Καλησπερα κι απο μενα..!
Εμεις εχουμε 2 μεγαλες 7 και 5 χρονων...και πριν κανενα3μηνο φεραμε την μικρουλα Σωσω στην παρεα μας !! Ειναι λογικο να χρειαζεται χωρος προσαρμογης μεταξυ τους...και προσπαθησαμε να το κανουμε σταδιακα...! Μεχρι ενως σημειου ολα πηγαιναν σχετικα καλα...χωρις υπερβολες στις αντιδρασεις..!
Τωρα ομως...η μεγαλη μου (7 ετων) νομιζω οτι εχει στρεσαριστει πολυ!! Η μικρουλα ειναι ενας διαολος...! Εχει κανει το σπιτι ανω κατω λογω ενεργητικοτητας...! Τρεχει να παιξει με τις μεγαλες ολη την ωρα...και οπως ειναι φυσικο δεν θελουν ! Αλλα απο οτι ειδα...εκτος απο την μικρη...και η μεσαια (5 ετων) εγινε πολυ επιθετικη στην μεγαλη...με καποιους καβγαδες πολυ εντονους..σε σημειο που επρεπε να παρεμβω..!
Ως αποτελεσμα...η μεγαλη μου εχει 2 γατες τωρα που την κυνηγανε...και δεν βρισκει ηρεμια..! Δυστυχως το σπιτι μου ειναι μικρουλι...και το μονο που κανω για καμια ωρα..ειναι να βαζω τις 2 πιο μικρες μαζι,στο ενα και μοναδικο εξτρα δωματιο που εχω...μπας και χαλαρωσει η αλλη..!
Εχει να φαει 3 μερες...! Μονο νερακι πινει...! Πηγαμε στον γιατρο...ειχε λιιιιγα δεκατα αλλα δεν ειδε κατι παραπανω! Μας εδωσε αντιβιωση...και περιμενω να δω τι θα γινει..! Πιστευω ομως οτι ολα γινονται απο καθαρο αγχος και στρες! Εχουμε καμια αλλη λυση;;
Ευχαριστω
Καλησπέρα Μαγδαληνή.
Δεν πιστεύω πως μόνο και μόνο από στρες θα ανέβαζε πυρετό η μεγάλη σου γατούλα, όχι πως δεν έχουν κι αυτά κάποιες φορές τα ψυχολογικά τους, αλλά σε τέτοιο βαθμό ψυχοσωματική αντίδραση μόνο από άνθρωπο θα την περίμενα.
΄Εχω περάσει αυτό που περνάς κι άλλες φορές, αλλά σε ένα βαθμό το περνάω και τώρα. ΄Εχω μια γατούλα που τον άλλο μήνα θα κλείσει τα 21 (αρκετά γριούλα δηλαδή για να ανεχθεί ένα μικρό ζωηρό σκατουλάκι στον χώρο της), έναν γάτο που κοντεύει να κλείσει τα 9 και ο οποίος παρ' όλο που έχει ακόμα αρκετή ενέργεια για παιχνίδι, δεν έχει όμως και την συνεχή ενεργητικότητα που επιδεικνύει η μικρή μου. Η οποία μικρή μου είναι περίπου 4 μηνών, οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται.
Παρατήρησα κι εγώ κάποια σχετική επιθετικότητα (κάποιες φορές, όχι πάντα) από τον γάτο μου προς την μεγάλη. Σιγά σιγά κατάλαβα πως αυτό το κάνει γιατί τον εκνευρίζει η μικρή και ξεσπάει στην μεγάλη που μπορεί και τον παίρνει.
Επίσης στο παρελθόν αντιμετώπισα χειρότερα με την πρώτη μου γατούλα, όταν έφερα σπίτι τον μεγάλο μου γάτο που τότε ήταν μόλις 3 μηνών γατάκι. ΄Εγινε ο φόβος και το τρόμος της της καημένης, για μέρες είχε μείνει πάνω σε μια σιδερώστρα χωρίς να τρώει, να πίνει νερό και να πηγαίνει στην άμμο της.
Τελικά έχω καταλάβει πως σε όλες, μα σε όλες τις καταστάσεις τέτοιου είδους, πρέπει να δίνουμε χρόνο στα ζώα να προσαρμόζονται στην νέα κατάσταση και τελικά τα βρίσκουν με κάποιο τρόπο μεταξύ τους. Είτε θα μάθουν τα μεγάλα στα μικρά ζιζάνια πως δεν πρέπει να τους ενοχλούν, είτε απλά θα βρουν κάποιο μέρος που θα την αράζουν και δεν θα τους ενοχλούν τα μικρά.
Δώσε λίγη έξτρα φροντίδα στην μεγάλη σου γατούλα που είναι αρρωστούλα, κάνε ότι σου πει ο κτηνίατρος γιατί κατά πάσα πιθανότητα κάτι άρπαξε, μέχρι να της περάσει και να γίνει καλά και φρόντισε, όσο μπορείς, να βάλεις κάποια όρια και στα άλλα. Εγώ την μικρή την μαλώνω όταν πειράζει την μεγάλη και για κάποια ώρα την αφήνει ήσυχη. Με τον γάτο δεν μπορώ να κάνω και πολλά πράγματα γιατί αρκετές φορές θέλει να παίξει με το μικράκι απλά όχι πάντα. Και το μικρό κοιτάω να το κουράζω εγώ με παιχνίδια τις ώρες που θέλω να μένουν ήσυχα τα μεγάλα μου. Κι έτσι όταν τελειώνουμε το παιχνίδι, κοιμάται και λίγο.
Δες τι απ' όλα μπορείς να κάνεις, ίσως σου έρθουν κι εσένα κάποιες ιδέες που εγώ δεν σκέφτηκα και άσε τον χρόνο να δουλέψει.
