Ο άνθρωπός μου

[julia]

Απο το... "Μy Human"
Εδώ λέω να γράφουμε εκ μέρους των ¨παιδιών" μας

Γειά σας, με λένε Κίκη, είμαι περίπου 6,5 μηνών και έχω 2 ανθρώπους....

Απο ότι έχω καταλάβει με αγαπάνε πολύ, με παίζουν και με αφήνουν και κοιμάμε στο κρεβάτι τους!!...

Και εγώ τους αγαπάω και έτσι κάθε μέρα στις 6.45 που ξυπνάω, πάω και φέρνω τα παιχνίδια μου στο κρεβάτι μας να πάιζουμε ΌΛΟΙ μαζί!!

Ο Μπαμπάς μου δεν το θέλει... και φωνάζει...... και έτσι εγώ πάω απο την μεριά της μαμάς μου!!!
Την έχω μάθει και μου πετάει την σακούλα μου μακριά στο χώλ, εγώ την φέρνω και πάλι αυτή μου την ξαναπετάει μακριά!!!

Τί ωράια που πάιζουμε!!! Μετά μπάινω απο κάτω και γαργαλάω και τον Μπαμπά, του γλύφω τα πόδια... ....

Δεν του αρέσει όμως... και κάτι λέει στην μαμά... και η μαμά σηκώνετε γρήγορα, με πέρνει και μένα και πάμε στην κουζίνα για πρωινό!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Εγώ είμαι η Ρενάτα Βρέθηκα στο νέο μου σπίτι πριν τέσσερις μήνες, ήρθαν κάποιοι άνθρωποι και με πήγε ο "πατερούλης" μου σε αυτούς να με δουν... Και μετά με έβαλαν σε μια γατοφόρο και μπήκαμε σε ένα μεγάλο πράγμα που μας πήγε σε ένα μέρος που δεν είχα ξαναδεί... Ήμουν τρομοκρατημένη, γιατί με πήραν μακριά από τη μαμά και τα αδελφάκια μου... Είδα μια κοπέλα που με κοίταζε έντονα και κάτι έλεγε και με έβαλε σε μια άλλη γατοφόρο και ήμουν πιο άνετα... Δε μιλούσα και την παρατηρούσα καλά καλά που με κρατούσε αγκαλιά και μετά όταν έβαλε το χέρι της και με χάιδεψε έκανα πίσω, δεν ήθελα, δεν την ήξερα, τι ήθελε από 'μένα; Μετά με πήγε σπίτι της και με τράβηξε έξω από το καλαθάκι και με έβαλε σε μια λεκάνη με άμμο. Ευτυχώς γιατί κόντευα να σκάσω!
Πέρασα όλο το βράδυ και την επόμενη μέρα πολύ φοβισμένη... Δεν ήθελα να βγω από το καλαθάκι μου! Η κοπέλα ερχόταν συνέχεια και μου μιλούσε, μου έβαζε κροκετούλες να φάω, αλλά δεν είχα όρεξη... Στο τέλος σκέφτηκα να βγω και...χάθηκα, που να πήγαινα να κρυφτώ; Η κοπέλα αυτή με έψαχνε, με χάιδευε, μου έδωσε και δυο φιλάκια. Στο τέλος της ημέρας ήμουν καλύτερα, παίξαμε με μπαλάκι και κάναμε χαδάκια, κυλιόμασταν κάτω, ωραία ήταν! Βρήκα ξανά κάποιον να με αγαπάει.
Από τότε συνήθισα το νέο μου σπίτι και η κοπέλα με αγαπάει πολύ Περνάμε καλά, παίζουμε, έχω πάντα φαγητό, μου κάνει τα χατήρια, αλλά μερικές φορές δεν έχω όρεξη να με χαϊδέψει και νευριάζω Α, και κοιμόμαστε μαζί για να μη νιώθω μοναξιά Βγαίνω κάθε μέρα και στα μπαλκόνια και βλέπω τα πουλιά, μακάρι να μπορούσα να πιάσω ένα! Το μόνο που μου λείπει είναι παρέα όταν φεύγουν όλοι και μένω μόνη μου Μακάρι να είχα ένα αδελφάκι να παίζουμε και να τρέχουμε και να μιλάμε στη γλώσσα μας... Λέτε η κοπέλα να μου φέρει κανέναν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Μακάρι να είχα ένα αδελφάκι να παίζουμε και να τρέχουμε και να μιλάμε στη γλώσσα μας... Λέτε η κοπέλα να μου φέρει κανέναν;

Και εγώ ώρες-ώρες βαριέμαι.... Δουλεύουνε και οι 2 Άνθρωποί μου.. πολύ!!

