Καλώς ήρθες και από εμένα!
Καταλαβαίνω απόλυτα το πρόβλημα σου, και εγώ το είχα μέχρι πριν 1,5 μήνα. Τότε ήταν που αποφάσισα να φέρω γατάκι στο σπίτι «σηκωτό». Μακάρι βασικά όπως λες όλα να πάνε καλά και να μπορέσεις να πάρεις το γατάκι σου ως δώρο για τον καλό σου βαθμό. Απλά για κάθε ενδεχόμενο, θα σου πω λίγο την εμπειρία μου πάνω στο θέμα «φέρνω γατάκι στο σπίτι και δεν συμφωνούν όλοι».
Εμένα δεν ήθελε η μητέρα μου γάτα και της το ζήταγα κοντά 2 χρόνια (παραπάνω δηλαδή, αλλά τα τελευταία 2 χρόνια πιο έντονα). Ούτε σκέψη όμως, ούτε σαν επιβράβευση για πτυχίο ωδείου, ούτε για πολύ καλό βαθμό σε πανελλήνιες… Να φανταστείς ότι στο δίλημμα που της έβαλα ή να πάρω γατάκι ή μηχανή, μου είπε μηχανή… Παρ’ όλα αυτά, τέλη Μαρτίου έφερα στο σπίτι γατάκι με αφορμή τα γενέθλια μου. Έχω να πω ότι η εμπειρία δεν ήταν ευχάριστη. Γενικά έχω πολύ καλές σχέσεις με τους γονείς μου και ήταν φανερό ότι με αυτή την κίνηση μου η σχέση με την μητέρα μου δέχτηκε ένα χτύπημα. Ήταν ηλεκτρισμένη η ατμόσφαιρα. Παράλληλα ήταν η πρώτη μου φορά που φρόντιζα γατάκι εξολοκλήρου εγώ και ήταν διαφορετικό από το να χαϊδεύεις και περιστασιακά να ταΐζεις κάποιο αδέσποτο. Βασικά, αν δεν είχα την και (κρυφή) υποστήριξη του πατέρα μου, δεν θα τα είχα βγάλει πέρα και θα την είχα δώσει την γατούλα μου αλλού, αναγκαστικά.
Παρ’ όλα αυτά, αν (δεν το προτείνω όπως καταλαβαίνεις, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να στο πω) αποφασίσεις τώρα ή ακόμα στο μέλλον να το επιχειρήσεις, υπάρχουν κάποια σημεία που πιστεύω πρέπει να προσέξεις πολύ:
1) Να είσαι ξεκάθαρη με τους γονείς σου.
2) Να είσαι 10000% σίγουρη ότι θέλεις όντως να το κάνεις.
3) Να είσαι διαθέσιμη να δεχτείς ψυχολογικό «πόλεμο» από αυτούς που δεν συμφωνούνε.
4) Να αναλογιστείς τις ευθηνές φροντίδας της γατούλας και να είσαι διατεθειμένη να τις αναλάβεις όλες εσύ (όπως είπαν και τα άλλα μέλη, δεν είναι δύσκολες, είναι πολύ απλές στην πραγματικότητα αλλά στην αρχή όταν δεν τις έχεις ξανακάνει είναι πιο περίεργες).
Καλό θα ήταν να καταλάβεις τον λόγο για τον οποίο δεν θέλουν. Ας πούμε, η μητέρα μου δεν μου έλεγε κανέναν λόγο, απλά ένα «δεν τις θέλω». Την είδα όμως ότι έχει ηρεμήσει πάαρα πολύ όταν της έδειξα αποδείξεις ότι οι αρρώστιες της γάτας δεν μεταδίδονται στον άνθρωπο. Επίσης, απ’ όσο έχω καταλάβει, φοβόταν ότι θα της φορτωθούν κι άλλες ευθύνες, είτε καθαριότητας είτε φροντίδας (φαγητού, νερού κλπ), και την έχω δει ότι ηρέμησε κι άλλο όταν είδε ότι όντως έχω αναλάβει το 100% που έχει σχέση με την γατούλα. Και τέλος, δεν την άφηνε να βγαίνει στο υπόλοιπο σπίτι παρά μόνο στο δωμάτιο μου λέγοντας ότι θα κάνει ζημιές και τέτοια, αλλά της έδειξα (και ακόμα της δείχνω για να είμαι ειλικρινής) ότι είναι ένα ζώο που, ασχέτως με το τι λέγεται, μπορεί να εκπαιδευτεί και της έχω μάθει να μην ανεβαίνει στους καναπέδες που δεν θέλει (παράλογο πιστεύω από την πλευρά της μητέρας μου, αλλά σεβαστό. Αν δεν θέλει τόσο πολύ, έχει δικαίωμα στον χώρο της και οφείλω να συμμορφωθώ όσο μπορώ και να κάνω την κατάσταση βολική και για τους 2).
Αυτά δεν στα λέω για να σε αποτρέψω να πάρεις γατούλα, όπως και να το κάνουμε η ανταμοιβή στο τέλος είναι τόσο γλυκιά που αξίζει το δύσκολο ταξίδι. Στα λέω απλά ώστε στην περίπτωση που επιχειρήσεις να το κάνεις με αυτόν τον τρόπο, να είσαι προετοιμασμένη και με ώριμη σκέψη, γιατί εγώ που πήγα ακούγοντας κυρίως «έλα μωρέ, αφού θα την λατρέψει στο τέλος» είχα φρικάρει την ζωή μου στην αρχή… Προσπάθησε πάντως όπως λες να τους πείσεις με επιχειρήματα (πες για τις ασθένειες που δεν μεταδίδονται, το χαμηλό οικονομικό κόστος, ότι θα αναλάβεις τις ευθύνες {και να τις αναλάβεις και στην πραγματικότητα εννοείται} ακόμα και τα ψυχολογικά οφέλη που έχουν δείξει έρευνες) και πιστεύω ότι θα το βρεις το «κουμπί» τους
Ελπίζω να μην σε κούρασα, και σου εύχομαι πραγματικά να γευτείς και εσύ σύντομα την χαρά που είναι να παίρνεις την γατούλα σου αγκαλιά.
