Μωρό στο σπίτι και γάτα

Βασικά στο δωμάτιο του παιδιου δεν μπαινει απο τότε που το βαψαμε.. Ε κανα 2 μερες πηγαινε και γρατζουνούσε την πόρτα να της ανοιξουμε αλλα πλέον συνήθισε την κλειστή πόρτα..
Το θέμα όμως είναι άλλο... Το παιδι στην αρχή θα το έχω στην κρεβατοκάμαρα.. και στην κρεβατοκάμαρα κοιμάται μαζί μας το γατί στην θέση της βεβαια.. Εγώ σκεφτόμουν να την αφήνω να μπαινει μεσα στην κρεβατοκάμαρα το πρωί όταν είμαι και εγώ εκεί..
Αποκλειεται να την πεισουμε ομως να κοιμάται μόνη της στο σαλόνι το βράδυ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ δεν απαντάω ΚΑΝ.. :mad:γιατί θα γίνουμε @@@@...

Όταν άκουσα απο συγγενικό πρόσωπο, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ η γυναίκα,... οτι ΠΩΣ θα μείνω έγκυος με την γάτα.......

λέω ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ.....

Τώρα στο χωριό, με 20 ΚΑΙ σκύλο!!!!! Θα γελάσουμε!!!!:lol:

Υπάρχουνε ¨Αρθρα στα περιοδικά.. που λένε ότι ΔΕΝ υπάρχει πρόβλημα να έρχονται σε επαφή... φτάνει να μην τους αφήνεις ΜΟΝΟΥΣ φυσικά.. και αφού μεγαλώσει λίγο το παιδί.. μετα τον ένα μήνα.

Μπορείς να την βάλεις να κοιμάται στο σαλόνι...γιατί εσείς οι γονείς, το μωρό και η γάτα... είναι λίγο πολλοί...:redface:
Θα πρέπει να μάθει.... να ξεκινήσετε ΑΜΕΣΑ την εκπαίδευση, ΌΛΑ γίνονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με τρεις γάτες στο σπίτ με έχουν φάει όλοι: "Που θα βρεις να τις δώσεις τόσες γάτες όταν μείνεις έγκυος;" χιχι. Θεωρούν δεδομένο οτι θα διώξω τα γατομωρά μου απο το σπίτι πάραυτα. Ένας "φιλόζωος" συγγενής με κατηγόρησε κιόλας. "έτσι που τα έχεις προστατευμένα θα πεθάνουν μόλις αναγκαστείς να τα αφήσεις στο δρόμο λόγο εγκυμοσύνης"
Μα είναι τρελοί οι άνθρωποι;

Εξηγησα λοιπόν στον πατέρα μου (που ειναι ο μονος που με νοιάζει και σέβομαι απόλυτα) οτι έχω πρόθεση να διδάξω στα παιδάκια μου να μην πιστεύουν οτι ακούν αλλά να ψάχνουν την κρυμμένη αλήθεια και οτι δεν έχουν πάντα οι πολλοί το δίκιο. Από τότε κόπηκε η συζήτηση και τον έχω πιάσει κιόλας να παίρνει αγκαλιά τον Ρού στην πολυθρόνα και να γελάει με τις μουσουδιές του.:up: :up: :up: Γλύτωσα το κήρυγμα:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχω θεία εκπαιδευτικό, όταν πρωτοείδε τον πρίνς με ρώτησε αν τον κοιμίζω στο μπαλκόνι.... Μου είπε ότι δεν θα μείνω έγγυος κλπ.

¨Οταν η μικρή μου ξαδέρφη (κόρη της) αποφάσισε αν υιοθετήση γατούλη από δωμέσα και τον πήγαμε σπίτι ξαφνικά και χωρίς να τους πάρουμε την άδεια (η ξαδερφη 22 δασκάλα στο επάγγελμα κάπου στη λεσβο) η θεία μου με ρώτησε αν έχω ακουστά για το τοξόπλασμα. Μου είπε ότι αν κολήσει η μικρή δεν θα κάνει ποτέ της παιδιά.