Τις περισσότερες ώρες βέβαια κοιμάμε ή κοιτάω έξω!!

Αλλά ρε Φωτεινή μετά δεν θα πρέπει να μοιραζόμαστε τους Ανθρώπους μας με τον ΝΕΟ??? .

Τωρα τους έχω ΚΑΤΑ δικούς μου... τους κάνω ότι θέλω και έχω την ησυχία μου.... .

Στις αρχές μου φέρανε εμένα έναν Ξένο.... και δεν μου άρεσε καθόλου!!!

Κατάφερα και τον έδιωξα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Τι ωραίο θέμα, Τζούλια!!

Έκθεση ιδεών: "Οι άνθρωποί μου", από την Αρήθα

'Εχω δύο ανθρώπους: την Υπηρεσία Δωματίου και τον Σάκο του Μποξ. Όπως καταλαβαίνετε κι απ' τα ονόματά τους, ο καθένας τους εξυπηρετεί διαφορετικές ανάγκες.
Η Υπηρεσία Δωματίου με ταΐζει, με χτενίζει, μου ανοίγει τη βρύση όταν θέλω να πιω, καθαρίζει την άμμο μου και γενικά είναι stand by για να με υπηρετεί. Όταν θέλω κάτι της λέω "ρρρρρνννν" και τσακίζεται να με εξυπηρετήσει. Την έχω εκπαιδεύσει καλά, το ομολογώ. Δυστυχώς, η Υπηρεσία Δωματίου έχει και μια σκοτεινή πλευρά, αυτή της νοσοκόμας. Όταν την πιάνει, με κυνηγάει πάνω κάτω σ' όλο το σπίτι κραδαίνοντας κολλύρια, αλοιφές, σύριγγες και άλλα εργαλεία του διαβόλου. Αλλά τι να κάνεις... ουδείς τέλειος. Α! Ξέχασα να σας πω ότι τα βράδια κάνει και το μαξιλάρι μου.
Ο Σάκος του Μποξ, από την άλλη, έχει περισσότερη πλάκα. Αυτός όλη την ώρα κάτι μου πετάει: μπαλάκια, κορδέλες, χαρτιά. Παίζω λίγο μ' αυτά για να του κάνω τη χάρη, αλλά αργά ή γρήγορα καταλήγω στο κυρίως πιάτο: τα χέρια του! Φροντίζω να του τα στολίζω με πανέμορφα σημαδάκια, όχι τίποτα άλλο, αλλά τόσες ώρες που λείπει κάθε μέρα, πού ξέρω εγώ ποιες γάτες τον τριγυρνάνε; Να ξέρουν ότι είναι "πιασμένος"!



Έκθεση ιδεών: "Οι άνθρωποί μου", από τον Πορδολέοντα

Χουρχουρ χουρχουρ χουρχουρ! (λίγο γουργούρισμα για τον πρόλογο). Κι εγώ τους δύο προαναφερθέντες ανθρώπους έχω, αλλά προτιμώ να τους αποκαλώ "Χαϊδευτή 1" και "Χαϊδευτή 2", καθώς αυτός είναι ο βασικός λόγος της ύπαρξής τους κατ' εμέ. Δεν λέω, παραπλεύρως η μία με ταΐζει και ο άλλος με παίζει, αλλά η κύρια ασχολία τους είναι το χαϊδολόγημά μου. Τα καταφέρνουν καλά, δεν έχω παράπονο.
Όταν κυκλοφορούν στο σπίτι περπατάω ανάμεσα στα πόδια τους με σηκωμένη την ουρά μου για να μου δώσουν σημασία. Και όταν τους πετύχω καθιστούς ή ξαπλωμένους στο κρεββάτι δίνω έναν από τους θεαματικούς μου πήδους (συνοδεύονται από ανοιχτά χέρια-πόδια και από πολεμική ιαχή) και προσγειώνομαι στην αγκαλιά τους. Το βράδυ, κοιμάμαι ανάμεσα απ'τα μαξιλάρια τους και ενίοτε, για να σπάσει η μονοτονία της νύχτας βρε αδερφέ, ρίχνω και μια βόλτα πάνω στα κεφάλια τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Αλλά ρε Φωτεινή μετά δεν θα πρέπει να μοιραζόμαστε τους Ανθρώπους μας με τον ΝΕΟ??? .

