Γεια σας γατο-φιλεναδες-οι
Αυριο εφτασε η ημερα που θα παω τον Ορφεα για στειρωση.
Καταλαβαινετε πως νιωθω.
Δεν ειναι η πρωτη φορα που ειχα σιαμεζακι.Πριν 20κατι χρονια ειχα 9. Δεν ηταν στειρωμενα και δυστηχως γνωρισαν
την ''καλοσυνη'' του ανθρωπου, αρχης γενωμενης της Ιζας, που ηταν και ο πατριαρχης( μεγαλη ιστορια το ονομα...) Καποιος ''ευγενικος ανθρωπος'' θεωρησε καλο να λοξοδρομησει πανω στο πεζοδρομιο,(οπως μαρτυρουσαν τα ιχνη της ροδας) τοσο ωστε να τον πετυχει.Τα υπολοιπα ακολουθησαν με διαφορους τροπους.
Δεν πιστευα στην στειρωση και αν δεν υπηρχε το FIV ,ισως και να μην την σκεπτομουνα ποτε.Πιστευα οτι οι γατες πρεπει να ειναι ελευθερες , χωρις περιορισμους και ορους...
Ποσο τραγικα λαθος (η και ρομαντικη) ημουνα να πιστευω οτι δεν θα μπορουσε κανεις να βλαψει αυτα τα υπεροχα πλασματα...
Για χρονια δεν ξαναπηρα γατακι κοντα μου .Καθε φορα ομως που καμια φιλη ειχε γατα
δεν με ξεκολλαγε. Η αναμνηση των αδικοχαμενων υπαρξεων με στοιχειωνε , με τη σκεψη που εφταιξα.
Ολα αυτα μεχρι που επεσα πανω σε αυτη την ιστοσελιδα και αρχισα να περναω ωρες κολλημενη στην οθονη. Τελος αφου το συζητησα με τον αντρα μου αποφασισαμε να
γινουμε ξανα ''γονεις''.Ας ειναι καλα ο duke 21 και η μαμα του που μας επετρεψαν να καλωσορισουμε τον Ορφεα.
Απο την πρωτη στιγμη τον ερωτευτηκαμε και η σκεψη οτι κατι μπορει να του συμβει μας τρελλαινει .Περιφραξαμε τον κηπο μας , φροντιζοντας να κλεισουμε τις τρυπες σε καγκελλα με πολυκαρμπονικα φυλλα , η πορτα του γκαραζ επενδυθηκε ολη με σιδερο , μεχρι που φυτεψα catnip για να νοιωθει ο νεαρος ανετα ...
Για εμας απο την αρχη ενα πραγμα ηταν δεδομενο , οτι θα καναμε οτι μπορουσαμε για να ζησει ο Ορφεας , προστατευμενος και υγιης.
Με αυτη την σκεψη αποφασισαμε να τον στειρωσουμε.Βεβαια και δεν νοιωθουμε χαρα ( μηπως νοιωθει καμμια μητερα χαρα οταν πηγαινει το παιδι της για εμβολιο

, αλλα πιστευουμε οτι ετσι ειναι το σωστο .
Δεν δικαιολογουμαι , ουτε θελω να πω οτι δεν υπαρχει παρα μια σωστη γνωμη , η δικια μου.Ηθελα απλα ετσι να μοιραστω αυτες τις σκεψεις και την αγωνια μου μαζι σας.
Εντελει πιστευω οτι ο καθενας κανει αυτο που πιστευει πιο σωστο και καλυτερο για τις ψυχουλες που του ''ετυχαν'' ,ακομα και αν κανει λαθος . Ακριβως οπως και οι γονεις...
καλη σας νυχτα
Δαφνη.