Όταν συνέβει ο κρότος έτρεξαν και χώθηκαν κάτω από καναπέδες και κρεβάτια. Μετά όμως που μάζευα τα γυαλιά ήθελαν να μπουν στην κουζινα να δουν τι έγινε .Έκεί τότε τους έβαλα τις φωνές για να φοβηθούν να φύγουν.
Μετά το βράδυ όταν γύρισα τους έβαλα φαγητό και όταν κάποια στιγμη πήγα στην κουζίνα είδα ότι δεν υπήρχε πουθενά σε κανένα από τα 5 πιάτα φαγητό, λυσσάξαν από την πείνα.

Γιατί μου έχουν γίνει τόσο άτακτα?Επειδή είναι πολλά και παίζουν?Επειδή δεν τα μαλώνω δυνατά? Επειδή είναι μόνα τους μέχρι τις 17.30?Με στεναχώρησαν πολύ χτες. Και πάλι σήμερα το πρωί κάποιος πείραζε την πόρτα της ντουλάπας και θέλοντας να την ανοίξει χτύπαγε το φύλλο γκαπα γκούπα γκαπα γκούπα.
Αλήθεια καλέ η Μυρτώ σου βγάζει γλώσσα το ζουζούνι??
Μέχρις στιγμής που καθάρισα σήμερα την τουαλέτα τους δεν υπηρξε κανενα σημάδι αίματος . Και ελπίζω να μην δώ.
Ευχαριστώ για τις ευχες σας .

Θα τα πουμε από κοντά στην έκθεση.
φιλάκια