Τωρα τους έχω ΚΑΤΑ δικούς μου... τους κάνω ότι θέλω και έχω την ησυχία μου.... .

Δεν ξέρω... Νομίζω ότι δε θα με πείραζε να μοιράζομαι την κοπέλα με κάποιο άλλο γατάκι... Ξέρω πως ό,τι και να γίνει, δε θα πάψει να με αγαπάει... Όλο με φιλάει και με χαϊδεύει, θέλω λίγο και την ησυχία μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[-NeFeLaKi-]

Τι ωραίο θέμα, Τζούλια!!
Και όταν τους πετύχω καθιστούς ή ξαπλωμένους στο κρεββάτι δίνω έναν από τους θεαματικούς μου πήδους (συνοδεύονται από ανοιχτά χέρια-πόδια και από πολεμική ιαχή) και προσγειώνομαι στην αγκαλιά τους. Το βράδυ, κοιμάμαι ανάμεσα απ'τα μαξιλάρια τους και ενίοτε, για να σπάσει η μονοτονία της νύχτας βρε αδερφέ, ρίχνω και μια βόλτα πάνω στα κεφάλια τους.

τι μου θυμίζει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Το βράδυ, κοιμάμαι ανάμεσα απ'τα μαξιλάρια τους και ενίοτε, για να σπάσει η μονοτονία της νύχτας βρε αδερφέ, ρίχνω και μια βόλτα πάνω στα κεφάλια τους.

Και εγώ το κάνω αυτο Πορδολέοντα!!! Δεν έχει πλάκα!!!
Στην αρχή ο Μπαμπάς μου φωναζε!! Μαλλον φοβόταν , μπορώ να πω!!! . Βέβαια και εγώ δεν είμουνα και φρόνιμος... του δαγκώνω τα χέρια, όταν πάει να παρει την μαμά μακριά μου!!
Άκου εκει!!! ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ!! ... Με νευριάζει κίολας πολύ!! Όλο παίζει με τα χέρια του.. με κουκουλώνει με κουβέρτες και σκεπάσματα για να μην μπορώ να τον χαρακώσω!!! Και εγω ΦΟΥΝΤΩΝΩ και αρχίζω τα ΧΧΧΧΧκκκχχχκκιιιι.. ΑΜΑ πιά!!!! Αν είναι να παίζουμε Δίκαια!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[-NeFeLaKi-]

Γεια σας, με λένε Νεφέλη και οι άνθρωποι μου με πήρανε από το δρόμο που έκανα βόλτες μικρή χωρίς καν να με ρωτήσουνε! Με ονομάσανε Νεφέλη αλλά μόνο έτσι δε με φωνάζουνε! Συνήθως με αποκαλούνε γότο, σωλήνα, μοτσαρέλα, ή απλά "έλα!". Όποτε έχω όρεξη πηγαίνω. Έχω αδυναμία στην "μαμά" (έτσι θέλει να τη θεωρώ). Τώρα τελευταία δεν ξεκολλάω από πάνω της, δεν την αφήνω να κάνει τίποτα. Βγάζω ήχους περιστεριού και χοροπηδάω πάνω της. Κοιμάμαι μαζί της με προτίμηση πάνω στο πρόσωπό της. Μου αρέσει να την πλένω και εκνευρίζομαι όποτε έχει πάνω της το λαπτοπ αντί για μένα, οπότε τη δαγκώνω για να συνετιστεί! Πριν λίγο καιρό κάτι κάνανε στην κοιλίτσα μου (πάλι χωρίς να με ρωτήσουνε) και από τότε νιώθω πολύ ήρεμη και τους εκμεταλλέυομαι για χάδια συνεχώς. Ο "μπαμπάς" είναι πιο αυστηρός και μου δίνει μόνο ξηρή τροφή, γι αυτό κι εγώ του κόβω τις πολλές γλύκες τώρα τελευταία. Μερικές φορές έρχονται στο σπίτι άλλα humans που αποκαλούνται θείοι και θείες και μου φέρνουν παιχνίδια και κονσέρβες. Καλοί είναι, μου κάνουν τα χατίρια! Γενικά τρελαίνομαι να εξουσιάζω ανθρώπους κάνοντας χαριτωμενιές και παίζοντας, αρκεί να είναι πάντα υπάκουοι και να μην με αναγκάζουν να τους μαλώνω. Παρ'όλα αυτά τους αγαπάω πάρα πολύ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαγισσα]

Γεια σου Κίκη εγώ είμαι ή Κλειώ εγώ έχω 4 ανθρώπους μεσα στο σπίτι τον μπαμπα την μαμα την Λία και την Μαριάνθη......

