Όταν το γατάκι μου δέκτηκε επίθεση από σκύλο και μάλιστα ο ιδιοκτήτης του σκύλου επειδή του στείλαμε αστυνομία έβαλε φόλα και δολοφόνησε 2 σκυλιά και 3 γατιά κατάλαβα πια πως ζούσα σε ένα πολύ επικίνδυνο/κακό κόσμο.
Έκλεισα το γατάκι μου στο σπίτι και αυτό από αντίδραση μου ψέκαζε κάθε μέρα τους καναπέδες.
Εν τέλει τον εκπαίδευσα με πολύ υπομονή και επιμονή να βγαίνει με σαμαράκι/λουράκι. Τώρα κάθε βράδυ όταν έρθει η ώρα του για βόλτα στέκεται κοντά στην εξώπορτα και νιαουρίζει. Του φοράω το σαμαράκι και γουργουρίζει. Έπιτα βολτάρουμε για μισή ώρα/4ο λεπτά. Κυλιέται χάμω, τρώει χορταράκι, επιτήθεται σε γατιά

και κάνει τον καμπόσο, περπατάει, ξαπλώνει, πηγαίνουμε ακόμα και μακριά κάποιες φορές, στο χωράφι που απλώνεται πίσω από το σπίτι μας. Βέβαια, ζω στη Κύπρο και κάποιοι γείτονες με περιγελούν. Όμως δεν τους λαμβάνω υπόψη.
Το γατάκι μου έπαψε να ουρεί στους καναπέδες.