εγώ σήμερα έπλενα πιάτα κι ερχόταν η μικρή και τριβόταν πάλι για φαί. της λέω "κάτσε παιδί μου να πλύνω τα πιάτα" και μου λέει "νιάαα". γυρίζω, την κοιτάζω... "πώς το 'πες αυτό?".. και μου απαντά αμέσως κι αυτή "νιάαα"

τελικά επικοινωνώ με τη γάτα μου είναι γεγονός!

Η αλήθεια είναι οτι έχουν μεγάλη αντίληψη τα σκατούλια βρε παιδί μου!
Και αυτό το επεισόδιο που διηγήθηκες, ήταν η αφορμή να θυμηθώ ένα παρόμοιο:
Η δική μου, αν μη τι άλλο έχει μάθει να ακούει και να ανταποκρίνεται σε 2 λεξούλες, μια εκ των οποίων είναι η λέξη "Πεινάς?"
Κάθε φορά λοιπόν, ιδιαίτερα όταν θέλει φαγητό (=πάντα) όταν τη ρωτάω "Πεινάς?" μου απαντάει μ'ένα νιάου, για το οποίο το πόσο κοφτό ή μακρόσυρτο θα είναι, ευθύνεται ο βαθμός πείνας της. Όσο πιο πολύ, τόσο πιο μακρόσυρτο, έντονο και επιτακτικό

Μια μέρα λοιπόν βρισκόμασταν με τον σύντροφό μου στο καθιστικό και η Τέρψη στην κουζίνα (ξεχωριστά δωμάτια που επικοινωνούν). Γυρίζω κάποια στιγμή και τον ρωτάω "Πεινάς?" Δεν πρόλαβε να απαντήσει, γιατί η απάντηση μας πρόλαβε από αλλού μ'ένα γοερό "νιάουουουου!"

Η άλλη λέξη είναι το "Τέρψη". Εδώ όμως αναποκρίνεται επιλεκτικά: Μπορεί να λιάζεται στο μπαλκόνι έχοντας γυρισμένη την πλάτη της προς το μέρος μου κι εγώ να τη φωνάξω από μέσα, θα ακούσει και θα έρθει. Τώρα το αν θα έρθει τρέχοντας μέσα, ή απλώς θα γυρίσει το κεφάλι της να δει και μετά θα με ...σημειώσει κανονικά,
κριτήριο είναι πάλι ο βαθμός πείνας της