και εμένα όπως και εσένα η μαμά μου έχει πιο πολυ αδυναμία και με αφήνει στο κρεβάτι τους αλλά ο μπαμπάς πάντα φωνάζει και με βάζεί στο καλάθι μου!!!! η Λία είναι η πιο μεγάλη αδερφή και παίζουμε πολύ μαζί αλλά δεν με αφήνει να πολυμπαίνω στο δωμάτιό της γιατί λέει ότι της χαλάω την κουρτίνα με τα νύχια μου καλά τωρα όλες οι μεγάλες αδερφές ολο γκρίνια είναι!!!

Με την μικρή αδερφή παίζω συνέχεια και ώρες ώρες έχω την εντύπωση ότι μοιάζει με μεγάλη γάτα γιατί έχει την αγάπή στις σκανταλιές με εμένα!!!!

Η μαμά κάθε πρωί που πίνει τον καφέ της με παίρνει αγκαλιά και μα αφήνει να θηλάζω απο την ροζ την ρόμπα της μου αρέσει πάρα πολύ αυτό!!!

Αχ γενικά δεν παραπονιέμαι μόνο με εκείνα τα ψάρια που έχουν στο ενυδρείο δυσκόλεύομαι να παίξω και κάθε φορά χτυπάω στο τζάμι που έχει αυτό που λένε ενυδρείο, να κοίτα........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μελινάκι]

φοβεροοο θεμα παιδια, δινω την αδεια στο κατσουλι μου να γραφει εδω.
...
λοιπον... η δικη μου ιστορια εχει ως εξης: η πιο πιο παλια εικονα που θυμαμαι με τον εαυτο μου ειναι... χτες που αραζα στον καναπε..., οχι οχι, θυμαμαι και πιο παλια, που λετε την μαμα μου (την φυσικη) δεν την χαρηκα πολυ επειδη το ''αφεντικο'' της αποφασισε πως δεν πρεπει να μενω σπιτι με την μαμα μου... ετσι με αρπαξε εμενα και το αρρωστο αδερφακι μου και μας πεταξε μεσα σε ενα κλειστο ''πραγμα'' το οποιο ακουσα να φωναζουν αυτικινητο. εμεινα εκει μερικες μερες... το αδερφακι μου χειροτερευε ολλο και περισσοτερο, και τοτε αναγκαστηκα να βρω ενα τροπο να βγω εξω απο το ''αυτοκινητο'' να ζητησω βοηθεια. Τοτε απεναντι απο τον μεγαλο δρομο, τον οποιο φοβομουν να διασχισω, ειδα ενα κοριτσακι! το φωναξα απεγνωσμενα να ερθει να με βοηθεισει κι αυτο σαν να με ακουσε με ακολουθησε ως το αυτοκινητο οπου κειτονταν εντελως εξασθενιμενο το αδερφακι μου... τοτε ηρθε κι ενα αλλο αγορακι και μου εφερε γαλα! ειχα μερες να δω γαλα κι ετσι επεσα με τα μουτρα μονον οταν χορτασα γυρισα το βλεμα μου στο αδερφακι μου και τοτε καταλαβα... το αδερφακι μου με ειχε αφησει μονο:cry:.
Μετα εγινε μεγαλη φασαρια και το κοριτσακι με αφησε κι αρχισε να τρεχει μακρια!! τρομαξα πως θα μενα παλι μονος, πιο μονος κι απο πριν, κι εβαλα ολη μου τη δυναμη κι ετρεξα πισω απο το κοριτσι νιαουριζοντας για βοηθεια! Τοτε αυτη σταματησε και με πηρε αγκαλια και με περασε απο το δρομο! Απο εκει και περα ηξερα πως θα ημουν ασφαλης για ολη τη γατησια ζωη μου μιου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimmik]

