Πριν αρκετα χρονια ειχα κι εγω μια μαινα. Το ονομα του ηταν Τακης. Σκετος μπελας!!! σταματημο δεν ειχε. Απο κοσμητικα επιθετα αλλο τιποτα...Εκανε το θορυβο μιας πορτας οταν ανοιγει... σφυριζε σαν το καλυτερο καμακι. Αυτοφωναζοταν , Τακουυυλι..... που σαι αγορι μου? , μαμα , μπαμπα , πετρουυυλι ( το γιο μου το μεγαλο) σπυρακι ( το γιο μου το μικρο) .... μιλαμε για τρελο γελιο!!!!!Δ εν ξερω αν εσυ Δημητρη την βγαζεις απο το κλουβι , εμεις τοτε καναμε τις δουλειες παρεα. Καθοταν στον ωμο μου. Πω πω ποσα χρονια πηγα πισω..... ας ειναι ευτυχισμενος εκει..... σ αυτον τον αλλο κοσμο , που ολοι ελπιζουμε και ευχομαστε να ειναι καλυτερος....... Παιδακια πρεπει να φυγω , παιρνει αλλος σειρα στο pc ,φιλακια ελπιζω να τα πουμε αυριο.