μου κανει επιθεση κι εμενα!! Πλεον εχω αρχισει να φοβαμαι μη μου επιτεθει στον υπνο μου (κλεινω το μικρο στο σαλονι για τη νυχτα για να μικρυνω τις πιθανοτητες για παρτατραγουδα). Παω να τη χαιδεψω και με ξεσκιζει, μου εχει επιτεθει στο προσωπο την ωρα που η ιδια ερχεται γουργουριζοντας να τριφτει και να την αγγιξω με το ζορι.... Το μονο λαθος που θεωρω οτι εκανα ηταν οτι πηγε να επιτεθει στο μικρο με πολυ φορα και επειδη φοβηθηκα της εδωσα ενα χτυπηματακι (ουτε καν με δυναμη πολυ, ισα ισα να καταλαβει οτι παει να κανει βλακεια). Δε περιμενα να το παρει τοσο βαρια πια! Εχω απελπιστει. Δε θελω να δωσω το μικρο, αλλα δε ξερω, και να αποφασιζα να το δωσω σε καποιον αν η μεγαλη θα ηρεμισει.... Οσο μπορω κανω κι εγω τον διαιτητη αλλα αυτες ειναι ολη την ωρα στην τσιτα Διαβασα και την ιστορια της Μαγδαληνης και συμφωνω πως θελουν χρονο τα ζωα να προσαρμοστουν, αλλα εχω αρχισει να αμφιβαλλω για το αν θα γινουν καλα τα πραγματα τοσο με το γατι το μικρο οσο και με μενα Οποιαδηποτε συμβουλη, ιστορια παρηγοριας ( ) ειναι ευπροσδεκτη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.