Εγώ η Νίνα
Νιαααάουυυ!Γεια σας γατούλες και γατούληδες! Είμαι η Νίνα, η σιαμέζα με τ' όνομα! Είμαι πολύ παιχνιδιάρα, έξυπνη και πολύ γλυκιά (έτσι μου λένε). Το γουργουρητό μου είναι πολύ χαρακτηριστικό και ακούγεται από πολύ μακριά...Τι να κάνω, αφού περνάω καλά γιατί να μη γουργουρήζω...
Η δικιά μου ιστορία μας πάει πίσω στο καλοκαίρι, λίγες μέρες πριν το Δεκαπενταύγουστο. Είμαι στο κλουβί ενός petshop μαζί με το αδελφάκι μου. Ο κόσμος πάει κι έρχεται και βγάζει επιφωνήματα όταν μας βλέπει στο κλουβί έτσι μικρούλια και ομορφούλια...Βαρέθηκα να ακούω επιφωνήματα χαράς (γουτσου, γουτσου κ.λ.π.). Θέλω να βγω επιτέλους από εδώ μέσα κι εγώ και το αδελφάκι μου. Ένα απόγευμα περνάει μια κοπέλα και κοιτάζει στη βιτρίνα και μας βλέπει...Αυτό ήταν! Μας ερωτεύτηκε τρελά, ειδικά εμένα τη Νίνα!! Μας κοίταζε, έβαλε μάλιστα και το δάχτυλό της μέσα στο κλουβί κι εγώ ήρθα και της το πιπίλισα! Η κοπέλα έλιωσε εντελώς!!! Δυστυχώς έφυγε αμέσως μετά αλλά ξαναήρθε σε λίγο μαζί με έναν κύριο που απ' ότι κατάλαβα ήταν το αγόρι της. Η κοπέλα έδειξε στο αγόρι της εμένα και το αδελφάκι μου και μας κοιτούσαν και οι δυο όλο γλύκα!!
Κάτι είπαν με την υπάλληλο του πετσοπ, μάλλον για την τιμή μας, αλλά η κοπέλα δε μπορούσε να μας αγοράσει και στεναχωρέθηκε πάρα πολύ...Έφυγαν πάλι η κοπέλα με τον κύριο...
Σε λίγο πάλι τσουπ! Ήρθε ο κύριος, αυτή τη φορά μόνος του! Κάτι είπε με την υπάλληλο του πετσοπ, της έδωσε κάτι χρήματα και με πήρε μαζί του. Στεναχωρέθηκα λίγο που με χώρισαν από το αδελφάκι μου. Ελπίζω να έχει κι αυτό καλή τύχη. Με έβαλε σε ένα κουτί και μετά σε ένα κλειστό πράγμα με ρόδες (αυτοκίνητο το λένε) και με οδήγησε σε ένα σπίτι. Με το που άνοιξε η πόρτα του σπιτιού εμφανίστηκε η κοπέλα που με ερωτεύτηκε και ήθελε να με πάρει!! Της έκανα νιάααου κι αυτή μόνο που δε λιποθύμησε από ευτυχία!!!Μετά φίλησε τον κύριο στο στόμα και με πήρε στην αγκαλιά της και δε χόρταινα χάδια!! Μετά με τάισε και μετά παίξαμε όλοι μαζί!!! Μάλιστα μου έδωσαν και το όνομα Νίνα (ακούω στο όνομά μου όταν με συμφέρει)!! Με αγαπούν πάρα πολύ και κάθε βράδυ κοιμάμαι με τη μανούλα μου. Πρόσφατα μου έκαναν κάτι στην κοιλιά μου για να μη νιαουρίζω για ζευγάρωμα και υποφέρω. Στείρωση νομίζω το λένε. Δεν πόνεσα καθόλου γιατί κοιμόμουν. Τώρα είμαι μια χαρά κι επιτέλους αισθάνομαι καλύτερα τώρα που δε θέλω ζευγάρωμα...Α, ξέχασα να σας πω ότι στο σπίτι ζούσε και μια άλλη γατούλα, η Μπουμπού, αλλά την καημένη τη χάσαμε από αυτοκίνητο. Στεναχωρέθηκα πάρα πολύ που έμεινα μόνη μου γιατί με τη Μπουμπούκα ήμασταν αχώριστες, παρόλο που στην αρχή δε με ήθελε!
Το Σάββατο όμως μου έφεραν στο σπίτι έναν γατούλη μαλλιαρό και ζωηρούλη που τον λένε Σήφη (άκου όνομα χα,χα!Μα είναι δυνατόν να τον φωνάζουν έτσι; Ευτυχώς εγώ έχω ένα καθώς πρέπει όνομα)
Δεν ξέρω βρε γατοφίλοι μου, αλλά αυτός ο γατούλης δε μου κάθεται καλά στο στομάχι! Τρώει από το πιάτο μου, κοιμάται κι αυτός με τη μανούλα μου!! Αφού έγώ έχω την αποκλειστικότητα!! Τώρα κάπως ηρέμησα κι άρχισα να τον δέχομαι. Βλέπω ότι είναι το ίδιο ζωηρός και παιχνιδιάρης με εμένα και μου φαίνεται θα ταιριάξουμε καλά. Αλλά ας αφήσουμε και το Σήφη να μας τα πει κατ' ιδίαν...

