Ο δικός μου, ψυχούλα μου,

μαδάει πολύ. Του δίνω όπως πάντα λάδι σολωμού και τον χτενίζω τακτικά αλλά τί να το κάνεις ? Μαδάει ο καημένος.
Του έχουμε απαγορεύσει λοιπόν την είσοδο στις κρεβατοκάμαρες και ιδιαίτερα στο παιδικό δωμάτιο, όπου όλο το χειμώνα την έβγαλε στο κρεβάτι της μικρής ( απο κάτω, απο πάνω , απο μέσα ) και αυτό του λείπει. Φαίνεται.
Κάθε φορά που θα βρεί περιθώριο θα τρέξει προς το κρεβάτι και θα κάτσει φρόνιμος σε μιά άκρη αλλά δε θα ανέβει. Είναι σα να μας λέει, "Να!Κοίτα ήσυχος θα κάτσω.Δε θα ενοχλώ καθόλου, να μη κάτσω εδώ όπως παλιά.."
Ψυχή μου, δε θέλω να νομίζει πως τον τιμωρούμε.
Θα τον πάρω τότε μαζί μου, θα τον βάλω στα γόνατα μου με πολλά χάδια και θα δούμε μαζί τηλεόραση στο σαλόνι για να ξεχαστεί...