Η μαμά μου είναι κρεββατωμένη εδώ και 3 μέρες με ίωση που θερίζει πολύ κόσμο εδώ στο εξωτικό Τσαμπικιστάν. Τις πρωινές ώρες εκτελώ χρέη νοσοκόμας ενώ τα απογεύματα αναλαμβάνει χρέη ο μπαμπάς. Η γιατρός της είπε να μην ξεμυτίσει από το σπίτι μέχρι τη δευτέρα (τουλάχιστον) γιατί είναι επίφοβο να της γυρίσει σε πνευμονία. Εγω και ο μπαμπάς πάντως ευχόμαστε αφενός να γίνει καλά η μαμά αφετέρου να μην κονομήσουμε την ίωση κι εμείς! Περαστικά και σε όλους τους άλλους κρεββατωμένους!
Κυριακή πρωί επιστρέφουμε στην βάση μας, ευτυχώς θα έρθει να μας μαζέψει η θεία μου από το αεροδρόμιο οπότε ελπίζω να μην έχουμε τα παρατράγουδα της καλοκαιρινής επιστροφής (ο Σάκης κατουρήθηκε και έπρεπε να τον κάνω μπάνιο).
Κοίτα να δεις σουξέ η σχολή κι εγώ δεν το ξερα. Η αλήθεια είναι ότι από επίπεδο κανείς δεν την αμφισβητεί. Το βασικό της πρόβλημα είναι τα επαγγελματικά δικαιώματα που δεν υπάρχουν. Να φανταστείτε ότι όταν κι αν πάρω πτυχίο ΑΣΕΠ δεν μπορώ να δώσω. Το υπουργείο παιδείας δεν με θεωρεί άξια ούτε καθηγήτρια να γίνω! Τέσπα, η διπλωματική θεού θέλοντος και σχολής επιτρέπουσας θα παραδοθεί μετά την εξεταστική. Το μάθημα που χρωστάω θα δοθεί όταν με το καλό γίνει η εν λόγω εξεταστική, η τύχη της οποίας αγνοείται προς το παρόν λόγω των καταλήψεων.
Περαστικά στον Πέρση Γιώτα.
Νιάου δεν διαφωνώ στο ότι καλό είναι να μην είμαστε εντελώς απόλυτοι αλλά θα δείς ότι θα βρεις κόσμο που θα σε καταλαβαίνει και θα έχει παρόμοιες ανησυχίες με σένα. Το πρόβλημα είναι ότι τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας σου έχουν άλλου τύπου ανησυχίες και δεν ενδιαφέρονται για πιο σοβαρά θέματα.
Πού είναι η Νερίνα οέο;
Sorry για το μεγάλο μήνυμα, με έπιασε κρίση λογοδιάρροιας!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