Εγώ, ο Σήφης
Γεια σας απανταχού γατούλες και γατούληδες. Είναι η πρώτη φορά που γράφω κάτι για μένα, γενικά η πρώτη φορά που γράφω σε υπολογιστή, αλλά θα το συνηθίσω σιγά σιγά αυτό το μαραφέτι...
Είμαι λοιπόν ο Σήφης, όπως με προλόγησε η Νίνα. Ένας μαλλιαρός, χαδιάρης γάτος, περίπου 4 μηνών...Μέχρι το Σάββατο έμενα με μια πολύ καλή κυρία σε ένα μεγάλο σπίτι με μεγάλες βεράντες! Δυστυχώς αυτή η κυρία έχει αλλεργία στις γατούλες και της προκάλεσα αρκετά προβλήματα υγείας, οπότε πήρε την απόφαση με βαριά καρδιά να με χαρίσει. Κι έτσι βρέθηκε μια κοπέλα που ενδιαφέρθηκε για μένα. Το Σάββατο το πρωί έγινε η μετακόμισή μου. Ευτυχώς που η κυρία έδωσε στη νέα μου αφεντικίνα όλα μου τα αξεσουάρ για να μην αισθάνομαι μόνος όταν θα πάω στο νέο μου σπίτι. Το νέο μου σπίτι είναι βέβαια πιο μικρό, αλλά διαπίστωσα ότι θα έχω παρεούλα τη Νίνα, μια σιαμέζα γάτα!! Την πρώτη μέρα καθόλου δε με ήθελε κι όλο μου γρίλλυζε και μου έκανε κκχχχχχχ!! Εγώ τα πήρα στο κρανίο κι άρχισα να της δίνω μπουνιές...Η κυρία όμως δεν έκανε πίσω, το χαβά της!! Ε, το φέραμε από δω, το πήγαμε από κει...νομίζω σιγά σιγά τα βρίσκουμε...Άλλωστε φαγητό και νερό υπάρχει και για τους δυο, έχουμε και παρέα ο ένας τον άλλον...Τι άλλο θέλουμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Αχ πολύ ωραίο θέμα, μπορώ να γράψω κι εγώ!!
Είμαι η ψιψι, Ψυχώ, Τιτίκα! Με έχουν μπερδέψει με τα πολλά ονόματα, ούτε Ισπανίδα να 'μουν
Συζώ λοιπόν με 4 ανθρώπους,τη μαμά, τον μπαμπά, τον αδερφό μου και την αδερφή μου! Είμαι 10 χρονών και μισό περίπου και τρώω όλο το φαΐ μου.
Τα βράδυα κοιμάμε αγκαλιά με την αδερφή μου και μου αρέσει να της σπάω τα νεύρα,δεν την αφήνω να κουνήσει τα πόδια της, συνήθως ξαπλώνω πρώτη και κουρνιάζω εκεί που θέλει να ξαπλώσει αυτή και μετά με σπρώχνει μέχρι που την εκνευρίζω και με εκνευρίζει κι αυτή, οπότε βάζουμε τα μεγάλα μέσα, νύχια και δόντια και κερδίζω εγώ
Το πρωί τρέχω και μπουρδουκλώνω τα πόδια της μαμάς για να μου βάλει πρωινό, μετά παίζω με το μπαμπά και σε λίγο φεύγουν και οι 2, μένει η αδερφή μου που συνεχίζει να κοιμάτε και ο αδερφός μου χουζουρεύει! Οπότε εγώ παίζω για να κάψω και καμιά θερμίδα έχει ένα τεράστιο γυάλινο πράγμα στην τραπεζαρία και έχει μέσα πολλά προκλιτικά ψάρια και φυσικά κάνω τα πάντα για να τα πιάσω
Η αδερφή μου με αγαπάει πάρα πολύ και θέλει να με χαϊδεύει συνέχεια, εγώ όμως δεν θέλω και της κάνω τα χέρια κρόσια!
Και μετά ξανα φαΐ το μεσιμέρι και η μέρα μου κυλάει τέλεια! Με ύπνους, χάδια και φαΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Καλημέρα μικροί μου φίλοι και φίλες!!!!!!
Σήμερα πρέπει να έκανα μεγάλη βλακεία!!! ... Η μαμά μου έβαλε τις φωνές....
Ενώ ήταν στο μπάνιο.. μπηκα μεσα και ανέβηκα στον νιπτήρα.. εκει βρήκα ενα στρογγυλό, που πλένουν τα χέρια τους.. το βούτηξα στο στόμα και άρχισα να τρέχω....

