Καλησπέρα σε όλους, είμαι ο Αλλαντίν, ή τουλάχιστον έτσι βαφτίστηκα μετά από 4 χρόνια που κάποιοι με πρόσεξαν λίγο παραπάνω και με ξεχωρισαν για να μου δώσουν όνομα. Μέχρι τότε ήμουν ένας κόκκινος γάτος στη γειτονιά..
Ηταν ακριβώς πριν 15 μέρες που με χτύπησε ένα αμάξι αυτο το άκουσα να το λένε μετά βεβαια, εγω θυμάμαι 2 τεράστια φώτα να έρχονται πανω μου με πολύ θορυβο και τον δρόμο να γεμίζει με κάτι υγρό και κόκκινο (μην ακουτε κουταμάρες ότι δεν ξεχωρίζουμε τα χρώματα). Απλά θυμάμαι φωνές και πολύ σουσουρό..
Μετά κάποιος με πήγε στην άκρη και προσπαθησε να μου δώσει νερό, εγώ πονούσα ζαλιζόμουν και πνιγόμουν και μετά τίποτα...απλά υπήρχα εκεί στην ακρη του πεζοδρομίου. Ο ανθρωπος που προσπαθησε να μου δώσει νερό, πήγε πιο εκεί και τον ακουσα να μιλάει με μια κοπέλλα "χαμένος από χέρι τον άκουσα να λέει, άστον εκεί ήσυχα να "φύγει", βγάζει αίμα από το στόμα"...
"Να φύγω να παω που?" Αναρωτήθηκα εγώ είμαι εδω και πονάω, πονάω...και δεν μπορώ να κουνηθώ...Νύχτωσε, κρύωνα πολύ, έφυγαν όλοι..όλο το βραδυ προσπαθούσαν να συρθώ προς το μέρος που έχει συνήθως φαγητό...μόλις ξημέρωσε άλλη φωνή να φωνάζει "κατέβα, ένας γάτος χτύπησε, ζει ακόμη, τον βάζω κάπου ήσυχα, είναι χάλια". Καποιος με σκέπασε με μια πετσέτα ήταν πιο ζεστά και δεν πονούσα πολύ πια...ήμουν να "φεύγω"...
"Τι ειναι αυτό; Ποιος με μετακινεί και που με πάει? ζαλίζομαι..."
Συνήλθα, στη ζέστη από κάτω μου μια κουβερτούλα, φωνές από άλλες γατούλες έρχονταν στα αυτιά μου..
"Καλά που τον έφερες, σπασμένοι άνω-κάτω γνάθος, το μάτι επίσης χτυπημένο και δεν ξέρουμε τι ζημιά έχει πάθει το κεφάλι από το χτύπημα" άκουσα μια κοπέλλα να λέει.Εγώ αρχισα να γουργουρίζω να δείξω ότι κατάλαβα ότι θα με φροντίσουν.
Αυτη τη γλυκιά φωνή την ακούω 15 μέρες τώρα, έμαθα να την αναγνωρίζω, έστω και αν μερικές φορές που έβαζε κατι βελόνες (όχι τόσο ευχάριστο συναίσθημα) γυρίζω και την ψάχνω. Τα σαγονάκια μου ειναι καλύτερα καθώς έκανα επεμβαση μου είπαν, το ματάκι σιγα σιγα φτιάχνει, δεν το έχασα οριστικά, τώρα μένει να αρχίσω να κινούμαι κανονικά να δούμε τι θα καταφέρω... Με προσέχουν πάντως δεν έχω παράπονο, με παίρνουν και αγκαλιές και τρελλαίνομαι..λέτε να αρχίσω να νιώθω σημαντικός μετά από τόσο καιρό;
Υ.Γ. Ο Αλλαντίν φιλοξενείται στο κέντρο γάτας εδώ και 15 μέρες. Τον χτύπησαν ενα τετράγωνο από το σπίτι μου και ευτυχώς κάποιος σταμάτησε την κυκλοφορία για να μην το ξαναχτυπήσουν...Εγχειρίστηκε, ήταν με ορό και καθετήρα και με μια σοβαρή μόλυνση στην ανω γνάθο που ευτυχώς σιγα σιγα ξεπερνάει. Δυστυχώς όμως δεν γνωρίζουμε τι θα του αφήσει το χτύπημα στο κεφάλι απο κινητικά προβλήματα, (ευτυχώς πηγαίνει ή προσπαθεί να παει κανονικά στην άμμο του, δεν έχει κάποια παράλυση δηλαδή) αλλα θα μείνει πολύ πολύ καιρό στο κέντρο, εκτός αν υιοθετηθεί απο κάποιον. Αν κάποιος θέλει να βοηθήσει μπορεί να επικοινωνήσει σχετικά με την Τζουλια ή με τη Drusilia (βιβή). Να ευχαριστήσω τα κορίτσια στο κέντρο για την τρυφερότητα που δείχνουν στον Αλλαντίν, καθώς και τις Aretha, Drusilia και Avrilio που βοήθησαν οικονομικά προς το παρόν...