Συγχίστηκα και της είπα επι τόπου αν φοβάται το τοξόπλασμα να σταματήσει να τρώει σαλάτες (γιατί μπορεί να έχουν το μικρόβιο) να πιάνει ωμό κρέας κλπ. Η θεία μούτρωσε. Εγώ κατέβασα όσες πληροφορίες βρήκα ονλάιν για το τοξόπλασμα και την έβαλα να τις διαβάσει...

Η ημιμάθεια λέει είναι χειρότερη της αμάθειας. (όχι ότι τώρα είναι ευχαριστημένη με το γάτο της μικρής... αλλά στμάτησε να λέει για τοξοπλάσματα και πιθανες απώλειες μωρών... τώρα λέει για μικρόβια γενικα..)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλά το τι ακούσαν τα αυτάκια μου σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν λέγεται... Πάει αυτό τώρα το ξεπέρασα και μέχρι τώρα όλα καλά και το παιδάκι μου σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξετάσεις είναι μια χαρούλα..
Τώρα περνάμε στην επόμενη φάση... Το νεογέννητο με το γατι στο σπιτι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πες της ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο!!
Αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν αλλεργίες έχουν τα παιδιά που μεγαλώνουν υπερπροστατευμένα και σε αποστειρωμένο περιβάλλον. Όταν τελικά ο άμαθος οργανισμός τους έρθει σε επαφή με μια ξένη ουσία αντιδρά πολύ πιο έντονα. Αυτός άλλωστε είναι ένας λόγος που οι παιδικές αλλεργίες έχουν τόσο πολύ αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες: τα παιδάκια μεγαλώνουν κλεισμένα μέσα σε πεντακάθαρα διαμερίσματα, αντί να παίζουν και να κυλιούνται στα χώματα όπως παλιότερα.

Δες σχετικά άρθρα εδώ, εδώ και εδώ.
Απολύτως σωστό. Παράδειγμα τα παιδιά της αδελφής μου. άργησαν να τα αποκτήσουν και αυτή και ο γαμπρός μου είναι μανιακοί με την καθαριότητα, τα μεγάλωσαν όχι σε καθαρό, σε αποστειρωμένο περιβάλλον. Αποτέλεσμα; Εκτός του είναι πάρα πολύ επιρρεπή στις ιώσεις, είναι και τα δύο αλλεργικά. Το ένα στιις κάμπιες και τη γύρη, το άλλο στις γάτες. Σύμπτωση; Δεν νομίζω;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδιά, εγώ έχω την εξής απορία: ¨Ολα αυτά ωραία και συμφωνώ απόλυτα ότι είναι προκαταλήψεις. Ίσχύουν όλα αυτά και για τις γάτες που είναι μέσα-έξω? Δηλαδή η δική μου βγαίνει και στον κήπο και ορμάει σε ποντίκια,πουλιά, σάυρες κλπ. σπάνια βέβαια, όταν βρίσκει. Υπάρχει πρόβλημα στην περίπτωση αυτή για ένα μωρό?:hmm:

Υ.Γ.:Η γάτα μου εννοείται είναι εμβολιασμένη, αποπαρασιτωμένη και στειρωμένη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν πας λίγο πίσω και βρείς το μήνυμά μου...
ΕΓΩ ζω, και είμαι καλά!!!!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
για μωρά και σκυλάκια έχετε ακούσει τίποτα? θέλουν και αυτά κάποια προσοχή?:hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα σου πω μόνο την προσωπική μου εμπειρία που μεγάλωσα με ένα ημίαιμο μπόξερ που γεννήθηκε ένα μήνα πριν από μένα. Ήταν φρουρός στην κούνια μου για μήνες, μου έριχνε γλυψιές χωρίς ποτέ να πάθω τίποτα και του τράβαγα (και ενότε δάγκωνα) την ουρά χωρίς καμία επιπλοκή πέρα του ότι αυτοοχυρώθηκα κατά κάθε πιθανού μικροβίου;)

Αργότερα ο σκυλάκος μου αποτέλεσε την πρώτη και μοναδική μου στράτα:D, και σε λίγα χρόνια μας πήγαινε και μας έφερνε με τον αδελφό μου απο το σχολείο. Μονο που για μενα η απώλεια του στα 15 μου, με τάραξε σαν να έχανα τον καλυτερό μου φίλο:(.