Η μαμά απο πισω να φωνάζει!!!! ... Τελικά με βούτηξε με φόρα, με έκανε μια σβούρα στον αέρα!! φώναζε μου έδωσε και μια στον ποπο... και μου πειρε το παιχνιδάκι μου....

ΓΙΑΤΙ???? ρε παιδιά??? .... Μετά έφυγε και κοπανησε την πόρτα και κάτι έλεγε στον άλλο άνθρωπο, που ήταν στον καναπέ και δεν κατάλαβε και αυτός τίποτα!!!

Τί να πω.... το βράδυ ελπίζω να είναι πάλι καλά.. , θα ανέβω στην αγκαλιά της και θα της γουργουρίσω.. να δω....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Σύντροφε Κίκη,
πρέπει να σταματήσει η τρομοκρατία με το μικρό στρογγυλό πράγμα που πλένουν τα χέρια τους. Προτείνω να τους το εξαφανίσεις όταν δεν βλέπουν και να κρυφτείς, όπως έκανα εγώ. Το αποτέλεσμα θα είναι εξαιρετικά θετικό: Θα πανικοβληθούν (που μάλλον πολύ τους αρέσει γιατί το κάνουν συχνά), θα αρχίσουν να σε ψάχνουν και μόλις σε βρουν και καταλάβουν ότι δεν έχεις φάει το στρογγυλό πραγματάκι θα σε τρελάνουν στα φιλιά. Γιατί να βασανίζεσαι με μπάτσες στον πωπό;
Με συντροφικούς χαιρετισμούς,
Πρέστο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Δεν ξέρω Σϋντροφε....
Δεν με αφήνουν να μπω στο μέρος που παει ο καθένας μόνος του....Απο εκείνη την φορά που αρρώστησα βαριά.... και τους στεναχώρησα... δεν με αφήνουν. Μονο αν καταφέρω με ταχύτητα αστραπής να τρυπώσω.. αλλά και αυτο για λίγο.. γιατί μολις ανέβω στον νυπτήρα να πιώ νερό (που μ΄αρέσει ΠΟΛΥ)!!! γινετε του Αδέσποτου Σκύλου!!

Άσε, που η μαμά μου δεν με φιλάει..... οπωτε παει, θέλω να την χαιδέψω και εγω και να την ξύσω με τα νυχάκια μου..... Αλλά ΔΕΝ ΤΗΣ ΑΡΕΣΕΙ!!! ...

Δεν τους καταλαβαίνω Σύντροφοι και Συντρόφησες!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Αυτό το πράγμα που δεν τους αρέσει να τους ξύνουμε στο πρόσωπο πραγματικά δεν το καταλαβαίνω. Εγώ τη φιλάω τη μαμά μου, αλλά μόνο μια φορά την ημέρα. Έτσι πρέπει. Αυτή το κάνει συνέχεια και προσπαθώ να της εξηγήσω ότι δεν είναι καλό γιατί καταναλώνει μεγάλη ποσότητα σάλιου την οποία θα μπορούσε να εξοικονομήσει για να πλύνει τη γούνα που έχει στο κεφάλι (άλλο και τούτο, να έχουν γούνα μόνο στο κεφάλι).
Προσπάθησε να τους εκπαιδεύσεις. Με υπομονή και επιμονή θα έχεις τους γονείς που ονειρεύεσαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[boy_gr]

Αυτό το πράγμα που δεν τους αρέσει να τους ξύνουμε στο πρόσωπο πραγματικά δεν το καταλαβαίνω. Εγώ τη φιλάω τη μαμά μου, αλλά μόνο μια φορά την ημέρα. Έτσι πρέπει. Αυτή το κάνει συνέχεια και προσπαθώ να της εξηγήσω ότι δεν είναι καλό γιατί καταναλώνει μεγάλη ποσότητα σάλιου την οποία θα μπορούσε να εξοικονομήσει για να πλύνει τη γούνα που έχει στο κεφάλι (άλλο και τούτο, να έχουν γούνα μόνο στο κεφάλι).
Προσπάθησε να τους εκπαιδεύσεις. Με υπομονή και επιμονή θα έχεις τους γονείς που ονειρεύεσαι.

