Βλέπω ομοψυχία στη γατοπαρέα! Αυτό είναι ευχάριστο, αλλά συγχωρέστε με, θα κάνω το συνήγορο του διαβόλου.
Δέχομαι χωρίς δεύτερη κουβέντα την άποψη ότι δεν δέχεστε την ονυχεκτομή για ηθικούς λόγους. Είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν πρόκειται ποτέ να αντιπαρατεθώ με κάποιον. Όμως, τα υπόλοιπα επιχειρήματα που βάζετε, έχουν ισχυρό αντίλογο:
Από τη στιγμή που η γάτα είναι προσαρμοσμένη να ζει αποκλειστικά μέσα στο σπίτι, όταν το «σκάσει» κινδυνεύει από τόσες μεριές που τα νύχια τής είναι άχρηστα (αυτοκίνητα, σκύλοι, φόλες, κ.λπ). Επιπλέον, νομίζετε ότι μια γάτα που μεγάλωσε μέσα σε σπίτι, αν βρεθεί έξω ξέρει να χρησιμοποιεί τα νύχια της για άμυνα;
Η ονυχεκτομή δεν επηρεάζει τη συμπεριφορά της γάτας και δεν έχει καμία επίδραση στη μετέπειτα ζωή της γενικά. Αυτό έχει αποδειχτεί και γι' αυτό στις ΗΠΑ είναι ρουτίνα.
Η επέμβαση είναι απλή και η γάτα μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι της την ίδια ημέρα. Ο πόνος αντιμετωπίζεται εύκολα. Υπάρχουν πρωτόκολλα αναλγησίας με άριστα αποτελέσματα και κάθε τόσο βγαίνουν και πιο αποτελεσματικές τεχνικές αντιμετώπισης του πόνου.
Τέλος, από αυτά που γράφετε μάλλον δεν έχετε δει πραγματικά καταστροφική γάτα. Κάποιες γάτες δεν μαθαίνουν ποτέ το ονυχοδρόμιο, αλλάζουν συνεχώς προτίμηση για να ξύνουν τα νύχια τους, με αποτέλεσμα σε πολύ λίγες εβδομάδες όλα τα έπιπλα να είναι σχισμένα, δεν δέχονται να τους κόψεις τα νύχια και βέβαια κάποιες γάτες (εκούσια ή ακούσια με το παιχνίδι) τραυματίζουν τα μέλη της οικογένειας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