για μωρά και σκυλάκια έχετε ακούσει τίποτα? θέλουν και αυτά κάποια προσοχή?:hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συμφωνώ απόλυτα με την Ελένη Π καί θα προσθέσω καί εγώ την προσωπική μου εμπειρία.Οταν γεννήθηκε η κόρη μου καί την έφερα σπίτι σε πρώτη φάση η γάτες χαρήκανε που επέστρεψα καί δεν ασχοληθήκανε αρχικά καθόλου με το μωρό, λίγο αργότερα που την πηρα να την ταίσω ήρθανε μοιρήσανε τα ποδαράκια της, τρίψανε τα κεφαλακια τους στα ποδαράκια της καί με αυτον τον τρόπο νομίζω την υποδεχτήκανε στο σπίτι μας.Ο κτηνίατρος που είχα τότε ο οποίος ήτανε καί υγειεονολόγος μου έλεγα να μην φοβήθώ την επαφή του μωρού με της γάτες καί να αφήσω το παιδί να πάρει αντισώματα.Ακολούθησα την συμβουλή του καί το μωρό από τη στιγμή που μπουσούλησε έπαιζε με τις γάτες.Οταν ήτανε 5μήνών περίπου την έιχα στο ριλάξ στο πάτωμα της κουζίνας περνάει λοιπόν ο αμέριμνος γατόυλης καί πάει κοντά της εκείνη παίρνει μιά τρελλή χαρά καί τον βουτάει αγκαλιά και τον δαγκώνει,καθότι μακρότριχος ο γατούλης έφτυνε μια ώρα τρίχες οι οποίες δεν πρέπει να της άρεσαν καθόλου διότι απο κει και πέρα φρόντιζε να μην έχει τη μούρη της πάνω τους.Λοιπόν το παιδί μου είναι υγιέστατό δεν έχει καμία αλλέργία και δεν κολλάει και τίποτα από το σχολείο.Είναι ένας φοβερά ανθεχτικός οργανισμός και σε σχέσει με τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας της είναι πολύ υπέυθυνη και πρόστατευτηκή απέναντι σε ζώα και σε οτιδήποτε της φανεί ανυπεράσπηστο.Δεν έχεις λοίπον τίποτα να φοβηθείς παρά μόνο να κερδίσεις καί εσύ και το μωράκι σου από αυτή τη συνύπαρξη.Με το καλό να δέχτεις το μωρούλη σου και να μας πεις της δικές σου πλεον εμπειρίες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα σου πω μόνο την προσωπική μου εμπειρία που μεγάλωσα με ένα ημίαιμο μπόξερ που γεννήθηκε ένα μήνα πριν από μένα. Ήταν φρουρός στην κούνια μου για μήνες, μου έριχνε γλυψιές χωρίς ποτέ να πάθω τίποτα και του τράβαγα (και ενότε δάγκωνα) την ουρά χωρίς καμία επιπλοκή πέρα του ότι αυτοοχυρώθηκα κατά κάθε πιθανού μικροβίου;)

Αργότερα ο σκυλάκος μου αποτέλεσε την πρώτη και μοναδική μου στράτα:D, και σε λίγα χρόνια μας πήγαινε και μας έφερνε με τον αδελφό μου απο το σχολείο. Μονο που για μενα η απώλεια του στα 15 μου, με τάραξε σαν να έχανα τον καλυτερό μου φίλο:(.

θα πρέπει να ήταν φοβερή εμπειρία:)