καλα,τελειο θεμα λεμε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Κίκη, σου εφιστώ την προσοχή. Δεν είσαι αρκετά μουλωχτός, πράγμα απαράδεκτο για πράκτορες. Με τα απαγορευμένα παιχνίδια παίζουμε μόνο όταν λείπουν οι άνθρωποί μας, βρε!! Και μετά, όταν γυρίσουν και τα βρουν σε λάθος θέση τους κοιτάμε με αθώο, ανήξερο βλέμμα και αν χρειαστεί ρίχνουμε κι ένα γουργουρητό και καθαρίζουμε.
Στο λέω γιατί έχω πικρή πείρα... Έκανα κι εγώ το ίδιο λάθος και οι άνθρωποί μου αντικατέστησαν το στρογγυλό, γλιστερό πράγμα που πλένουν τα χέρια τους με ένα υγρό πράγμα σε μπουκάλι, που καθόλου δεν προσφέρεται για παιχνίδι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαγισσα]

καλημέρα αγαπητοί σύντροφοι όπως βλεπω περνάτε πολύ καλά εγώ έχω να σας πώ ότι έκανα μία μεγάλη ανακάλυψη.....ακούγοντας μία μέρα την μαμά να λέει ότι τα καλά κορίτσια πάνε στον παράδεισο ενώ τα κακά πάνε παντού!!!! σκέφτηκα ότι γιατί να περιμένω στο που θα πάω μετά και να μην αρχισω από τώρα;;;; άρχιλσα λοιπόν να πηγαίνω παντού και εκεί που δεν πήγαινα πιο παλια στο έπιπλο του ενυδρείου (που δεν χωράω καλά και όλο πέφτω!!) πάνω στις κουρτίνες και όπου αλλού μπορέις να φανταστείς που δεν πρέπει. Επειδή όμως αγαπάω την μαμά μου πολύ θέλησα να την βοηθήσω και με την γυμναστική της και επειδή κάνει και μπαλέτο τώρα τελευτάια όταν με κυνηγάει πάντα κάνει τρελές πιρουέτες για να με πιάσει .Κατάφερα να την κάνω να κάνει καταπληκτικές φιγούρες για να με πετύχει .......με την δική μου την βοήθεια θα γίνει πρώτη μπαλαρίνα!!! Πάντα κάνω το καλύτερο για αυτήν αλλά την γούνα της καταλαβαίνω γιατί δεν την πλένει μόνη της , όσες φορές δοκίμασα να την βοηθήσω είχε άσχημη γεύσει από εκείνη την Λακ που φοράει....που και εγώ δεν μπορεσα να κάνω σπουδαία δουλεία

τι να πεις νομίζω πως όπως και να έχει κάνω το καλύτερο για αύτήν και νομίζω ΄΄οτι το καταλαβαίνει γιατί καθε φορά που με παίρνει αγκαλιά μου λέει μωρό μου γλυκό!!!!!
Τα ξαναλέμε με νέες ιστορίες!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Ούφ.... ... Δέν βλέπω φώς....
Το άλλο?? ΠΟυ παω να ακονίσω τα νύχια μου και ΠΑΛΙ ΦΩΝΑΖΕι????
Εγω την τέλεια γωνία στον καναπέ!!! Τϊ κάνει η χαζή?? Ρίχνει ενα σεντόνι από πάνω.. σιγά τα αυγά!! Πάω και εγώ απο κάτω....

Και εχτές, μιλάμε είναι τρελλή.... πήγε και έφερε ένα απομεινάρι Χριστουγεννιάτικου Δέντρου..μου το κότσαρε στο μπαλκόνι και μου έκανε τα νύχια να τα ξύνω εκεί... καλό έιναι δεν λέω... αλλά μου αρέσει στον καναπέ και στο χαλί καλύτερα!!

Μου έχει φέρει και ένα άλλο κάρο αηδίες... για τα νύχια, προσπαθέι να με εκπαιδεύσει... αλλά δεν καταλαβαίνει οτι έχω βρέι τον καναπέ??? ΕΛΕΟΣ.. δηλαδή??? Τόσο ΧΑΖΗ???

Παει και κουβαλάει του κόσμου τις βλακείες.. και μετα΄φωνάζει και στον άλλο άνθρωπο, που ο κακομοίρης τί φταίει??? Τϊποτα δεν κάνει κάθετε ο κακομοιρης στον καναπέ.... ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ και αυτός???

Δέν ξέρω... κάθομαι και κοιτάω απο το παράθυρο ελπίζοντας να τους έρθει η επιφύτηση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.