Άντε, θα το γράψω το κατεβατό...
Το οτι βλεπουμε επειδη εχουμε rods & cones στο ματι μας τα οποια διεγειρονται απο την ηλεκτρομαγνητικη ακτινοβολια, δεν διαφερει και σε πολυ απο τον τροπο που το φυτο αντιλαμβανεται το φως. Εμεις εχουμε νευρικο συστημα για να αντιλαμβανομαστε και να αλληλεπιδρουμε με το περιβαλλον και τα φυτα εχουν ορμονες. Εμεις εξελιχθηκαμε για να επικοινωνουμε με τον διπλανο μας με την φωνη και τα φυτα με χημικες ουσιες. Η επικοινωνια υπαρχει, απλα γινεται με διαφορετικο τροπο.
Ναι, είναι αλήθεια όλα αυτά. Αλλά δεν αρκούν για να πούμε ότι τα φυτά είναι sentient, ότι έχουν δηλαδή
υποκειμενική αντίληψη των ερεθισμάτων που λαμβάνουν. Μ' αυτή τη λογική, όπως λέει και το κείμενο που λίνκαρα παραπάνω, πρέπει να δεχτούμε ότι και τα διάφορα συστήματα του οργανισμού μας, όπως το ανοσοποιητικό στο βιντεάκι σου, είναι κι αυτά sentient.
Για να εξηγήσω λίγο παραπάνω: τα αισθητήρια όργανά μας (π.χ. τα μάτια) δέχονται ερεθίσματα από το περιβάλλον και τα μεταβιβάζουν στον εγκέφαλο που τα επεξεργάζεται με τρόπους που είναι απλά beyond me.

Αλλά το
ποιοτικό αποτέλεσμα αυτής της διεργασίας (η όραση) είναι κάτι που το αντιλαμβάνομαι μόνο εγώ, ανήκει στο δικό μου συνειδητό και όχι στο συνειδητό των ματιών μου, που δεν υπάρχει κιόλας.
Φυσικά, η συνειδητότητα έχει πολλές παραμέτρους και είναι δύσκολο να οριστεί, αλλά κάτι που φαίνεται να "κάνει τη διαφορά" είναι η παρουσία εγκεφάλου. Φυσικά, ο εγκέφαλος δεν είναι διόλου απαραίτητος για να λειτουργήσει ένας ζωντανός οργανισμός (π.χ. πολλά αντανακλαστικά μας δεν περνούν καν απ' τον εγκέφαλο, αλλά ρυθμίζονται από νεύρα της περιοχής), αλλά είναι μάλλον απαραίτητος για να υπάρξει συνειδητότητα και υποκειμενική αντίληψη των ερεθισμάτων - το οποίο είναι το morally relevant στην προκειμένη περίπτωση.
Γιατί είναι morally relevant; Επειδή, όταν κάτι αντιλαμβάνεται υποκειμενικά αυτά που του συμβαίνουν, τότε έχει συμφέροντα (interests) ή/και δικαιώματα, αναλόγως της ηθικής σχολής που ακολουθεί κανείς.

Αλλιώς θα λέγαμε "όχι, μην κάνεις σπληνεκτομή, γιατί και ο σπλήνας έχει συμφέρον να υπάρξει".
Πάμε τώρα στα υπόλοιπα:
Επισης τι ειναι ο πονος; Δεν ειναι τιποτα αλλο απο ενα "σημα" που μας ειδοποιει για τις αλλαγες στο περιβαλλον και στην φυσιολογια μας. Το ιδιο σημα εχουν και τα φυτα οταν μια καμπια αρχισει να τρωει ενα φυλλο.
Μόνο "σήμα" είναι ο πόνος; Δεν έχει ποιοτική διάσταση; Συνήθως είναι κάτι πολύ δυσάρεστο.

Απ' όσα γνωρίζουμε, τα φυτά δεν έχουν ούτε νευρικό σύστημα ούτε εγκέφαλο που επεξεργάζεται αυτά τα ερεθίσματα, οπότε πώς ακριβώς αισθάνονται τον πόνο;
Επίσης, μην ξεχνάς, ότι για να δαπανήσει ένας οργανισμός τόσους πόρους, ώστε να αποκτήσει αίσθηση του πόνου, πρέπει να υπάρχει εξελικτικό πλεονέκτημα, π.χ. να μπορεί να απομακρυνθεί από την πηγή του πόνου, πράγμα αδύνατο για τα φυτά. Το σήμα και η αντίδραση υπάρχουν (όπως υπάρχουν όταν κάτι πλησιάζει τα μάτια μας και τα κλείνουμε), αλλά είναι αυτά αρκετά για να πούμε ότι υπάρχει
πόνος;
Ελπίζω αυτά να απαντούν και σ' αυτό που λες περί διάκρισης μεταξύ ανώτερων και κατώτερων μορφών ζωής. Δεν είναι θέμα διάκρισης, αλλά θέμα των κριτηρίων που θέτουμε για να πάρουμε ηθικές αποφάσεις.
Π.χ. ξέρω ότι η γάτα έχει συναισθήματα, οπότε είναι ανήθικο να τη βασανίσω για τη διασκέδασή μου, αλλά μπορώ
ευλόγως να πω το ίδιο για ένα μπρόκολο;
Το λαθος που κανουμε ειναι που τα συγκρινουμε με βαση το πως βλεπουμε εμεις τον κοσμο.
Τα συγκρίνουμε με βάση αυτά που ξέρουμε για τη βιολογία και τη φυσιολογία των ζωντανών οργανισμών. Αν ξέρεις κάποιον άλλο τρόπο, συμβατό με τις μέχρι τώρα γνώσεις μας, να μας τον πεις.
Συγγνώμη που σας ζάλισα, αν φτάσατε μέχρι εδώ, συγχαρητήρια!