αξίζει τον κόπο και τον πόνο της απώλειας έστω και για να ζήσεις μια στιγμή με έναν τέτοιο φίλο:happy:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αχ, παιδια σας ευχαριστώ και πάλι για τις απαντήσεις σας! Ελένη Π και Πηνελόπη σας ευχαριστώ ιδιαιτερα μια και εσεις εχετε παιδακια και γατάκια στο σπιτι!! Σε λίγες μέρες θα πάω και στην παιδίατρο να δούμε τι θα μου πει και αυτη και θα ενημερώσω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κι εγώ όταν γεννήθηκα είχαμε γάτα και μου λέει η μαμά μου ότι δεν την απασχολούσε ιδιαίτερα τη γατουλίνα μας η ύπαρξη μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
και εγω οταν γεννησα τον γιο μου ειχα εναν γατουλη περση ο οποιος ηταν 5 χρονων. για τον πρωτο καιρο τον γιο μου τον ειχα στην κρεβατοκαμαρα και δεν αφηνα τον γατουλη να μπαινει μεσα( ο μικρος ηταν προωρος και δεν με αφηνε ο νεογνολογος να εχει επαφη ουτε με τον γατουλη αλλα ουτε και με κοσμο, εκτος απο μενα και τον μπαμπα του). ο γατουλης συνεχισε να ειναι μια χαρουλα!!!! οταν λοιπον ο γιος μου ο οποιος ηταν ενος μηνα αρχισε να βγαινει απο το δωματιο ( με την καλαθουνα του) του γατουλη δεν του αρεσε καθολου:(:( πηγαινε κοντα στην καλαθουνα τον επαιρνα αγκαλια να δει τον μικρο :(:( και μετα τον αφηνα και εφευγε. Επι τοπου πηγαινε στην κουνια του μωρου εμπαινε μεσα και την κατουρουσε. οπου ακουμπουσα το ρηλαξ πηγαινε μετα και κατουρουσε. ΣΙγα σιγα αρχισε να κανει κομπους το τριχωμα του και να πεφτει. ο γιατρος μας ειπε οτι ειναι ψυχολογικο!! και οτι ζηλευει!! Ωσπου μια μερα εφυγε απο το σπιτι!!! ο γιος μου ηταν 2 χρονων περιπου. :cry::cry::cry: Επισης να σου πω οτι απο την πρωτη στιγμη που εμεινα εγκυος δεν με ηθελε καθολου...μου αγριευε...με γρατζουνουσε..... προφανως κατι τον ενοχλουσε!!!!! δεν ξερω τι να πω!!!!!
:(:(:( ενω πριν ημασταν τελεια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! κοιμομασταν μαζι και συνεχεια αγκαλια :)
ελπιζω να μη σας κουρασα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλημέρα!! Κοιτάξτε μια τελεια φωτό που βρήκα χιχι!!
feedback_image_.jpg


Πάντως πήγα την Silvy μου στον κτηνίατρο και μου είπε ότι να μην ακούει βλακείες για το παιδι και την γάτα και το πιο σημαντικό που μου είπε να κάνουμε είναι να μην κρύψουμε τον μπεμπη απο το γατί. Απλά μου είπε να χρησιμοποιήσω κουνουπιέρα στην κούνια του και όλα οκ!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλημέρα!! Κοιτάξτε μια τελεια φωτό που βρήκα χιχι!!
feedback_image_.jpg


Πάντως πήγα την Silvy μου στον κτηνίατρο και μου είπε ότι να μην ακούει βλακείες για το παιδι και την γάτα και το πιο σημαντικό που μου είπε να κάνουμε είναι να μην κρύψουμε τον μπεμπη απο το γατί. Απλά μου είπε να χρησιμοποιήσω κουνουπιέρα στην κούνια του και όλα οκ!!

τι θεικη φωτο!!!!ολα θα παν καλα με τα μωρακια!!!(μπεμπη-γατουλι)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Γατάκια και μωράκια

Γατογονείς γειά σας,
έχω κανονίσει να πάρω ένα γατάκι (τον Λιμόν). Έχω λοιπόν μία απορία.:hmm: Εγω έχω 2 κοριτσάκια ππυ αγαπού πολυ τα ζωάκια. Το πρόβλημα είναι το εξής: η αδερφή μου γέννησε πριν 20 μέρες και ενώ είχα πολλά χρόνια γάτες δεν ξέρω πως και πότε να τα γνωρίσω μεταξύ τους!Περιμένω συμβουλές!!!:hello::bleh:
Υ.Γ.Η αδερφή μου δεν μένει σπίτι μου αλλά πότε να της πω να έρχεται με ασφάλεια?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
whity, μετέφερα το thread που άνοιξες σε παλιότερο για το ίδιο θέμα. Δες τις προηγούμενες σελίδες.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστω!:up::up::up::up::up::up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top